ഗരുഡപുരാണമ്

ഉദരം മുസലം പാതു പൃഷ്ഠം മേ പാതു ലാങ്ഗലമ് । ഊര്ധ്വം രക്ഷതു മേ ശാര്ങ്ഗം ജങ്ഘേ രക്ഷതു നന്ദകഃ ॥ ൧,൧൯൪.

എന്റെ വയറിനെ മുസലം കാത്തിരിക്കട്ടെ, പിന്നെ ലാംഗലം സംരക്ഷിക്കട്ടെ; മുകളിൽ ശാരംഗം കാവലിരിപ്പിൻ, കാലിലെ ജംഗകളിൽ നന്ദകം സംരക്ഷിക്കട്ടെ.

പാര്ഷ്ണോ രക്ഷതു ശങ്ഖശ്ച പദ്മം മേ ചരണാവുഭൌ । സര്വകാര്യാര്ഥസിദ്ധ്യര്ഥം പാതു മാം ഗരുഡഃ സദാ ॥ ൧,൧൯൪.

എന്റെ കുതികാലിൽ ശംഖം സംരക്ഷിക്കട്ടെ, ഇരുകാലിലും പദ്മം കാവലിരിപ്പിൻ; എല്ലാ കാര്യങ്ങൾ വിജയിക്കാനായി ഗരുഡൻ എപ്പോഴും എന്നെ കാത്തിരിക്കട്ടെ.

വരാഹോ രക്ഷതു ജലേ വിഷമേഷു ച വാമനഃ । അടവ്യാം നരസിംഹശ്ച സര്വതഃ പാതു കേശവഃ ॥ ൧,൧൯൪.

ജലത്തിൽ വരാഹൻ എന്നെ സംരക്ഷിക്കട്ടെ, കഠിനസ്ഥലങ്ങളിൽ വാമനൻ കാവലിരിപ്പിൻ; കാട്ടിൽ നരസിംഹൻ സംരക്ഷിക്കട്ടെ, എല്ലാ ദിശകളിലും കെശവൻ കാത്തിരിക്കട്ടെ.

ഹിരണ്യഗര്ഭോ ഭഗവാന്ഹിരണ്യം മേ പ്രയച്ഛതു । സാംഖ്യാചാര്യസ്തു കപിലോ ധാതുസാമ്യം കരോതു മേ ॥ ൧,൧൯൪.

ഹിരണ്യഗർഭൻ എന്നെ പൊന്നുകൊണ്ട് അനുഗ്രഹിക്കട്ടെ; സാംഖ്യാചാര്യനായ കപിലൻ എന്റെ ശരീരത്തിലെ ഘടകങ്ങൾ സമം ആക്കട്ടെ.

ശ്വേതദ്വീപനിവാസീ ച ശ്വേതദ്വീപം നയത്വജഃ । സര്വാന്സൂദയതാം ശത്രൂന്മധുകൈടഭമര്ദനഃ ॥ ൧,൧൯൪.

ശ്വേതദ്വീപത്തിൽ വസിക്കുന്നവൻ എന്നെ ശ്വേതദ്വീപിലേക്ക് നയിക്കട്ടെ; മധുവും കൈടഭനെയും സംഹരിച്ചവൻ എന്റെ എല്ലാ ശത്രുക്കളെയും നശിപ്പിക്കട്ടെ.

സദാകര്ഷതു വിഷ്ണുശ്ച കില്ബിഷം മമ വിഗ്രഹാത് । ഹംസോ മത്സ്യസ്തഥാ കൂര്മഃ പാതു മാം സര്വതോദിശമ് ॥ ൧,൧൯൪.

വിഷ്ണു എപ്പോഴും എന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്നു പാപം നീക്കട്ടെ; ഹംസൻ, മത്സ്യൻ, കൂർമൻ എന്നെ എല്ലാ ദിശകളിലും സംരക്ഷിക്കട്ടെ.

ത്രിവിക്രമസ്തു മേ ദേവഃ സര്വപാപാനി കൃന്തതു । തഥാ നാരായണോ ദേവോ ബുദ്ധിം പാലയതാം മമ ॥ ൧,൧൯൪.

ത്രിവിക്രമൻ ദൈവം എന്റെ എല്ലാ പാപങ്ങളും മുറിച്ചുകളയട്ടെ; അങ്ങനെ തന്നെ, നാരായണൻ ദൈവം എന്റെ ബുദ്ധിയെ സംരക്ഷിക്കട്ടെ.

ശേഷോ മേ നിര്മലം ജ്ഞാനം കരോത്വജ്ഞാനനാശനമ് । വഡവാമുഖോ നാശയതാം കല്മഷം യത്കൃതം മയാ ॥ ൧,൧൯൪.

ശേഷൻ എന്നെ നിർമലമായ ജ്ഞാനത്തോടെ അനുഗ്രഹിക്കട്ടെ, അജ്ഞാനം നശിപ്പിക്കട്ടെ; വടവാമുഖൻ ഞാൻ ചെയ്ത പാപങ്ങൾ മുഴുവനും നശിപ്പിക്കട്ടെ.

പദ്ഭ്യാം ദദാതു പരമം സുഖം മൂര്ധ്നി മമ പ്രഭുഃ । ദത്താത്രേയഃ പ്രകുരുതാം സപുത്രപശുബാന്ധവമ് ॥ ൧,൧൯൪.

എന്റെ കാലിലും തലയിൽ പരമാനന്ദം ദൈവം നൽകട്ടെ; ദത്താത്രേയൻ എന്നെ പുത്രന്മാരും പശുക്കളും ബന്ധുക്കളും കൊണ്ട് അനുഗ്രഹിക്കട്ടെ.

സര്വാനരീന്നാശയതു രാമഃ പരശുനാ മമ । രക്ഷോഘ്നസ്തു ദശരഥിഃ പാതു നിത്യം മഹാഭുജഃ ॥ ൧,൧൯൪.

എന്റെ എല്ലാ ശത്രുക്കളെയും രാമൻ തന്റെ പരശു കൊണ്ട് നശിപ്പിക്കട്ടെ; ദശരഥിയുടെ മഹാബാഹു എപ്പോഴും എന്നെ, രാക്ഷസന്മാരെ സംഹരിക്കുന്നവൻ, സംരക്ഷിക്കട്ടെ.

ശത്രീന്ഹലേന മേ ഹന്യാദ്രാമോ യാദവനന്ദനഃ । പ്രലമ്ബകേശിചാണൂരപൂതനാകംസനാശനഃ । കൃഷ്ണസ്യ യോ ബാലഭാവഃ സ മേ കാമാന്പ്രയച്ഛതു ॥ ൧,൧൯൪.

യാദവകുലത്തിലെ രാമൻ എന്റെ ശത്രുക്കളെ ഹലേന സംഹരിക്കട്ടെ; പ്രലമ്പൻ, കേശി, ചാണൂരൻ, പൂതന, കംസൻ എന്നിവരെ നശിപ്പിച്ചവൻ, ബാലകൃഷ്ണന്റെ ആഗ്രഹങ്ങൾ എന്നെ നൽകട്ടെ.

അന്ധകാരതമോഘോരം പുരുഷം കൃഷ്ണഷിങ്ഗലമ് । പശ്യാമി ഭയസന്ത്രസ്തഃ പാശഹസ്തമിവാന്തകമ് ॥ ൧,൧൯൪.

കറുത്ത ഇരുട്ടിലും ഭയാനകതയിലും നിറഞ്ഞ, കൃഷ്ണശിംഗളൻ എന്ന പേരുള്ള മനുഷ്യനെ ഞാൻ ഭയത്തോടെ കാണുന്നു; മരണൻ പാശം പിടിച്ചിരിക്കുന്നതുപോലെ അവനെ ഞാൻ കാണുന്നു.

തതോഽഹം പുണ്ഡരീകാക്ഷമച്യുതം ശരണം ഗതഃ । ധന്യോഽഹം നിര്ഭയോ നിത്യം യസ്യ മേ ഭഗവാന്ഹരിഃ ॥ ൧,൧൯൪.

അതിനാൽ ഞാൻ പുണ്ഡരീകാക്ഷനായ അച്യുതനിൽ ശരണം പ്രാപിച്ചു; ഭാഗ്യവാനായ ഞാൻ എപ്പോഴും ഭയമില്ലാതെ ഇരിക്കുന്നു, കാരണം ഭഗവാൻ ഹരി എന്റെ കൂടെയുണ്ട്.

ധ്യാത്വാ നാരായണം ദേവം സര്വോപദ്രവനാശനമ് । വൈഷ്ണവം കവചം ബദ്ധ്വാ വിചരാമി മഹീതലേ ॥ ൧,൧൯൪.

സകല ദുരിതങ്ങൾ നീക്കുന്ന ദേവനായ നാരായണനെ മനസ്സിൽ ധ്യാനിച്ച്, വൈഷ്ണവ കവചം ധരിച്ച്, ഞാൻ ഭൂമിയിൽ നിർഭയമായി സഞ്ചരിക്കുന്നു.

അപ്രധൃഷ്യോഽസ്മി ഭൂതാനാം സര്വദേവമയോ ഹ്യഹമ് । സ്മരണാദ്ദേവദേവസ്യ വിഷ്ണോരമിതതേജസഃ ॥ ൧,൧൯൪.

എല്ലാ ജീവികളും എന്നെ തൊടാൻ കഴിയില്ല; കാരണം, ഞാൻ എല്ലാ ദേവന്മാരുടെയും സ്വരൂപം ആകുന്നു. ദേവദേവനായ അനന്തതേജസ്സുള്ള വിഷ്ണുവിനെ സ്മരിച്ചാൽ അങ്ങനെ തന്നെയാണ്.

സിദ്ധിര്ഭവതു മേ നിത്യം യഥാമന്ത്രമുദാഹൃതമ് । യോ മാം പശ്യതി ചക്ഷുര്ഭ്യാം യഞ്ചഃ പശ്യാമി ചക്ഷുഷാ । സര്വേഷാം പാപദുഷ്ടാനാം വിഷ്ണുര്ബധ്നാതു ചക്ഷുഷീ ॥ ൧,൧൯൪.

എനിക്ക് ഈ മന്ത്രം ഉച്ചരിച്ചതുപോലെ എപ്പോഴും വിജയവും ലഭിക്കട്ടെ. ആരെങ്കിലും കണ്ണുകൊണ്ട് എന്നെ നോക്കുമ്പോഴും, ഞാൻ ആരെയെങ്കിലും നോക്കുമ്പോഴും, പാപത്തിൽ മലിനരായ എല്ലാവരുടെയും കാഴ്ച വിഷ്ണു തടയട്ടെ.

വാസുദേവസ്യ യച്ചക്രം തസ്യ ചക്രസ്യ യേ ത്വരാഃ । തേ ഹി ച്ഛിന്ദന്തു പാപാന്മേ മമ ഹിംസന്തു ഹിംസകാന് ॥ ൧,൧൯൪.

വാസുദേവന്റെ ചക്രത്തിന്റെ അറ്റങ്ങൾ എന്റെ പാപങ്ങൾ വെട്ടിക്കളയട്ടെ; എന്നെ വേദനിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നവരെ അവ നശിപ്പിക്കട്ടെ.

രാക്ഷസേഷു പിശാചേഷു കാന്താരേഷ്വടവീഷു ച । വിവാദേ രാജമാര്ഗേഷു ദ്യൂതേഷു കലഹേഷു ച ॥ ൧,൧൯൪.

രാക്ഷസന്മാരുടെയും പിശാചുകളുടെയും ഇടയിൽ, കാട്ടിലും വനങ്ങളിലും, വഴക്കിലും, രാജമാർഗ്ഗങ്ങളിലും, ചതിയിലും കലഹങ്ങളിലും,

നദീസന്താരണേ ഘോരേ സംപ്രാപ്തേ പ്രാണസംശയേ । അഗ്നിചൌരനിപാതേഷു സര്വഗ്രഹനിവാരണേ ॥ ൧,൧൯൪.

ഭയങ്കരമായ നദികൾ കടക്കുമ്പോഴും, ജീവൻ അപകടത്തിൽ ആകുമ്പോഴും, അഗ്നിയിൽ, കള്ളന്മാരുടെ ആക്രമണത്തിൽ, ഗ്രഹദോഷങ്ങൾ മാറ്റേണ്ട സമയങ്ങളിലും,

വിദ്യുത്സര്പവിഷോദ്വേഗേ രോഗേ വൈ വിഘ്നസങ്കടേ । ജപ്യമേതജ്ജപേന്നിത്യം ശരീരേ ഭയമാഗതേ ॥ ൧,൧൯൪.

മിന്നൽ, പാമ്പ്, വിഷം എന്നിവയുടെ ഭീഷണി, രോഗം, തടസ്സം, കഷ്ടത എന്നിവയിൽ, ശരീരത്തിൽ ഭയം വന്നാൽ ഈ മന്ത്രം എപ്പോഴും ജപിക്കണം.

അയം ഭഗവതോ മന്ത്രോ മന്ത്രാണാം പരമോ മഹാന് । വിഖ്യാതം കവചം ഗുഹ്യം സര്പപാപപ്രണാശനമ് । സ്വമായാകൃതിനിര്മാണം കല്പാന്തഗഹനം മഹത് ॥ ൧,൧൯൪.

ഇത് ഭഗവാന്റെ മഹാമന്ത്രമാണ്; മന്ത്രങ്ങളിൽ ഏറ്റവും ഉത്തമവും മഹത്തായതും. പ്രസിദ്ധവും രഹസ്യവുമായ കവചം, പാമ്പ് സംബന്ധമായ പാപങ്ങൾ നശിപ്പിക്കുന്നതും, സ്വയം മായയാൽ സൃഷ്ടിച്ചതും, കാലാന്ത്യത്തിലെ അനന്തതയത്രയും വിശാലവുമായതുമാണ്.

ശ്രീഗരുഡമഹാപുരാണമ് ൧൯൫ ഹരിരുവാച । സല്വകാമപ്രദാം വിദ്യാം സപ്തരാത്രേണ താം ശൃണു । നമസ്തുഭ്യം ഭഗവതേ വാസുദേവായ ധീമഹി ॥ ൧,൧൯൫.

ഹരി പറഞ്ഞു: ഏഴു രാത്രികൾക്കുള്ളിൽ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നൽകുന്ന ആ വിജ്ഞാനം കേൾക്കൂ. വാസുദേവനേ, ഭഗവാനേ, നമസ്കാരം; ഞങ്ങൾ നിന്നെ ധ്യാനിക്കുന്നു.

പ്രദ്യുമ്നായാനിരുദ്ധായ നമഃ സങ്ഗര്ഷണായ ച । നമോ വിജ്ഞാനമാത്രായ പരമാനന്ദമൂര്തയേ ॥ ൧,൧൯൫.

പ്രദ്യുമ്നനും അനിരുദ്ധനും സങ്കർഷണനും നമസ്കാരം. ശുദ്ധമായ ജ്ഞാനസ്വരൂപനേ, പരമാനന്ദത്തിന്റെ രൂപമായവനേ, നമസ്കാരം.

ആത്മാരാമായ ശാന്തായ നിവൃത്തദ്വൈതദൃഷ്ടയേ । ത്വദ്രൂപാണി ച സര്വാണി തസ്മാത്തുഭ്യം നമോ നമഃ ॥ ൧,൧൯൫.

ആത്മാരാമനായ ശാന്തസ്വരൂപനേ, ദ്വൈതബോധം ഇല്ലാത്ത ദൃഷ്ടിയുള്ളവനേ, നിന്റെ എല്ലാ രൂപങ്ങളും ഉൾക്കൊള്ളുന്നവനേ, നിന്നെ വീണ്ടും വീണ്ടും നമസ്കരിക്കുന്നു.

ഹൃഷീകേശായ മഹതേ നമസ്തേഽനന്തമൂര്തയേ । യസ്മിന്നിദം യതശ്ചൈതത്തിഷ്ഠത്യഗ്രേഽപി ജായതേ ॥ ൧,൧൯൫.

ഹൃഷീകേശനേ, മഹാനായ അനന്തരൂപനേ, ഈ ലോകം നിലകൊള്ളുന്നതും ഉദ്ഭവിക്കുന്നതും അങ്ങയിൽ നിന്നുമാണ്; ആദിയിൽ പോലും അതു അങ്ങിൽ നിലനിൽക്കുന്നു. അങ്ങയെ നമസ്കരിക്കുന്നു.

മൃന്മയീം വഹസി ക്ഷോണീം തസ്മൈ തേ ബ്രഹ്മണേ നമഃ । യന്ന സ്പൃശന്തി ന വിദുഃ മനോബുദ്ധീന്ദ്രിയാസവഃ । അന്തര്ബഹിസ്ത്വം ചരസി വ്യോമതുല്യം നമാമ്യഹമ് ॥ ൧,൧൯൫.

കല്ലുകൊണ്ടുള്ള ഭൂമിയെ ചുമക്കുന്നവനേ, ബ്രഹ്മനേ, നിനക്കു നമസ്കാരം. മനസ്സും ബുദ്ധിയും ഇന്ദ്രിയങ്ങളും പ്രാണനും അങ്ങയെ സ്പർശിക്കുകയോ അറിയുകയോ ചെയ്യില്ല. അകത്തും പുറത്തും ആകാശംപോലെ സഞ്ചരിക്കുന്നവനേ, ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു.

ഓം നമോ ഭഗവതേ മഹാപുരാഷായ മഹാഭൂതപതയേ സകലസത്ത്വഭാവിവ്രീഡനികരകമലരേണൂത്പലനിഭധര്മാഖ്യവിദ്യയാ? ചരണാരവിന്ദയുഗല പരമേഷ്ഠിന്നമസ്തേ । അവാപ വിദ്യാധരതാം ചിത്രകേതോശ്ച വിദ്യയാ ॥ ൧,൧൯൫.

ഓം, ഭഗവാനായ മഹാപുരുഷനേ, മഹാഭൂതങ്ങളുടെ അധിപനേ, എല്ലാ ജീവികളുടെ പാദധൂളി കമലരേണുവിനേക്കാൾ സുഖമുള്ളതുമായ നിന്റെ ധർമ്മവിദ്യയാൽ, പരമേശ്വരനേ, നിന്റെ കമലപാദങ്ങളിലേക്ക് നമസ്കാരം. ഈ വിജ്ഞാനത്തിലൂടെ ചിത്രകേതു വിദ്യാധരത്വം നേടി.

ശ്രീഗരുഡമഹാപുരാണമ് ൧൯൬ ഹരിരുവാച । അവാപ ജപ്ത്വാ ചേന്ദ്രത്വം വിഷ്ണുധര്മാഖ്യവിദ്യയാ । സര്വാഞ്ഛത്രൂന്വിനിര്ജിത്യ താഞ്ച വക്ഷ്യേ മഹേശ്വര ॥ ൧,൧൯൬.

ഹരി പറഞ്ഞു: ഈ മന്ത്രം ജപിച്ചാൽ, വിഷ്ണുദർമ്മം എന്ന വിജ്ഞാനത്തിലൂടെ, എല്ലാ ശത്രുക്കളെയും ജയിച്ച്, ഇന്ദ്രപദവി നേടാം. മഹേശ്വരാ, ഞാൻ അതിനെപ്പറ്റി ഇപ്പോൾ പറയാം.