ഗരുഡപുരാണമ്

ഹംസ ഏഷാഞ്ച വിണ്മൂത്രം മാംസം വാ രോമ ശോണിതമ് । ധൂപം ദദ്യാജ്ജ്വരാര്തേഭ്യ ഉന്മത്തേഭ്യശ്ച ശാന്തയേ ॥ ൧,൧൯൩.

ഇവയുടെ വിസർജ്ജനം, മൂത്രം, മാംസം, രോമം, രക്തം എന്നിവയെ ധൂപമായി ഉപയോഗിച്ച് ജ്വരവും ഉന്മാദവും ഉള്ളവർക്ക് സമാധാനത്തിനായി അർപ്പിക്കണം.

ഏതാന്യൌഷധജാതാനി കഥിതാനി ഉമാപതേ । നിഘ്നന്തി താശ്ച രോഗാംശ്ച വൃക്ഷമിന്ദ്രാശനിര്യഥാ ॥ ൧,൧൯൩.

ഉമാപതേ, ഈ ഔഷധങ്ങൾ വിവരിച്ചിരിക്കുന്നു; ഇവ രോഗങ്ങളെ, ഇന്ദ്രന്റെ വജ്രം മരങ്ങൾ നശിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ, നശിപ്പിക്കും.

ഔഷധംഭഗവാന്വിഷ്ണുഃ സംസ്മൃതോ രോഗനുദ്ഭവേത് । ധ്യാതോഽര്ചിതഃ സ്തുതോ വാപി നാത്ര കാര്യാ വിചാരണാ ॥ ൧,൧൯൩.

ഭഗവാൻ വിഷ്ണുവിനെ ഔഷധമായി ഓർത്താൽ രോഗങ്ങൾ അകറ്റപ്പെടും; ധ്യാനം ചെയ്താലും, അർച്ചന ചെയ്താലും, സ്തുതി ചെയ്താലും, കൂടുതൽ ആലോചന ആവശ്യമില്ല.

ശ്രീഗരുഡമഹാപുരാണമ് ൧൯൪ ഹരിരുവാച । സര്വവ്യാധിഹരം വക്ഷ്യേ വൈഷ്ണവം കവചം ശുഭമ് । യേന രക്ഷാ കൃതാ ശമ്ഭോര്ദൈത്യാന്ക്ഷപയതഃ പുരാ ॥ ൧,൧൯൪.

ഹരി പറഞ്ഞു: എല്ലാ രോഗങ്ങളും അകറ്റുന്ന, ശിവൻ ദാനവരെ സംഹരിക്കുമ്പോൾ അവനെ രക്ഷിച്ച, ഈ വൈഷ്ണവ കവചം ഞാൻ വിശദമായി പറയുന്നു.

പ്രണമ്യ ദേവമീശാനമജം നിത്യമനാമയമ് । ദേവം സര്വേശ്വരം വിഷ്ണും സര്വവ്യാപിനമവ്യയമ് ॥ ൧,൧൯൪.

ദൈവത്തേയും, ഈശ്വരനെയും, അജനെയും, എപ്പോഴും രോഗരഹിതനുമായ, സർവ്വേശ്വരനായ, സർവ്വവ്യാപിയായ, അവിനാശിയായ വിഷ്ണുവിനെയും ആദരപൂർവ്വം നമസ്കരിച്ച്—

ബധ്നാമ്യഹം പ്രതിസരം നമസ്കൃത്യ ജനാര്ദനമ് । അമോഘാപ്രതിമം സര്വം സര്വദുഃ ഖനിവാരണമ് ॥ ൧,൧൯൪.

ജനാർദ്ദനനോട് പ്രണാമം ചെയ്ത്, എല്ലാ ദു:ഖങ്ങളും അകറ്റുന്ന, ഒരിക്കലും പരാജയപ്പെടാത്ത, അപൂർവമായ ഈ രക്ഷാസൂത്രം ഞാൻ കെട്ടുന്നു.

വിഷ്ണുര്മാമഗ്രതഃ പാതു കൃഷ്ണോ രക്ഷതു പൃഷ്ഠതഃ । ഹരിര്മേ രക്ഷതു ശിരോ ഹൃദയഞ്ച ജനാര്ദനഃ ॥ ൧,൧൯൪.

എന്നെ മുന്നിൽ വിഷ്ണു കാത്തിരിക്കട്ടെ, പിന്നിൽ കൃഷ്ണൻ കാവലിരിപ്പിൻ, തലയിൽ ഹരി സംരക്ഷിക്കട്ടെ, ഹൃദയത്ത് ജനാർദ്ദനൻ കാവലിരിപ്പിൻ.

മനോ മമ ഹൃഷീകേശോ ജിഹ്വാം രക്ഷതു കേശവഃ । പ്രാതു നേത്രേ വാസുദേവഃ ശ്രോത്രേ സങ്കര്ഷണോ വിഭുഃ ॥ ൧,൧൯൪.

എന്റെ മനസ്സിനെ ഹൃഷീകേശൻ കാത്തിരിക്കട്ടെ, നാവിനെ കെശവൻ സംരക്ഷിക്കട്ടെ, കണ്ണുകളെ വാസുദേവൻ പ്രഭാതത്തിൽ കാത്തിരിക്കട്ടെ, ചെവികളെ ശക്തനായ സങ്കർഷണൻ സംരക്ഷിക്കട്ടെ.

പ്രദ്യുമ്നഃ പാതു മേ ഘ്രാണമനിരുദ്ധസ്തു ചര്മ ച । വനമാലീ ഗലസ്യാന്തം ശ്രീവത്സോ രക്ഷതാമധഃ ॥ ൧,൧൯൪.

എന്റെ മൂക്കിനെ പ്രദ്യുമ്നൻ കാത്തിരിക്കട്ടെ, ചർമ്മത്തെ അനിരുദ്ധൻ സംരക്ഷിക്കട്ടെ, കഴുത്തിന്റെ അറ്റം വനമാലി കാവലിരിപ്പിൻ, താഴെ ശ്രീവത്സൻ സംരക്ഷിക്കട്ടെ.

പാര്ശ്വം രക്ഷതു മേ ചക്രം വാമം ദൈത്യനിവാരണമ് । ദക്ഷിണന്തു ഗദാ ദേവീ സര്വാസുരനിവാരിണീ ॥ ൧,൧൯൪.

എന്റെ ഇടതുവശം ദൈവചക്രം, ദൈത്യരെ അകറ്റി, സംരക്ഷിക്കട്ടെ; വലതുവശം ഗദാദേവി, എല്ലാ അസുരന്മാരെയും അകറ്റി, കാവലിരിപ്പിൻ.

ഉദരം മുസലം പാതു പൃഷ്ഠം മേ പാതു ലാങ്ഗലമ് । ഊര്ധ്വം രക്ഷതു മേ ശാര്ങ്ഗം ജങ്ഘേ രക്ഷതു നന്ദകഃ ॥ ൧,൧൯൪.

എന്റെ വയറിനെ മുസലം കാത്തിരിക്കട്ടെ, പിന്നെ ലാംഗലം സംരക്ഷിക്കട്ടെ; മുകളിൽ ശാരംഗം കാവലിരിപ്പിൻ, കാലിലെ ജംഗകളിൽ നന്ദകം സംരക്ഷിക്കട്ടെ.

പാര്ഷ്ണോ രക്ഷതു ശങ്ഖശ്ച പദ്മം മേ ചരണാവുഭൌ । സര്വകാര്യാര്ഥസിദ്ധ്യര്ഥം പാതു മാം ഗരുഡഃ സദാ ॥ ൧,൧൯൪.

എന്റെ കുതികാലിൽ ശംഖം സംരക്ഷിക്കട്ടെ, ഇരുകാലിലും പദ്മം കാവലിരിപ്പിൻ; എല്ലാ കാര്യങ്ങൾ വിജയിക്കാനായി ഗരുഡൻ എപ്പോഴും എന്നെ കാത്തിരിക്കട്ടെ.

വരാഹോ രക്ഷതു ജലേ വിഷമേഷു ച വാമനഃ । അടവ്യാം നരസിംഹശ്ച സര്വതഃ പാതു കേശവഃ ॥ ൧,൧൯൪.

ജലത്തിൽ വരാഹൻ എന്നെ സംരക്ഷിക്കട്ടെ, കഠിനസ്ഥലങ്ങളിൽ വാമനൻ കാവലിരിപ്പിൻ; കാട്ടിൽ നരസിംഹൻ സംരക്ഷിക്കട്ടെ, എല്ലാ ദിശകളിലും കെശവൻ കാത്തിരിക്കട്ടെ.

ഹിരണ്യഗര്ഭോ ഭഗവാന്ഹിരണ്യം മേ പ്രയച്ഛതു । സാംഖ്യാചാര്യസ്തു കപിലോ ധാതുസാമ്യം കരോതു മേ ॥ ൧,൧൯൪.

ഹിരണ്യഗർഭൻ എന്നെ പൊന്നുകൊണ്ട് അനുഗ്രഹിക്കട്ടെ; സാംഖ്യാചാര്യനായ കപിലൻ എന്റെ ശരീരത്തിലെ ഘടകങ്ങൾ സമം ആക്കട്ടെ.

ശ്വേതദ്വീപനിവാസീ ച ശ്വേതദ്വീപം നയത്വജഃ । സര്വാന്സൂദയതാം ശത്രൂന്മധുകൈടഭമര്ദനഃ ॥ ൧,൧൯൪.

ശ്വേതദ്വീപത്തിൽ വസിക്കുന്നവൻ എന്നെ ശ്വേതദ്വീപിലേക്ക് നയിക്കട്ടെ; മധുവും കൈടഭനെയും സംഹരിച്ചവൻ എന്റെ എല്ലാ ശത്രുക്കളെയും നശിപ്പിക്കട്ടെ.

സദാകര്ഷതു വിഷ്ണുശ്ച കില്ബിഷം മമ വിഗ്രഹാത് । ഹംസോ മത്സ്യസ്തഥാ കൂര്മഃ പാതു മാം സര്വതോദിശമ് ॥ ൧,൧൯൪.

വിഷ്ണു എപ്പോഴും എന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്നു പാപം നീക്കട്ടെ; ഹംസൻ, മത്സ്യൻ, കൂർമൻ എന്നെ എല്ലാ ദിശകളിലും സംരക്ഷിക്കട്ടെ.

ത്രിവിക്രമസ്തു മേ ദേവഃ സര്വപാപാനി കൃന്തതു । തഥാ നാരായണോ ദേവോ ബുദ്ധിം പാലയതാം മമ ॥ ൧,൧൯൪.

ത്രിവിക്രമൻ ദൈവം എന്റെ എല്ലാ പാപങ്ങളും മുറിച്ചുകളയട്ടെ; അങ്ങനെ തന്നെ, നാരായണൻ ദൈവം എന്റെ ബുദ്ധിയെ സംരക്ഷിക്കട്ടെ.

ശേഷോ മേ നിര്മലം ജ്ഞാനം കരോത്വജ്ഞാനനാശനമ് । വഡവാമുഖോ നാശയതാം കല്മഷം യത്കൃതം മയാ ॥ ൧,൧൯൪.

ശേഷൻ എന്നെ നിർമലമായ ജ്ഞാനത്തോടെ അനുഗ്രഹിക്കട്ടെ, അജ്ഞാനം നശിപ്പിക്കട്ടെ; വടവാമുഖൻ ഞാൻ ചെയ്ത പാപങ്ങൾ മുഴുവനും നശിപ്പിക്കട്ടെ.

പദ്ഭ്യാം ദദാതു പരമം സുഖം മൂര്ധ്നി മമ പ്രഭുഃ । ദത്താത്രേയഃ പ്രകുരുതാം സപുത്രപശുബാന്ധവമ് ॥ ൧,൧൯൪.

എന്റെ കാലിലും തലയിൽ പരമാനന്ദം ദൈവം നൽകട്ടെ; ദത്താത്രേയൻ എന്നെ പുത്രന്മാരും പശുക്കളും ബന്ധുക്കളും കൊണ്ട് അനുഗ്രഹിക്കട്ടെ.

സര്വാനരീന്നാശയതു രാമഃ പരശുനാ മമ । രക്ഷോഘ്നസ്തു ദശരഥിഃ പാതു നിത്യം മഹാഭുജഃ ॥ ൧,൧൯൪.

എന്റെ എല്ലാ ശത്രുക്കളെയും രാമൻ തന്റെ പരശു കൊണ്ട് നശിപ്പിക്കട്ടെ; ദശരഥിയുടെ മഹാബാഹു എപ്പോഴും എന്നെ, രാക്ഷസന്മാരെ സംഹരിക്കുന്നവൻ, സംരക്ഷിക്കട്ടെ.

ശത്രീന്ഹലേന മേ ഹന്യാദ്രാമോ യാദവനന്ദനഃ । പ്രലമ്ബകേശിചാണൂരപൂതനാകംസനാശനഃ । കൃഷ്ണസ്യ യോ ബാലഭാവഃ സ മേ കാമാന്പ്രയച്ഛതു ॥ ൧,൧൯൪.

യാദവകുലത്തിലെ രാമൻ എന്റെ ശത്രുക്കളെ ഹലേന സംഹരിക്കട്ടെ; പ്രലമ്പൻ, കേശി, ചാണൂരൻ, പൂതന, കംസൻ എന്നിവരെ നശിപ്പിച്ചവൻ, ബാലകൃഷ്ണന്റെ ആഗ്രഹങ്ങൾ എന്നെ നൽകട്ടെ.

അന്ധകാരതമോഘോരം പുരുഷം കൃഷ്ണഷിങ്ഗലമ് । പശ്യാമി ഭയസന്ത്രസ്തഃ പാശഹസ്തമിവാന്തകമ് ॥ ൧,൧൯൪.

കറുത്ത ഇരുട്ടിലും ഭയാനകതയിലും നിറഞ്ഞ, കൃഷ്ണശിംഗളൻ എന്ന പേരുള്ള മനുഷ്യനെ ഞാൻ ഭയത്തോടെ കാണുന്നു; മരണൻ പാശം പിടിച്ചിരിക്കുന്നതുപോലെ അവനെ ഞാൻ കാണുന്നു.

തതോഽഹം പുണ്ഡരീകാക്ഷമച്യുതം ശരണം ഗതഃ । ധന്യോഽഹം നിര്ഭയോ നിത്യം യസ്യ മേ ഭഗവാന്ഹരിഃ ॥ ൧,൧൯൪.

അതിനാൽ ഞാൻ പുണ്ഡരീകാക്ഷനായ അച്യുതനിൽ ശരണം പ്രാപിച്ചു; ഭാഗ്യവാനായ ഞാൻ എപ്പോഴും ഭയമില്ലാതെ ഇരിക്കുന്നു, കാരണം ഭഗവാൻ ഹരി എന്റെ കൂടെയുണ്ട്.

ധ്യാത്വാ നാരായണം ദേവം സര്വോപദ്രവനാശനമ് । വൈഷ്ണവം കവചം ബദ്ധ്വാ വിചരാമി മഹീതലേ ॥ ൧,൧൯൪.

സകല ദുരിതങ്ങൾ നീക്കുന്ന ദേവനായ നാരായണനെ മനസ്സിൽ ധ്യാനിച്ച്, വൈഷ്ണവ കവചം ധരിച്ച്, ഞാൻ ഭൂമിയിൽ നിർഭയമായി സഞ്ചരിക്കുന്നു.

അപ്രധൃഷ്യോഽസ്മി ഭൂതാനാം സര്വദേവമയോ ഹ്യഹമ് । സ്മരണാദ്ദേവദേവസ്യ വിഷ്ണോരമിതതേജസഃ ॥ ൧,൧൯൪.

എല്ലാ ജീവികളും എന്നെ തൊടാൻ കഴിയില്ല; കാരണം, ഞാൻ എല്ലാ ദേവന്മാരുടെയും സ്വരൂപം ആകുന്നു. ദേവദേവനായ അനന്തതേജസ്സുള്ള വിഷ്ണുവിനെ സ്മരിച്ചാൽ അങ്ങനെ തന്നെയാണ്.

സിദ്ധിര്ഭവതു മേ നിത്യം യഥാമന്ത്രമുദാഹൃതമ് । യോ മാം പശ്യതി ചക്ഷുര്ഭ്യാം യഞ്ചഃ പശ്യാമി ചക്ഷുഷാ । സര്വേഷാം പാപദുഷ്ടാനാം വിഷ്ണുര്ബധ്നാതു ചക്ഷുഷീ ॥ ൧,൧൯൪.

എനിക്ക് ഈ മന്ത്രം ഉച്ചരിച്ചതുപോലെ എപ്പോഴും വിജയവും ലഭിക്കട്ടെ. ആരെങ്കിലും കണ്ണുകൊണ്ട് എന്നെ നോക്കുമ്പോഴും, ഞാൻ ആരെയെങ്കിലും നോക്കുമ്പോഴും, പാപത്തിൽ മലിനരായ എല്ലാവരുടെയും കാഴ്ച വിഷ്ണു തടയട്ടെ.

വാസുദേവസ്യ യച്ചക്രം തസ്യ ചക്രസ്യ യേ ത്വരാഃ । തേ ഹി ച്ഛിന്ദന്തു പാപാന്മേ മമ ഹിംസന്തു ഹിംസകാന് ॥ ൧,൧൯൪.

വാസുദേവന്റെ ചക്രത്തിന്റെ അറ്റങ്ങൾ എന്റെ പാപങ്ങൾ വെട്ടിക്കളയട്ടെ; എന്നെ വേദനിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നവരെ അവ നശിപ്പിക്കട്ടെ.

രാക്ഷസേഷു പിശാചേഷു കാന്താരേഷ്വടവീഷു ച । വിവാദേ രാജമാര്ഗേഷു ദ്യൂതേഷു കലഹേഷു ച ॥ ൧,൧൯൪.

രാക്ഷസന്മാരുടെയും പിശാചുകളുടെയും ഇടയിൽ, കാട്ടിലും വനങ്ങളിലും, വഴക്കിലും, രാജമാർഗ്ഗങ്ങളിലും, ചതിയിലും കലഹങ്ങളിലും,

നദീസന്താരണേ ഘോരേ സംപ്രാപ്തേ പ്രാണസംശയേ । അഗ്നിചൌരനിപാതേഷു സര്വഗ്രഹനിവാരണേ ॥ ൧,൧൯൪.

ഭയങ്കരമായ നദികൾ കടക്കുമ്പോഴും, ജീവൻ അപകടത്തിൽ ആകുമ്പോഴും, അഗ്നിയിൽ, കള്ളന്മാരുടെ ആക്രമണത്തിൽ, ഗ്രഹദോഷങ്ങൾ മാറ്റേണ്ട സമയങ്ങളിലും,