ഗരുഡപുരാണമ്

ശൃകശൈവാലമന്ഥശ്ച ശുണ്ഠീപാപാണഭേദകമ് । ശൌവാഞ്ജനം ഗോക്ഷുരം വാ വരുണച്ഛന്നമേവ ച ॥ ൧,൧൭൭.

ശൃകശൈലം, മന്ത, ഉണക്കിഇഞ്ചി, പാപാന, ഭേദകം, ശൗവാഞ്ജനം, ഗോക്ഷുരം, അല്ലെങ്കിൽ വരുണച്ചാളു എന്നിവയും—

സൌഭാഞ്ജനസ്യ മൂലം ച ഏതൈഃ ക്വഥിതവാരി ച । ദത്ത്വാ ഹിങ്ഗുയവക്ഷാരം പീതം വാതവിനാശനമ് ॥ ൧,൧൭൭.

സൗഭാഞ്ജനത്തിന്റെ വേറും ഇവയൊക്കെയും തിളപ്പിച്ച വെള്ളവും, ഹിംഗും യവക്ഷാരവും ചേർത്ത് കുടിച്ചാൽ വായുവിന്റെ രോഗങ്ങൾ മാറും.

പിപ്പലീ പിപ്പലീമൂലം തഥാ ഭല്ലാതകം ശിവ । വാര്യേതൈഃ ക്വഥിതം പീതം വരശൂലാപഹാരകൃത് ॥ ൧,൧൭൭.

പിപ്പലി, അതിന്റെ വേര്, ഭല്ലാതകം എന്നിവ വെള്ളത്തിൽ തിളപ്പിച്ച് കുടിച്ചാൽ കഠിനമായ വയറുവേദന മാറാൻ ഏറ്റവും നല്ലത്.

അശ്വഗന്ധാമൂലകാഭ്യാം സിദ്ധാ വല്മീകമൃത്തികാ । ഏതയാ മര്ദനാദ്രുദ്ര ഊരുസ്തമ്ഭഃ പ്രശാമ്യതി ॥ ൧,൧൭൭.

അശ്വഗന്ധയുടെ വേറും വണ്ടൻകുഴിയിലെ മണ്ണും ചേർത്ത് തയാറാക്കിയതുകൊണ്ട് ഉരുണ്ടാൽ, ഉരുസ്തംഭം ശമിക്കും, രുദ്രാ.

ബൃഹതീകസ്യ വൈ മൂലം സംപിഷ്ടമുദകേന ച । പീതം സംഘാതവാതസ്യ വിപാടനകൃദേവ ച ॥ ൧,൧൭൭.

ബൃഹതിയുടെ വേര് വെള്ളത്തിൽ അരച്ച് കുടിച്ചാൽ വായു കൂട്ടിച്ചേർന്നത് പിരിച്ചുവിടും.

പീതം തക്രേണ മൂലം ച ആര്ദ്രസ്യ തഗരസ്യ ച । ഹരേത്ഝിഞ്ജിനീവാതം?വൈ വൃക്ഷമിന്ദ്രാശനിര്യഥാ ॥ ൧,൧൭൭.

തഴുതാമരത്തിന്റെ പുതിയ വേര് മോറിൽ ചേർത്ത് കുടിച്ചാൽ ഝിഞ്ചിനിവാതം അകറ്റും, ഇന്ദ്രന്റെ വജ്രം പോലെ.

അസ്ഥിസംഹാരമേകേന ഭക്തേന സഹ വാദിതമ് । പതിം മാംസരസേനാപി വാതനുച്ചാസ്ഥിഭങ്ഗനുത് ॥ ൧,൧൭൭.

അസ്ഥിസംഹാരിയെ ഭക്ഷണത്തോടോ ഇറച്ചിരസത്തോടോ ചേർത്ത് കഴിച്ചാൽ വായുരോഗവും അസ്ഥിഭംഗവും മാറും.

ഘൃതലിപ്തം സശുഷ്കം ച ഛാഗീക്ഷീരേണ സംയുതമ് । തല്ലോപാത്പാദയാര്നംശ്യേത്സക്ഷേപ്യേ ചാത്ര സംശയഃ ॥ ൧,൧൭൭.

നെയ്യിൽ പുരട്ടി ഉണക്കി, ആടിന്റെ പാൽ ചേർത്ത് പുരട്ടിയാൽ കാൽവീക്കം കുറയും; ഇതിൽ സംശയം വേണ്ട.

മധ്വാജ്യസൈന്ധവം സിക്ഥം ഗുഡകൈരികഗുഗ്ഗുലൈഃ । സസര്ജരസസ്ഫുടിതഃ ക്ലോമശുദ്ധിശ്ച ലേപനാത് ॥ ൧,൧൭൭.

തേൻ, നെയ്യ്, കല്ലുപ്, ചെമ്പ്, ശർക്കര, ഗുഗ്ഗുലു, സർജാരസം എന്നിവ ചേർത്ത് പുരട്ടിയാൽ പ്ലീഹ ശുദ്ധിയാകും.

കടുതൈലേന ലിപ്തോ വൈ വിധൂമാഗ്നൌ പ്രതാപിതഃ । മൃത്തികാരഖാദിതഃ പാദഃ സമഃ സ്യാദ്വൃഷഭധ്വജ ॥ ൧,൧൭൭.

കഠിനമായ എണ്ണ കാൽ പുരട്ടി, പുകയില്ലാത്ത തീയിൽ ചൂടാക്കി, മണ്ണിൽ മൂടിയാൽ, കാളയുടേതുപോലെ ശക്തമായ കാൽ ലഭിക്കും, കാളക്കൊടി ധരിക്കുന്നവനേ.

സര്ജരസാഃ സിക്ഥകം ച ജീരകം ച ഹരീതകീ । ഉത്സാധിതഘൃതാഭ്യങ്ഗോ ഹ്യഗ്നിദഗ്ധവ്യഥാപനുത് ॥ ൧,൧൭൭.

സർജരസവും സിക്ഥകവും ജീരകവും ഹരീതകിയും നെയ്യിൽ ചേർത്ത് പുരട്ടിയാൽ, തീയിൽ കത്തിയ വേദന അകറ്റാം.

തിലതൈലം ചാഗ്നിദഗ്ധം യവഭസ്മസമന്വിതമ് । അഗ്നിദഗ്ധവ്രണം നശ്യേദ്ബ്രഹുശഃ കൃതലേപതഃ ॥ ൧,൧൭൭.

തിലഎണ്ണ തീയിൽ കത്തിച്ച് യവപ്പൊടി ചേർത്തു പലതവണ പുരട്ടിയാൽ, തീയിൽ കത്തിയ മുറിവുകൾ മാറും.

നവനീതം മാഹിഷം ച ദഗ്ധപിഷ്ടതിലാനി ച । സഭല്ലാകം വ്രണം നശ്യേദ്ധൃച്ഛൂലം നസ്യലേപനാത് ॥ ൧,൧൭൭.

പുതിയ മാഹിഷനവനീയം, കത്തിച്ചു അരച്ച തിലയും ഭല്ലാതകം ചേർത്ത് മൂക്കിൽ പുരട്ടിയാൽ, മുറിവുകളും തലവേദനയും മാറും.

കര്പൂരഗവ്യസര്പിര്ഭ്യാം പ്രഹാരഃ പൂരിതോ ഹര । ശസ്ത്രോദ്ഭവഃ സബദ്ധശ്ച ശുക്ലവര്ണേന ശങ്കര ! । പാകം ച വേദനാം ചൈവ സംസ്പൃശേദ്വൃഷഭധ്വജ ॥ ൧,൧൭൭.

കർപ്പൂരവും പശുനെയ്യും ചേർത്ത് അടിയേറ്റ സ്ഥലത്ത് പുരട്ടിയാൽ, ആയുധം കൊണ്ടുള്ള മുറിവ് വെളുത്ത നിറത്തിൽ കാണുമ്പോൾ, പാകവും വേദനയും അനുഭവപ്പെടും, കാളക്കൊടി ധരിക്കുന്നവനേ.

ആമ്ര (തസ്യ) മൂലരസേനൈവ ശസ്ത്രഘാതഃ പ്രപൂരിതഃ । ഢൌകതേ ശസ്ത്രഘാതാഭ്യാം നിര്വ്രണോ ഘൃപൂരിതഃ ॥ ൧,൧൭൭.

ആമ്രവൃക്ഷത്തിന്റെ മൂലരസം ആയുധമുറിവിൽ നിറച്ച്, ശേഷം നെയ്യിൽ കഴുകിയാൽ, ആയുധമുറിവ് സുഖപ്പെടും.

ശരപുങ്ഖാ ലജ്ജാലുകാ പാഠാ ചൈഷാം തു മൂലകമ് । ജലപിഷ്ടം തസ്യ ലേപാച്ഛസ്ത്രഘാതഃ പ്രശാമ്യതി ॥ ൧,൧൭൭.

ശരപുങ്ഖ, ലജ്ജാലുക, പാഠ എന്നീ ചെടികളുടെ മൂലങ്ങൾ വെള്ളത്തിൽ അരച്ച് പുരട്ടിയാൽ, ആയുധമുറിവ് ശമിക്കും.

മൂലം ച കാകജങ്ഘായാസ്ത്രിരാത്രേണൈവ ശോഷിതഃ । പാകപൂതിം വേദനാം ച ഹന്തി വൈ രോഹിതോ വ്രണേ ॥ ൧,൧൭൭.

കാക്കജംഘയുടെ മൂലം മൂന്നു രാത്രികൾ ഉണക്കി ഉപയോഗിച്ചാൽ, മുറിവിലെ പാകവും വേദനയും അകറ്റി, മുറിവ് വേഗം മടുങ്ങും.

സജലം തിലതൈലം ച അപാമാര്ഗസ്യ മൂലകമ് । തത്സേകദാനാന്നശ്യേച്ച പ്രഹാരോദ്ഭവവേദനാ ॥ ൧,൧൭൭.

വെള്ളവും തിലഎണ്ണയും അപാമാർഗ്ഗത്തിന്റെ മൂലവും ചേർത്ത് ഒരിക്കൽ പുരട്ടിയാൽ, അടിയേറ്റ വേദന അകറ്റാം.

അഭയാം സൈന്ധവം ശുണ്ഠീമേതത്പിഷ്ട്വോദകേന തു । ഭക്ഷയിത്വാ ഹ്യജീര്ണസ്യ നാശോ ഭവതി ശങ്കര ! ॥ ൧,൧൭൭.

അഭയ, സൈന്ധവലവണം, ചുക്ക് ഇവ വെള്ളത്തിൽ അരച്ച് കഴിച്ചാൽ, അജീർണം മാറും, ശങ്കരാ.

കടിബദ്ധം നിമ്ബമൂലമക്ഷിസൂലഹരം ഭവേത് । ശണമൂലം സതാമ്ബൂലം ദഗ്ധമിന്ദ്രിയകസ്യ (ല്പ) ഹൃത് ॥ ൧,൧൭൭.

നീമിന്റെ മൂലം കട്ടിയിൽ കെട്ടിയാൽ കണ്ണുവേദന മാറും; ശണയുടെ മൂലം പാനുമായി ചേർത്ത് കത്തിച്ചാൽ, ഇന്ദ്രിയ വേദന അകറ്റാം.

അന്നസ്വിന്നഹരിദ്രാ ച ശ്വേതസര്ഷപമൂലകമ് । ബീജാനി മാതുലുങ്ഗസ്യ ഏഷാമുദ്വര്തനം സമമ് । സപ്തരാത്രപ്രയോഗേണ ശുഭദേഹകരം ഭവേത് ॥ ൧,൧൭൭.

അന്നത്തിൽ വേവിച്ച മഞ്ഞൾ, വെള്ള സർഷപത്തിന്റെ മൂലം, മാതുളങ്ങിന്റെ വിത്ത് ഇവ ഏഴു ദിവസം പൊടിയായി പുരട്ടിയാൽ, ശരീരം ആരോഗ്യമാകും.

ശ്വേതാപരാജിതാപത്രം നിമ്ബപത്രരസേന തു । നസ്യദാനാഡ്ഡാകിനീനാം മാതൄണാം ബ്രഹ്മരക്ഷസാമ് । മോക്ഷഃ സ്യാന്മധുസാരേണ നസ്യാച്ച വൃഷഭധ്വജ ॥ ൧,൧൭൭.

വെള്ള അപ്പരാജിതയുടെ ഇലയും നീമിന്റെ ഇലരസം ചേർത്ത് മൂക്കിൽ തൂവിയാൽ, ഡാകിനി, മാതാവ്, ബ്രഹ്മരക്ഷസു എന്നിവയുടെ പിടിയിൽ നിന്ന് മോചനം ലഭിക്കും; തേൻ ചേർത്ത് മൂക്കിൽ തൂവിയാലും അതേ ഫലം ലഭിക്കും, കാളക്കൊടി ധരിക്കുന്നവനേ.

മൂലം ശ്വേതജയന്ത്യാശ്ച പുഷ്യര്ക്ഷേ തു സമാഹൃതമ് । ശ്വേതാപരാജിതാര്കസ്യ ചിത്രകസ്യ ച മൂലകമ് । കൃത്വാ തു വടികാം നാരീ തിലകേന വശീ ഭവേത് ॥ ൧,൧൭൭.

പുഷ്യനക്ഷത്രത്തിൽ ശേഖരിച്ച വെള്ള ജയന്തിയുടെ മൂലവും, വെള്ള അപ്പരാജിതയുടെയും ചിത്രകയുടെ മൂലവും ചേർത്ത് വട്ടി ഉണ്ടാക്കി, സ്ത്രീക്ക് തിലകം ഇടുമ്പോൾ അവൾ വശമാകും.

പിപ്പലീലോഹചൂര്ണം തു ശുണ്ഠീശ്ചാമലകാനി ച । സമാനി രുദ്ര ജാനീയാത്സൈന്ധവം മധുശര്കരാ ॥ ൧,൧൭൭.

പിപ്പലി, ഇരുമ്പ് പൊടി, ചുക്ക്, നെല്ലിക്ക എന്നിവയും സൈന്ധവലവണം, പഞ്ചസാര ഇവയും തുല്യമായി ചേർക്കണം, രുദ്രാ.

ഉദുമ്ബരപ്രമാണേന സപ്താഹം ഭക്ഷണാത്സമമ് । പുമാംശ്ച ബലവാന്സ സ്യാജ്ജീവേദ്വര്ഷശതദ്വയമ് । ഓം ഠ ഠ ഠ ഇതി സര്വവശ്യപ്രയോഗേഷു പ്രയുക്തഃ സര്വകാമകൃത് ॥ ൧,൧൭൭.

ഉടുമ്പരത്തിന്റെ വലുപ്പത്തിൽ ഏഴു ദിവസം കഴിച്ചാൽ, പുരുഷൻ ശക്തനായി ഇരുനൂറു വർഷം ജീവിക്കും; 'ഓം ഠ ഠ ഠ' എന്നത് എല്ലാ വശീകരണക്രിയകളിലും ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നിറവേറും.

സംഗൃഹ്യ വിദ്വാന്കാകസ്യ നിലയം പ്രദഹേച്ച തത് । ചിതാഗ്നൌ ഭസ്മ തച്ഛത്രോര്ദത്തം ശിരസി ശങ്കര ॥ ൧,൧൭൭.

കാക്കയുടെ കൂട് ശേഖരിച്ച് ദഹിപ്പിച്ച ശേഷം, ആ ചാരം കുടയുടെ കീഴിൽ തലയിൽ ഇടുമ്പോൾ, ശങ്കരാ—

തമുച്ചാടയതേ രുദ്ര ശൃണു തദ്യോഗമുത്തമമ് । നിഃ ക്ഷിപ്തം ച പുരീഷം വൈ വനമൂഷികചര്മണി ॥ ൧,൧൭൭.

അത് വശീകരണം ചെയ്യാൻ സഹായിക്കും, രുദ്രാ. അതിന്റെ ഉത്തമമായ വിധി കേൾക്കൂ: കാട്ടുഏലിയുടെ ചർമ്മത്തിൽ മല ഇട്ടാൽ—

കടിതന്തുനിബദ്ധം വൈ കുര്യാന്മലനിരോധനമ് । കൃഷ്ണകാകസ്യ രക്തേന യസ്യ നാമ പ്രലിപ്യ ച ॥ ൧,൧൭൭.

കഞ്ചാവിന്റെ നൂലിൽ മല കെട്ടി കറുത്ത കാക്കയുടെ രക്തം പുരട്ടി, ആലോചിച്ച വ്യക്തിയുടെ പേര് അതിൽ എഴുതണം.

ച്യുതദലേ മധ്യമധ്യേ തതോ നിഃ ക്ഷിപ്യതേ ഹര ! । സ ഖാദ്യതേ കാകവൃന്ദൈര്നാരീ പുരുഷ ഏവ ച ॥ ൧,൧൭൭.

ഹരനേ, അതിനുശേഷം വീണ ഇലയുടെ നടുവിൽ ഇത് ഇടണം; അങ്ങനെ ചെയ്താൽ സ്ത്രീകളും പുരുഷന്മാരും കാക്കകളുടെ കൂട്ടം കൊണ്ടു തിന്നപ്പെടും.