ഗരുഡപുരാണമ്

യം വാക്യേഷ്വനുവാക്യേഷു നിഷത്സൂപനിഷത്സു ച 2.

വാക്കുകളും ആവർത്തനങ്ങളും ഉപനിഷത്തുകളും അവനെ പ്രസ്താവിക്കുന്നു—

പുരാണപുരുഷഃ പ്രോക്തോ ബ്രഹ്മാ പ്രോക്തോ ദ്വിജാതിഷു 2.

പുരാണങ്ങളിൽ അവൻ ആദിപുരുഷനായി അറിയപ്പെടുന്നു, ദ്വിജന്മാരിൽ ബ്രഹ്മാവായി അറിയപ്പെടുന്നു.

യസ്മിംല്ലോകാഃ സ്ഫുരന്തീമേ ജലേഷു ശകുന്യോ യഥാ 2.

ഈ ലോകങ്ങൾ ജലത്തിൽ പക്ഷികൾ പോലെ അവനിൽ പ്രകാശിക്കുന്നു.

അര്ചയന്തി ച യം ദേവാ യക്ഷരാക്ഷസപന്നഗാഃ 2.

ദേവന്മാരും യക്ഷന്മാരും രാക്ഷസന്മാരും പാമ്പുകളും അവനെ ആരാധിക്കുന്നു.

ചന്ദ്രാദിത്യൌ ച നയനേ തം ദേവം ചിന്തയാമ്യഹമ് 2.

ചന്ദ്രനും സൂര്യനും അവന്റെ കണ്ണുകളാണ്; ആ ദൈവത്തെ ഞാൻ മനസ്സിൽ ധ്യാനിക്കുന്നു.

യസ്യോച്ഛ്വാസശ്ച പവനഃ തം ദേവം ചിന്തയാമ്യഹമ് 2.

അവന്റെ ശ്വാസം കാറ്റാണ്; ആ ദൈവത്തെ ഞാൻ മനസ്സിൽ ധ്യാനിക്കുന്നു.

കുക്ഷൌ സമുദ്രാശ്ചത്വാരസ്തം ദേവം ചിന്തയാമ്യഹമ് 2.

അവന്റെ വയറ്റിൽ നാലു സമുദ്രങ്ങളുണ്ട്; ആ ദൈവത്തെ ഞാൻ മനസ്സിൽ ധ്യാനിക്കുന്നു.

അനാദിരാദിര്വിശ്വസ്യ തം ദേവം ചിന്തയാമ്യഹമ് 2.

ലോകത്തിന് ആദിയും ഇല്ലാതിരിപ്പും അവനാണ്; ആ ദൈവത്തെ ഞാൻ മനസ്സിൽ ധ്യാനിക്കുന്നു.

മുഖാദഗ്നിശ്ച സംജജ്ഞേ തം ദേവം ചിന്തയാമ്യഹമ് 2.

അവന്റെ വായിൽ നിന്നാണ് അഗ്‌നി ജനിച്ചത്; ആ ദൈവത്തെ ഞാൻ മനസ്സിൽ ധ്യാനിക്കുന്നു.

മൂര്ദ്ധഭാഗാദ്ദിവം യസ്യ തം ദേവം ചിന്തയാമ്യഹമ് 2.

അവന്റെ തലയിലാണ് സ്വർഗ്ഗം ഉദിച്ചത്; ആ ദൈവത്തെ ഞാൻ മനസ്സിൽ ധ്യാനിക്കുന്നു.

വംശാനുചരിതം യസ്മാത്തം ദേവം ചിന്തയാമ്യഹമ് 2.

വംശവും ആചാരവും അവനിൽ നിന്നാണ് ഉദ്ഭവിച്ചത്; ആ ദൈവത്തെ ഞാൻ മനസ്സിൽ ധ്യാനിക്കുന്നു.

ഇത്യുക്തോഽഹം പുരാ രുദ്രഃ ശ്വേതദ്വീപനിവാസിനമ് 2.

ഇങ്ങനെ ഒരു കാലത്ത് രുദ്രൻ ശ്വേതദ്വീപത്തിൽ വസിക്കുന്നവനോട് പറഞ്ഞു.

അസ്മാകം മധ്യതോ രുദ്ര ഉവാച പരമേശ്വരമ് 2.

ഞങ്ങളിലൊരുവൻ ആയ രുദ്രൻ പരമേശ്വരനോടു സംസാരിച്ചു.

യഥാ പപ്രച്ഛ മാം വ്യാസ സ്തഥാസൌ ഭഗവാന് ഭവഃ 2.

വ്യാസൻ എന്നോടു ചോദിച്ചതുപോലെ ഭഗവാൻ ഭവനും ചോദിച്ചു.

ഹരേ കഥയ ദേവേശ ! ദേവദേവഃ ക ഈശ്വരഃ 2.

ഹരിയേ, ദേവന്മാരുടെ നാഥാ, ദേവന്മാരിൽ ദൈവം ആരാണ്, ഭരണാധികാരി ആരാണ് എന്ന് പറയൂ.

കൈര്ധര്മൈഃ കൈശ്ച നിയമൈഃ കയാ വാ ധര്മപൂജയാ 2.

ഏത് സദ്ഗുണങ്ങൾ കൊണ്ടാണ്, ഏത് നിയമങ്ങൾ പാലിച്ചാണ്, എങ്ങനെയുള്ള ധർമ്മപൂജയാൽ ആണ്?

കസ്മാദ്ദേവാജ്ജഗജ്ജാതം ജഗത്പാലയതേ ച കഃ 2.

ഏത് ദൈവത്തിൽ നിന്നാണ് ലോകം ജനിച്ചത്, ലോകത്തെ രക്ഷിക്കുന്നത് ആരാണ്?

സര്ഗശ്ച പ്രതിസര്ഗശ്ച വംശോ മന്വന്തരാണി ച 2.

സൃഷ്ടിയും പ്രലയവും വംശവും മന്വന്തരങ്ങളും—

ഏതത്സര്വം ഹരേ ! ബ്രൂഹി യച്ചാന്യദപി കിഞ്ചന 2.

ഹരിയേ, ഇതെല്ലാം പറയൂ, കൂടാതെ മറ്റെന്തെങ്കിലും ഉണ്ടെങ്കിൽ അതും പറയൂ.

തഥാഷ്ടാദശ വിദ്യാശ്ച ഹരീ രുദ്രം തതോഽബ്രവീത് ഹരിരുവാച 2.

അങ്ങനെ പതിനെട്ട് വിദ്യകളും ഹരി രുദ്രനോട് പറഞ്ഞു; ഹരി പറഞ്ഞു:

അഹം ഹി ദേവോ ദേവാനാം സര്വലോകേശ്വരേശ്വരഃ 2.

ദേവന്മാരുടെ ദൈവവും എല്ലാ ലോകങ്ങളുടെയും അധിപതിയും ഞാൻ തന്നെയാണ്.

അഹം ഹി പൂജിതോ രുദ്ര ! ദദാമി പരമാം ഗതിമ് 2.

രുദ്രാ, എന്നെ ഭക്തിപൂർവ്വം ആരാധിച്ചാൽ ഞാൻ പരമാവധി ഉന്നതമായ സ്ഥിതിയിലേക്ക് നയിക്കും.

ജഗത്സ്ഥിതേരഹം ബീജം ജഗത്കര്ത്താ ത്വഹം ശിവ ! 2.

ശിവാ, ഈ ലോകത്തിന്റെ നിലനില്പിന് ഞാൻ തന്നെ വിത്താണ്; ലോകം സൃഷ്ടിക്കുന്നത് ഞാൻ തന്നെയാണ്.

അവതാരൈശ്ച മത്സ്യാദ്യൈഃ പാലയാമ്യഖിലം ജഗത് 2.

മത്സ്യാവതാരവും മറ്റു അവതാരങ്ങളും സ്വീകരിച്ച് ഞാൻ ഈ ലോകം മുഴുവൻ സംരക്ഷിക്കുന്നു.

സ്വര്ഗാദീനാം ച കര്ത്താഹം സ്വര്ഗാദീന്യഹമേവ ച 2.

സ്വർഗ്ഗാദികൾ സൃഷ്ടിക്കുന്നത് ഞാൻ തന്നെയാണ്; സ്വർഗ്ഗവും മറ്റൊക്കെയും ഞാൻ തന്നെയാണ്.

ജ്ഞാതാ ശ്രോതാ തഥാ മന്താ വക്താ വക്തവ്യമേവ ച 2.

ഞാൻ അറിയുന്നവനും കേൾക്കുന്നവനും ചിന്തിക്കുന്നവനും സംസാരിക്കുന്നവനും സംസാരിക്കേണ്ടതുമാണ്.

ധ്യാനം പൂജോപഹാരോഽഹം മണ്ഡലാന്യഹമേവ ച 2.

ധ്യാനവും ആരാധനയും അർപ്പണവും, പവിത്രമായ മണ്ടലങ്ങളും എല്ലാം ഞാൻ തന്നെയാണ്.

സര്വജ്ഞാനാന്യഹം ശമ്ഭോ ! ബ്രഹ്മാത്മാഹമഹം ശിവ ! 2.

ശംഭോ, എല്ലാ ജ്ഞാനവും ഞാൻ തന്നെയാണ്; ശിവാ, ബ്രഹ്മത്തിന്റെ സാരവും ഞാൻ തന്നെയാണ്.

അഹം സാക്ഷാത്സദാചാരോ ധര്മോഽഹം വൈഷ്ണവോ ഹ്യഹമ് 2.

നേരിട്ടുള്ള സദാചാരവും ധർമ്മവും വൈഷ്ണവ മാർഗ്ഗവും ഞാൻ തന്നെയാണ്.