ഗരുഡപുരാണമ്

ഗാത്രവേഗേ ഭവേത്സ്വാസ്ഥ്യം സര്വേഷ്വാക്ഷേപണേന തത് । ജിഹ്വാവിലേഖനാദുഷ്ണഭക്ഷണാദതിമാനതഃ ॥ ൧,൧൬൬.

ശരീരത്തിൽ വേഗം വന്നാൽ, നാവു ചൂഷണം ചെയ്യൽ, ചൂടുള്ള ഭക്ഷണം കഴിക്കൽ, അത്യധികം അഭിമാനം എന്നിവകൊണ്ട് ആരോഗ്യസ്ഥിതി തിരിച്ചു ലഭിക്കും.

കുപിതോ ഹനുമൂലസ്ഥഃ സ്തമ്ഭയിത്വാനിലോ ഹനുമ് । കരോതി വിവൃതാസ്യത്വമഥവാ സംവൃതാസ്യതാമ് ॥ ൧,൧൬൬.

വായു താടിയുടെ അടിയിൽ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് കഠിനമാകുമ്പോൾ, വായ് തുറക്കലോ അടയ്ക്കലോ ഉണ്ടാകും.

ഹനസ്തമ്ഭഃ സ തേന സ്യാത്കൃച്ഛ്രാച്ചര്വണഭാഷണമ് । വാഗ്വാദിനീ ശിരാസ്തമ്ഭോ ജിഹ്വാം സ്തമ്ഭയതേഽനിലഃ ॥ ൧,൧൬൬.

അങ്ങനെ താടിയിൽ കട്ടിയുണ്ടാകും, ചവയ്ക്കാനും സംസാരിക്കാനും ബുദ്ധിമുട്ടാകും; വായുവു വാക്കിന്റെ നാഡികൾ കട്ടിയാക്കുമ്പോൾ നാവു സ്തംഭിക്കും.

ജിഹ്വാസ്തമ്ഭഃ സ തേനാന്നപാനവാക്യേഷ്വനീശതാ । ശിരസാ ഭാരഹരണാദതിഹാസ്യപ്രഭാഷണാത് ॥ ൧,൧൬൬.

അങ്ങനെ നാവിൽ കട്ടിയുണ്ടാകുമ്പോൾ, ഭക്ഷണം കഴിക്കാനും കുടിക്കാനും സംസാരിക്കാനും കഴിയില്ല; തലയിൽ ഭാരമേറ്റതും അത്യധികം ചിരിച്ചതും അധികം സംസാരിച്ചതുമാണ് കാരണം.

വിഷമാദുപധാനാച്ച കഠിനാനാം ച ചര്വണാത് । വായുര്വിവര്ധതേ തൈശ്ച വാതൂലൈരൂര്ധ്വമാസ്ഥിതഃ ॥ ൧,൧൬൬.

അസമമായ തലയണ ഉപയോഗിച്ചാലോ കഠിനമായ വസ്തുക്കൾ ചവച്ചാലോ വായു വർദ്ധിക്കും; വായു രോഗമുള്ളവരിൽ അത് മേലോട്ടു കയറും.

വക്രീകരോതി വക്ത്രം ച ഹ്യുച്ചൈര്ഹസിതമീക്ഷിതമ് । തതോഽസ്യ കുരുതേ മൃദ്വീം വാക്ശക്തിം സ്തബ്ധനേത്രതാമ് ॥ ൧,൧൬൬.

അത് മുഖം വളയ്ക്കും, വലിയ ചിരിയും കാഴ്ചയും ഉണ്ടാക്കും; പിന്നെ വാക്കിന്റെ ശക്തി കുറയും, കണ്ണുകൾ കട്ടിയാകും.

ദന്തചാലം സ്വരഭ്രംശഃ ശ്രുതിഹാനീക്ഷിതഗ്രഹൌ । ഗന്ധാജ്ഞാനം സ്മൃതിധ്വംസസ്ത്രാസഃ ശ്വാസശ്ച ജായതേ ॥ ൧,൧൬൬.

പല്ലുകൾ കുലുങ്ങും, ശബ്ദം നഷ്ടപ്പെടും, കേൾവി കുറയും, കാഴ്ച മങ്ങും, മണം അറിയാൻ കഴിയില്ല, ഓർമ്മ നഷ്ടപ്പെടും, ഭയം, ശ്വാസം മുട്ടൽ എന്നിവ ഉണ്ടാകും.

നിഷ്ഠീവഃ പാര്ശ്വതോദശ്ച ഹ്യേകസ്യാക്ഷ്ണോ നിമീലനമ് । ജത്രോരൂര്ധ്വം രുജസ്തീവ്രാഃ ശരീരാര്ധധരോഽപി വാ ॥ ൧,൧൬൬.

തുപ്പൽ, ഇരുവശ വേദന, ഒരു കണ്ണ് അടയ്ക്കൽ, കഴുത്തിന് മുകളിലായി ശക്തമായ വേദന, അല്ലെങ്കിൽ ശരീരത്തിന്റെ പകുതി സ്തംഭിക്കുക എന്നിവ സംഭവിക്കും.

തമാഹുരര്ദിതം കേചിദേകാങ്ഗമഥ ചാപരേ । രക്തമാശ്രിത്യ ച ശിരാഃ കുര്യാന്മൂര്ധധരാഃ ശിരാഃ? ॥ ൧,൧൬൬.

ചിലർ ഇതിനെ അർദ്ധാംഗവായു എന്നും മറ്റുള്ളവർ ഏകാംഗവായു എന്നും പറയുന്നു; രക്തം ആശ്രയിച്ച നാഡികൾ ബാധിക്കപ്പെടുമ്പോൾ തലയുടെ നാഡികൾക്കും ദോഷം സംഭവിക്കും.

രൂക്ഷഃ സവേദനഃ കൃഷ്ണഃ സോഽസാധ്യഃ സ്യാച്ഛിരോഗ്രഹഃ । തനും ഗൃഹീത്വാ വായുശ്ച സ്നായുസ്തഥൈവ ച ॥ ൧,൧൬൬.

ശരീരം കരടിയാകുകയും വേദനയോടെ ഇരുണ്ടതാകുകയും ചെയ്താൽ, അതു ഭയങ്കരമായ അസുഖമാണ്, അതു ശിരസ്സിലും ബാധിക്കും. അപ്പോൾ വായു, സ്നായു, ശരീരം എല്ലാം ബാധിതമാകും.

പക്ഷമന്യതരം ഹന്തി പക്ഷാഘാതഃ സ ഉച്യതേ । കൃത്സ്നസ്യ കായസ്യാര്ധം സ്യാദകര്മണ്യമചേതനമ് ॥ ൧,൧൬൬.

ഒരു വശത്തെ ചിറകു നശിച്ചാൽ അതിനെ ചിറകു മുടിയൽ എന്നു പറയുന്നു. അപ്പോൾ ശരീരത്തിന്റെ പകുതിയും പ്രവർത്തനശേഷിയില്ലാതെ ഉണരാതെയാകും.

ഏകാങ്ഗരോഗതാം കേചിദന്യേ കക്ഷരുജാം വിദുഃ । സര്വാങ്ഗരോധഃ സ്തമ്ഭശ്ച സര്വകായാശ്രിതേഽനിലേ ॥ ൧,൧൬൬.

ചിലർ ഒരു അവയവം മാത്രം ബാധിക്കുന്ന രോഗം തിരിച്ചറിയുന്നു, മറ്റുള്ളവർ കക്ഷിയിൽ വേദനയുണ്ടാകുന്നതായി പറയുന്നു. വായു മുഴുവൻ ശരീരത്തിലും വ്യാപിച്ചാൽ, ശരീരം മുഴുവൻ കഠിനവും അചലവുമാകും.

ശുദ്ധവാതകൃതഃ പക്ഷഃ കൃച്ഛ്രസാധ്യതമോ മതഃ । കൃച്ഛ്രശ്ചാന്യേന സംസൃഷ്ടോ വിവൃദ്ധഃ ക്ഷയഹേതുകഃ ॥ ൧,൧൬൬.

ശുദ്ധമായ വായു മൂലമുള്ള ചിറകുമുടിയൽ വളരെ പ്രയാസത്തോടെ സുഖപ്പെടുന്ന അസുഖമാണ്. മറ്റേതെങ്കിലും കാരണങ്ങൾ ചേർന്നാൽ, അതു വർദ്ധിച്ച് ക്ഷയത്തേക്കു നയിക്കും.

ആമബദ്ധായനഃ കുര്യാത്സംസ്തഭ്യാങ്ഗം കഫാന്വിതഃ । അസാധ്യ ഏവ സര്വോ ഹി ഭവേദ്ദണ്ഡാപതാനകഃ ॥ ൧,൧൬൬.

അജീരണമൂലവും കഫം കൂടിയതുമായ അവസ്ഥയിൽ, നാഡികൾ തടസ്സപ്പെട്ട് അവയവങ്ങൾ കട്ടിയാകുന്നു. അങ്ങനെയെങ്കിൽ ദണ്ഡാപതാനകം എന്ന രോഗം സുഖപ്പെടാൻ കഴിയാത്തതാണ്.

അംസമൂലോത്ഥിതോ വായുഃ ശിരാഃ സംകുച്യ തത്രഗഃ । ബഹിഃ പ്രസ്യന്ദിതഹരം ജനയത്യേവ ബാഹുകമ് ॥ ൧,൧൬൬.

അംശത്തിന്റെ അടിയിൽ നിന്നു വായു ഉയർന്ന് അവിടെയുള്ള ശിരകൾ ചുരുങ്ങുമ്പോൾ, പുറത്തേക്ക് സ്രാവം വരികയും, ഭുജത്തിൽ രോഗം ഉണ്ടാകുകയും ചെയ്യുന്നു.

തലം പ്രത്യങ്ഗുലീനാം യഃ കണ്ഡരാ ബാഹുപൃഷ്ഠതഃ । ബാഹ്വോഃ കര്മക്ഷയകരീ വിപൂചീ വേതി സോച്യതേ ॥ ൧,൧൬൬.

വിരലുകളുടെ അടിത്തട്ടിലും ഭുജത്തിന്റെ പുറകിലും ഉള്ള സ്നായുക്കൾ ബാധിക്കുമ്പോൾ, ഭുജങ്ങൾക്ക് പ്രവർത്തനശേഷി നഷ്ടമാകും. ഇതിനെ വിപൂചി എന്നു പറയുന്നു.

വായുഃ കട്യാശ്രിതഃ സക്ഥ്നഃ കണ്ഡരാമാക്ഷൈപേദ്യദാ । തദാ ഖഞ്ജോ ഭവേജ്ജന്തുഃ പങ്ഗുഃ സക്ഥ്നോര്ദ്വയോര്വധാത് ॥ ൧,൧൬൬.

കഴുത്തിൽ ഇരിക്കുന്ന വായു തണ്ടുകളുടെ സ്നായുക്കൾ നശിപ്പിച്ചാൽ, ആൾ കുഴഞ്ഞു നടക്കും; ഇരുവശത്തും ബാധിച്ചാൽ, അവൻ പൂർണ്ണമായും അശക്തനാകും.

കമ്പതേ ഗമനാരമ്ഭേ ഖഞ്ജന്നിവ ച ഗച്ഛതി । കലായഖഞ്ജം തം വിദ്യാന്മുക്തസന്ധിപ്രബന്ധനമ് ॥ ൧,൧൬൬.

നടക്കാൻ തുടങ്ങുമ്പോൾ അവൻ വിറയ്ക്കുകയും, ലംഘനത്തോടെ നടക്കുകയും ചെയ്യും. സന്ധികളും ബന്ധങ്ങളും ദുർബലമായതുകൊണ്ടു ഉണ്ടാകുന്ന ഈ അവസ്ഥയെ കലായഖഞ്ഞം എന്നു പറയുന്നു.

ശീതോഷ്ണദ്രവസംസുഷ്കഗുരുസ്നിഗ്ധൈശ്ച സേവിതൈഃ । ജീര്ണാജീര്ണേ തഥായാസക്ഷോഭസ്നിഗ്ധപ്രജാഗരൈഃ ॥ ൧,൧൬൬.

തണുത്തതും ചൂടുള്ളതും ദ്രാവകവും ഉണക്കവും ഭാരവുമുള്ളതും എണ്ണയുള്ളതുമായ ഭക്ഷണങ്ങൾ, ജീർണിച്ചാലും അജീർണമായാലും, അതുപോലെ അധികം പരിശ്രമം, ഉത്കണ്ഠ, എണ്ണയുള്ള ഭക്ഷണം, ഉറക്കമില്ലായ്മ എന്നിവയാൽ—

ശ്ലേഷ്മഭേദഃ സമയേ പരമത്യര്ഥസംചിതമ് । അഭിഭൂയേതരം ദോഷം ശരീരം പ്രതിപദ്യതേ ॥ ൧,൧൬൬.

കഫം ശരിയായ സമയത്ത് അത്യധികമായി കൂടുമ്പോൾ, അത് മറ്റു ദോഷങ്ങളെ കീഴടക്കി ശരീരമാകെ വ്യാപിക്കും.

സക്ഥ്യസ്ഥീനി പ്രപൂര്യാന്തഃ ശ്ലേഷ്മണാ സ്തമ്ഭിതേന തത് । തദാസ്ഥി സ്നാതി തേനോരോസ്തഥാ ശീതാനിലേന തു ॥ ൧,൧൬൬.

കഫം തണ്ടുകളുടെ അസ്ഥികൾ നിറച്ച് അവയെ കട്ടിയാക്കുമ്പോൾ, അസ്ഥിയും സ്നായുവും ബാധിക്കും; വായു മൂലം തണ്ടുകൾ തണുത്തതാകും.

ശ്യാമാങ്ഗമങ്ഗസ്തൈമിത്യതന്ദ്രാമൂര്ഛാരുചിജ്വരൈഃ । തമൂരുസ്തമ്ഭമിത്യാഹ ബാഹ്യവാതമഥാപരേ ॥ ൧,൧൬൬.

കറുത്ത അവയവങ്ങൾ, കഠിനത, മന്ദത, ബോധക്ഷയം, വേദന, ജ്വരം എന്നിവയുണ്ടെങ്കിൽ, അതിനെ തണ്ടുകളുടെ കട്ടിയാകൽ എന്നു പറയുന്നു; ചിലർ അതിനെ ബാഹ്യവാതം എന്നും വിളിക്കുന്നു.

വാതശോണിതസംശോഥോ ജാനുമധ്യേ മഹാരുജഃ । ജ്ഞേയഃ ക്രോഷ്ടുകശീര്ഷസ്തു സ്ഥൂലക്രോഷ്ടുകശീര്ഷവത് ॥ ൧,൧൬൬.

മുട്ടിനകത്ത് വായുവും രക്തവും ചേർന്ന് വീക്കം ഉണ്ടാകുകയും, അതിനൊപ്പം വലിയ വേദനയും ഉണ്ടാകുമ്പോൾ, അതിനെ ക്രോഷ്ടുകശീർഷം എന്നു വിളിക്കുന്നു; അതിന്റെ രൂപം വലിയ നായയുടെ തലപോലെയാണ്.

രുക്പാദവിഷമന്യസ്തേ ശ്രമാദ്വാ ജായതേ യദാ । വാതേന ഗുല്ഫമാക്ഷിത്യ തമാഹുര്വാതകണ്ടകമ് ॥ ൧,൧൬൬.

കാലിൽ വേദനയും അസമത്വവും ഉണ്ടാകുന്നത് അതിക്ലേശം മൂലമോ, വായു കണങ്കാൽ ബാധിച്ചതാലോ വരുമ്പോൾ, അതിനെ വായു കണങ്കാൽകുരു എന്നു പറയുന്നു.

പാര്ഷ്ണിപ്രത്യങ്ഗുലീനാഭൌ കണ്ഠേ വാ മാരുതാര്ദിതേ । സതിക്ഷേപം നിഗൃഹ്ണാതി ഗൃധ്രസീം താം പ്രചക്ഷതേ ॥ ൧,൧൬൬.

പാദത്തിന്റെ പിന്‍ഭാഗം, വിരലുകൾ, നാഭി, കഴുത്ത് എന്നിവയിൽ വായു ബാധിച്ചാൽ, ചലനം തടയപ്പെടും; ഇതിനെ ഗൃധ്രസീ എന്നു പറയുന്നു.

ഹൃഷ്യേതേ ചരണൌ യസ്യ ഭവേതാം ചാപി സുപ്തകൌ । പാദഹര്ഷഃ സ വിജ്ഞേയഃ കഫമാരുതകോപജഃ ॥ ൧,൧൬൬.

ആളിന്റെ കാലുകൾ ഉല്ലാസം അനുഭവിച്ചാലോ, ഉണരാതെയായാലോ, അതിനെ പാദഹർഷം എന്നു പറയുന്നു; ഇത് കഫവും വായുവും കൂടിയതുകൊണ്ടാണ്.

പാദയോഃ കുരുതേ ദാഹം പിത്താസൃക്സഹിതോഽനിലഃ । വിശേഷതശ്ചങ്ക്രമതഃ പാദദാഹം തമാദിശേത് ॥ ൧,൧൬൬.

വായു, പിത്തം, രക്തം എന്നിവ ചേർന്ന് കാലുകളിൽ ദഹനം ഉണ്ടാക്കുമ്പോൾ, പ്രത്യേകിച്ച് നടക്കുമ്പോൾ, ആ കാലദഹനം തിരിച്ചറിയണം.

ശ്രീഗരുഡമഹാപുരാണമ് ൧൬൭ ധന്വന്തരീരുവാച । വാതരക്തനിദാനം തേ വക്ഷ്യേ സുശ്രുത തച്ഛൃണു । വിരുദ്ധാധ്യശനക്രോധദിവാസ്വപ്നപ്രജാഗരൈഃ ॥ ൧,൧൬൭.

ധന്വന്തരി പറഞ്ഞു: സുശ്രുതാ, വാതരക്തത്തിന്റെ കാരണങ്ങൾ ഞാൻ പറയാം, കേൾക്കൂ. അന്യോന്യവിരുദ്ധമായതും അതികമായതുമായ ഭക്ഷണം, കോപം, പകലിൽ ഉറക്കം, രാത്രിയിൽ ഉണർന്നിരിക്കുക എന്നിവയാണ് ഇതിന് കാരണങ്ങൾ.

പ്രായശഃ സുകുമാരാണാം മിഥ്യാഹാരവിഹാരിണാമ് । സ്ഥൂലാനാം സുഖിനാം ചാപി കുപ്യതേ വാതശോണിതമ് ॥ ൧,൧൬൭.

സാധാരണയായി, നഴ്സരായവരും തെറ്റായ ഭക്ഷണവും ജീവിതശൈലിയും പാലിക്കുന്നവരും, കൊഴുപ്പുള്ളവരും, ആഡംബരജീവിതം നയിക്കുന്നവരും വാതശോണിതം ബാധിക്കപ്പെടുന്നു.