ഗരുഡപുരാണമ്

പിച്ഛിലം തത്രാനുസാരമല്പാല്പം സപ്രവാഹികമ് । സരോമഹര്പഃ സേക്ലേശോ ഗുരുബസ്തിഗുദോദരഃ ॥ ൧,൧൫൭.

അവിടെ പുറന്തുള്ളത് കുഴഞ്ഞതും കുറവുമാണ്, ഒഴുകുന്നതുമാണ്. ഇത് മുടി വീഴലും, ശക്തമായ അസ്വസ്ഥതയും, മൂത്രാശയം, മലദ്വാരം, വയറ് എന്നിവയിൽ ഭാരവും ഉണ്ടാക്കുന്നു.

കൃതേഽപ്യകൃതസങ്ഗശ്ച സര്വാത്മാ സര്വലക്ഷണഃ । ഭയേന ക്ഷുഭിതേ ചിത്തേ ശായിതേ ദ്രാവയേത്സ (ച്ഛ) കൃത് ॥ ൧,൧൫൭.

ചെയ്താലും ശരിയായി ദഹിക്കാത്തപക്ഷം, അതിന്റെ എല്ലാ ലക്ഷണങ്ങളോടും കൂടി ശരീരമൊക്കെയും ബാധിക്കും. ഭയത്താൽ മനസ് കലങ്ങുമ്പോഴും, കിടക്കുമ്പോഴും, അത് പുറത്തേക്ക് ഒഴുകിപ്പോകും.

വായുസ്തതോ നിവാര്യേത ക്ഷിപ്രമുഷ്ണം ദ്രവം പ്ലവമ് । വാതപിത്തേ സമം ലിങ്ഗമാഹുസ്തദ്വച്ച ശോകതഃ ॥ ൧,൧൫൭.

അതിനുശേഷം, വായു വേഗത്തിൽ തടയേണ്ടത് ഉഷ്ണവും ദ്രാവകവും ലഘുവുമായ ഭക്ഷണങ്ങളാൽ ആണ്. വായുവിന്റെയും പിത്തത്തിന്റെയും രോഗങ്ങളിൽ ഇതേപോലെയുള്ള ലക്ഷണങ്ങൾ കാണാം; ദുഃഖത്തിലും അങ്ങനെ തന്നെ.

അതീസാരഃ സമാസേന ദ്വേധാ സാമോ നിരാമകഃ । സാസൃഗ്ജാതം രസദ്രോഗോ ഗൌരവാദപ്സു മുഞ്ചതി? । ശകൃദ്ദുര്ഗന്ധമാടോപവിഷ്ടമ്ഭാര്തിപ്രസേകിനഃ ॥ ൧,൧൫൭.

സംഗ്രഹത്തിൽ, അതിസാരം രണ്ട് വിധമാണ്: അശുദ്ധിയോടുകൂടിയതും ശുദ്ധിയോടുകൂടിയതും. രക്തം കലർന്നാൽ അത് രസരോഗമാണ്; ഭാരമുള്ളതുകൊണ്ട് വെള്ളത്തിൽ ഒഴുകുന്നു. മലത്തിന് ദുർഗന്ധവും ശബ്ദവും തടസ്സവും വേദനയും ഉണ്ടാകും.

വിപരീതോ നിരാമസ്തു കഫാത്കോഽപി ന മജ്ജതി । അതീസാരേഷു യോ നാതി യത്നവാന് ഗ്രഹണീഗദഃ ॥ ൧,൧൫൭.

വിപരീതമായി, ശുദ്ധിയായത് കഫം മൂലമാണ്, പക്ഷേ അത് മുങ്ങുന്നില്ല. അതിസാരങ്ങളിൽ, അത്ര ശ്രദ്ധിക്കാത്തവർക്ക് ഗ്രഹണീ രോഗം വരും.

തസ്യ സ്യാദഗ്നിനിര്വാണകാര്യൈരത്യര്ഥസഞ്ചിതൈഃ । സാമം ശകൃന്നിരാമം വാ ജീര്ണം യേനാതിസാര്യതേ ॥ ൧,൧൫൭.

അവനിൽ, അഗ്നിയെ നശിപ്പിക്കുന്ന ഘടകങ്ങൾ അധികമായി ചേരുമ്പോൾ, മല അശുദ്ധമായാലും ശുദ്ധമായാലും, ദഹിച്ചശേഷം അതിസാരമായി പുറന്തിരിക്കും.

സോഽതിസാരോഽതിസരണാ ദാശുകാരീഃ സ്വഭാവതഃ । സാമംശീര്ണമജീര്ണേന ജീര്ണേ പക്വം തു നൈവ ച ॥ ൧,൧൫൭.

ഈ അതിസാരം സ്വഭാവത്തിൽ അത്യധികം ഒഴുക്കാണ്. അശുദ്ധിയോടുകൂടിയാൽ ദഹിക്കാത്തതായിരിക്കും; ദഹിച്ചാൽ അങ്ങനെ അല്ല.

ചിരകൃദ്ഗ്രഹണീദോഷഃ സഞ്ചയാംശ്ചോപവേശയേത് । അകസ്മാദ്വാരസുര്വേധമകസ്മാത്സന്ധിനീമുഹുഃ? । സ ചതുര്ധാ പൃഥഗ്ദോഷൈഃ സന്നിപാതാച്ച ജായതേ ॥ ൧,൧൫൭.

ദീർഘകാലം ഗ്രഹണീ ദോഷം ഉണ്ടെങ്കിൽ, ശരീരത്തിൽ ചിതയുണ്ടാക്കുകയും ഉപവാസം നിർബന്ധിതമാക്കുകയും ചെയ്യും. ചിലപ്പോൾ പെട്ടെന്നു വിറയലും, ചിലപ്പോൾ പെട്ടെന്നു സന്ധികളിൽ വേദനയും ഉണ്ടാകും. ഇത് നാലു വിധത്തിൽ വ്യത്യസ്ത ദോഷങ്ങൾ കൊണ്ടും അവയുടെ സംയോജനത്താലും ഉണ്ടാവുന്നു.

പ്രാഗ്രൂപാങ്ഗസ്യ സദനം ചിരാത്പവന അല്പകഃ । പ്രസേകോ വക്ത്രവൈരസ്യമരുചിസ്തൃട്ശ്രമോഭ്രമഃ ॥ ൧,൧൫൭.

ആദിയിൽ, അവയവങ്ങളിൽ ദുർബലത, ദീർഘകാലം വായു, കുറച്ച് തുപ്പൽ, വായിൽ രുചിയില്ലായ്മ, വിശപ്പില്ലായ്മ, ദാഹം, ക്ഷീണം, തലകറക്കം എന്നിവയാണ് ലക്ഷണങ്ങൾ.

ആബ (ന) ദ്ധോദരതാ ഛര്ദിഃ കര്ണകേഽപ്യനുകൂജകമ് । സാമാന്യലക്ഷണം കാര്ശ്യം വമക സ്തമകോ ജ്വരഃ ॥ ൧,൧൫൭.

വയറ്റിൽ വീർപ്പ്, ഛർദി, ചിലപ്പോൾ ചെവിയിൽ മുഴക്കം എന്നിവ ഉണ്ടാകും. പൊതുവെ ക്ഷയം, ഛർദി, മനസ്സു കറങ്ങൽ, ജ്വരം എന്നിവ കാണാം.

മൂര്ഛാ ശിരോരുവിഷ്ടമ്ഭഃ ശ്വയഥുഃ കരപാദയോഃ । തന്ദ്രാനിലാത്താലുശോഷസ്തിമിരം കര്ണയോഃ സ്വനഃ ॥ ൧,൧൫൭.

മനസ്സു കറങ്ങൽ, തലയും തോളും ഭാരവും, കൈകാലുകളിൽ വീക്കം, വായുവിനെ തുടർന്ന് മയക്കം, വായിൽ ഉണക്കം, കണ്ണിന് മുമ്പിൽ ഇരുണ്ടത്, ചെവിയിൽ മുഴക്കം എന്നിവ ഉണ്ടാകും.

പാര്ശ്വോരുവങ്ക്ഷണഗ്രീവാരുജാ തീക്ഷ്ണവിഷൂചികാ । രുഗ്ണേഷു വൃദ്ധിഃ സര്വഷു ക്ഷുത്തൃഷ്ണാപരിഹര്ത്രികാ ॥ ൧,൧൫൭.

പാർശ്വം, കക്ഷം, കഴുത്ത് എന്നിവിടങ്ങളിൽ വേദന, കഠിനമായ വയറുവേദന, രോഗികൾക്ക് എല്ലാ ലക്ഷണങ്ങളും കൂടുകയും വിശപ്പും ദാഹവും തീർക്കാനാവാത്തതുമാണ്.

ജീര്ണേജീര്യതി ചാധ്മാനം ഭുക്തേ സ്വാസ്ഥ്യം സമശ്നുതേ । വാതാദ്ധൃദ്രോഗഗുല്മാര്ശഃപ്ലീഹപാണ്ഡുരശങ്കിതാഃ ॥ ൧,൧൫൭.

ദഹിച്ചാൽ വയറ്റിൽ വീർപ്പ്, ഭക്ഷണം കഴിച്ചശേഷം സൗഖ്യം ലഭിക്കും. വായു മൂലം ഹൃദ്രോഗം, ഗൾമം, അർശസ്സ്, പ്ലീഹാരോഗം, പാണ്ഡുരോഗം എന്നിവയ്ക്ക് ഭയം ഉണ്ടാകും.

ചിരാദ്ദുഃ ഖം ദ്രവം ശുഷ്കം തുന്ദാരം ശബ്ദഫേനവത് । പുനഃ പുനഃ സൃജേദ്വര്ചം പായുരുച്ഛ്വാസകാസവാന് ॥ ൧,൧൫൭.

ദീർഘകാലം കഴിഞ്ഞ്, മല ദ്രാവകവും ഉണങ്ങിയതും കഠിനവുമാണ്; ശബ്ദവും അകത്തുനിറയും കാണാം. വീണ്ടും വീണ്ടും മലവിസർജനം, മലദ്വാരത്തിൽ ബുദ്ധിമുട്ട്, ശ്വാസം മുട്ടൽ, ചുമ എന്നിവ അനുഭവപ്പെടും.

പീതേന പീതനീലാഭം പീതാഭം സൃജതി ദ്രവമ് । പൂത്യമ്ലോദ്ഗാരഹൃത്കണ്ഠദാഹാരുചിതൃഡര്ദിതഃ ॥ ൧,൧൫൭.

മഞ്ഞയോ മഞ്ഞനീല നിറമോ ഉള്ള ദ്രാവകമല പുറത്തുവരും. പുഴുക്കളർന്ന ആമ്ലമായ ഉൽഗാരം, ഹൃദയത്തിലും കഴുത്തിലും കഠിനമായ ചൂട്, വിശപ്പില്ലായ്മ, ദാഹം, വേദന എന്നിവ ഉണ്ടാകും.

ശ്ലേഷ്മണാ പച്യതേ ദുഃഖേ മനശ്ഛര്ദിരരോചകഃ । ആസ്യോപദാഹനിഷ്ഠീവകാസഹൃല്ലാസപീനസാഃ ॥ ൧,൧൫൭.

കഫം മൂലം ദഹനം വേദനയോടുകൂടിയതാകും, മനസ്സിന് ഛർദി, ഛർദി, വിശപ്പില്ലായ്മ, വായിൽ കട്ടിയുള്ള തുപ്പൽ, തുപ്പൽ, ചുമ, ഹൃദയത്തിൽ കുലുക്കം, മൂക്കടച്ചുപോകൽ എന്നിവ ഉണ്ടാകും.

ഹൃദയം മന്യതേ സ്ത്യാനമുദരം സ്തിമിതം ഗുരു । ഉദ്ഗാരോ ദുഷ്ടമധുരഃ സദനം സപ്രഹര്ഷണമ് ॥ ൧,൧൫൭.

ഹൃദയം കട്ടിയുള്ളതുപോലും വയറ് മന്ദവും ഭാരവുമാണ്. ഉൽഗാരം ദോഷകരവും മധുരവുമാണ്. ദുർബലതയും, ചിലപ്പോൾ അതിയായ ഉല്ലാസവും അനുഭവപ്പെടും.

സമ്ഭിന്നശ്ലേഷ്മസംശ്ലിഷ്ടഗുരുചാമ്ലൈഃ (വര്ചഃ) പ്രവര്തചമ് । അകൃശസ്യാപി ദൌര്ബല്യം സര്വജേ സര്വദര്ശനമ് ॥ ൧,൧൫൭.

വിസർജ്യമായ മലം ചേർന്ന് ഒട്ടിയിരിക്കുകയും ഭാരം കൂടിയിരിക്കുകയും പുളിപ്പുണ്ടായിരിക്കുകയും ചെയ്താൽ, ശരീരം ക്ഷയിച്ചിട്ടില്ലെങ്കിലും ദുർബലതയും എല്ലാ രോഗങ്ങളും ലക്ഷണങ്ങളും കാണാം.

വിഭാഗേഽങ്ഗസ്യ യേ പ്രോക്താ പിപാസാദ്യാസ്ത്രയോ മലാഃ । തേഽപ്യസ്യ ഗ്രഹണീദോഷാഃ സമന്തേഷ്വസ്തി കാരണമ് ॥ ൧,൧൫൭.

ശരീരത്തിന്റെ വിഭജനത്തിൽ പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ദാഹം മുതലായ മൂന്നു മലങ്ങളും, ഇവയും ഗ്രഹണിദോഷം മൂലമാണ് ഉണ്ടാകുന്നത്; എല്ലായിടത്തും ഇവയ്ക്ക് കാരണം ഇതുതന്നെ.

വാതവ്യാധ്യശ്മരീകുഷ്ഠമേഹോദരഭഗന്ദരമ് । അര്ശാംസി ഗ്രഹണീത്യഷ്ടൌ മഹാരോഗാഃ സുദുസ്തരാഃ ॥ ൧,൧൫൭.

വാതരോഗം, കല്ല്, കുഷ്ഠം, പ്രമേഹം, ഉദരവ്യാധി, ദുർഗന്ധം, അർശസ്, ഗ്രഹണി — ഈ എട്ട് വലിയ രോഗങ്ങൾ അത്യന്തം ജയിക്കാൻ പ്രയാസമാണ്.

ശ്രീഗരുഡമഹാപുരാണമ് ൧൫൮ ധന്വന്തരിരുവാച । അഥാതോ മൂത്രഘാതസ്യ നിദാനം ശൃണു സുശ്രുത । ബസ്തിബസ്തിശിരോമേഢ്രകടീവൃഷണപായു ച ॥ ൧,൧൫൮.

ധന്വന്ത്രി പറഞ്ഞു: സുഷ്രുതാ, ഇനി മൂത്രം തടയപ്പെടുന്ന കാരണങ്ങൾ കേൾക്കൂ. ബസ്തി, ബസ്തിയുടെ കഴുത്ത്, ലിംഗം, കടി, വൃക്ക, ഗുദം —

ഏകസംവഹനാഃ പ്രോക്താ ഗുദാസ്ഥിവിവരാശ്രയാഃ । അധോമുഖോഽപി ബസ്തിര്ഹി മൂത്രവാഹിശിരാമുഖൈഃ ॥ ൧,൧൫൮.

ഇവയെല്ലാം ഓരോ വഴികളാൽ പിന്തുണയ്ക്കപ്പെടുന്നു; ഗുദവും അസ്ഥികളും ഉള്ളിലെ ദ്വാരങ്ങളിൽ ഇവ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു. ബസ്തിയും താഴോട്ടാണ് തുറന്നിരിക്കുന്നത്, മൂത്രവാഹിനികളുടെ ദ്വാരങ്ങളോടുകൂടി.

പാര്ശ്വേഭ്യഃ പൂര്യതേ ശ്ലക്ഷ്ണൈ (സൂക്ഷ്മൈഃ) സ്യന്ദമാനൈരനാരതമ് । തൈസ്തൈരേവ പ്രവിശ്യൈവന്ദോഷാന്കുവന്തി വിംശതിമ് ॥ ൧,൧൫൮.

ഇവയുടെ ഇരുപുറത്തുനിന്നും സൂക്ഷ്മമായ പ്രവാഹങ്ങൾ ഇടവിട്ടില്ലാതെ നിറയുന്നു; അവ വഴി അകത്തുകടന്ന് ഇരുപത് വിധത്തിലുള്ള ദോഷങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കുന്നു.

മൂത്രാഘാതഃ പ്രമേഹശ്ച കൃച്ഛ്രാന്മര്മ സമാശ്രയേത് । ബസ്തിവങ്ക്ഷണമേഢ്രാര്തിയുക്തോല്പാല്പം മുഹുര്മുഹുഃ ॥ ൧,൧൫൮.

മൂത്രം തടയപ്പെടലും പ്രമേഹവും, ഇരുവരും ഗുരുതരമായവയാണ്, ഇവ പ്രധാന ഭാഗങ്ങളിൽ ബാധിച്ച് ബസ്തിയിലും വങ്ക്ഷണത്തിലും ലിംഗത്തിലും ഇടയ്ക്കിടയ്ക്കായി നേരിയ വേദന ഉണ്ടാക്കുന്നു.

മൂത്രാണ്യാവാതജേ കൃച്ഛ്രപീത്തേ പീതം സദാഹരുക് । രക്തം വാ കഫജോ ബസ്തിമേഢ്രഗൌരവശോഥവാന് ॥ ൧,൧൫൮.

വാതം മൂലമുള്ളതിൽ മൂത്രം കുറവായിരിക്കും; പിത്തം മൂലമുള്ളതിൽ മൂത്രം മഞ്ഞയും എപ്പോഴും കത്തുന്നതുപോലെയും; കഫം മൂലമുള്ളതിൽ രക്തം കലർന്നതും, ബസ്തിയിലും ലിംഗത്തിലും ഭാരം കൂടിയതും വീക്കുമുള്ളതുമാണ്.

സപിച്ഛം സനിരുദ്ധം ച സര്വൈഃ സര്വാത്മകം മലൈഃ । യദാ വായുര്മുഖം ബസ്തേര്വ്യാവര്ത്യ പാരിശോഷയന് ॥ ൧,൧൫൮.

മലങ്ങൾ എല്ലാം ചേർന്ന് മൂത്രം കുഴപ്പം, തടസ്സം, ഒട്ടിപ്പിടിച്ചതായിരിക്കും; അപ്പോൾ വാതം ബസ്തിയുടെ ദ്വാരം അടച്ച് ഉണങ്ങിക്കൊണ്ടിരിക്കും.

മൂത്രം സപിത്തം സകഫം സശുക്രം വാ തദാ ക്രമാത് । സംജായതേഽശ്മരീ ഘോരാ പിത്തം ഗോരിവ രോചനാ ॥ ൧,൧൫൮.

അപ്പോൾ മൂത്രം പിത്തം, കഫം, ശുക്ലം എന്നിവയോടൊപ്പം കലർന്നതാകുന്നു; ക്രമമായി അതിൽ ഭയങ്കരമായ കല്ല് രൂപപ്പെടുന്നു, പശുവിന്റെ പിത്തംപോലെ മഞ്ഞ നിറമുള്ളത്.

ശ്ലേഷ്മാശ്രയാ ച സര്വാ സ്യാദഥാസ്യാഃ പൂര്വലക്ഷണമ് । ബസ്ത്യാധ്മാനം തദാസന്നദേശോഹി പരിതോഽതിരുക് ॥ ൧,൧൫൮.

ഇവയൊക്കെയും കഫത്തിൽ ആധാരമുണ്ട്; ഇതിന്റെ ആദ്യ ലക്ഷണം ബസ്തിയിൽ വീക്കം, ബാധിച്ച ഭാഗം ചുറ്റും ശക്തമായ വേദന.

ബസ്തൌ ച മൂത്രസങ്ഗിത്വം മൂത്രകൃച്ഛ്രം ജ്വരോഽരുചിഃ । സാമാന്യലിങ്ഗം രുങ്നാഭിസീവനീബസ്തിമൂര്ധസു ॥ ൧,൧൫൮.

ബസ്തിയിൽ മൂത്രം തടയപ്പെടുന്നു, മൂത്രം വിടുന്നത് വേദനയോടുകൂടിയതും, ജ്വരം, രുചികുറവ് എന്നിവയും ഉണ്ടാകും; പൊതുവെ നാഭിയിൽ, സീവനിയിൽ, ബസ്തിയിൽ, തലയിൽ വേദന കാണാം.