ഗരുഡപുരാണമ്

ആധ്മാനമുദരേ വിഷ്ഠാ ഹൃല്ലാസപരികര്തനേ । ബസ്തൌ ച സുതരാം ശൂലോ ഗണ്ഡശ്വയഥുസംഭവഃ ॥ ൧,൧൫൬.

വയറ്റിൽ വീക്കം, കട്ടിയുള്ള മലം, ഛർദി, കുത്തുന്ന വേദന, പ്രത്യേകിച്ച് മൂത്രാശയത്തിൽ ശക്തമായ വേദന, കവിള് വീക്കം എന്നിവ ഉണ്ടാകുന്നു.

പവനസ്യോര്ധ്വഗാമിത്വാത്തതശ്ഛര്ദ്യരുചിജ്വരാഃ । ഹൃദ്രോഗഗ്രഹണീദോഷമൂത്രസംഗപ്രവാഹികാഃ ॥ ൧,൧൫൬.

കാറ്റ് മേലോട്ടു ചലിക്കുന്നതുകൊണ്ടു ഛർദി, ഭക്ഷണത്തിൽ രുചിയില്ലായ്മ, ജ്വരം, ഹൃദ്രോഗം, അജീർണം, മൂത്രം തടയൽ, പ്രാവാഹിക തുടങ്ങിയവ ഉണ്ടാകുന്നു.

ബാധിര്യാതിശിരഃ ശ്വാസശിരോരുക്കാശപീനസാഃ? । മനോവികാരസ്തൃട്ശ്വാസപിത്തഗുല്മോദരാദയഃ ॥ ൧,൧൫൬.

ചെവികേട്, തീവ്രമായ തലവേദന, ശ്വാസം മുട്ടൽ, തലവേദന, ചുമ, മൂക്കടച്ചുപോകൽ, മനസ്സിൽ അസ്വസ്ഥത, ദാഹം, ശ്വാസം മുട്ടൽ, പിത്തം സംബന്ധമായ രോഗങ്ങൾ, വയറ്റിൽ കട്ടകൾ തുടങ്ങിയവയും ഉണ്ടാകുന്നു.

ഏതേ ച വാതജാ രോഗാ ജായന്തേ ഭൃശദാരുണാഃ । ദുര്നാമാമൃത്യൂദാവര്തപരമോഽയമുപദ്രവഃ ॥ ൧,൧൫൬.

ഇവ കാറ്റ് മൂലമുള്ള രോഗങ്ങളാണ്, അതീവ ശക്തിയും കഠിനതയും ഉള്ളവ. അവയിൽ ചിലത് ഭയാനകമായ പേരുകൾക്കുള്ളവയും, മരണത്തെയും ഗുരുതരമായ ബുദ്ധിമുട്ടുകളെയും കാരണമാകുന്നവയുമാണ്.

വാതാഭിഭൂതകോഷ്ഠാനാം തൈര്വിനാപി വിജായതേ । സഹജാനി തു ദോഷാണി യാനി ചാഭ്യന്തരേ വലൌ ॥ ൧,൧൫൬.

ഇവയൊന്നുമില്ലെങ്കിലും, കാറ്റ് ബാധിച്ചവരുടെ വയറ്റിൽ സ്വാഭാവികമായും, അകത്തുള്ള നാളികളുമായി ബന്ധപ്പെട്ടും രോഗങ്ങൾ ഉണ്ടാകാം.

സ്ഥിതാനി താന്യസാധ്യാനി യാപ്യന്തേഽഗ്നിബലാദിഭിഃ । ദ്വന്ദ്വജാനി ദ്വിതീയായാം വലാ യാന്യാശ്രിതാനി ച ॥ ൧,൧൫൬.

സ്ഥിരമായി നിലനിൽക്കുന്ന രോഗങ്ങൾ സുഖപ്പെടാൻ കഴിയാത്തവയാണ്, എന്നാൽ അഗ്നി ശക്തി മുതലായവകൊണ്ട് നിയന്ത്രിക്കാം. രണ്ടുതരം ദോഷങ്ങൾ ചേർന്ന് വരുന്നവയും, രണ്ടാമത്തെ നാളിയിൽ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നവയും ഇവിടെ പറയപ്പെടുന്നു.

കൃച്ഛ്രസാധ്യാനി താന്യാഹുഃ പരിസംവത്സരാണി ച । ബാഹ്യായാം തു വലൌ ജാതാന്യേകദോഷോല്ബണാനി ച ॥ ൧,൧൫൬.

ഇവ സുഖപ്പെടുത്താൻ വളരെ ബുദ്ധിമുട്ടുള്ളവയാണെന്നും, വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷമേ മാറുകയുള്ളുവെന്നും പറയുന്നു. പുറംനാളിയിൽ ഉണ്ടാകുന്നവയും, ഒരു ദോഷം മാത്രം ശക്തമായവയും ഇവിടെ ഉൾപ്പെടുന്നു.

അര്ശാംസി സുഖസാധ്യാനി ന ചിരോത്പത്തികാനി ച । മേഢ്രാദിഷ്വപി വക്ഷ്യന്തേ യഥാസ്വം നാഭിജാനി തു ॥ ൧,൧൫൬.

അർഷം എളുപ്പത്തിൽ സുഖപ്പെടുന്നവയാണ്, ദീർഘകാലം വേണ്ടതുമില്ല. മേൽഭാഗത്തും ഇതുപോലെയുള്ളവയും അവയുടെ സ്വഭാവപ്രകാരം വിശദീകരിക്കും, ജന്മസിദ്ധമായവയോ പറയുന്നില്ല.

ഗണ്ഡൂപദസ്യ രൂപാണി പിച്ഛിലാനി മൃദൂനി ച । വ്യാനോ ഗൃഹീത്വാ ശ്ലേഷ്മാണം കരോത്യര്ശസ്ത്വചോ ബഹിഃ ॥ ൧,൧൫൬.

കീടബാധയുടെ ലക്ഷണങ്ങൾ ഒളിച്ചുപോകുന്നവയും, മൃദുവും ആകുന്നു. വ്യാനവായു കഫം ഏറ്റെടുത്താൽ, ചർമ്മത്തിന് പുറത്തു അർഷം ഉണ്ടാക്കുന്നു.

കീലോപമം സ്ഥിരഖരം ചര്മകീലം ച തദ്വിദുഃ । വാതേന തോദഃ പാരുഷ്യം പിത്താദസിതവക്ത്രതാ ॥ ൧,൧൫൬.

കീൽപോല കഠിനവും അശ്രേയവും ഉള്ള ചർമ്മക്കീൽ ഇവരറിയുന്നു. കാറ്റ് മൂലം വേദനയും കഠിനതയും, പിത്തം മൂലം വായ് കറുത്തുപോകലും ഉണ്ടാകുന്നു.

ശ്ലേഷ്മണഃ സ്നിഗ്ധതാ തസ്യ ഗ്രഥിതത്വം സവര്ണതാ । അര്ശസാം പ്രശമേ യത്നമാശു കുര്വീത ബുദ്ധിമാന് । താന്യാശു ഹി ഗദന്ധാ (കാര്) യ്യ കുര്യുര്ബദ്ധഗുദോദരമ് ॥ ൧,൧൫൬.

കഫം മൂലം അതിന് തൈലംപോല സ്നിഗ്ധതയും, കട്ടയും, സാധാരണ നിറവും കാണാം. അർഷം വേഗത്തിൽ മാറ്റാൻ ബുദ്ധിമാൻ ശ്രമിക്കണം, ഇല്ലെങ്കിൽ ഈ രോഗങ്ങൾ ഉടൻ തന്നെ ഗുദം, വയറ് എന്നിവ തടസ്സപ്പെടുത്തും.

ശ്രീഗരുഡമഹാപുരാണമ് ൧൫൭ ധന്വന്തരിരുവാച । അതീസാരഗ്രഹണ്യോശ്ച നിദാനം വച്മി സുശ്രുത । ദോഷൈര്വ്യസ്തൈഃ സമസ്തൈശ്ച ഭയാച്ഛോകാച്ച ഷഡ്വിധഃ ॥ ൧,൧൫൭.

ധൻവന്തരി പറഞ്ഞു: സുഷ്രുതാ, അതിസാരം, ഗ്രഹണി എന്നിവയുടെ കാരണങ്ങൾ ഞാൻ ഇപ്പോൾ പറയുന്നു. ഇവ ആറു വിധമാണ്, ദോഷങ്ങൾ ഒറ്റയ്ക്കോ ഒന്നിച്ചോ, ഭയം, ദുഃഖം എന്നിവകൊണ്ടും ഉണ്ടാകുന്നു.

അതീസാരഃ സ സുതരാം ജായതേഽത്യമ്ബുപാനതഃ । വിശുഷ്കാന്നവസാസ്നേഹതിലപിഷ്ടവിരൂഢകൈഃ ॥ ൧,൧൫൭.

അതിസാരം കൂടുതലായി വെള്ളം കുടിക്കുന്നതിൽ നിന്നാണ് ഉണ്ടാകുന്നത്. അതുപോലെ ഉണക്കഭക്ഷണം, പച്ചമാംസം, എണ്ണയുള്ളതുകൾ, എള്ളുപൊടി, പാകം കുറഞ്ഞ ധാന്യങ്ങൾ എന്നിവ കഴിച്ചാൽ ഉണ്ടാകാം.

മദ്യരൂക്ഷാതിമാത്രാദിരസാതിസ്നേഹവിഭ്രമാത് । കൃമിഘോഷവിരോധാച്ച തദ്വിധേഃ കുപിതാനിലഃ ॥ ൧,൧൫൭.

മദ്യം, ഉണക്കവും അധികവുമായ ഭക്ഷണം, രുചി, സ്നിഗ്ധത എന്നിവയിൽ അളവുകെട്ടൽ, കീടങ്ങൾ, അന്യോന്യവിരുദ്ധമായ ഭക്ഷണം എന്നിവയും കാറ്റിനെ പ്രകോപിപ്പിച്ച് ഇതിന് കാരണമാവുന്നു.

വിസ്ത്രംസയത്യധോവാതം ഹത്വാ തേനൈവ ചാനലമ് । വ്യാപാര്യാന്നശകൃത്കോഷ്ഠപുരീഷദ്രവതാദയഃ ॥ ൧,൧൫൭.

പ്രകോപിതമായ കാറ്റ് താഴോട്ടു ചലിച്ച് അഗ്നിയെ ദുർബലമാക്കുന്നു. അതിനാൽ ഭക്ഷണം, മലം, വയറു എന്നിവയിൽ വ്യതിയാനങ്ങൾ ഉണ്ടായി മലം ദ്രവമായി പോവുന്നു.

പ്രകല്പതേഽതീസാരസ്യ ലക്ഷണം തസ്യ ഭാവിനഃ । ഭേദോ ഹൃദ്ഗുദകോഷ്ഠേഷു ഗാത്രസ്വേദോ മലഗ്രഹഃ ॥ ൧,൧൫൭.

അതിസാരം വരാനിരിക്കുന്നതിന്റെ ലക്ഷണങ്ങൾ ഇവയാണ്: ഹൃദയം, ഗുദം, വയറ് എന്നിവയിൽ അസ്വസ്ഥത, ശരീരത്തിൽ വിയർപ്പ്, മലങ്ങൾ തടഞ്ഞുപോകൽ.

ആധ്മാനമവിപാകശ്ച തത്ര വാതേന വിജ്വരമ് । അല്പാല്പം ശബ്ദശൂന്യാഢ്യം വിരു (ബ)ദ്ധമുപവേശ്യതേ ॥ ൧,൧൫൭.

ഇവിടെ വയർ കുടഞ്ഞു, അജീർണം, ജ്വരം ഇല്ല, മലം കുറവായും ശബ്ദമില്ലാതെയും കഠിനമായും പുറത്തുവരുന്നു.

രൂക്ഷം സഫേനമച്ഛം ച ഗൃഹീതം വ മുഹുര്മുഹുഃ । തഥാദഗ്ധഗദാഭാസം പിച്ഛിലം പരികര്തയന് ॥ ൧,൧൫൭.

മലം ഉണക്കവും, നുരയുള്ളതും, വൃത്തിയുള്ളതും, പലതവണയോ ഇടവേളകളിലോ പുറത്തുവരാം. ചിലപ്പോൾ കത്തിയതുപോലെയോ വിഷം കലർന്നതുപോലെയോ, ഒളിച്ചുപോകുന്നതുപോലെയോ, വേദനയോടെയോ കാണാം.

സശുഷ്കഭ്രഷ്ടപായുശ്ച ഹൃഷ്ടരോമാ വിനിശ്വസന് । പിത്തേന പീതമശിതം ഹാരിദ്രം ശാദ്വലപ്രഭമ് ॥ ൧,൧൫൭.

പൊള്ളിച്ചുപോയ ഗുദം, രോമങ്ങൾ നട്ടുനിൽക്കൽ, ആഹ് എന്നൊക്കെ ശ്വാസം വിടൽ എന്നിവയുണ്ട്. പിത്തം കൂടുമ്പോൾ മലം മഞ്ഞയോ, മഞ്ഞളിനിറമോ, പച്ച പുല്ലുപോലെയോ കാണാം.

സരക്തമതിദുര്ഗന്ധം തൃണ്മൂര്ഛാസ്വേദദാഹവാന് । സശൂലപായുസന്താപപാകവാഞ്ഛ്ലേഷ്മണാ ഘനമ് ॥ ൧,൧൫൭.

രക്തം കലർന്നതും അത്യന്തം ദുർഗന്ധമുള്ളതും, പച്ച പുല്ല് ചേർന്നതും, വിയർപ്പും കഠിനമായ ചൂടും അനുഭവപ്പെടുന്നതുമാണ്. പിറകുവശത്ത് വേദനയും ചൂടും, കഠിനമായ രുചികൾക്കുള്ള ആഗ്രഹവും, കട്ടിയായ കഫവും ഉണ്ടാകും.

പിച്ഛിലം തത്രാനുസാരമല്പാല്പം സപ്രവാഹികമ് । സരോമഹര്പഃ സേക്ലേശോ ഗുരുബസ്തിഗുദോദരഃ ॥ ൧,൧൫൭.

അവിടെ പുറന്തുള്ളത് കുഴഞ്ഞതും കുറവുമാണ്, ഒഴുകുന്നതുമാണ്. ഇത് മുടി വീഴലും, ശക്തമായ അസ്വസ്ഥതയും, മൂത്രാശയം, മലദ്വാരം, വയറ് എന്നിവയിൽ ഭാരവും ഉണ്ടാക്കുന്നു.

കൃതേഽപ്യകൃതസങ്ഗശ്ച സര്വാത്മാ സര്വലക്ഷണഃ । ഭയേന ക്ഷുഭിതേ ചിത്തേ ശായിതേ ദ്രാവയേത്സ (ച്ഛ) കൃത് ॥ ൧,൧൫൭.

ചെയ്താലും ശരിയായി ദഹിക്കാത്തപക്ഷം, അതിന്റെ എല്ലാ ലക്ഷണങ്ങളോടും കൂടി ശരീരമൊക്കെയും ബാധിക്കും. ഭയത്താൽ മനസ് കലങ്ങുമ്പോഴും, കിടക്കുമ്പോഴും, അത് പുറത്തേക്ക് ഒഴുകിപ്പോകും.

വായുസ്തതോ നിവാര്യേത ക്ഷിപ്രമുഷ്ണം ദ്രവം പ്ലവമ് । വാതപിത്തേ സമം ലിങ്ഗമാഹുസ്തദ്വച്ച ശോകതഃ ॥ ൧,൧൫൭.

അതിനുശേഷം, വായു വേഗത്തിൽ തടയേണ്ടത് ഉഷ്ണവും ദ്രാവകവും ലഘുവുമായ ഭക്ഷണങ്ങളാൽ ആണ്. വായുവിന്റെയും പിത്തത്തിന്റെയും രോഗങ്ങളിൽ ഇതേപോലെയുള്ള ലക്ഷണങ്ങൾ കാണാം; ദുഃഖത്തിലും അങ്ങനെ തന്നെ.

അതീസാരഃ സമാസേന ദ്വേധാ സാമോ നിരാമകഃ । സാസൃഗ്ജാതം രസദ്രോഗോ ഗൌരവാദപ്സു മുഞ്ചതി? । ശകൃദ്ദുര്ഗന്ധമാടോപവിഷ്ടമ്ഭാര്തിപ്രസേകിനഃ ॥ ൧,൧൫൭.

സംഗ്രഹത്തിൽ, അതിസാരം രണ്ട് വിധമാണ്: അശുദ്ധിയോടുകൂടിയതും ശുദ്ധിയോടുകൂടിയതും. രക്തം കലർന്നാൽ അത് രസരോഗമാണ്; ഭാരമുള്ളതുകൊണ്ട് വെള്ളത്തിൽ ഒഴുകുന്നു. മലത്തിന് ദുർഗന്ധവും ശബ്ദവും തടസ്സവും വേദനയും ഉണ്ടാകും.

വിപരീതോ നിരാമസ്തു കഫാത്കോഽപി ന മജ്ജതി । അതീസാരേഷു യോ നാതി യത്നവാന് ഗ്രഹണീഗദഃ ॥ ൧,൧൫൭.

വിപരീതമായി, ശുദ്ധിയായത് കഫം മൂലമാണ്, പക്ഷേ അത് മുങ്ങുന്നില്ല. അതിസാരങ്ങളിൽ, അത്ര ശ്രദ്ധിക്കാത്തവർക്ക് ഗ്രഹണീ രോഗം വരും.

തസ്യ സ്യാദഗ്നിനിര്വാണകാര്യൈരത്യര്ഥസഞ്ചിതൈഃ । സാമം ശകൃന്നിരാമം വാ ജീര്ണം യേനാതിസാര്യതേ ॥ ൧,൧൫൭.

അവനിൽ, അഗ്നിയെ നശിപ്പിക്കുന്ന ഘടകങ്ങൾ അധികമായി ചേരുമ്പോൾ, മല അശുദ്ധമായാലും ശുദ്ധമായാലും, ദഹിച്ചശേഷം അതിസാരമായി പുറന്തിരിക്കും.

സോഽതിസാരോഽതിസരണാ ദാശുകാരീഃ സ്വഭാവതഃ । സാമംശീര്ണമജീര്ണേന ജീര്ണേ പക്വം തു നൈവ ച ॥ ൧,൧൫൭.

ഈ അതിസാരം സ്വഭാവത്തിൽ അത്യധികം ഒഴുക്കാണ്. അശുദ്ധിയോടുകൂടിയാൽ ദഹിക്കാത്തതായിരിക്കും; ദഹിച്ചാൽ അങ്ങനെ അല്ല.

ചിരകൃദ്ഗ്രഹണീദോഷഃ സഞ്ചയാംശ്ചോപവേശയേത് । അകസ്മാദ്വാരസുര്വേധമകസ്മാത്സന്ധിനീമുഹുഃ? । സ ചതുര്ധാ പൃഥഗ്ദോഷൈഃ സന്നിപാതാച്ച ജായതേ ॥ ൧,൧൫൭.

ദീർഘകാലം ഗ്രഹണീ ദോഷം ഉണ്ടെങ്കിൽ, ശരീരത്തിൽ ചിതയുണ്ടാക്കുകയും ഉപവാസം നിർബന്ധിതമാക്കുകയും ചെയ്യും. ചിലപ്പോൾ പെട്ടെന്നു വിറയലും, ചിലപ്പോൾ പെട്ടെന്നു സന്ധികളിൽ വേദനയും ഉണ്ടാകും. ഇത് നാലു വിധത്തിൽ വ്യത്യസ്ത ദോഷങ്ങൾ കൊണ്ടും അവയുടെ സംയോജനത്താലും ഉണ്ടാവുന്നു.

പ്രാഗ്രൂപാങ്ഗസ്യ സദനം ചിരാത്പവന അല്പകഃ । പ്രസേകോ വക്ത്രവൈരസ്യമരുചിസ്തൃട്ശ്രമോഭ്രമഃ ॥ ൧,൧൫൭.

ആദിയിൽ, അവയവങ്ങളിൽ ദുർബലത, ദീർഘകാലം വായു, കുറച്ച് തുപ്പൽ, വായിൽ രുചിയില്ലായ്മ, വിശപ്പില്ലായ്മ, ദാഹം, ക്ഷീണം, തലകറക്കം എന്നിവയാണ് ലക്ഷണങ്ങൾ.