ഗരുഡപുരാണമ്

ഗുദാങ്കുരാ ബഹ്വനിലാഃ ശുഷ്കാശ്ചിമചിമാന്വിതാഃ । പീനാങ്ഗാരാരുണാഃ സ്തബ്ധാ വിഷമാഃ പരുഷാകരാഃ ॥ ൧,൧൫൬.

ഗുദത്തിൽ മുളകൾ പോലെ വളർച്ച, അധികം വായു, ഉണങ്ങിയ അവസ്ഥ, ചൊറിച്ചിൽ കൂടെ, കൊഴുത്തും, കറുത്ത ചുവപ്പും, മുറുകലും, അസമത്വവും, കഠിനതയും കാണാം.

മിഥോ വിസദൃശ വക്രാസ്തീക്ഷ്ണാ വിസ്ഫുടി(രി) താനനാഃ । ശിമ്ബീഖര്ജൃരകര്കന്ധൂകാര്പാസഫലസന്നിഭാഃ ॥ ൧,൧൫൬.

ഒന്നുമറ്റേതിനോട് സാമ്യമില്ലാത്തതും, വളഞ്ഞതും, കഠിനതയും, പിളർന്ന മുഖമുള്ളതും, ശിംബി, ഈന്തപ്പഴം, കർക്കണ്ടു, കപാസ് ഫലം എന്നിവയുടെ രൂപം പോലുമാണ്.

കേചിത്കദമ്ബപുഷ്പാഭാഃ കേചിത്സിദ്ധാര്ഥകോപമാഃ । ശിരഃ പാര്ശ്വാംസജങ്ഘോരുവങ്ക്ഷണാദ്യധികവ്യഥാഃ ॥ ൧,൧൫൬.

ചിലത് കടമ്പപൂവിന്റെ രൂപം, ചിലത് സിദ്ധാർത്ഥകത്തിന്റെ രൂപം, തല, വശങ്ങൾ, കാൽ, തൊണ്ട, വങ്ക്ഷണം എന്നിവിടങ്ങളിൽ അത്യധികം വേദന അനുഭവപ്പെടുന്നു.

ക്ഷവഥൂദ്ഗാരവിഷ്ടമ്ഭഹൃദ്ഗഹാരോചകപ്രദാഃ । കാസശ്വാസാഗ്നിവൈഷമ്യകര്ണനാദഭ്രമാവഹാഃ ॥ ൧,൧൫൬.

തുമൽ, ഉല്പത്തി, തടസ്സം, ഹൃദയവേദന, ഛർദി, ചുമ, ശ്വാസക്കുറവ്, അഗ്നി അസമത്വം, ചെവിയിൽ മുഴക്കം, തലകറക്കം എന്നിവ ഇവ കാരണം ഉണ്ടാകുന്നു.

തൈരാര്തോ ഗ്രഥിതം സ്തോകം സശബ്ദം സപ്രവാഹികമ് । രുക്ഫേനപിച്ഛാനുഗതം വിബദ്ധമുപവേശ്യതേ ॥ ൧,൧൫൬.

ഇവയാൽ ബാധിച്ചവൻ ചെറുതും കട്ടിയുമുള്ള, ശബ്ദത്തോടെ ഒഴുകുന്ന, വേദനയും പിതവും കൂടിയ, പുറത്താക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടുള്ള മലം പുറത്താക്കുന്നു.

കൃഷ്ണത്വഗ്ബദ്ധവിണ്മൂത്രനേത്രവക്ത്രശ്ച ജായതേ । ഗുല്മപ്ലീഹോദരാഷ്ഠീലാസംഭവസ്തസ്യ ചൈവ ഹി ॥ ൧,൧൫൬.

ചർമ്മം കറുത്തതാകുകയും, മൂത്രവും മലവും തടസ്സപ്പെടുകയും, കണ്ണും വായും നിറം മാറുകയും ചെയ്യുന്നു. ഇതുമൂലം ഗൾമം, പ്ളീഹാരോഗം, വയറു വീക്കം, കട്ടിയുള്ള കുരു എന്നിവ ഉണ്ടാകുന്നു.

പിത്തോത്തരാ നീലമുഖാ രക്തപീതാസിതപ്രഭാഃ । തന്വഗ്രസ്ത്രാവിണോ വിശ്രാസ്തനവോ മൃദവഃ ശ്ലഥാഃ ॥ ൧,൧൫൬.

പിത്തം കൂടുതലായാൽ, വായ് നീലനിറം ആകുന്നു; കുരുകൾ ചുവപ്പോ മഞ്ഞയോ കറുപ്പോ ആയിരിക്കും. അവ സുഷിരവും മൂർച്ചയുമുള്ളതും, പിതം ചോർക്കുന്നതും ദുർഗന്ധമുള്ളതും, സുഷിരവും മൃദുവും ദുർബലവുമാണ്.

ശുകജിഹ്വാ യകൃത്ഖണ്ഡജലൌകാവക്ത്രസന്നിഭാഃ । ദാഹശോ (ഷ) കജ്വരസ്വേദതൃണ്മൂര്ഛാരുചിമോഹദാഃ ॥ ൧,൧൫൬.

അവരുടെ നാവു തുതികയുടെ പോലെ, വായ് കരളിന്റെ കഷ്ണം പോലെയോ ജലൗകയുടെ വായ് പോലെയോ കാണപ്പെടുന്നു. ദാഹം, ജ്വരം, വിയർപ്പ്, ദാഹം, തലകറക്കം, രുചികുറവ്, മനസ്സു മങ്ങിയിരിക്കുക എന്നിവ ഉണ്ടാക്കുന്നു.

സോഷ്മാണോ ദ്രവനീലോഷ്ണപീതരക്താമവര്ചസഃ । യവമധ്യാ ഹരിത്പീതഹാരിദ്രത്വങ്നഖാദയഃ ॥ ൧,൧൫൬.

അവ ചൂടുള്ളതും ദ്രാവകമായതും നീല, മഞ്ഞ, ചുവപ്പ് നിറമുള്ളതും ആണ്. നടുവ് യവംപോലെയും, ചർമ്മം, നഖങ്ങൾ മുതലായവ പച്ചമഞ്ഞ നിറമുള്ളതുമാണ്.

ശ്ലേഷ്മോല്ബണാ മഹാമൂലാ ഘനാ മന്ദരുജഃ സിതാഃ । ഉത്സന്നോപചിതസ്നിഗ്ധസ്തബ്ധവൃത്തഗുരുസ്ഥിരാഃ ॥ ൧,൧൫൬.

കഫം കൂടുതലായാൽ, കുരുകൾ വലുതും കട്ടിയുമാണ്; വേദന കുറവും വെള്ള നിറവും, ഉയർന്നതും വീർന്നതും തൈലംപോലെയും, കട്ടിയുള്ളതും വൃത്താകൃതിയിലുള്ളതും ഭാരമുള്ളതും ഉറപ്പുള്ളതുമാണ്.

പിച്ഛിലാഃ സ്തിമിതാഃ ശ്ലക്ഷ്ണാഃ കണ്ഡ്വാഢ്യാഃ സ്പര്ശനപ്രിയാഃ । കരീരപനസാസ്ഥ്യാഭാസ്തഥാ ഗോസ്തനസന്നിഭാഃ ॥ ൧,൧൫൬.

അവ പിഴുപ്പും, ശാന്തതയും, മൃദുത്വവും, കുരു കിടിപ്പും, സ്പർശിക്കുമ്പോൾ ഇഷ്ടമായതും, കരീരയോ ചക്കയോയുടെ തണ്ടുപോലെയും, പശുവിന്റെ തന്പോലെയും കാണപ്പെടുന്നു.

വങ്ക്ഷണാനാഹിനഃ പുയുബസ്തിനാഭിവികര്തനാഃ । സകാശശ്വാസഹൃല്ലാസപ്രസേകാരുചിപീനസാഃ ॥ ൧,൧൫൬.

വങ്ക്ഷണത്തിൽ, പാമ്പുപോലെയും പുഴയോടുകൂടിയതും, മൂത്രാശയത്തിലും നാഭിയിലും വേദനയുണ്ടാക്കുന്നതും, ശ്വാസക്കുറവും ഹൃദയമിടിപ്പും അമിതമായ തുപ്പൽ, രുചികുറവ്, മൂക്കടച്ചുപോകൽ എന്നിവയോടുകൂടിയവയാണ്.

മഹകൃച്ഛ്രശിരോജാഡ്യശിശിരക്ഷാരകാരിണഃ । ക്ലൈബ്യാഗ്നിമാര്ദവച്ഛര്ദ്യതീസാരാദിവികാരദാഃ ॥ ൧,൧൫൬.

വലിയ ബുദ്ധിമുട്ടും തലഭാരം, തണുപ്പ്, കഷായത്വം എന്നിവ ഉണ്ടാക്കുന്നു. അവ ക്ളൈബ്യം, അഗ്നികുറവ്, മൃദുത്വം, ഛർദി, അതിസാരം തുടങ്ങിയ രോഗങ്ങൾക്കും കാരണമാകുന്നു.

വസാഭസകഫപ്രാജ്യപുരീഷാസൃക്പ്രവാഹികാഃ । ന സ്ത്രവന്തി ന ഭിദ്യന്തേ പാണ്ഡുസ്നിഗ്ധത്വഗാദയഃ ॥ ൧,൧൫൬.

മലം കൊഴുപ്പ്, പിത്തം, കഫം എന്നിവയിൽ സമൃദ്ധമാണ്; രക്തം ഒഴുകുന്നു. അവ സ്വതന്ത്രമായി ഒഴുകുകയോ പിളരുകയോ ചെയ്യില്ല; ചർമ്മം മുതലായവ പാണ്ടുവും തൈലമുള്ളതുമാണ്.

സംസൃഷ്ടലിങ്ഗത്സംസര്ഗനിചയാത്സര്വലക്ഷണാഃ । രക്തോല്ബണാ ഗുദേ കീലാഃ പീതാകൃതിസമന്വിതാഃ ॥ ൧,൧൫൬.

ലക്ഷണങ്ങൾ എല്ലാം കലർന്നാൽ, എല്ലാ ലക്ഷണങ്ങളും കാണാം; രക്തം കൂടുതലായാൽ, ഗുദത്തിലെ കുരുകൾ മഞ്ഞ നിറമുള്ളവയാകും.

വടപ്രസേഹസദൃശാഃ ഗുഞ്ജാവിദ്രുമസന്നിഭാഃ । തേഽത്യര്ഥം ദുഷ്ടമുഷ്ണം ച ഗാഢവിഷ്ടംഭപീഡിതാഃ ॥ ൧,൧൫൬.

അവ വടവൃക്ഷഫലം പോലെയും, ഗുഞ്ചയോ പവഴയോ പോലെയും കാണപ്പെടുന്നു. അത്യന്തം ദുർഗന്ധവും ചൂടും കഠിനമായ തടസ്സവും വേദനയും ഉള്ളവയാണ്.

സ്ത്രവന്തി സഹസാ രക്തം തസ്യ ചാതിപ്രവൃത്തിതഃ । കേകാഭഃ പീഡ്യതേ ദുഃ ഖൈഃ ശോണിതക്ഷയസമ്ഭവൈഃ ॥ ൧,൧൫൬.

അവ പെട്ടെന്ന് രക്തം ഒഴുക്കുന്നു; അത്യധികം ഒഴുക്കുന്നതുകൊണ്ട്, രക്തക്ഷയത്താൽ വേദനയോടെ മയിൽപോലെയുള്ള നിലവിളിയോടെ ബാധിതനാകുന്നു.

ഹീനവര്ണബലോത്സാഹോ ഹതൌജാഃ കലുഷേന്ദ്രിയഃ । മുദ്ഗകോദ്രവജംബീരകരീരചണകാദിഭിഃ ॥ ൧,൧൫൬.

അവൻ വർണ്ണം, ബലം, ഉത്സാഹം, ഊർജ്ജം എന്നിവയിൽ കുറവുള്ളവനായി, ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ മങ്ങിയവനായി മാറുന്നു; മുട്ഗം, കോട്രവം, ജമ്പീരം, കരീരം, ചണകം മുതലായവ കഴിച്ചാൽ പ്രത്യേകിച്ച്.

രൂക്ഷൈഃ സംഗ്രാഹിഭിര്വായുര്വിട്സ്ഥാനേ കുപിതോ ബലീ । അധോവഹാനി സ്രോതാംസി സംരുധ്യാധഃ പ്രശോഷയന് ॥ ൧,൧൫൬.

രൂക്ഷവും കെട്ടിപ്പിടിക്കുന്നതുമായ ഭക്ഷണം കഴിച്ചാൽ, വായു മലസ്ഥലത്ത് ശക്തിയോടെ കയറി, താഴേക്കുള്ള നാളങ്ങൾ തടസ്സപ്പെടുത്തി, താഴത്തെ ഭാഗങ്ങൾ ഉണക്കുന്നു.

പുരീഷം വാതവിഷ്ണൂത്രസംഗം കുര്വീത ദാരുണമ്? । തേന തീവ്രാ രുജാ കോഷ്ഠപൃഷ്ഠഹൃത്പാര്ശ്വഗാ ഭവേത് ॥ ൧,൧൫൬.

ഇതിനാൽ മലം കട്ടിയുള്ളതും ഉണങ്ങിയതും വായുവോടുകൂടിയതുമാകുന്നു; അതുകൊണ്ട് വയറ്, പിൻഭാഗം, ഹൃദയം, വശങ്ങൾ എന്നിവയിൽ ശക്തമായ വേദന ഉണ്ടാകും.

ആധ്മാനമുദരേ വിഷ്ഠാ ഹൃല്ലാസപരികര്തനേ । ബസ്തൌ ച സുതരാം ശൂലോ ഗണ്ഡശ്വയഥുസംഭവഃ ॥ ൧,൧൫൬.

വയറ്റിൽ വീക്കം, കട്ടിയുള്ള മലം, ഛർദി, കുത്തുന്ന വേദന, പ്രത്യേകിച്ച് മൂത്രാശയത്തിൽ ശക്തമായ വേദന, കവിള് വീക്കം എന്നിവ ഉണ്ടാകുന്നു.

പവനസ്യോര്ധ്വഗാമിത്വാത്തതശ്ഛര്ദ്യരുചിജ്വരാഃ । ഹൃദ്രോഗഗ്രഹണീദോഷമൂത്രസംഗപ്രവാഹികാഃ ॥ ൧,൧൫൬.

കാറ്റ് മേലോട്ടു ചലിക്കുന്നതുകൊണ്ടു ഛർദി, ഭക്ഷണത്തിൽ രുചിയില്ലായ്മ, ജ്വരം, ഹൃദ്രോഗം, അജീർണം, മൂത്രം തടയൽ, പ്രാവാഹിക തുടങ്ങിയവ ഉണ്ടാകുന്നു.

ബാധിര്യാതിശിരഃ ശ്വാസശിരോരുക്കാശപീനസാഃ? । മനോവികാരസ്തൃട്ശ്വാസപിത്തഗുല്മോദരാദയഃ ॥ ൧,൧൫൬.

ചെവികേട്, തീവ്രമായ തലവേദന, ശ്വാസം മുട്ടൽ, തലവേദന, ചുമ, മൂക്കടച്ചുപോകൽ, മനസ്സിൽ അസ്വസ്ഥത, ദാഹം, ശ്വാസം മുട്ടൽ, പിത്തം സംബന്ധമായ രോഗങ്ങൾ, വയറ്റിൽ കട്ടകൾ തുടങ്ങിയവയും ഉണ്ടാകുന്നു.

ഏതേ ച വാതജാ രോഗാ ജായന്തേ ഭൃശദാരുണാഃ । ദുര്നാമാമൃത്യൂദാവര്തപരമോഽയമുപദ്രവഃ ॥ ൧,൧൫൬.

ഇവ കാറ്റ് മൂലമുള്ള രോഗങ്ങളാണ്, അതീവ ശക്തിയും കഠിനതയും ഉള്ളവ. അവയിൽ ചിലത് ഭയാനകമായ പേരുകൾക്കുള്ളവയും, മരണത്തെയും ഗുരുതരമായ ബുദ്ധിമുട്ടുകളെയും കാരണമാകുന്നവയുമാണ്.

വാതാഭിഭൂതകോഷ്ഠാനാം തൈര്വിനാപി വിജായതേ । സഹജാനി തു ദോഷാണി യാനി ചാഭ്യന്തരേ വലൌ ॥ ൧,൧൫൬.

ഇവയൊന്നുമില്ലെങ്കിലും, കാറ്റ് ബാധിച്ചവരുടെ വയറ്റിൽ സ്വാഭാവികമായും, അകത്തുള്ള നാളികളുമായി ബന്ധപ്പെട്ടും രോഗങ്ങൾ ഉണ്ടാകാം.

സ്ഥിതാനി താന്യസാധ്യാനി യാപ്യന്തേഽഗ്നിബലാദിഭിഃ । ദ്വന്ദ്വജാനി ദ്വിതീയായാം വലാ യാന്യാശ്രിതാനി ച ॥ ൧,൧൫൬.

സ്ഥിരമായി നിലനിൽക്കുന്ന രോഗങ്ങൾ സുഖപ്പെടാൻ കഴിയാത്തവയാണ്, എന്നാൽ അഗ്നി ശക്തി മുതലായവകൊണ്ട് നിയന്ത്രിക്കാം. രണ്ടുതരം ദോഷങ്ങൾ ചേർന്ന് വരുന്നവയും, രണ്ടാമത്തെ നാളിയിൽ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നവയും ഇവിടെ പറയപ്പെടുന്നു.

കൃച്ഛ്രസാധ്യാനി താന്യാഹുഃ പരിസംവത്സരാണി ച । ബാഹ്യായാം തു വലൌ ജാതാന്യേകദോഷോല്ബണാനി ച ॥ ൧,൧൫൬.

ഇവ സുഖപ്പെടുത്താൻ വളരെ ബുദ്ധിമുട്ടുള്ളവയാണെന്നും, വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷമേ മാറുകയുള്ളുവെന്നും പറയുന്നു. പുറംനാളിയിൽ ഉണ്ടാകുന്നവയും, ഒരു ദോഷം മാത്രം ശക്തമായവയും ഇവിടെ ഉൾപ്പെടുന്നു.

അര്ശാംസി സുഖസാധ്യാനി ന ചിരോത്പത്തികാനി ച । മേഢ്രാദിഷ്വപി വക്ഷ്യന്തേ യഥാസ്വം നാഭിജാനി തു ॥ ൧,൧൫൬.

അർഷം എളുപ്പത്തിൽ സുഖപ്പെടുന്നവയാണ്, ദീർഘകാലം വേണ്ടതുമില്ല. മേൽഭാഗത്തും ഇതുപോലെയുള്ളവയും അവയുടെ സ്വഭാവപ്രകാരം വിശദീകരിക്കും, ജന്മസിദ്ധമായവയോ പറയുന്നില്ല.

ഗണ്ഡൂപദസ്യ രൂപാണി പിച്ഛിലാനി മൃദൂനി ച । വ്യാനോ ഗൃഹീത്വാ ശ്ലേഷ്മാണം കരോത്യര്ശസ്ത്വചോ ബഹിഃ ॥ ൧,൧൫൬.

കീടബാധയുടെ ലക്ഷണങ്ങൾ ഒളിച്ചുപോകുന്നവയും, മൃദുവും ആകുന്നു. വ്യാനവായു കഫം ഏറ്റെടുത്താൽ, ചർമ്മത്തിന് പുറത്തു അർഷം ഉണ്ടാക്കുന്നു.