ഗരുഡപുരാണമ്

നന്ദിഘോഷം രഥം ദിവ്യമഗ്നേര്ഘനുരനുത്തമമ് । ഗാണ്ഡീവം നാമ തദ്ദിവ്യം ത്രിഷു ലോകേഷു വിശ്രുതമ് । അക്ഷയാന്സായകാംശ്ചൈവ തഥാഭേദ്യഞ്ച ദംശനമ് ॥ ൧,൧൪൫.

അർജുനന് ദൈവികമായ നന്ദിഘോഷം എന്ന രഥവും, മൂന്നു ലോകത്തും പ്രശസ്തമായ ഗാണ്ഡീവം എന്ന അപ്രതിമമായ ധനുസും, അക്ഷയമായ അമ്പുകൾ അടങ്ങിയ ക്വിവറും, തുളയില്ലാത്ത കവർച്ചയും ലഭിച്ചു.

സ തേന ധനുഷാ വീരഃ പാണ്ഡവോ ജാതവേദസമ് । കൃഷ്ണദ്വിതീയോ ബീഭത്സുരതര്പയത വീര്യവാന് ॥ ൧,൧൪൫.

ആ ധനുസ് ഉപയോഗിച്ച്, വീരനായ പാണ്ഡവൻ അർജുനൻ കൃഷ്ണനോടൊപ്പം ചേർന്ന് ജാതവേദസായ അഗ്നിയെ മഹത്തായ ബലികൊടുത്തു.

നൃപാന്ദിഗ്വിജയേ ജിത്വാ രത്നാന്യാദായ വൈ ദദൌ । യുധിഷ്ഠിരായ മഹതേ ഭ്രാത്രേ നീതിവിദേ മുദാ ॥ ൧,൧൪൫.

ദിശകളിലെ രാജാക്കന്മാരെ ജയിച്ച്, അവരുടെ രത്നങ്ങൾ എടുത്ത്, ധർമ്മജ്ഞനായ വലിയ സഹോദരൻ യുധിഷ്ഠിരനു സന്തോഷത്തോടെ നൽകി.

യുധിഷ്ഠിരോഽപി ധര്മാത്മാ ഭ്രാതൃഭിഃ പരിവാരിതഃ । ജിതോ ദുര്യോധനേനൈവ മായാദ്യൂതേന പാപിനാ । കര്ണദുഃ ശാസനമതേ സ്ഥിതേന ശകുനേര്മതേ ॥ ൧,൧൪൫.

ധർമ്മശീലനായ യുധിഷ്ഠിരനും സഹോദരന്മാരും കൂടെ ഇരുന്നിട്ടും, കർണ്ണനും ദുഃശാസനനും ശകുനിയും ഉപദേശിച്ച ദുര്യോധനൻ കപടജൂയിലൂടെ അവരെ തോൽപ്പിച്ചു.

അഥ ദ്വാദശ വര്ഷാണി വനേ തേപുര്മഹത്തപഃ । സധൌമ്യാ ദ്രൌപദീഷഷ്ഠാ മുനിവൃന്ദാഭിസംവൃതാഃ ॥ ൧,൧൪൫.

അതിനുശേഷം, പന്ത്രണ്ട് വർഷം അവർ കാടിൽ ദൗമ്യനും ദ്രൗപദിയും മറ്റു മുനിമാരും കൂടെ വലിയ തപസ്സു ചെയ്തു.

യയുര്വിരാടനഗരം ഗുപ്തരൂപേണ സംശ്രിതാഃ । വര്ഷമേകം മഹാപ്രാജ്ഞാ ഗോഗ്രഹാത്തമപാലയന് ॥ ൧,൧൪൫.

പിന്നീട്, അവർ രഹസ്യവേഷത്തിൽ വീരാടനഗരിയിൽ പോയി, ഒരു വർഷം പശുശാലയിൽ സേവനം ചെയ്തു.

തതേ യാതാഃ സ്വകം രാഷ്ട്രം പ്രാര്ഥയാമാസുരാദൃതാഃ । പഞ്ചഗ്രാമാനര്ധരാജ്യാദ്വീരാ ദുര്യോധനം നൃപമ് ॥ ൧,൧൪൫.

അതിനുശേഷം, അവർ സ്വന്തം രാജ്യത്തേക്ക് തിരിച്ചു പോയി, അർദ്ധരാജ്യത്തിന് പകരം അഞ്ചു ഗ്രാമങ്ങൾ ദുര്യോധനനോട് ഭക്തിയോടെ അപേക്ഷിച്ചു.

നാപ്തവന്തഃ കുരുക്ഷേത്രേ യുദ്ധഞ്ചക്രുര്ബലാന്വിതാഃ । അക്ഷൌഹിണീഭിര്ദിവ്യാഭിഃ സപ്തഭിഃ പരിവാരിതാഃ ॥ ൧,൧൪൫.

അവരെ ലഭിക്കാതിരുന്നതിനാൽ, അവർ കുരുക്ഷേത്രത്തിൽ ശക്തമായ യുദ്ധം നടത്തി, ഏഴു ദൈവിക സൈന്യങ്ങളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടിരുന്നു.

ഏകാദശഭിരുദ്യുക്താ യുക്താ ദുര്യോധനാദയഃ । ആസീദ്യുദ്ധം സംകുലം ച ദേവാസുരരണോപമമ് ॥ ൧,൧൪൫.

പതിനൊന്ന് സൈന്യങ്ങളുമായി ദുര്യോധനനും കൂട്ടരും യുദ്ധത്തിന് തയ്യാറായി. ആ യുദ്ധം ദേവാസുരസമരത്തിനെപ്പോലെ അതീവ ഉഗ്രമായിരുന്നു.

ഭീഷ്മഃ സേനാപതിരഭൂദാദൌ ദൌര്യോധനേ ബലേ । പാണ്ഡവാനാം ശിഖണ്ഡീ ച തയോര്യുദ്ധം ബഭൂവ ഹ । ശസ്ത്രാശസ്ത്രി മഹാഘോരം ധസരാത്രം ശരാശരി ॥ ൧,൧൪൫.

ആദ്യത്തിൽ ദുര്യോധനന്റെ സൈന്യത്തിന് ഭീഷ്മൻ സേനാനായകനായി. പാണ്ഡവർക്കു ശിഖണ്ഡി നേതൃത്വം നൽകി. ഇരുവശത്തും ആയുധങ്ങൾ ഏറ്റുമുട്ടി, അമ്പുകൾ മഴപെയ്യുന്ന പോലെ പതിഞ്ഞു, പത്ത് ദിവസം ഭയങ്കരമായ യുദ്ധം നടന്നു.

ശിഖണ്ഡ്യര്ജുനബാണൈശ്ച ഭീഷ്മഃ ശരശതൈശ്ചിതഃ । ഉത്തരായണമാവീക്ഷ്യ ധ്യാത്വാ ദേവം ഗദാധരമ് ॥ ൧,൧൪൫.

ശിഖണ്ഡിയും അർജുനനും അമ്പുകൾകൊണ്ട് ഭീഷ്മനെ നുറുങ്ങിയപ്പോൾ, സൂര്യൻ ഉത്തരായണത്തിലേക്ക് തിരിയുന്നത് കണ്ടു, ഭീഷ്മൻ ദൈവമായ ഗദാധരനെ ധ്യാനിച്ചു.

ഉക്ത്വാ ധര്മാന്ബഹുവിധാംസ്തര്പയിത്വാ പിതൄന്ബഹൂന് । ആനന്ദേ തു പദേ ലീനോ വിമലേ മുക്തകില്ബിഷേ ॥ ൧,൧൪൫.

നാനാവിധ ധർമ്മങ്ങൾ പറഞ്ഞ്, അനേകം പിതൃപുരുഷന്മാരെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തി, ഭീഷ്മൻ പാപരഹിതമായ ശുദ്ധമായ ആനന്ദസാന്ദ്രമായ അവസ്ഥയിൽ ലയിച്ചു.

തതോ ദ്രോണോ യയൌ യോദ്ധും ധൃഷ്ടദ്യുമ്നേന ബീര്യവാന് । ദിനാനി പഞ്ച തദ്യുദ്ധമാസീത്പരമദാരുണമ് ॥ ൧,൧൪൫.

ശേഷം ധൈര്യശാലിയായ ദ്രോണൻ ധൃഷ്ടദ്യുമ്നനുമായി യുദ്ധം ചെയ്യാൻ പുറപ്പെട്ടു. ആ യുദ്ധം അഞ്ചു ദിവസം അത്യന്തം ഭയാനകമായിരുന്നു.

യത്ര തേ പൃഥിവീപാലാ ഹതാഃ പാര്ഥേന സംഗരേ । ശോകസാഗരമാസാദ്യ ദ്രോണോഽപി സ്വര്ഗമാപ്തവാന് ॥ ൧,൧൪൫.

അവിടെ പൃഥ്വിയിലെ രാജാക്കന്മാരെ അർജുനൻ യുദ്ധത്തിൽ സംഹരിച്ചു. ദുഃഖത്തിന്റെ സമുദ്രത്തിൽ മുങ്ങി, ദ്രോണനും സ്വർഗത്തിൽ എത്തി.

തതഃ കര്ണാ യയൌ യോദ്ധുമര്ജുനേന മിഹാത്മനാ । ദിനദ്വയം മഹായുദ്ധം കൃത്വാ പാര്ഥാസ്ത്രസാഗരേ । നിമഗ്നഃ സൂര്യലോകന്തു തതഃ പ്രാപ സ വീര്യവാന് ॥ ൧,൧൪൫.

പിന്നീട് വീരനായ കർണ്ണൻ അർജുനനുമായി യുദ്ധത്തിന് ഇറങ്ങി. രണ്ടു ദിവസം ഭയങ്കരമായ യുദ്ധം നടത്തിയ ശേഷം, അർജുനന്റെ ആയുധങ്ങളുടെ കടലിൽ മുങ്ങി, സൂര്യലോകം പ്രാപിച്ചു.

തതഃ ശല്യോ യയൌ യോദ്ധും ധര്മരാജേന ധീമതാ । ദിനാര്ധേന ഹതഃ ശല്യോ ബാണൈര്ജ്വലനസന്നിഭൈഃ ॥ ൧,൧൪൫.

അതിനുശേഷം ശല്യൻ ധീരനായ ധർമ്മരാജാവുമായി യുദ്ധം ചെയ്യാൻ പോയി. അരദിവസംകൊണ്ട്, അഗ്നിപോലുള്ള അമ്പുകൾകൊണ്ട് ശല്യൻ വീണു.

ദുര്യോധനോഽഥ വേഗേന ഗദാമാദായ വീര്യവാന് । അഭ്യധാവത വൈ ഭീഭം കാലാന്തകയമോപമഃ ॥ ൧,൧൪൫.

പിന്നീട് ഉത്സാഹപൂർവ്വം ദുര്യോധനൻ തന്റെ ഗദ എടുത്ത്, കാലാന്തകനെപ്പോലെ ഭയങ്കരമായി മുന്നേറി.

അഥ ഭീമേന വീരേണ ഗദയാ വിനിപാതിതഃ । അശ്വത്ഥാമാ ഗതോ ദ്രൌണിഃ സുപ്തസൈന്യം തതോ നിശി ॥ ൧,൧൪൫.

അപ്പോൾ വീരനായ ഭീമൻ ഗദകൊണ്ട് ദുര്യോധനനെ വീഴ്ത്തി. ദ്രോണപുത്രനായ അശ്വത്താമൻ രാത്രിയിൽ ഉറങ്ങുന്ന സൈന്യത്തിലേക്ക് പോയി.

ജഘാന ബാഹുവീര്യേണ പിതുര്വധമനുസ്മരന് । ധൃഷ്ടദ്യുമ്നം ജഘാനാഥ ദ്രൌപദേയാംശ്ച വീര്യവാന് ॥ ൧,൧൪൫.

തന്റെ അച്ഛന്റെ മരണത്തെ ഓർത്ത്, ശക്തമായ കൈകളാൽ അശ്വത്താമൻ ധൃഷ്ടദ്യുമ്നനെയും ദ്രൗപദിയുടെ പുത്രന്മാരെയും കൊല്ലുകയും ചെയ്തു.

ദ്രൌപദ്യാം രുദ്യമാനായാമശ്വത്ഥാമ്നഃ ശിരോമണിമ് । ഐഷികാസ്ത്രേണ തം ജിത്വാ ജഗ്രാഹാര്ജുന ഉത്തമമ് ॥ ൧,൧൪൫.

ദ്രൗപദി കരയുമ്പോൾ, അർജുനൻ അശ്വത്താമനെ ദർഭാസ്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് ജയിച്ച്, അവന്റെ വിലയേറിയ മാണിക്യം എടുത്തു.

യുധിഷ്ഠിരഃ സമാശ്വാസ്യ സ്ത്രീജനം ശോകസംകുലമ് । സ്നാത്വാ സന്തര്പ്യ ദേവാംശ്ച പിതൄനഥ പിതാമഹാന് ॥ ൧,൧൪൫.

യുധിഷ്ഠിരൻ ദുഃഖത്തിൽ മുങ്ങിയ സ്ത്രീകളെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു, കുളിച്ച്, ദേവന്മാരെയും പിതൃപുരുഷന്മാരെയും പിതാമഹന്മാരെയും തൃപ്തിപ്പെടുത്തി.

ആശ്വാസിതോഽഥ ഭീഷ്മേണ രാജ്യഞ്ചൈവാകരോന്മഹത് । വിഷ്ണുമീജേഽശ്വമേധേന വിധിവദ്ദക്ഷിണാവതാ ॥ ൧,൧൪൫.

ഭീഷ്മൻ ആശ്വസിപ്പിച്ചതിനുശേഷം, യുധിഷ്ഠിരൻ മഹത്തായ രാജ്യം സ്ഥാപിച്ചു. നിയമാനുസൃതമായി ദക്ഷിണയോടെ അശ്വമേധയാഗം നടത്തി, വിഷ്ണുവിനെ ആരാധിച്ചു.

രാജ്യേ പരീക്ഷിതം സ്ഥാപ്യ യാദവാനാം വിനാശനമ് । ശ്രുത്വാ തു മൌസലേ രാജാ ജപ്ത്വാ നാമസഹസ്രകമ് ॥ ൧,൧൪൫.

അവൻ പരിചിതിനെ രാജസിംഹാസനത്തിൽ ഇരുത്തി. മൗസലപർവ്വത്തിൽ യാദവന്മാരുടെ നാശം കേട്ടപ്പോൾ, രാജാവ് വിഷ്ണുവിന്റെ ആയിരം നാമങ്ങൾ ജപിച്ചു.

വിഷ്ണോഃ സ്വര്ഗം ജഗാമാഥ ഭീമാദ്യൈര്ഭ്രാതൃഭിര്യുതഃ । വാസുദേവഃ പുനര്ബുദ്ധസംമോഹായ സുരദ്വിഷാമ് ॥ ൧,൧൪൫.

പിന്നീട് ഭീമനും സഹോദരന്മാരും കൂടെ, യുധിഷ്ഠിരൻ വിഷ്ണുവിന്റെ സ്വർഗത്തിൽ എത്തി. വാസുദേവൻ വീണ്ടും ബുദ്ധനായി ജനിച്ച് ദേവദ്വേഷികളെയും ഭ്രമിപ്പിച്ചു.

കല്കിര്വിഷ്ണുശ്ച ഭവിതാ ശംഭലഗ്രാമകേ പുനഃ । അശ്വാരൂഢോഽഖിലാംല്ലോകാംസ്തദാ ഭസ്മീകരിഷ്യതി ॥ ൧,൧൪൫.

വിഷ്ണു വീണ്ടും ശംഭലഗ്രാമത്തിൽ കല്കിയായി, കുതിരപ്പുറത്ത് കയറി, ആ സമയത്ത് എല്ലാ ലോകങ്ങളെയും ചിതലാക്കും.

ദേവാദീനാം രക്ഷണായ ഹ്യധര്മഹാരണായ ച । ദുഷ്ടാനാഞ്ച വധാര്ഥായ ഹ്യവതാരം കരോതി ച ॥ ൧,൧൪൫.

ദേവന്മാരെയും മറ്റുള്ളവരെയും രക്ഷിക്കാനും, അധർമ്മം നീക്കാനും, ദുഷ്ടന്മാരെ സംഹരിക്കാനും, അവൻ അവതാരം എടുക്കുന്നു.

യഥാ ധന്വന്തരിര്വംശേ ജാതഃ ക്ഷീരോദമന്ഥനേ । ദേവാദീനാം ജീവനായ ഹ്യായുര്വേദമുവാച ഹ ॥ ൧,൧൪൫.

പാൽക്കടൽ കുലുക്കുമ്പോൾ, ധന്വന്തരി ആ വംശത്തിൽ ജനിച്ചു. ദേവന്മാരുടെയും മറ്റുള്ളവരുടെയും ആയുസിന് വേണ്ടി ആയുര്‍വേദം ഉപദേശിച്ചു.

വിശ്വാമിത്രസുതായൈവ ശുശ്രുതായ മഹാത്മനേ । ഭാരതാംശ്ചാവതാരാംശ്ച ശ്രുത്വാ സ്വര്ഗം വ്രജേന്നരഃ ॥ ൧,൧൪൫.

വിശ്വാമിത്രന്റെ മകനായ മഹാത്മാവായ ശുശ്രുതനും ഭാരതവംശത്തിലെ അവതാരങ്ങളെയും കേട്ടാൽ മനുഷ്യൻ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ എത്തും.

ശ്രീഗരുഡമഹാപുരാണമ് ൧൪൬ ധന്വന്തരിരുവാച । സര്വരോഗനിദാനഞ്ച വക്ഷ്യേ സുശ്രുത തത്ത്വതഃ । ആത്രേയാദ്യൈര്മുനിവരൈര്യഥാ പൂര്വമുദീരിതമ് ॥ ൧,൧൪൬.

ധന്വന്തരി പറഞ്ഞു: ശുശ്രുതാ, ആത്രേയന്മാരും മറ്റ് മഹർഷിമാരും മുമ്പ് പറഞ്ഞതുപോലെ, എല്ലാ രോഗങ്ങളുടെയും കാരണങ്ങൾ ഞാൻ വിശദമായി പറയാം.