ഗരുഡപുരാണമ്

ഷോഢശ സ്ത്രീസഹസ്രാണി ഹ്യന്യാന്യാസ മഹാത്മനഃ । താസാം പുത്രാശ്ച പൌത്രാദ്യാഃ ശതശോഽഥ സഹസ്രശഃ ॥ ൧,൧൪൪.

അവനു പതിനാറായിരം സ്ത്രീകൾക്കൂടി ഉണ്ടായിരുന്നു. അവർക്കു നൂറുകണക്കിന് പുത്രന്മാരും മക്കൾക്കും ആയിരക്കണക്കിന് പുത്രപൗത്രന്മാരും ഉണ്ടായി.

രുക്മിണ്യാഞ്ചൈവ പ്രദ്യുമ്നോ ന്യവധീച്ഛംബരഞ്ച യഃ । തസ്യ പുത്രോഽനിരുദ്ധോഽഭൂദുഷാബാണസുതാപതിഃ ॥ ൧,൧൪൪.

രുക്മിണിയിൽ നിന്നു പ്രസവിച്ച പ്രദ്യുമ്നൻ ശംഭരാസുരനെ സംഹരിച്ചു. അവന്റെ മകൻ അനിരുദ്ധൻ ആയിരുന്നു, ഉഷാ എന്ന ബാണാസുരന്റെ മകളുടെ ഭർത്താവായി.

ഹരിശകരയോര്യത്ര മഹായുദ്ധം ബഭൂവ ഹ । ബാണബാഹുസഹസ്രഞ്ച ച്ഛിന്നം ബാഹുദ്വയം ഹ്യഭൂത് ॥ ൧,൧൪൪.

ഹരിയും ചന്ദ്രചൂഡനും തമ്മിൽ മഹായുദ്ധം നടന്നു. ആ യുദ്ധത്തിൽ ബാണാസുരന്റെ ആയിരം കൈകൾ ഒടിഞ്ഞ് രണ്ട് കൈകൾ മാത്രം ശേഷിച്ചു.

നരകോ നിഹതോ യേന പാരിജാതം ജഹാര യഃ । ബലശ്ച ശിസുപാലശ്ച ഹതശ്ച ദ്വിവിദഃ കപിഃ ॥ ൧,൧൪൪.

നരകാസുരനെ സംഹരിച്ച് പാർിജാതവൃക്ഷം കൊണ്ടുവന്നു. ബാലരാമനും ശിശുപാലനും, കുരങ്ങനായ ദ്വിവിദനും കൊല്ലപ്പെട്ടു.

അനിരുദ്ധാദഭൂദ്വജ്രഃ സ ച രാജാ ഗതേ ഹരൌ । സന്ദീപനിം ഗുരുഞ്ചക്രേ സപുത്രഞ്ച ചകാര സഃ । മഥുരായാം ചോഗ്രസേനം പാലനം ച ദിവൌകസാമ് ॥ ൧,൧൪൪.

അനിരുദ്ധനിൽ നിന്ന് വജ്രൻ ജനിച്ചു. ഹരി സ്വർഗത്തിലേക്ക് പോയശേഷം വജ്രൻ രാജാവായി. സന്ധീപനിയെ ഗുരുവായി സ്വീകരിച്ചു, അവന്റെ മകനെയും ചേർത്ത്. മഥുരയിൽ ഉഗ്രസേനനെ ദേവന്മാരുടെ രക്ഷകനായി സ്ഥാപിച്ചു.

ശ്രീഗരുഡമഹാപുരാണമ് ൧൪൫ ബ്രഹ്മോവാച । ഭാരതം സംപ്രവക്ഷ്യാമി ഭാരാവതരണം ഭുവഃ । ചക്രേ കൃഷ്ണോ യുധ്യമാനഃ പാണ്ഡവാദിനിമിത്തതഃ ॥ ൧,൧൪൫.

ബ്രഹ്മാവ് പറഞ്ഞു: ഞാൻ ഭാരതകഥയും ഭൂഭാരഹരണവും വിവരിക്കാം. പാണ്ഡവന്മാരുടെയും മറ്റു ധർമ്മാത്മാക്കളുടെയും കാരണമായി കൃഷ്ണൻ യുദ്ധം ചെയ്ത് ഭൂഭാരം നീക്കി.

വിഷ്ണുനാഭ്യബ്ജതോ ബ്രഹ്മാ ബ്രഹ്മപുത്രോഽത്രിരത്രിതഃ । സോമസ്തതോ ബുധസ്തസ്മാദിലായാം ച പുരൂരവാഃ ॥ ൧,൧൪൫.

വിഷ്ണുവിന്റെ നാഭിയിൽ നിന്ന് ബ്രഹ്മാവ് ജനിച്ചു. ബ്രഹ്മാവിൽ നിന്ന് അത്രി മഹർഷി, അത്രിയിൽ നിന്ന് ചന്ദ്രൻ, ചന്ദ്രനിൽ നിന്ന് ബുധൻ, ബുധനിൽ നിന്ന് ഇലയിലൂടെ പുരൂരവൻ ജനിച്ചു.

തസ്യായുസ്തത്ര വംശേഽഭൂദ്യയാതിര്ഭരതഃ കുരുഃ । ശന്തനുസ്തസ്യ വംശേഽഭൂദ്ഗങ്ഗായാം ശന്തനോഃ സുതഃ ॥ ൧,൧൪൫.

അവനിൽ നിന്ന് ആയുസ്, പിന്നീട് യയാതി, ഭാരതൻ, കുറു എന്നിവരും ജനിച്ചു. കുറുവിന്റെ വംശത്തിൽ ശാന്തനു ജനിച്ചു. ഗംഗയിൽ നിന്നാണ് ശാന്തനുവിന്റെ മകൻ ജനിച്ചത്.

ഭീഷ്മഃ സര്വഗുണൈയുക്തോ ബ്രഹ്മവൈവര്തപാരഗഃ ॥ ൧,൧൪൫.

ഭീഷ്മൻ എല്ലാ ഗുണങ്ങളും നിറഞ്ഞവനും ബ്രഹ്മവൈവർതത്തിൽ പ്രാവീണ്യവും നേടിയവനായിരുന്നു.

ശന്തനോഃ സത്യവത്യാം ച ദ്വൌ പുത്രൌ സംബഭൂവതുഃ । ചിത്രാങ്ഗദന്തു ഗന്ധര്വഃ പുത്രം ചിത്രാങ്ഗദോഽവധീത് ॥ ൧,൧൪൫.

ശാന്തനുവിനും സത്യവതിക്കും രണ്ട് പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു. ഗന്ധർവൻ ചിത്രാംഗദനെ കൊല്ലുകയും ചെയ്തു.

അന്യോ വിചിത്രവീര്യോഽഭൂത്കാശീരാജസുതാപതിഃ । വിചിത്രവീര്യേ സ്വര്യാതേ വ്യാസാത്തത്ക്ഷേത്രതോഽഭവത് ॥ ൧,൧൪൫.

മറ്റൊരുത്തൻ വിചിത്രവീര്യൻ ആയിരുന്നു, കാശിരാജാവിന്റെ മകളുടെ ഭർത്താവായി. വിചിത്രവീര്യൻ മരിച്ചശേഷം, വ്യാസന്റെ വഴി പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു.

ധൃതരാഷ്ടോഽമ്ബികാപുത്രഃ പാണ്ഡുരാമ്ബാലികാസുതഃ । ഭുജിഷ്യായാന്തു വിദുരോ ഗാന്ധാര്യാം ധൃതരാഷ്ട്രതഃ ॥ ൧,൧൪൫.

ധൃതരാഷ്ട്രൻ അംബികയുടെ മകനാണ്, പാണ്ഡു അംബാലികയുടെ മകനാണ്, ഭുജിഷ്യ എന്ന ദാസിയുടെ മകനാണ് വിദുരൻ. ഗാന്ധാരിദേവിയിൽ നിന്ന് ധൃതരാഷ്ട്രന് നിരവധി പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു.

ദുര്യോധനപ്രധാനാസ്തു ശതസംഖ്യാ മഹാബലാഃ । പാണ്ഡോഃ കുന്ത്യാഞ്ച മാദ്യാം ച പഞ്ച പുത്രാഃ പ്രജജ്ഞിരേ ॥ ൧,൧൪൫.

ദുര്യോധനൻ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്ന ശക്തരായ നൂറ് പുത്രന്മാരാണ് ധൃതരാഷ്ട്രനു ഉണ്ടായിരുന്നത്. പാണ്ഡുവിന് കുന്തിയിലും മാദ്രിയിലും നിന്ന് അഞ്ചു പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു.

യുധിഷ്ഠിരോ ഭീമസേനോ ഹ്യര്ജുനോ നകുലസ്തഥാ । സഹദേവശ്ച പഞ്ചൈതേ മഹാബലപരാക്രമാഃ ॥ ൧,൧൪൫.

യുധിഷ്ഠിരൻ, ഭീമസേനൻ, അർജുനൻ, നകുലൻ, സഹദേവൻ — ഈ അഞ്ചു പേരും അതീവ ശക്തിയും ധൈര്യവും ഉള്ളവരാണ്.

കുരുപാണ്ഡവയോര്വൈരം ദൈവയോ ഗാദ്ബഭൂവ ഹ । ദുര്യോധനേനാധീരേണ പാണ്ഡവാഃ സമുപദ്രുതാഃ ॥ ൧,൧൪൫.

കുരുക്കളുടെയും പാണ്ഡവരുടെയും വൈരം ദൈവവിധിയാൽ ഉദിച്ചു. ദുര്യോധനൻ അവിവേകത്തോടെ പാണ്ഡവരെ പലതരത്തിലും ഉപദ്രവിച്ചു.

ദഗ്ധാ ജതുഗൃഹേ വീരാസ്തേ മുക്താഃ സ്വധിയാമലാഃ ॥ ൧,൧൪൫.

ജതുഗൃഹം കത്തിക്കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, ആ വീരന്മാർ മനസ്സിൽ പാവനരായി അതിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെട്ടു.

തതസ്തദേകചക്രായാം ബ്രാഹ്മണസ്യ നിവേശനേ । വിവിശുസ്തേ മഹാത്മാനോ നിഹത്യ ബകരാക്ഷസമ് ॥ ൧,൧൪൫.

അതിനുശേഷം, ആ മഹാത്മാക്കൾ ഏകചക്ര നഗരത്തിലെ ഒരു ബ്രാഹ്മണന്റെ വീട്ടിൽ പ്രവേശിച്ചു; അവിടെ ബകാസുരനെ സംഹരിച്ചു.

തതഃ പാഞ്ചാലവിഷയേദ്രൌപദ്യാസ്തേ സ്വയംവരമ് । വിജ്ഞായ വീര്യശുല്കാന്താം പാണ്ഡവാ ഉപയേമിരേ ॥ ൧,൧൪൫.

പിന്നീട്, പാഞ്ചാലദേശത്ത്, വീര്യശुल्कമായി ദ്രൗപദിയെ സ്വയംവരത്തിൽ പാണ്ഡവർ ജയിച്ചു.

ദ്രോണഭീഷ്മാനുമത്യാ തു ധൃതരാഷ്ട്രഃ സമാനയത് । അര്ദ്വരാജ്യം തതഃ പ്രാപ്താ ഇന്ദ്രപ്രസ്ഥേ പുരോത്തമേ ॥ ൧,൧൪൫.

ദ്രോൺനും ഭീഷ്മനും സമ്മതിച്ചപ്പോൾ ധൃതരാഷ്ട്രൻ പാണ്ഡവരുമായി ഒത്തുതീർന്നു. പിന്നെ അവർ ഇന്ദ്രപ്രസ്ഥം എന്ന മനോഹര നഗരത്തിൽ അരരാജ്യം നേടി.

രാജസൂയന്തതശ്ചക്രുഃ സഭാം കൃത്വാ യതവ്രതാഃ । അര്ജുനോ ദ്വാരവത്യാന്തു സുഭദ്രാം പ്രാപ്തവാന്പ്രിയാമ് । വാസുദേവസ്യ ഭഗിനീമനുമത്യാ മുരദ്വിഷഃ ॥ ൧,൧൪൫.

ശുഭ്രമായ വ്രതങ്ങൾ പാലിച്ച് സഭ പണിത ശേഷം അവർ രാജസൂയയാഗം നടത്തി. അർജുനൻ ദ്വാരകയിൽ വസുദേവന്റെ സഹോദരിയായ പ്രിയപ്പെട്ട സുഭദ്രയെ കൃഷ്ണന്റെ സമ്മതത്തോടെ നേടി.

നന്ദിഘോഷം രഥം ദിവ്യമഗ്നേര്ഘനുരനുത്തമമ് । ഗാണ്ഡീവം നാമ തദ്ദിവ്യം ത്രിഷു ലോകേഷു വിശ്രുതമ് । അക്ഷയാന്സായകാംശ്ചൈവ തഥാഭേദ്യഞ്ച ദംശനമ് ॥ ൧,൧൪൫.

അർജുനന് ദൈവികമായ നന്ദിഘോഷം എന്ന രഥവും, മൂന്നു ലോകത്തും പ്രശസ്തമായ ഗാണ്ഡീവം എന്ന അപ്രതിമമായ ധനുസും, അക്ഷയമായ അമ്പുകൾ അടങ്ങിയ ക്വിവറും, തുളയില്ലാത്ത കവർച്ചയും ലഭിച്ചു.

സ തേന ധനുഷാ വീരഃ പാണ്ഡവോ ജാതവേദസമ് । കൃഷ്ണദ്വിതീയോ ബീഭത്സുരതര്പയത വീര്യവാന് ॥ ൧,൧൪൫.

ആ ധനുസ് ഉപയോഗിച്ച്, വീരനായ പാണ്ഡവൻ അർജുനൻ കൃഷ്ണനോടൊപ്പം ചേർന്ന് ജാതവേദസായ അഗ്നിയെ മഹത്തായ ബലികൊടുത്തു.

നൃപാന്ദിഗ്വിജയേ ജിത്വാ രത്നാന്യാദായ വൈ ദദൌ । യുധിഷ്ഠിരായ മഹതേ ഭ്രാത്രേ നീതിവിദേ മുദാ ॥ ൧,൧൪൫.

ദിശകളിലെ രാജാക്കന്മാരെ ജയിച്ച്, അവരുടെ രത്നങ്ങൾ എടുത്ത്, ധർമ്മജ്ഞനായ വലിയ സഹോദരൻ യുധിഷ്ഠിരനു സന്തോഷത്തോടെ നൽകി.

യുധിഷ്ഠിരോഽപി ധര്മാത്മാ ഭ്രാതൃഭിഃ പരിവാരിതഃ । ജിതോ ദുര്യോധനേനൈവ മായാദ്യൂതേന പാപിനാ । കര്ണദുഃ ശാസനമതേ സ്ഥിതേന ശകുനേര്മതേ ॥ ൧,൧൪൫.

ധർമ്മശീലനായ യുധിഷ്ഠിരനും സഹോദരന്മാരും കൂടെ ഇരുന്നിട്ടും, കർണ്ണനും ദുഃശാസനനും ശകുനിയും ഉപദേശിച്ച ദുര്യോധനൻ കപടജൂയിലൂടെ അവരെ തോൽപ്പിച്ചു.

അഥ ദ്വാദശ വര്ഷാണി വനേ തേപുര്മഹത്തപഃ । സധൌമ്യാ ദ്രൌപദീഷഷ്ഠാ മുനിവൃന്ദാഭിസംവൃതാഃ ॥ ൧,൧൪൫.

അതിനുശേഷം, പന്ത്രണ്ട് വർഷം അവർ കാടിൽ ദൗമ്യനും ദ്രൗപദിയും മറ്റു മുനിമാരും കൂടെ വലിയ തപസ്സു ചെയ്തു.

യയുര്വിരാടനഗരം ഗുപ്തരൂപേണ സംശ്രിതാഃ । വര്ഷമേകം മഹാപ്രാജ്ഞാ ഗോഗ്രഹാത്തമപാലയന് ॥ ൧,൧൪൫.

പിന്നീട്, അവർ രഹസ്യവേഷത്തിൽ വീരാടനഗരിയിൽ പോയി, ഒരു വർഷം പശുശാലയിൽ സേവനം ചെയ്തു.

തതേ യാതാഃ സ്വകം രാഷ്ട്രം പ്രാര്ഥയാമാസുരാദൃതാഃ । പഞ്ചഗ്രാമാനര്ധരാജ്യാദ്വീരാ ദുര്യോധനം നൃപമ് ॥ ൧,൧൪൫.

അതിനുശേഷം, അവർ സ്വന്തം രാജ്യത്തേക്ക് തിരിച്ചു പോയി, അർദ്ധരാജ്യത്തിന് പകരം അഞ്ചു ഗ്രാമങ്ങൾ ദുര്യോധനനോട് ഭക്തിയോടെ അപേക്ഷിച്ചു.

നാപ്തവന്തഃ കുരുക്ഷേത്രേ യുദ്ധഞ്ചക്രുര്ബലാന്വിതാഃ । അക്ഷൌഹിണീഭിര്ദിവ്യാഭിഃ സപ്തഭിഃ പരിവാരിതാഃ ॥ ൧,൧൪൫.

അവരെ ലഭിക്കാതിരുന്നതിനാൽ, അവർ കുരുക്ഷേത്രത്തിൽ ശക്തമായ യുദ്ധം നടത്തി, ഏഴു ദൈവിക സൈന്യങ്ങളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടിരുന്നു.

ഏകാദശഭിരുദ്യുക്താ യുക്താ ദുര്യോധനാദയഃ । ആസീദ്യുദ്ധം സംകുലം ച ദേവാസുരരണോപമമ് ॥ ൧,൧൪൫.

പതിനൊന്ന് സൈന്യങ്ങളുമായി ദുര്യോധനനും കൂട്ടരും യുദ്ധത്തിന് തയ്യാറായി. ആ യുദ്ധം ദേവാസുരസമരത്തിനെപ്പോലെ അതീവ ഉഗ്രമായിരുന്നു.