ഗരുഡപുരാണമ്

അവതീര്ണോ വരാഹോഽഥ ഹിരണ്യാക്ഷം ജഘാന ഹ । പൃഥിവീം ധാരയാമാസ പാലയാമാസ ദേവതാഃ ॥ ൧,൧൪൨.

പിന്നീട്, വരാഹരൂപത്തിൽ അവതരിച്ച്, ഹിരണ്യാക്ഷനെ സംഹരിച്ചു. ഭൂമിയെ താങ്ങുകയും, ദേവന്മാരെ രക്ഷിക്കുകയും ചെയ്തു.

നരസിംഹോഽവര്തോര്ണോഽഥ ഹിരണ്യകശിപുംരിപുമ് । ദൈത്യാന്നിഹതവാന്വേദധര്മാദീനഭ്യപാലയത് ॥ ൧,൧൪൨.

അപ്പോൾ നരസിംഹൻ, ആ മനുഷ്യസിംഹം, ഹിരണ്യകശിപുവിനെ കൊല്ലുകയും, ദൈത്യരെ സംഹരിക്കുകയും ചെയ്തു. പിന്നെ വേദങ്ങൾ, ധർമ്മം എന്നിവയെ സംരക്ഷിച്ചു.

തതഃ പരശുരാമോഽഭൂജ്ജമദഗ്നേര്ജഗത്പ്രഭുഃ । ത്രിഃ സപ്തകൃത്വഃ പൃഥിവീം ചക്രേ നിഃ ക്ഷത്ത്രിയാം ഹരിഃ ॥ ൧,൧൪൨.

അതിനുശേഷം ജമദഗ്നിയുടെ മകനായി പരശുരാമൻ ജനിച്ചു; ലോകത്തിന്റെ നാഥനായ ഹരിച്ഛൻ ഇരുപത്തൊന്ന് പ്രാവശ്യം ഭൂമിയിൽ നിന്ന് ക്ഷത്രിയരെ ഇല്ലാതാക്കി.

കാര്തവീര്യം ജഘാനാജൌ കശ്യപായ മഹീം ദദൌ । യാഗം കൃത്വാ മഹാബാഹുര്മഹേന്ദ്രേ പര്വതേ സ്ഥിതഃ ॥ ൧,൧൪൨.

അവൻ യുദ്ധത്തിൽ കാർതവീര്യനെ കൊല്ലുകയും, ഭൂമിയെ കശ്യപന് സമ്മാനിക്കുകയും ചെയ്തു. വലിയ ബലശാലിയായ അവൻ യാഗം നടത്തി മഹേന്ദ്രപർവതത്തിൽ വസിച്ചു.

തതോ രാമോ ഭവിഷ്ണുശ്ച ചതുര്ധാ ദുഷ്ടര്മദനഃ । പുത്രോ ദശരഥാജ്ജജ്ഞേ രാമശ്ച ഭരതോഽനുജഃ ॥ ൧,൧൪൨.

അതിനുശേഷം ദുഷ്ടരെ സംഹരിക്കാൻ നാലു രൂപങ്ങളിൽ ഭഗവാൻ രാമൻ ജനിക്കാനായി. ദശരഥന്റെ മകനായി രാമനും, അനുജനായ ഭരതനും ജനിച്ചു.

ലക്ഷ്മണശ്ചാഥ ശത്രുഘ്നോ രാമഭാര്യാ ച ജാനകീ । രാമശ്ച പിതൃസത്യാര്ഥം മാതൃഭ്യോ ഹിതമാചരന് ॥ ൧,൧൪൨.

പിന്നീട് ലക്ഷ്മണനും ശത്രുഘ്നനും, രാമന്റെ ഭാര്യയായ ജനകിയും ജനിച്ചു. രാമൻ പിതാവിന്റെ വാക്ക് പാലിക്കാനും അമ്മമാർക്ക് ഉപകാരമാകാനും പ്രവർത്തിച്ചു.

ശൃങ്ഗവേരം ചിത്രകൂടം ദണ്ഡകാരണ്യമാഗതഃ । നാസാം ശൂര്പണഖായാശ്ച ച്ഛിത്ത്വാഥ ഖരദൂഷണമ് ॥ ൧,൧൪൨.

അവൻ ശ്രുങ്ഗവേര, ചിത്രകൂട്, ദണ്ഡകാരണ്യം എന്നിവിടങ്ങളിൽ എത്തി. പിന്നെ ശൂർപണഖയുടെ മൂക്ക് വെട്ടി, ഖരനും ദൂഷണനും കൊല്ലപ്പെട്ടു.

ഹത്വാ സ രാക്ഷസം സീതാപഹാരിരജനീചരമ് । രാവണം ചാനുജം തസ്യ ലങ്കാപുര്യാം വിഭീഷണമ് ॥ ൧,൧൪൨.

സീതയെ അപഹരിച്ച രാത്രിയിൽ സഞ്ചരിക്കുന്ന രാക്ഷസനായ രാവണനെയും അവന്റെ സഹോദരനെയും ലങ്കാപുരിയിൽ കൊല്ലുകയും, വിഭീഷണനെ അവിടെ രാജാവാക്കുകയും ചെയ്തു.

രക്ഷോരാജ്യേ ച സംസ്ഥാപ്യ സുഗ്രീവനുമന്മുഖൈഃ । ആരുഹ്യ പുഷ്പകം സാര്ധം സീതയാ പതിഭക്തയാ ॥ ൧,൧൪൨.

വിഭീഷണനെ രാക്ഷസരാജ്യത്തിൽ സ്ഥാനാരോഹനം ചെയ്ത്, സുഗ്രീവനും ഹനുമാനുമൊപ്പമിരിക്കെ, ഭർത്താവിനോടു ഭക്തിയുള്ള സീതയോടൊപ്പം പുഷ്പകവിമാനത്തിൽ കയറി.

ലക്ഷ്മണേനാനുകൂലേന ഹ്യയോധ്യാം സ്വപുരീം ഗതഃ । രാജ്യം ചകാര ദേവാദീന്പാലയാമാസ സ പ്രജാഃ ॥ ൧,൧൪൨.

സഹോദരനായ ലക്ഷ്മണനോടൊപ്പം അയോധ്യയിലേക്ക് തിരിച്ചു. അവിടെ രാജ്യം ഭരിച്ച്, ദേവന്മാരെയും ജനങ്ങളെയും സംരക്ഷിച്ചു.

ധര്മസംരക്ഷണം ചക്രേ ഹ്യശ്വമേധാദികാന്ക്രതൂന് । സാ മഹീപതിനാ രേമേ രാമേണൈവ യഥാസുഖമ് ॥ ൧,൧൪൨.

ധർമ്മസംരക്ഷണം നടത്തി, അശ്വമേധയാഗം പോലുള്ള യാഗങ്ങൾ നടത്തി. ആ ഭൂമി രാമചന്ദ്രന്റെ ഭരണത്തിൽ സന്തോഷത്തോടെ ജീവിച്ചു.

രാവണസ്യ ഗൃഹേ സീതാ സ്ഥിതാ ഭേജേ ന രാവണമ് । കര്മണാ മനസാ വാചാ സാ ഗതാ രാഘവം സദാ ॥ ൧,൧൪൨.

രാവണന്റെ വീട്ടിൽ താമസിച്ചിരുന്നിട്ടും സീത അവനിലേക്കു തിരിയാതെ, പ്രവർത്തിയിൽ, മനസ്സിൽ, വാക്കിൽ എല്ലായ്പ്പോഴും രാഘവനിലായിരുന്നു.

പതിവ്രതാ തു സാ സീതാ ഹ്യനസൂയാ യഥൈവ തു । പതിവ്രതായാ മാഹാത്മ്യം ശൃണു ത്വം കഥയാമ്യഹമ് ॥ ൧,൧൪൨.

സീത സത്യമായും ഭർത്താവിനോടു ഭക്തയായിരുന്നു, അനസൂയയെപ്പോലെ. ഭർത്തൃഭക്തിയുടെ മഹത്വം ഞാൻ പറയാം, നീ കേൾക്കു.

കൌശികോ ബ്രാഹ്മണഃ കുഷ്ഠീ പ്രതിഷ്ഠാനേഽഭവത്പുരാ । തം തഥാ വ്യാധിതം ഭാര്യാ പതിം ദേവമിവാര്ചയത് ॥ ൧,൧൪൨.

ഒരിക്കൽ പ്രതിഷ്ഠാനപുരിയിൽ കൗശികൻ എന്ന ബ്രാഹ്മണൻ കുഷ്ഠരോഗം ബാധിച്ച് ജീവിച്ചു. അവന്റെ ഭാര്യ ഭർത്താവിനെ ദൈവംപോലെ ആരാധിച്ചു.

നിര്ഭര്ത്സിതാപി ഭര്താരം തമമന്യത ദൈവതമ് । ഭര്ത്രോക്താ സാനയദ്വേശ്യാം ശുല്കമാദായ ചാധികമ് ॥ ൧,൧൪൨.

ഭർത്താവ് അവളെ നിന്ദിച്ചാലും, അവൾ ഭർത്താവിനെ ദൈവംപോലെയാണ് കണ്ടത്. ഭർത്താവിന്റെ കല്പനപ്രകാരം, അവൾ വെറുപ്പുള്ള സ്ത്രീയെ കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോയി കൂടുതൽ കൂലി വാങ്ങി.

പഥി സൂലേ തദാ പ്രോതമചൌരം ചൌരശങ്കയാ । മാണ്ഡവ്യമതിദുഃ ഖാര്തമന്ധകാരേഽഥ സ ദ്വിജഃ ॥ ൧,൧൪൨.

പാതയിൽ, കള്ളനെന്ന സംശയത്തിൽ ഒരു കള്ളൻ കൂറ്റത്തിൽ കുത്തിയിരുത്തപ്പെട്ടിരുന്നു. അതുവഴി കടന്നുപോകുമ്പോൾ, അത്യന്തം ദു:ഖിതനായ മാണ്ഡവ്യനും ആ ബ്രാഹ്മണനും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.

പത്നീസ്കന്ധസമാരൂഢശ്ചാലയാമാസ കൌശികഃ । പാദാവമര്ശണത്ക്രുദ്ധോ മാണ്ഡവ്യസ്തമുവാച ഹ ॥ ൧,൧൪൨.

ഭാര്യയെ ചുമലിൽ കയറ്റി കൗശികൻ നടന്നു. അവന്റെ കാലുകൾ മാണ്ഡവ്യയുടെ കാലിൽ തട്ടിയപ്പോൾ, കോപിതനായ മാണ്ഡവ്യൻ അവനോട് പറഞ്ഞു.

സൂര്യോദയേ മൃതിസ്തസ്യ യേനാഹം ചാലിതഃ പദാ । തച്ഛ്രുത്വാ പ്രാഹ തദ്ഭാര്യാ സൂര്യോ നോദയമേഷ്യതി ॥ ൧,൧൪൨.

നീ എന്റെ കാലിൽ തട്ടിയതിനാൽ സൂര്യോദയത്തിന് നിന്റെ മരണം സംഭവിക്കും എന്നു മാണ്ഡവ്യൻ പറഞ്ഞു. അത് കേട്ടപ്പോൾ അവന്റെ ഭാര്യ പറഞ്ഞു: സൂര്യൻ ഉദയിക്കില്ല.

തതഃ സൂര്യോദയാഭാവാദ ഭവത്സതതം നിശാ । ബഹൂന്യബ്ദപ്രമാണാനി തതോ ദേവാ ഭയം യയുഃ ॥ ൧,൧൪൨.

അപ്പോൾ സൂര്യൻ ഉദയിച്ചില്ലാത്തതിനാൽ, അനവധി വർഷങ്ങൾ രാത്രിയായിരുന്നു. അതിനാൽ ദേവന്മാർ ഭയപ്പെട്ടു.

ബ്രഹ്മാണം ശരണം ജഗ്മുസ്താമൂചേ പദ്മസമ്ഭവഃ । പ്രശാമ്യതേ തേജസൈവ തപസ്തേജസ്ത്വനേന വൈ ॥ ൧,൧൪൨.

അവർ ബ്രഹ്മാവിനോടു ആശ്രയം തേടി. അപ്പോൾ പദ്മത്തിൽ ജനിച്ച ബ്രഹ്മാവ് പറഞ്ഞു: ഈ തപസ്സിന്റെ ചൂട് മറ്റൊരു തപസ്സിന്റെ ചൂടുകൊണ്ടു മാത്രമേ ശമിക്കാനാകൂ.

പതിവ്രതായാ മാഹാത്മ്യാന്നോദ്ഗച്ഛതി ദിവാകരഃ । തസ്യ ചാനുദയാദ്ധാനിര്മര്ത്യാനാം ഭവതാം തഥാ ॥ ൧,൧൪൨.

ആ ഭർത്തൃഭക്തയായ ഭാര്യയുടെ മഹത്വം കൊണ്ടു സൂര്യൻ ഉദയിക്കുന്നില്ല; അവൻ ഉദയിക്കാത്തതുകൊണ്ടു നിങ്ങൾക്കും മറ്റും ഇരുണ്ടിരിക്കുന്നു.

തസ്മാത്പതിവ്രതാമത്രേരനസൂയാം തപസ്വിനീമ് । പ്രസാദയത വൈ പത്നീം ഭാനോരുദയകാമ്യയാ ॥ ൧,൧൪൨.

അതിനാൽ, ഭർത്തൃഭക്തിയും തപസ്സുകാരിയുമായ അനസൂയയെ, സൂര്യോദയം ഉണ്ടാകണമെന്ന ആഗ്രഹത്തോടെ, നിങ്ങൾ പ്രീതിപ്പെടുത്തണം.

തൈഃ സാ പ്രസാദിതാ ഗത്വാ ഹ്യനസൂയാ പതിവ്രതാ । കൃത്വാദിത്യോദയം സാ ച തം ഭര്താരമജീവയത് । പതിവ്രതാനസൂയായാഃ സീതാഭൂദധികാ കില ॥ ൧,൧൪൨.

അവർ അനസൂയയോടു ചെന്നു പ്രാർത്ഥിച്ചു. ഭർത്തൃഭക്തയായ അവൾ സൂര്യോദയം ഉണ്ടാക്കി, ഭർത്താവിനെ ജീവിപ്പിച്ചു. ഭർത്തൃഭക്തിയായ അനസൂയയുടെ മഹത്വത്തിൽ സീതയും അതിൽ താഴെ ആയിരുന്നു.

ശ്രീഗരുഡമഹാപുരാണമ് ൧൪൩ ബ്രഹ്മോവാച । രാമായണമതോ വക്ഷ്യേ ശ്രുതം പാപവിനാശനമ് । വിഷ്ണുനാഭ്യബ്ജതോ ബ്രഹ്മാ മരീചിസ്തത്സുതോഽഭവത് ॥ ൧,൧൪൩.

ബ്രഹ്മാവ് പറഞ്ഞു: ഇനി ഞാൻ പാപം നശിപ്പിക്കുന്ന രാമായണം പറയാം. വിഷ്ണുവിന്റെ നാഭിയിൽ നിന്നു ബ്രഹ്മാവ് ജനിച്ചു; അവനു മാരീചി എന്ന പുത്രൻ ഉണ്ടായി.

മരീചേഃ കശ്യപസ്തസ്മാദ്രവിസ്തസ്മാന്മനുഃ സ്മൃതഃ । മനോരിക്ഷ്വാകുരസ്യാഭൂദ്വംശേ രാജാ രഘുഃ സ്മൃതഃ ॥ ൧,൧൪൩.

മാരീചിയിൽ നിന്ന് കശ്യപൻ ജനിച്ചു; അവനിൽ നിന്ന് രിവി, രിവിയിൽ നിന്ന് മനു എന്നവൻ. മനുവിന്റെ വംശത്തിൽ ഇക്ഷ്വാകു ജനിച്ചു; ഇക്ഷ്വാകുവിൽ നിന്ന് രഘു എന്ന രാജാവും ജനിച്ചു.

രഘോരജസ്തതോ ജാതോ രാജാ ദശരഥോ ബലീ । തസ്യ പുത്രാസ്തു ചത്വാരോ മഹാബലപരാക്രമാഃ ॥ ൧,൧൪൩.

രഘുവിൽ നിന്ന് അജൻ ജനിച്ചു; അജനിൽ നിന്ന് ശക്തനായ ദശരഥൻ. അവനു നാലു പുത്രന്മാർ ഉണ്ടായിരുന്നു; അവർ വലിയ ബലവും വീര്യവും ഉള്ളവർ ആയിരുന്നു.

കൌസല്യായാമ ഭൂദ്രാമോ ഭരതഃ കൈകയീസുതഃ । സുതൌ ലക്ഷ്മണശക്ഷുഘ്നൌ സുമിത്രായാം ബഭൂവതുഃ ॥ ൧,൧൪൩.

കൗസല്യയ്ക്ക് രാമനും, കൈകേയിക്ക് ഭാരതനും ജനിച്ചു; സുമിത്രയ്ക്ക് ലക്ഷ്മണനും ശത്രുഘ്നനും ജനിച്ചു.

രാമോ ഭക്തഃ പിതുര്മാതുര്വിശ്വാമിത്രാദവാപ്തവാന് । അസ്ത്രഗ്രാമം തതോ യക്ഷീം താടകാം പ്രജഘാന ഹ ॥ ൧,൧൪൩.

രാമൻ അച്ഛനും അമ്മയ്ക്കും ഭക്തനായവനായിരുന്നു. വിശ്വാമിത്രനിൽ നിന്ന് ആയുധങ്ങൾ നേടിയ ശേഷം, യക്ഷിയായ താടകയെ കൊല്ലുകയും ചെയ്തു.

വിശാവമിത്രസ്യ യജ്ഞേ വൈ സുബാഹും ന്യവധീദ്ബലീ । ജനകസ്യ ക്രതും ഗത്വാ ഉപയേമേഽഥ ജാനകീമ് ॥ ൧,൧൪൩.

വിശ്വാമിത്രന്റെ യാഗത്തിൽ രാമൻ ശക്തനായ സുബാഹുവിനെ കൊല്ലുകയും ചെയ്തു. പിന്നെ ജനകന്റെ യാഗത്തിൽ ചെന്നു, രാമൻ ജാനകിയെ വിവാഹം ചെയ്തു.