ഗരുഡപുരാണമ്

ശുചിദ്രഥോ വൃഷ്ണിമാംശ്ച സുപേണശ്ച സുനീഥകഃ । നൃചക്ഷുശ്ച മുഖാബാണഃ മേധാവീ ച നൃപഞ്ജയഃ ॥ ൧,൧൪൧.

ശുചിദ്രഥൻ, വൃഷ്ണിമാൻ, സുപേനൻ, സുനീതകൻ, നൃചക്ഷു, മുഖാബാണൻ, മെധാവി, നൃപഞ്ജയൻ—ഇവരാണ് പിന്നീട് വന്നവർ.

പാരിപ്ലവശ്ച മുനയോ മേധാവീ ച നൃപഞ്ജയഃ । ബൃഹദ്രഥോ ഹരിസ്തിഗ്മോ ശതാനീകഃ സുദാനകഃ ॥ ൧,൧൪൧.

പാരിപ്ലവൻ, മെധാവി, നൃപഞ്ജയൻ, ബൃഹദ്രഥൻ, ഹരിസ്റ്റിഗ്മൻ, ശതാനികൻ, സുദാനകൻ—ഇവരാണ് അവര്ക്ക് ശേഷം വന്നവർ.

ഉദാനോഽഹ്നിനരശ്ചൈവ ദണ്ഡപാണിര്നിമിത്തകഃ । ക്ഷേമകശ്ച തതഃ ശൂദ്രഃ പിതാ പൂര്വസ്തതഃ സുതഃ ॥ ൧,൧൪൧.

ഉദാനൻ, അഹ്നിനരൻ, ദണ്ഡപാണി, നിമിത്തകൻ, പിന്നെ ക്ഷേമകൻ, അവന്റെ ശേഷം ശൂദ്രൻ, പിന്നീട് അവന്റെ മകനായ മുന്‍പത്തെ പിതാവും.

ബൃഹദ്ബലാസ്തു കഥയന്തേ നൃപോശ്ചൈക്ഷ്വാകുവംശജാഃ । ബൃഹദ്ബലാദുരുക്ഷയോ വത്സവ്യൂഹസ്തതഃ പരഃ ॥ ൧,൧൪൧.

ബൃഹദ്ബലന്മാരെയും ഇക്ഷ്വാകുവംശത്തിൽ ജനിച്ച രാജാക്കളെയും കുറിച്ച് പറയപ്പെടുന്നു. ബൃഹദ്ബലന്റെ ശേഷം ഉരുക്ഷയനും, അതിന് ശേഷം വത്സവ്യൂഹനും, പിന്നെ മറ്റു ചിലരും വരുന്നു.

വത്സവ്യൂഹാത്തതഃ സൂര്യഃ സഹദേവസ്തദാത്മജഃ । ബൃഹദശ്വോ ഭാനുരഥഃ പ്രതീച്യശ്ച പ്രതീതകഃ । മനുദേവഃ സുനക്ഷത്രഃ കിന്നരശ്ചാന്തരിക്ഷകഃ ॥ ൧,൧൪൧.

വത്സവ്യൂഹനിൽ നിന്ന് സൂര്യനും, അവന്റെ മകനായ സഹദേവനും, പിന്നെ ബൃഹദശ്വൻ, ഭാനുരഥൻ, പ്രതീച്യൻ, പ്രതീതകൻ, മനുദേവൻ, സുനക്ഷത്രൻ, കിന്നരൻ, അന്തരിക്ഷകൻ എന്നിവരും ജനിച്ചു.

സുപര്ണഃ കൃതജിച്ചൈവ ബൃഹദ്ഭ്രാജശ്ച ധാര്മികഃ । കൃതഞ്ജയോ ധനഞ്ജയഃ സംജയഃ ശാക്യ ഏവ ച ॥ ൧,൧൪൧.

സുപർണ്ണൻ, കൃതജിത്, ധാർമികനായ ബൃഹദ്ഭ്രാജൻ, കൃതഞ്ജയൻ, ധനഞ്ജയൻ, സംജയൻ, ശാക്യൻ എന്നിവരും ഉണ്ടായിരുന്നു.

ശുദ്ധോദനോ ബാഹുലശ്ച സേനജിത്ക്ഷുദ്രകസ്തഥാ । സുമിത്രഃ കുഡവശ്ചാതഃ സുമിത്രാന്മാഗധാഞ്ഛണു ॥ ൧,൧൪൧.

ശുദ്ധോദനൻ, ബാഹുലൻ, സേനജിത്, ക്ഷുദ്രകൻ, സുമിത്രൻ, കുടവൻ, പിന്നെ സുമിത്രനിൽ നിന്ന് മാഗധന്മാരും പ്രസിദ്ധരാണ്.

ജരാസന്ധഃ സഹദേവഃ സോമാപിശ്ച ശ്രുതശ്രവാഃ । അയുതായുര്നിരമിത്രഃ സുക്ഷത്രോ ബഹുകര്മകഃ ॥ ൧,൧൪൧.

ജരാസന്ധൻ, സഹദേവൻ, സോമാപി, ശ്രുതശ്രവാസ്, ആയുതായുസ്, നിരമിത്രൻ, സുക്ഷത്രൻ, ബഹുകർമകൻ ഇവരും ഉണ്ടായിരുന്നു.

ശ്രുതഞ്ജയഃ സേനജിച്ച ഭൂരിശ്ചൈവ ശുചിസ്തഥാ । ക്ഷേമ്യശ്ച സുവ്രതോ ധര്മഃ ശ്മശ്രുലോ ദൃഢസേനകഃ ॥ ൧,൧൪൧.

ശ്രുതഞ്ജയൻ, സേനജിത്, ഭൂരി, ശുചി, ക്ഷേമ്യൻ, സുവ്രതൻ, ധർമ്മൻ, ശ്മശ്രുലൻ, ദൃഢസേനകൻ ഇവരും രാജാക്കന്മാരായി അറിയപ്പെടുന്നു.

സുമതിഃ സുബലോ നീതോ സത്യജിദ്വിശ്വജിത്തഥാ । ഇഷുഞ്ജയശ്ച ഇത്യേതേ നൃപാ ബാര്ഹദ്രഥാഃ സ്മൃതാഃ ॥ ൧,൧൪൧.

സുമതി, സുബലൻ, നീതൻ, സത്യജിത്, വിശ്വജിത്, ഇഷുഞ്ചയൻ ഇവരാണ് ബാർഹദ്രഥന്മാർ എന്ന് ഓർക്കപ്പെടുന്നത്.

അധര്മിഷ്ഠാശ്ച ശൂദ്രാശ്ച ഭവിഷ്യന്തി നൃപാസ്തതഃ । സ്വര്ഗാദികൃദ്ധി ഭഗവാന്സാക്ഷാന്നാരായണോഽവ്യയഃ ॥ ൧,൧൪൧.

അവരുടെ ശേഷം അധികം അധർമ്മികൾ ആയ ശൂദ്രവർഗ്ഗത്തിൽപ്പെട്ട രാജാക്കന്മാർ വരും. പിന്നെ സ്വർഗ്ഗാദികളുടെ സ്രഷ്ടാവായ അനശ്വരനായ ഭഗവാൻ നാരായണൻ നേരിട്ട് അവതരിക്കും.

നൈമിത്തികഃ പ്രാകൃതികസ്തഥൈവാത്യന്തികോ ലയഃ । യാതി ഭൂഃ പ്രലയം ചാപ്സു ഹ്യാപസ്തേജസി പാവകഃ ॥ ൧,൧൪൧.

നൈമിത്തികം, പ്രകൃതികം, അത്യന്തികം എന്നിങ്ങനെ മൂന്ന് വിധത്തിലുള്ള പ്രളയങ്ങളുണ്ട്. ഭൂമി വെള്ളത്തിൽ ലയിക്കുന്നു, വെള്ളം അഗ്നിയിൽ, അഗ്നി വായുവിൽ ലയിക്കുന്നു.

വായൌ വായുശ്ച വിയതി ത്വാകാശൌ യാത്യഹങ്കൃതൌ । അഹം ബുദ്ധൌ മതിര്ജോവേ ജീവോഽവ്യക്തേ തദാത്മനി ॥ ൧,൧൪൧.

വായു ആകാശത്തിൽ ലയിക്കുന്നു, ആകാശം അഹങ്കാരത്തിൽ, അഹങ്കാരം ബുദ്ധിയിൽ, ബുദ്ധി മനസ്സിൽ, മനസ്സ് ജീവൻ എന്ന ആത്മാവിൽ, ജീവൻ അവ്യക്തത്തിൽ, അവ്യക്തം പരമാത്മാവിൽ ലയിക്കുന്നു.

ആത്മാ പരേശ്വരോ വിഷ്ണുരേകോ നാരായണോ നരഃ । അവിനാശ്യപരം സര്വം ജഗത്സ്വര്ഗാദി നാശി ഹി ॥ ൧,൧൪൧.

ആത്മാവാണ് പരമേശ്വരൻ, വിഷ്ണു, ഏകനായ നാരായണൻ, നരൻ. ലോകങ്ങളും സ്വർഗ്ഗാദികളും എല്ലാം നശിക്കുന്നവയാണ്; എന്നാൽ അവൻ അനശ്വരനും പരമനുമാണ്.

നൃപാദയോ ഗതാ നാശമതഃ പാപം വിവര്ജയേത് । ധര്മം കുര്യാത്സ്ഥിരം യേന പാപം ഹിത്വാ ഹരിം വ്രജേത് ॥ ൧,൧൪൧.

രാജാക്കന്മാരും മറ്റുള്ളവരും എല്ലാം നശിച്ചുപോകുന്നു എന്നതിനാൽ പാപം ഒഴിവാക്കണം. സ്ഥിരമായി ധർമ്മം അനുഷ്ഠിച്ചാൽ, പാപം വിട്ട് ഹരിയെ പ്രാപിക്കാം.

ശ്രീഗരുഡമഹാപുരാണമ് ൧൪൨ ബ്രഹ്മോവാച । വിംശാദീന്പാലയാമാസ ഹ്യവതീര്ണോ ഹരിഃ പ്രഭുഃ । ദൈത്യധര്മസ്യ നാശാര്ഥം വേദധര്മാദിഗുപ്തയേ ॥ ൧,൧൪൨.

ബ്രഹ്മാവ് പറഞ്ഞു: ദൈവിക നിയമവും അതിന്റെ ശാഖകളും സംരക്ഷിക്കാനും, അസുരധർമ്മം നശിപ്പിക്കാനും, ഹരി സ്വയം അവതരിച്ച് മനുമാരെയും മറ്റുള്ളവരെയും രക്ഷിച്ചു.

മത്സ്യാദികസ്വരൂപേണ ത്വവതാരം കരോത്യജഃ । മത്സ്യോ ഭൂത്വാ ഹയഗ്രീവം ദൈത്യം ഹത്വാജികണ്ടകമ് ॥ ൧,൧൪൨.

മത്സ്യാദി രൂപങ്ങൾ സ്വീകരിച്ച്, ജനനമില്ലാത്തവൻ അവതാരങ്ങൾ നടത്തി. മത്സ്യരൂപം ധരിച്ച്, കുതിരകളിൽ കട്ടയായിരുന്ന ഹയഗ്രീവൻ എന്ന അസുരനെ സംഹരിച്ചു.

വേദാനാനീയ മന്വാദീന്പാലയാമാസ കേശവഃ । മന്ദരം ധാരയാമാസ കൂര്മോ ഭൂത്വാ ഹിതായ ച ॥ ൧,൧൪൨.

വേദങ്ങൾ തിരികെ കൊണ്ടുവന്ന്, കേശവൻ മനുമാരെയും മറ്റുള്ളവരെയും രക്ഷിച്ചു. കൂർമ്മരൂപം ധരിച്ച്, അവരുടെ ഭാവിക്ക് വേണ്ടി മന്ദരപർവ്വതം താങ്ങി.

ക്ഷീരോദമഥനേ വൈ ദ്യോ ദേവോ ധന്വന്തരിര്ഹ്യര്ഭൂത് । ബിഭ്രത്കമണ്ഡലും പൂര്ണമമൃതേന സമുത്ഥിതഃ ॥ ൧,൧൪൨.

പാൽക്കടൽ കുലുക്കുമ്പോൾ, ധന്വന്തരി ദേവൻ പൂർണ്ണമായുള്ള കമണ്ഡലുമുമായി അമൃതം കൈവശമാക്കി ഉദിച്ചുവന്നു.

ആയുര്വേദമഥാഷ്ടാങ്ഗം സുശ്രുതായ സ ഉക്തവാന് । അമൃതം പായയാമാസ സ്ത്രീരൂപീ ച സുരാന്ഹരിഃ ॥ ൧,൧൪൨.

അവൻ ആയുർവേദത്തിന്റെ എട്ടു ഭാഗങ്ങളും സുഷ്രുതന് പഠിപ്പിച്ചു. സ്ത്രീരൂപം ധരിച്ച് ഹരി, അമൃതം ദേവന്മാർക്ക് കൊടുത്തു.

അവതീര്ണോ വരാഹോഽഥ ഹിരണ്യാക്ഷം ജഘാന ഹ । പൃഥിവീം ധാരയാമാസ പാലയാമാസ ദേവതാഃ ॥ ൧,൧൪൨.

പിന്നീട്, വരാഹരൂപത്തിൽ അവതരിച്ച്, ഹിരണ്യാക്ഷനെ സംഹരിച്ചു. ഭൂമിയെ താങ്ങുകയും, ദേവന്മാരെ രക്ഷിക്കുകയും ചെയ്തു.

നരസിംഹോഽവര്തോര്ണോഽഥ ഹിരണ്യകശിപുംരിപുമ് । ദൈത്യാന്നിഹതവാന്വേദധര്മാദീനഭ്യപാലയത് ॥ ൧,൧൪൨.

അപ്പോൾ നരസിംഹൻ, ആ മനുഷ്യസിംഹം, ഹിരണ്യകശിപുവിനെ കൊല്ലുകയും, ദൈത്യരെ സംഹരിക്കുകയും ചെയ്തു. പിന്നെ വേദങ്ങൾ, ധർമ്മം എന്നിവയെ സംരക്ഷിച്ചു.

തതഃ പരശുരാമോഽഭൂജ്ജമദഗ്നേര്ജഗത്പ്രഭുഃ । ത്രിഃ സപ്തകൃത്വഃ പൃഥിവീം ചക്രേ നിഃ ക്ഷത്ത്രിയാം ഹരിഃ ॥ ൧,൧൪൨.

അതിനുശേഷം ജമദഗ്നിയുടെ മകനായി പരശുരാമൻ ജനിച്ചു; ലോകത്തിന്റെ നാഥനായ ഹരിച്ഛൻ ഇരുപത്തൊന്ന് പ്രാവശ്യം ഭൂമിയിൽ നിന്ന് ക്ഷത്രിയരെ ഇല്ലാതാക്കി.

കാര്തവീര്യം ജഘാനാജൌ കശ്യപായ മഹീം ദദൌ । യാഗം കൃത്വാ മഹാബാഹുര്മഹേന്ദ്രേ പര്വതേ സ്ഥിതഃ ॥ ൧,൧൪൨.

അവൻ യുദ്ധത്തിൽ കാർതവീര്യനെ കൊല്ലുകയും, ഭൂമിയെ കശ്യപന് സമ്മാനിക്കുകയും ചെയ്തു. വലിയ ബലശാലിയായ അവൻ യാഗം നടത്തി മഹേന്ദ്രപർവതത്തിൽ വസിച്ചു.

തതോ രാമോ ഭവിഷ്ണുശ്ച ചതുര്ധാ ദുഷ്ടര്മദനഃ । പുത്രോ ദശരഥാജ്ജജ്ഞേ രാമശ്ച ഭരതോഽനുജഃ ॥ ൧,൧൪൨.

അതിനുശേഷം ദുഷ്ടരെ സംഹരിക്കാൻ നാലു രൂപങ്ങളിൽ ഭഗവാൻ രാമൻ ജനിക്കാനായി. ദശരഥന്റെ മകനായി രാമനും, അനുജനായ ഭരതനും ജനിച്ചു.

ലക്ഷ്മണശ്ചാഥ ശത്രുഘ്നോ രാമഭാര്യാ ച ജാനകീ । രാമശ്ച പിതൃസത്യാര്ഥം മാതൃഭ്യോ ഹിതമാചരന് ॥ ൧,൧൪൨.

പിന്നീട് ലക്ഷ്മണനും ശത്രുഘ്നനും, രാമന്റെ ഭാര്യയായ ജനകിയും ജനിച്ചു. രാമൻ പിതാവിന്റെ വാക്ക് പാലിക്കാനും അമ്മമാർക്ക് ഉപകാരമാകാനും പ്രവർത്തിച്ചു.

ശൃങ്ഗവേരം ചിത്രകൂടം ദണ്ഡകാരണ്യമാഗതഃ । നാസാം ശൂര്പണഖായാശ്ച ച്ഛിത്ത്വാഥ ഖരദൂഷണമ് ॥ ൧,൧൪൨.

അവൻ ശ്രുങ്ഗവേര, ചിത്രകൂട്, ദണ്ഡകാരണ്യം എന്നിവിടങ്ങളിൽ എത്തി. പിന്നെ ശൂർപണഖയുടെ മൂക്ക് വെട്ടി, ഖരനും ദൂഷണനും കൊല്ലപ്പെട്ടു.

ഹത്വാ സ രാക്ഷസം സീതാപഹാരിരജനീചരമ് । രാവണം ചാനുജം തസ്യ ലങ്കാപുര്യാം വിഭീഷണമ് ॥ ൧,൧൪൨.

സീതയെ അപഹരിച്ച രാത്രിയിൽ സഞ്ചരിക്കുന്ന രാക്ഷസനായ രാവണനെയും അവന്റെ സഹോദരനെയും ലങ്കാപുരിയിൽ കൊല്ലുകയും, വിഭീഷണനെ അവിടെ രാജാവാക്കുകയും ചെയ്തു.

രക്ഷോരാജ്യേ ച സംസ്ഥാപ്യ സുഗ്രീവനുമന്മുഖൈഃ । ആരുഹ്യ പുഷ്പകം സാര്ധം സീതയാ പതിഭക്തയാ ॥ ൧,൧൪൨.

വിഭീഷണനെ രാക്ഷസരാജ്യത്തിൽ സ്ഥാനാരോഹനം ചെയ്ത്, സുഗ്രീവനും ഹനുമാനുമൊപ്പമിരിക്കെ, ഭർത്താവിനോടു ഭക്തിയുള്ള സീതയോടൊപ്പം പുഷ്പകവിമാനത്തിൽ കയറി.