ഗരുഡപുരാണമ്

ഋക്ഷാച്ച ഭീമസേനോഽഭൂദ്ദിലീപോ ഭീമസേനതഃ । പ്രതീപോഽഭൂദ്ദിലീപാച്ച ദേവാപിസ്തു പ്രതീപതഃ ॥ ൧,൧൪൦.

ഋക്ഷനിൽ നിന്ന് ഭീമസേനൻ ജനിച്ചു. ഭീമസേനനിൽ നിന്ന് ദിലീപനും, ദിലീപിൽ നിന്ന് പ്രതീപനും, പ്രതീപിൽ നിന്ന് ദേവാപിയും ജനിച്ചു.

ശന്തനുശ്ചൈവ ബാഹ്ലീകസ്ത്രയസ്തേ ഭ്രാതരോ നൃപാഃ । ബാഹ്ലീകാത്സോമദത്തോഽഭൂദ്ഭൂരിര്ഭൂരിശ്രവാസ്തതഃ ॥ ൧,൧൪൦.

ശാന്തനു, ബാഹ്ലീകൻ, മറ്റൊരു സഹോദരൻ—ഇവരായിരുന്നു മൂന്നു രാജകുമാരന്മാർ. ബാഹ്ലീകനിൽ നിന്ന് സോമദത്തനും, അവനിൽ നിന്ന് ഭൂരി, ഭൂരിശ്രവാസ് എന്നിവരും ജനിച്ചു.

ശലശ്ച ശന്തനോര്ഭോഷ്മോ ഗങ്ഗായാം ധാര്മികോ മഹാന് । ചിത്രാങ്ഗദവിചിത്രൌ തു സത്യവത്യാന്തു ശന്തനോഃ ॥ ൧,൧൪൦.

ശാന്തനുവിന് ശലൻ എന്ന മകനും, ഗംഗയിൽ നിന്ന് ധാർമ്മികനായ മഹാനായ ഭീഷ്മനും ജനിച്ചു. സത്യവതിയിൽ നിന്ന് ശാന്തനുവിന് ചിത്രാംഗദനും വിചിത്രവീര്യനും ജനിച്ചു.

ഭാര്യേ വിചിത്രവീര്യസ്യ ത്വമ്ബികാമ്ബാലികേ തയോഃ । ധൃരാഷ്ട്രം ച പാണ്ഡുഞ്ച തദ്ദാസ്യാം വിദുരന്തഥാ ॥ ൧,൧൪൦.

വിച്ചിത്രവീര്യന്റെ ഭാര്യമാർ അംബികയും അംബാലികയും ആയിരുന്നു. അവരിൽ നിന്ന് ധൃതരാഷ്ട്രനും പാണ്ഡുവും, ദാസിയായിൽ നിന്ന് വിദുരനും ജനിച്ചു.

വ്യാസ ഉത്പാദയാമാസ ഗാന്ധാഗീ ധൃതരാഷ്ട്രതഃ । ശതപുത്രം ദുര്യോധനാദ്യം പാണ്ഡോഃ പഞ്ച പ്രജജ്ഞിരേ ॥ ൧,൧൪൦.

വ്യാസൻ ഗന്ധാരിയിൽ നിന്ന് ധൃതരാഷ്ട്രനെ ജനിപ്പിച്ചു. ധൃതരാഷ്ട്രനു ശതപുത്രന്മാർ ഉണ്ടായിരുന്നുവെന്നും, അവരിൽ ദുര്യോധനൻ ആദ്യനായിരുന്നു. പാണ്ഡുവിൽ നിന്ന് അഞ്ചു പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു.

പ്രതിബിന്ധ്യഃ ശ്രുതസോമഃ ശ്രുതകീര്തിസ്തഥാര്ജുനാത് । ശതാനീകഃ ശ്രുതകര്മാ ദ്രൌപദ്യാം പഞ്ച വൈ ക്രമാത് ॥ ൧,൧൪൦.

പാഞ്ചാലരാജകുമാരിയായ ദ്രൗപദിയിൽ നിന്ന്, യഥാക്രമം, പ്രതിബന്ധ്യൻ, ശ്രുതസോമൻ, ശ്രുതകീർത്തി, ശതാനികൻ, ശ്രുതകർമ്മൻ എന്നിങ്ങനെ അഞ്ചു പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു.

യൌധേയീ ച ഹിഡിമ്ബാ ച കൌശീ ചൈവ സുഭദ്രികാ । വിജയാ വൈ രേണുമതീ പഞ്ചഭ്യസ്തു സുതാഃ ക്രമാത് ॥ ൧,൧൪൦.

യൗധേയി, ഹിഡിംബ, കൗശി, സുഭദ്രിക, വിജയ, രേണുമതി—ഇവരാണ് അഞ്ചു സഹോദരന്മാരിൽ ഓരോരുത്തരുടെയും മാതാക്കളായവർ.

ദേവകോ ഘചോത്കചശ്ച ഹ്യഭിമന്യുശ്ച സര്വഗഃ । സുഹോത്രോ നിരമിത്രശ്ച പരീക്ഷിദഭിമന്യുജഃ ॥ ൧,൧൪൦.

ദേവക, ഘ, ഉത്കച, സർവഗനായ അഭിമന്യു, സുഹോത്ര, നിരമിത്ര, അഭിമന്യുവിന്റെ മകനായ പരിചിത്—ഇവരാണ് അവരുടെ പുത്രന്മാർ.

ജനമേജയോഽസ്യ തതോ ഭവിഷ്യാംശ്ച നൃപാഞ്ഛൃണു ॥ ൧,൧൪൦.

അവനു മകനായി ജനമേജയ ജനിച്ചു. ഇനി അവന്റെ ശേഷം വരുന്ന രാജാക്കന്മാരെ കേൾക്കൂ.

ശ്രീഗരുഡമഹാപുരാണമ് ൧൪൧ ഹരിരുവാച । ശതാനീകോ ഹ്യശ്വമേധദത്തശ്ചാപ്യധിസോമകഃ । കൃഷ്ണോഽനിരുദ്ധശ്ചാപ്യുഷ്ണസ്തതശ്ചിത്രരഥോ നൃപഃ ॥ ൧,൧൪൧.

ശ്രീഹരൻ പറഞ്ഞു: ശതാനികൻ, അശ്വമേധദത്തൻ, അധിസോമകൻ, കൃഷ്ണൻ, അനിരുദ്ധൻ, ഉഷ്ണൻ, പിന്നെ ചിത്രരഥൻ—ഇവരാണ് രാജാക്കന്മാർ.

ശുചിദ്രഥോ വൃഷ്ണിമാംശ്ച സുപേണശ്ച സുനീഥകഃ । നൃചക്ഷുശ്ച മുഖാബാണഃ മേധാവീ ച നൃപഞ്ജയഃ ॥ ൧,൧൪൧.

ശുചിദ്രഥൻ, വൃഷ്ണിമാൻ, സുപേനൻ, സുനീതകൻ, നൃചക്ഷു, മുഖാബാണൻ, മെധാവി, നൃപഞ്ജയൻ—ഇവരാണ് പിന്നീട് വന്നവർ.

പാരിപ്ലവശ്ച മുനയോ മേധാവീ ച നൃപഞ്ജയഃ । ബൃഹദ്രഥോ ഹരിസ്തിഗ്മോ ശതാനീകഃ സുദാനകഃ ॥ ൧,൧൪൧.

പാരിപ്ലവൻ, മെധാവി, നൃപഞ്ജയൻ, ബൃഹദ്രഥൻ, ഹരിസ്റ്റിഗ്മൻ, ശതാനികൻ, സുദാനകൻ—ഇവരാണ് അവര്ക്ക് ശേഷം വന്നവർ.

ഉദാനോഽഹ്നിനരശ്ചൈവ ദണ്ഡപാണിര്നിമിത്തകഃ । ക്ഷേമകശ്ച തതഃ ശൂദ്രഃ പിതാ പൂര്വസ്തതഃ സുതഃ ॥ ൧,൧൪൧.

ഉദാനൻ, അഹ്നിനരൻ, ദണ്ഡപാണി, നിമിത്തകൻ, പിന്നെ ക്ഷേമകൻ, അവന്റെ ശേഷം ശൂദ്രൻ, പിന്നീട് അവന്റെ മകനായ മുന്‍പത്തെ പിതാവും.

ബൃഹദ്ബലാസ്തു കഥയന്തേ നൃപോശ്ചൈക്ഷ്വാകുവംശജാഃ । ബൃഹദ്ബലാദുരുക്ഷയോ വത്സവ്യൂഹസ്തതഃ പരഃ ॥ ൧,൧൪൧.

ബൃഹദ്ബലന്മാരെയും ഇക്ഷ്വാകുവംശത്തിൽ ജനിച്ച രാജാക്കളെയും കുറിച്ച് പറയപ്പെടുന്നു. ബൃഹദ്ബലന്റെ ശേഷം ഉരുക്ഷയനും, അതിന് ശേഷം വത്സവ്യൂഹനും, പിന്നെ മറ്റു ചിലരും വരുന്നു.

വത്സവ്യൂഹാത്തതഃ സൂര്യഃ സഹദേവസ്തദാത്മജഃ । ബൃഹദശ്വോ ഭാനുരഥഃ പ്രതീച്യശ്ച പ്രതീതകഃ । മനുദേവഃ സുനക്ഷത്രഃ കിന്നരശ്ചാന്തരിക്ഷകഃ ॥ ൧,൧൪൧.

വത്സവ്യൂഹനിൽ നിന്ന് സൂര്യനും, അവന്റെ മകനായ സഹദേവനും, പിന്നെ ബൃഹദശ്വൻ, ഭാനുരഥൻ, പ്രതീച്യൻ, പ്രതീതകൻ, മനുദേവൻ, സുനക്ഷത്രൻ, കിന്നരൻ, അന്തരിക്ഷകൻ എന്നിവരും ജനിച്ചു.

സുപര്ണഃ കൃതജിച്ചൈവ ബൃഹദ്ഭ്രാജശ്ച ധാര്മികഃ । കൃതഞ്ജയോ ധനഞ്ജയഃ സംജയഃ ശാക്യ ഏവ ച ॥ ൧,൧൪൧.

സുപർണ്ണൻ, കൃതജിത്, ധാർമികനായ ബൃഹദ്ഭ്രാജൻ, കൃതഞ്ജയൻ, ധനഞ്ജയൻ, സംജയൻ, ശാക്യൻ എന്നിവരും ഉണ്ടായിരുന്നു.

ശുദ്ധോദനോ ബാഹുലശ്ച സേനജിത്ക്ഷുദ്രകസ്തഥാ । സുമിത്രഃ കുഡവശ്ചാതഃ സുമിത്രാന്മാഗധാഞ്ഛണു ॥ ൧,൧൪൧.

ശുദ്ധോദനൻ, ബാഹുലൻ, സേനജിത്, ക്ഷുദ്രകൻ, സുമിത്രൻ, കുടവൻ, പിന്നെ സുമിത്രനിൽ നിന്ന് മാഗധന്മാരും പ്രസിദ്ധരാണ്.

ജരാസന്ധഃ സഹദേവഃ സോമാപിശ്ച ശ്രുതശ്രവാഃ । അയുതായുര്നിരമിത്രഃ സുക്ഷത്രോ ബഹുകര്മകഃ ॥ ൧,൧൪൧.

ജരാസന്ധൻ, സഹദേവൻ, സോമാപി, ശ്രുതശ്രവാസ്, ആയുതായുസ്, നിരമിത്രൻ, സുക്ഷത്രൻ, ബഹുകർമകൻ ഇവരും ഉണ്ടായിരുന്നു.

ശ്രുതഞ്ജയഃ സേനജിച്ച ഭൂരിശ്ചൈവ ശുചിസ്തഥാ । ക്ഷേമ്യശ്ച സുവ്രതോ ധര്മഃ ശ്മശ്രുലോ ദൃഢസേനകഃ ॥ ൧,൧൪൧.

ശ്രുതഞ്ജയൻ, സേനജിത്, ഭൂരി, ശുചി, ക്ഷേമ്യൻ, സുവ്രതൻ, ധർമ്മൻ, ശ്മശ്രുലൻ, ദൃഢസേനകൻ ഇവരും രാജാക്കന്മാരായി അറിയപ്പെടുന്നു.

സുമതിഃ സുബലോ നീതോ സത്യജിദ്വിശ്വജിത്തഥാ । ഇഷുഞ്ജയശ്ച ഇത്യേതേ നൃപാ ബാര്ഹദ്രഥാഃ സ്മൃതാഃ ॥ ൧,൧൪൧.

സുമതി, സുബലൻ, നീതൻ, സത്യജിത്, വിശ്വജിത്, ഇഷുഞ്ചയൻ ഇവരാണ് ബാർഹദ്രഥന്മാർ എന്ന് ഓർക്കപ്പെടുന്നത്.

അധര്മിഷ്ഠാശ്ച ശൂദ്രാശ്ച ഭവിഷ്യന്തി നൃപാസ്തതഃ । സ്വര്ഗാദികൃദ്ധി ഭഗവാന്സാക്ഷാന്നാരായണോഽവ്യയഃ ॥ ൧,൧൪൧.

അവരുടെ ശേഷം അധികം അധർമ്മികൾ ആയ ശൂദ്രവർഗ്ഗത്തിൽപ്പെട്ട രാജാക്കന്മാർ വരും. പിന്നെ സ്വർഗ്ഗാദികളുടെ സ്രഷ്ടാവായ അനശ്വരനായ ഭഗവാൻ നാരായണൻ നേരിട്ട് അവതരിക്കും.

നൈമിത്തികഃ പ്രാകൃതികസ്തഥൈവാത്യന്തികോ ലയഃ । യാതി ഭൂഃ പ്രലയം ചാപ്സു ഹ്യാപസ്തേജസി പാവകഃ ॥ ൧,൧൪൧.

നൈമിത്തികം, പ്രകൃതികം, അത്യന്തികം എന്നിങ്ങനെ മൂന്ന് വിധത്തിലുള്ള പ്രളയങ്ങളുണ്ട്. ഭൂമി വെള്ളത്തിൽ ലയിക്കുന്നു, വെള്ളം അഗ്നിയിൽ, അഗ്നി വായുവിൽ ലയിക്കുന്നു.

വായൌ വായുശ്ച വിയതി ത്വാകാശൌ യാത്യഹങ്കൃതൌ । അഹം ബുദ്ധൌ മതിര്ജോവേ ജീവോഽവ്യക്തേ തദാത്മനി ॥ ൧,൧൪൧.

വായു ആകാശത്തിൽ ലയിക്കുന്നു, ആകാശം അഹങ്കാരത്തിൽ, അഹങ്കാരം ബുദ്ധിയിൽ, ബുദ്ധി മനസ്സിൽ, മനസ്സ് ജീവൻ എന്ന ആത്മാവിൽ, ജീവൻ അവ്യക്തത്തിൽ, അവ്യക്തം പരമാത്മാവിൽ ലയിക്കുന്നു.

ആത്മാ പരേശ്വരോ വിഷ്ണുരേകോ നാരായണോ നരഃ । അവിനാശ്യപരം സര്വം ജഗത്സ്വര്ഗാദി നാശി ഹി ॥ ൧,൧൪൧.

ആത്മാവാണ് പരമേശ്വരൻ, വിഷ്ണു, ഏകനായ നാരായണൻ, നരൻ. ലോകങ്ങളും സ്വർഗ്ഗാദികളും എല്ലാം നശിക്കുന്നവയാണ്; എന്നാൽ അവൻ അനശ്വരനും പരമനുമാണ്.

നൃപാദയോ ഗതാ നാശമതഃ പാപം വിവര്ജയേത് । ധര്മം കുര്യാത്സ്ഥിരം യേന പാപം ഹിത്വാ ഹരിം വ്രജേത് ॥ ൧,൧൪൧.

രാജാക്കന്മാരും മറ്റുള്ളവരും എല്ലാം നശിച്ചുപോകുന്നു എന്നതിനാൽ പാപം ഒഴിവാക്കണം. സ്ഥിരമായി ധർമ്മം അനുഷ്ഠിച്ചാൽ, പാപം വിട്ട് ഹരിയെ പ്രാപിക്കാം.

ശ്രീഗരുഡമഹാപുരാണമ് ൧൪൨ ബ്രഹ്മോവാച । വിംശാദീന്പാലയാമാസ ഹ്യവതീര്ണോ ഹരിഃ പ്രഭുഃ । ദൈത്യധര്മസ്യ നാശാര്ഥം വേദധര്മാദിഗുപ്തയേ ॥ ൧,൧൪൨.

ബ്രഹ്മാവ് പറഞ്ഞു: ദൈവിക നിയമവും അതിന്റെ ശാഖകളും സംരക്ഷിക്കാനും, അസുരധർമ്മം നശിപ്പിക്കാനും, ഹരി സ്വയം അവതരിച്ച് മനുമാരെയും മറ്റുള്ളവരെയും രക്ഷിച്ചു.

മത്സ്യാദികസ്വരൂപേണ ത്വവതാരം കരോത്യജഃ । മത്സ്യോ ഭൂത്വാ ഹയഗ്രീവം ദൈത്യം ഹത്വാജികണ്ടകമ് ॥ ൧,൧൪൨.

മത്സ്യാദി രൂപങ്ങൾ സ്വീകരിച്ച്, ജനനമില്ലാത്തവൻ അവതാരങ്ങൾ നടത്തി. മത്സ്യരൂപം ധരിച്ച്, കുതിരകളിൽ കട്ടയായിരുന്ന ഹയഗ്രീവൻ എന്ന അസുരനെ സംഹരിച്ചു.

വേദാനാനീയ മന്വാദീന്പാലയാമാസ കേശവഃ । മന്ദരം ധാരയാമാസ കൂര്മോ ഭൂത്വാ ഹിതായ ച ॥ ൧,൧൪൨.

വേദങ്ങൾ തിരികെ കൊണ്ടുവന്ന്, കേശവൻ മനുമാരെയും മറ്റുള്ളവരെയും രക്ഷിച്ചു. കൂർമ്മരൂപം ധരിച്ച്, അവരുടെ ഭാവിക്ക് വേണ്ടി മന്ദരപർവ്വതം താങ്ങി.

ക്ഷീരോദമഥനേ വൈ ദ്യോ ദേവോ ധന്വന്തരിര്ഹ്യര്ഭൂത് । ബിഭ്രത്കമണ്ഡലും പൂര്ണമമൃതേന സമുത്ഥിതഃ ॥ ൧,൧൪൨.

പാൽക്കടൽ കുലുക്കുമ്പോൾ, ധന്വന്തരി ദേവൻ പൂർണ്ണമായുള്ള കമണ്ഡലുമുമായി അമൃതം കൈവശമാക്കി ഉദിച്ചുവന്നു.