ഗരുഡപുരാണമ്

അഹം ഹി നാരദോ ദക്ഷോ ഭൃഗ്വാദ്യാഃ പ്രണിപത്യ തമ് 2.

ഞാനും, നാരദനും, ദക്ഷനും, ഭൃഗുവും മറ്റു മഹർഷിമാരും അവനെ നമസ്കരിച്ച്—

പുരാണം ഗാരുഡം സാരം രുദ്രം ച മാം യഥാ 2.

—ഗരുഡപുരാണത്തിന്റെ സാരം, രുദ്രനും ഞാനും അവനിൽ നിന്ന് ലഭിച്ചു.

കഥം രുദ്രം സുരൈഃ സാര്ദ്ധമബ്രവീദ്വൈ ഹരിഃ പുരാ 2.

ഹരി പുരാതനകാലത്ത് രുദ്രനോടും ദേവന്മാരോടും കൂടി എങ്ങനെ ഉപദേശിച്ചു?

അഹം ഗതോഽദ്രിം കൈലാസമിന്ദ്രാദ്യൈര്ദൈവതൈഃ സഹ 2.

ഞാൻ ഇന്ദ്രനും മറ്റു ദേവന്മാരും കൂടെ കൈലാസപർവതത്തിലേക്ക് പോയി.

പൃഷ്ടോ നമസ്കൃതഃ കിം ത്വം ദേവം ധ്യായസി ശങ്കര ? 2.

നമസ്കരിച്ചു ചോദിച്ചു: 'ദേവാ, നീ ശങ്കരനെ ധ്യാനിക്കുകയാണോ?'

സാരാത്സാരതരം തത്ത്വം ശ്രോതുകാമഃ സുരൈഃ സഹ രുദ്ര ഉവാച 2.12 സര്വദം സര്വഗം സര്വം സര്വപ്രാണിഹൃദിസ്ഥിതമ് 2.

സാരത്തിൽനിന്നും അതിലധികം സൂക്ഷ്മമായ സത്യം ദേവന്മാരോടൊപ്പം ഞാൻ കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചു. രുദ്രൻ പറഞ്ഞു:

വിഷ്ണോരാരാധനാര്ഥം മേ വ്രതചര്യ്യാ പിതാമഹ 2.

വിഷ്ണുവിനെ ആരാധിക്കാൻ വേണ്ടിയാണ് ഞാൻ വ്രതങ്ങളും ആചാരങ്ങളും പാലിക്കുന്നത്, പിതാമഹാ.

വിഷ്ണും ജിഷ്ണും പദ്മനാഭം ഹരിം ദേഹവിവര്ജിതമ് 2.

വിജയിയായ, കമലനാഭനായ, ശരീരമില്ലാത്ത ഹരിയായ വിഷ്ണുവിനെ—

യുക്താ സര്വാത്മനാത്മാനം തം ദേവം ചിന്തയാമ്യഹമ് 2.

എന്റെ മുഴുവൻ മനസ്സും ആത്മാവും കൊണ്ട് ആ ദൈവത്തെ ഞാൻ ആത്മാവായി ചിന്തിക്കുന്നു.

ഗുണഭൂതാനി ഭൂതേശേ സൂത്രേ മണിഗണാ ഇവ 2.17 അണീയസാമണീയാംസം സ്ഥവിഷ്ഠം ച സ്ഥവീയസാമ് 2.

ഭൂതങ്ങളുടെ ഇശ്വരനിൽ ഗുണങ്ങൾ മുത്തുകളുടെ മാലപോലെ ചേർന്ന് നിലകൊള്ളുന്നു—അത് ഏറ്റവും സൂക്ഷ്മവും ഏറ്റവും വലിയതുമായതുമാണ്.

യം വാക്യേഷ്വനുവാക്യേഷു നിഷത്സൂപനിഷത്സു ച 2.

വാക്കുകളും ആവർത്തനങ്ങളും ഉപനിഷത്തുകളും അവനെ പ്രസ്താവിക്കുന്നു—

പുരാണപുരുഷഃ പ്രോക്തോ ബ്രഹ്മാ പ്രോക്തോ ദ്വിജാതിഷു 2.

പുരാണങ്ങളിൽ അവൻ ആദിപുരുഷനായി അറിയപ്പെടുന്നു, ദ്വിജന്മാരിൽ ബ്രഹ്മാവായി അറിയപ്പെടുന്നു.

യസ്മിംല്ലോകാഃ സ്ഫുരന്തീമേ ജലേഷു ശകുന്യോ യഥാ 2.

ഈ ലോകങ്ങൾ ജലത്തിൽ പക്ഷികൾ പോലെ അവനിൽ പ്രകാശിക്കുന്നു.

അര്ചയന്തി ച യം ദേവാ യക്ഷരാക്ഷസപന്നഗാഃ 2.

ദേവന്മാരും യക്ഷന്മാരും രാക്ഷസന്മാരും പാമ്പുകളും അവനെ ആരാധിക്കുന്നു.

ചന്ദ്രാദിത്യൌ ച നയനേ തം ദേവം ചിന്തയാമ്യഹമ് 2.

ചന്ദ്രനും സൂര്യനും അവന്റെ കണ്ണുകളാണ്; ആ ദൈവത്തെ ഞാൻ മനസ്സിൽ ധ്യാനിക്കുന്നു.

യസ്യോച്ഛ്വാസശ്ച പവനഃ തം ദേവം ചിന്തയാമ്യഹമ് 2.

അവന്റെ ശ്വാസം കാറ്റാണ്; ആ ദൈവത്തെ ഞാൻ മനസ്സിൽ ധ്യാനിക്കുന്നു.

കുക്ഷൌ സമുദ്രാശ്ചത്വാരസ്തം ദേവം ചിന്തയാമ്യഹമ് 2.

അവന്റെ വയറ്റിൽ നാലു സമുദ്രങ്ങളുണ്ട്; ആ ദൈവത്തെ ഞാൻ മനസ്സിൽ ധ്യാനിക്കുന്നു.

അനാദിരാദിര്വിശ്വസ്യ തം ദേവം ചിന്തയാമ്യഹമ് 2.

ലോകത്തിന് ആദിയും ഇല്ലാതിരിപ്പും അവനാണ്; ആ ദൈവത്തെ ഞാൻ മനസ്സിൽ ധ്യാനിക്കുന്നു.

മുഖാദഗ്നിശ്ച സംജജ്ഞേ തം ദേവം ചിന്തയാമ്യഹമ് 2.

അവന്റെ വായിൽ നിന്നാണ് അഗ്‌നി ജനിച്ചത്; ആ ദൈവത്തെ ഞാൻ മനസ്സിൽ ധ്യാനിക്കുന്നു.

മൂര്ദ്ധഭാഗാദ്ദിവം യസ്യ തം ദേവം ചിന്തയാമ്യഹമ് 2.

അവന്റെ തലയിലാണ് സ്വർഗ്ഗം ഉദിച്ചത്; ആ ദൈവത്തെ ഞാൻ മനസ്സിൽ ധ്യാനിക്കുന്നു.

വംശാനുചരിതം യസ്മാത്തം ദേവം ചിന്തയാമ്യഹമ് 2.

വംശവും ആചാരവും അവനിൽ നിന്നാണ് ഉദ്ഭവിച്ചത്; ആ ദൈവത്തെ ഞാൻ മനസ്സിൽ ധ്യാനിക്കുന്നു.

ഇത്യുക്തോഽഹം പുരാ രുദ്രഃ ശ്വേതദ്വീപനിവാസിനമ് 2.

ഇങ്ങനെ ഒരു കാലത്ത് രുദ്രൻ ശ്വേതദ്വീപത്തിൽ വസിക്കുന്നവനോട് പറഞ്ഞു.

അസ്മാകം മധ്യതോ രുദ്ര ഉവാച പരമേശ്വരമ് 2.

ഞങ്ങളിലൊരുവൻ ആയ രുദ്രൻ പരമേശ്വരനോടു സംസാരിച്ചു.

യഥാ പപ്രച്ഛ മാം വ്യാസ സ്തഥാസൌ ഭഗവാന് ഭവഃ 2.

വ്യാസൻ എന്നോടു ചോദിച്ചതുപോലെ ഭഗവാൻ ഭവനും ചോദിച്ചു.

ഹരേ കഥയ ദേവേശ ! ദേവദേവഃ ക ഈശ്വരഃ 2.

ഹരിയേ, ദേവന്മാരുടെ നാഥാ, ദേവന്മാരിൽ ദൈവം ആരാണ്, ഭരണാധികാരി ആരാണ് എന്ന് പറയൂ.

കൈര്ധര്മൈഃ കൈശ്ച നിയമൈഃ കയാ വാ ധര്മപൂജയാ 2.

ഏത് സദ്ഗുണങ്ങൾ കൊണ്ടാണ്, ഏത് നിയമങ്ങൾ പാലിച്ചാണ്, എങ്ങനെയുള്ള ധർമ്മപൂജയാൽ ആണ്?

കസ്മാദ്ദേവാജ്ജഗജ്ജാതം ജഗത്പാലയതേ ച കഃ 2.

ഏത് ദൈവത്തിൽ നിന്നാണ് ലോകം ജനിച്ചത്, ലോകത്തെ രക്ഷിക്കുന്നത് ആരാണ്?

സര്ഗശ്ച പ്രതിസര്ഗശ്ച വംശോ മന്വന്തരാണി ച 2.

സൃഷ്ടിയും പ്രലയവും വംശവും മന്വന്തരങ്ങളും—

ഏതത്സര്വം ഹരേ ! ബ്രൂഹി യച്ചാന്യദപി കിഞ്ചന 2.

ഹരിയേ, ഇതെല്ലാം പറയൂ, കൂടാതെ മറ്റെന്തെങ്കിലും ഉണ്ടെങ്കിൽ അതും പറയൂ.