ഗരുഡപുരാണമ്

അഘൌഘസംക്ഷയം കൃത്വാ സര്വസൌഖ്യപ്രദോ ഭവ । പ്രീയതാം ദേവദേവേശോ വിപ്രേഭ്യഃ കലശാന്ദദേത് । നദ്യസ്തീരേഽയഃ വാ കുര്യാത്സര്വാന്കാമാനവാപ്നുയാത് ॥ ൧,൧൩൬.

പാപങ്ങളുടെ കൂട്ടം നശിപ്പിച്ച് എല്ലാ സുഖവും നൽകുന്നവനാകണം. ദേവദേവൻ സന്തോഷിക്കട്ടെ. ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് കുമ്പങ്ങൾ നൽകണം. നദീതീരത്തോ വീട്ടിലോ ഇതു നടത്തി എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നേടാം.

ശ്രീഗരുഡമഹാപുരാണമ് ൧൩൭ ബ്രഹ്മോവാച । കാമദേവത്രയോദശ്യാം പൂജ്യോ ദമനകാദിഭിഃ । രതിപ്രീതിസമായുക്തോ ഹ്യസോകോ മണിഭൂഷിതഃ ॥ ൧,൧൩൭.

ബ്രഹ്മാവ് പറഞ്ഞു: കാമദേവനു സമർപ്പിച്ച പതിമൂന്നാം ദിവസം ദമനപൂക്കളും മറ്റ് പുഷ്പങ്ങളും ഉപയോഗിച്ച് പൂജിക്കണം. രതിയും പ്രീതിയും കൂടെ അശോകൻ രത്നാഭരണങ്ങൾ ധരിച്ചിരിക്കുന്നു.

(ഇതി മദനകത്രയോദശീവ്രതമ്) । ചതുര്ദശ്യാം തഥാഷ്ടഭ്യാം പക്ഷ്യോഃ ശുക്ലകൃഷ്ണയോഃ । യോഽബ്ദമേകം ന ഭുഞ്ജീത മുക്തിഭാക്ശിവപൂജനാത് ॥ ൧,൧൩൭.

(ഇതോടെ മദനകത്രയോദശീവ്രതം സമാപിക്കുന്നു.) പക്വക്ഷയിലും കൃഷ്ണപക്ഷയിലും ഇരുപക്ഷത്തെയും അഷ്ടമികളിലും, ഒരു വർഷം ഭക്ഷണം കഴിക്കാതിരുത്ത് ശിവനെ പൂജിച്ചാൽ മോക്ഷം ലഭിക്കും.

(ഇതി ശിവചതുര്ദശ്യഷ്ടമീവ്രതമ്) । ത്രിരാത്രോപോഷിതോ ദദ്യാത്കാര്തിക്യാം ഭവനം ശുഭമ് । സൂര്യലോകമവാപ്നോതി ധാമവ്രതമിദം ശുഭമ് ॥ ൧,൧൩൭.

(ഇതോടെ ശിവചതുര്ദശി അഷ്ടമീവ്രതം സമാപിക്കുന്നു.) മൂന്നു രാത്രികൾ ഉപവാസം പാലിച്ച് കാർത്തികിയിൽ ഭവനം ദാനം ചെയ്താൽ സൂര്യലോകം ലഭിക്കും. ഇതാണ് പ്രകാശത്തിന്റെ ശുഭവ്രതം.

അമാവസ്യാം പിതൄണാം ച ദത്തം ജലാദിതദക്ഷയമ് । നക്താഭ്യാശീ വാരനാമ്നാ യജന്വാരാണി സര്വഭാക് ॥ ൧,൧൩൭.

അമാവാസ്യയിൽ പിതൃകൾക്ക് വെള്ളം മുതലായവ അർപ്പിച്ചാൽ അതിന് അക്ഷയഫലമാണ്. രാത്രിയിൽ മാത്രം ഭക്ഷണം കഴിച്ച്, ആ ദിവസങ്ങളിൽ യജ്ഞം ചെയ്താൽ എല്ലാ അനുഗ്രഹങ്ങളും ലഭിക്കും.

(ഇതി വാരവ്രതാനി) । ദ്വാദശര്ക്ഷാണി വിപ്രര്ഷേ ! പ്രതിമാസം തു യാനി വൈ । തന്നാമ്നാന്തേഽതച്യുതം തേഷു സമ്യക്സംപൂജയേന്നരഃ ॥ ൧,൧൩൭.

ദ്വാദശ രാശികൾ ഓരോ മാസവും അവസാനിക്കുമ്പോൾ, ആ മാസത്തിന്റെ പേരിൽ അച്യുതനേ സമ്പൂർണ ഭക്തിയോടെ ആരാധിക്കണം എന്നു മഹർഷേ, മനുഷ്യൻ നിർദ്ദേശിക്കപ്പെടുന്നു.

കേശവം മാര്ഗശീര്ഷേ തു ഇത്യാദൌ കൃതികാദികേ (കാ) । ഘൃതഹോമശ്ചതുര്മാസം കൃസരഞ്ച നിവേദയേത് ॥ ൧,൧൩൭.

മാർഗശീർഷ മാസത്തിൽ കെശവനേ ആരാധിക്കണം; കൃതിക തുടങ്ങിയ നക്ഷത്രങ്ങളിൽ ആരംഭിച്ച് നാലു മാസം clarified വെണ്ണയാൽ ഹോമവും കൃതസരം അർപ്പണവും നടത്തണം.

ആഷാഢാദൌ പായസം തു വിപ്രാംസ്തേനൈവ ഭോജയേത് । പഞ്ചാവ്യജലസ്നാനനൈവേദ്യൈര്നക്തമാചരേത് ॥ ൧,൧൩൭.

ആഷാഢ മാസാരംഭത്തിൽ പായസം അർപ്പിച്ച് അതു ബ്രാഹ്മണന്മാരെ ഭോജിപ്പിക്കണം; അഞ്ചു വിധം വെള്ളം, സ്നാനം, ഭോജനം എന്നിവയുമായി രാത്രി ഉപവാസം ആചരിക്കണം.

അര്വാഗ്വിസര്ജനാദ്ദ്രവ്യം നൈവേദ്യം സര്വമുച്യതേ । വിസര്ജിതേ ജഗന്നാഥേ നിര്മാല്യം ഭവതി ക്ഷണാത് ॥ ൧,൧൩൭.

വിശർജനം നടത്തുന്നതിന് മുമ്പ് അർപ്പിക്കുന്നതെല്ലാം നൈവേദ്യമാണ്; ലോകനാഥനെ വിശർജനം ചെയ്തശേഷം ശേഷിക്കുന്നതെല്ലാം ഉടൻ നിർമാല്യമായി മാറുന്നു.

പാഞ്ചരാത്രവിദോ മുഖ്യാ നൈവേദ്യം ഭുഞ്ജതേ സ്വയമ് । ഏവം സംവത്സരസ്യാന്തേ വിശേഷേണ പ്രപൂജയേത് ॥ ൧,൧൩൭.

പാഞ്ചരാത്രം അറിയുന്ന പ്രധാനർ സ്വയം നൈവേദ്യം കഴിക്കുന്നു; ഇങ്ങനെ ഒരു വർഷം പൂർത്തിയായപ്പോൾ പ്രത്യേക ഭക്തിയോടെ ആരാധിക്കണം.

നമോനമസ്തേഽച്യുത ! സംക്ഷയോഽസ്തു പാപസ്യ വൃദ്ധിം സമുപൈതു പുണ്യമ് । ഐശ്വര്യവിത്താദി സദാക്ഷയം മേ തഥാസ്തു മേ സന്തതിരക്ഷയൈവ ॥ ൧,൧൩൭.

അച്യുതാ, നമസ്കാരം, നമസ്കാരം! എന്റെ പാപങ്ങൾ നശിക്കട്ടെ, പുണ്യം വർദ്ധിക്കട്ടെ, ഐശ്വര്യവും സമ്പത്തും എപ്പോഴും ക്ഷയിക്കാതിരിക്കട്ടെ, എന്റെ വംശവും അക്ഷയമായി നിലനില്ക്കട്ടെ.

യഥാച്യുത !ത്വം പരതഃ പരസ്മാത്സ ബ്രഹ്മഭൂതഃ പരതഃ പരസ്മാത് । തഥാച്യുതം മേ കുരു വാഞ്ഛിതം സദാ മയാ കൃതം പാപഹരാപ്രമേയ ॥ ൧,൧൩൭.

അച്യുതാ, നീ പരമത്തിനും അതീതനാണ്, ബ്രഹ്മസ്വരൂപനാണ്; അങ്ങനെ, അപ്രമേയനായ പാപഹരനായ ദേവാ, ഞാൻ ഭക്തിയോടെ ചെയ്ത ആരാധനയാൽ എന്റെ ആഗ്രഹങ്ങൾ എല്ലാം നിറവേറ്റണമേ.

അച്യുതാനന്ത ! ഗോവിന്ദ ! പ്രസീദ യദഭീപ്സിതമ് । തദക്ഷയമമേയാത്മന്കുരുഷ്വ പുരുഷോത്തമ ॥ ൧,൧൩൭.

അച്യുതാ, അനന്താ, ഗോവിന്ദാ, ദയചെയ്യേണമേ; ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നതെല്ലാം, അപ്രമേയാത്മാവേ, പുരുഷോത്തമാ, അക്ഷയമായ അനുഗ്രഹമായി നൽകണമേ.

കുര്യാദ്വൈ സപ്ത വര്ഷാണി ആയുഃ ശ്രീസദ്ഗതീര്നരഃ । ഉപോഷ്യൈകാദശീബ്ദമഷ്ടമീം ച ചതുര്ദശീമ് ॥ ൧,൧൩൭.

ഏകാദശി, അഷ്ടമി, ചതുര്ദശി ദിവസങ്ങളിൽ ഏഴു വർഷം ഉപവാസം ആചരിക്കുന്നവന് ദീർഘായുസും ഐശ്വര്യവും ഉത്തമഗതിയും ലഭിക്കും.

സപ്തമീം പൂജയേദ്വിഷ്ണും ദുര്ഗാം ശമ്ബും രവിം ക്രമാത് । തേഷാം ലോകം സമാപ്നോതി സര്വകാമാംശ്ച നിര്മലഃ ॥ ൧,൧൩൭.

സപ്തമിയിൽ വിഷ്ണുവേയും ദുർഗായേയും ശംഭുവേയും സൂര്യനേയും ക്രമമായി ആരാധിക്കണം; അങ്ങനെ ചെയ്താൽ അവരുടേതായ ലോകവും എല്ലാ ശുദ്ധമായ ആഗ്രഹങ്ങളും ലഭിക്കും.

ഏകഭക്തേന നക്തേന തഥൈവായാചിതേന ച । ഉപവാസേന ശാകാദ്യൈഃ പൂജയന്തസര്വദേവതാഃ ॥ ൧,൧൩൭.

ഏകാഗ്രതയോടെ, രാത്രി ഉപവാസം പാലിച്ച്, ഭിക്ഷയാൽ ലഭിച്ച അന്നം, ശാകാദി ഭക്ഷണം എന്നിവകൊണ്ട് എല്ലാ ദേവതകളെയും ആരാധിച്ചാൽ അനുഗ്രഹം ലഭിക്കും.

സര്വഃ സര്വാസു തിഥിഷു ഭുക്തിം മുക്തിമവാപ്നുയാത് । ധനദോഽഗ്നിഃ പ്രതിപദി നാസത്യോ ദസ്ത്ര അര്ചിതഃ ॥ ൧,൧൩൭.

എല്ലാ തിഥികളിലും ഈ വ്രതങ്ങൾ ആചരിക്കുന്നവന് ഭോഗവും മോക്ഷവും ലഭിക്കും; പ്രതിപദയിൽ കുബേരനും അഗ്നിയും അശ്വിനികളും ആരാധിക്കപ്പെടുന്നു.

ശ്രീര്യമശ്ച ദ്വിതീയായാം പഞ്ചമ്യാ പാര്വതീ ശ്രിയാ । നാഗാഃ ഷഷ്ഠ്യാം കാര്തികേയഃ സപ്തമ്യാം ഭാസ്കരോര്ഽഥദഃ ॥ ൧,൧൩൭.

ദ്വിതീയയിൽ ശ്രീയും യമനും, പഞ്ചമിയിൽ പാർവതിയും ശ്രീയും, ഷഷ്ഠിയിൽ നാഗന്മാർ, സപ്തമിയിൽ കാർത്തികേയനും ധനദായകനായ സൂര്യനും ആരാധിക്കപ്പെടുന്നു.

ദുര്ഗാഷ്ടമ്യാം മാതരശ്ച നവമ്യാമഥ തക്ഷകഃ । ഇന്ദ്രോ ദശമ്യാം ധനദ ഏകാദശ്യാം മുനീശ്വരാഃ ॥ ൧,൧൩൭.

ദുർഗാഷ്ടമിയിൽ ദുർഗായും മാതാക്കളും, നവമിയിൽ തക്ഷകനും, ദശമിയിൽ ഇന്ദ്രനും, ഏകാദശിയിൽ കുബേരനും മഹർഷിമാരും ആരാധിക്കപ്പെടുന്നു.

ദ്വാദശ്യാം ച ഹരിഃ കാമസ്ത്രയോദശ്യാം മഹേശ്വരഃ । ചതുര്ദശ്യാം പഞ്ചദശ്യാം ബ്രഹ്മാ ച പിതരോഽപരേ ॥ ൧,൧൩൭.

ദ്വാദശിയിൽ ഹരിയും, ത്രയോദശിയിൽ കാമനും മഹേശ്വരനും, ചതുര്ദശിയും പഞ്ചദശിയിലും ബ്രഹ്മാവും മറ്റു പിതാക്കളും ആരാധിക്കപ്പെടുന്നു.

ശ്രീഗരുഡമഹാപുരാണമ് ൧൩൮ (ഇതി വ്രതാനി സമാപ്താനി) । ഹരിരുവാച । രാജ്ഞാം വംശാന്പ്രവക്ഷ്യാമി വംശാനുചരിതാനി ച । വിഷ്ണുനാഭ്യബ്ജതോ ബ്രഹ്മാ ദക്ഷോഽങ്ഗുഷ്ഠാച്ച തസ്യ വൈ ॥ ൧,൧൩൮.

ശ്രീഗരുഡമഹാപുരാണം 138. ഇങ്ങനെ വ്രതങ്ങൾ സമാപിച്ചു. ഹരി പറഞ്ഞു: രാജാക്കന്മാരുടെ വംശവും അവരുടെ ചരിത്രവും ഞാൻ പറയാം; വിഷ്ണുവിന്റെ നാഭിയിൽ നിന്ന് ബ്രഹ്മാവും, അവന്റെ വിരലിൽ നിന്ന് ദക്ഷനും ജനിച്ചു.

തതോഽപിതര്വിവസ്വാംശ്ച തതഃ സൂനുര്വിവസ്വതഃ മനുരിക്ഷ്വാകുശര്യാതീ നൃഗോ ധൃഷ്ടഃ പ്രഷധ്രകഃ ॥ ൧,൧൩൮.

അവരിൽ നിന്ന് പിതാക്കന്മാർ, അവരിൽ നിന്ന് വിവസ്വാൻ, വിവസ്വാന്റെ മകനിൽ നിന്ന് മനു, ഇക്ഷ്വാകു, ശര്യാതി, നൃഗ, ധൃഷ്ട, പ്രസധ്ര എന്നിവരും ജനിച്ചു.

നരിഷ്യന്തശ്ച നാഭാഗോ ദിഷ്ടഃ ശശക ഏവ ച । മനോരാസീദിലാ കന്യാ സുദ്യുമ്നോഽസ്യ സുതോഽഭവത് ॥ ൧,൧൩൮.

നരിഷ്യന്തൻ, നാഭാഗൻ, ദിഷ്ടൻ, ശശകൻ എന്നിവരും; മനുവിന് ഇല എന്ന ഒരു മകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു, അവളുടെ മകനാണ് സുധ്യുമ്നൻ.

ഇലായാം തു ബുധാജ്ജാതോ രാജാ രുദ്ര പുരൂരവാഃ । സുതാസ്ത്രയശ്ച സുദ്യുമ്നാദുത്കലോ വിനതോ ഗയഃ ॥ ൧,൧൩൮.

ഇലയും ബുധനും ചേർന്ന് രുദ്രന്റെ മകനായ പുരൂരവസ് എന്ന രാജാവിനെ പ്രസവിച്ചു. സുദ്യുമ്നനിൽ നിന്ന് ഉത്കലൻ, വിനതൻ, ഗയൻ എന്നിങ്ങനെ മൂന്നു പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു.

അഭൃച്ഛ്രദ്രോ ഗോവധാത്തു പൃഷധ്രസ്തു മനോഃ സുതഃ । കരൂഷാത്ക്ഷത്ത്രിയാ ജാതാ കാരൂഷാ ഇതി വിശ്രുതാഃ ॥ ൧,൧൩൮.

ഗോവധനിൽ നിന്ന് അഭൃശ്രദ്ധൻ ജനിച്ചു. മനുവിന്റെ മകൻ പൃഷധ്രൻ. കരൂഷനിൽ നിന്ന് കാരൂഷന്മാർ എന്നറിയപ്പെടുന്ന ക്ഷത്രിയർ ജനിച്ചു.

ദിഷ്ടപുത്രസ്തു നാഭാഗോ വൈശ്യാതാമഗമത്സ ച । തസ്മാദ്ഭലന്ദനഃ പുത്രോ വത്സപ്രീതിര്ഭലന്ദനാത് ॥ ൧,൧൩൮.

ദിഷ്ടന്റെ മകൻ നാഭാഗൻ വൈശ്യനായിത്തീർന്നു. അവനിൽ നിന്ന് ഭലന്ദനൻ ജനിച്ചു. ഭലന്ദനനിൽ നിന്ന് വത്സപ്രീതി ജനിച്ചു.

തതഃ പാംശുഃ ഖനിത്രോഽഭൂദ്ഭൂപസ്തസ്മാത്തതഃ ക്ഷുപഃ । ക്ഷുപാദ്വിംശോഽഭവത്പുത്രോ വിംശാജ്ജാതോ വിവിംശകഃ ॥ ൧,൧൩൮.

അതിനുശേഷം പാംശു ജനിച്ചു, പിന്നെ ഖനിത്രൻ, പിന്നെ ഭൂപൻ. ഭൂപനിൽ നിന്ന് ക്ഷുപൻ ജനിച്ചു. ക്ഷുപനിൽ നിന്ന് വിംശൻ, വിംശനിൽ നിന്ന് വിവിംശകൻ ജനിച്ചു.

വിവിംശാച്ച ഖനീനേത്രോ വിഭൂതിസ്തത്സുതഃ സ്മൃതഃ । കരന്ധമോ വിഭൂതേസ്തു തതോ ജാതോഽപ്യവിക്ഷിതഃ ॥ ൧,൧൩൮.

വിവിംശനിൽ നിന്ന് ഖനീനേത്രൻ ജനിച്ചു. അവന്റെ മകൻ വിഭൂതി. വിഭൂതിയിൽ നിന്ന് കരന്ധമൻ, അവനിൽ നിന്ന് അവിക്ഷിതൻ ജനിച്ചു.

മരുത്തോഽവിക്ഷിതസ്യാപി നരിഷ്യന്തസ്തതഃ സ്മൃതഃ । നരിഷ്യന്താത്തമോ ജാതസ്തതോഭൂദ്രാജവര്ധനഃ ॥ ൧,൧൩൮.

അവിക്ഷിതനിൽ നിന്ന് മരുത്തൻ ജനിച്ചു. മരുത്തനിൽ നിന്ന് നരിഷ്യന്തൻ. നരിഷ്യന്തനിൽ നിന്ന് തമൻ, അവനിൽ നിന്ന് രാജവർദ്ധനൻ ജനിച്ചു.