ഗരുഡപുരാണമ്

(അര്ചനമ൦)വിശ്വായ വിശ്വേശ്വരായ വിശ്വപതയേ ഗോവിന്ദായ നമോനമഃ । (ശയന൦)സര്വായ സര്വേശ്വരായ സര്വേതായ സര്വസമ്ഭവായ ഗോവിന്ദായ നമോനമഃ ॥ ൧,൧൩൧.

(അർചനാമന്ത്രം:) വിശ്വത്തിനും വിശ്വേശ്വരനും വിശ്വപതിക്കും ഗോവിന്ദനുമെല്ലാം വീണ്ടും വീണ്ടും നമസ്കാരം. (ശയനമന്ത്രം:) എല്ലായ്ക്കും സർവ്വേശ്വരനും സർവേതാവിനും സർവസംബവനുമായ ഗോവിന്ദനുമെല്ലാം വീണ്ടും വീണ്ടും നമസ്കാരം.

സ്ഥണ്ഡിലേ പൂജയേദ്ദേവം സചന്ദ്രാം രോഹിണീം തഥാ । ശങ്ഖേ തോയം സമാദായ സപുഷ്പഫലചന്ദനമ് ॥ ൧,൧൩൧.

ഉയർത്തിയ പീഠത്തിൽ ദേവനെയും ചന്ദ്രനെയും രോഹിണിയോടൊപ്പം ആരാധിക്കണം. ശംഖിൽ വെള്ളവും പുഷ്പവും പഴവും ചന്ദനവും ചേർത്ത് സമർപ്പിക്കണം.

ജാനുഭ്യാമവനീം ഗത്വാ ചന്ദ്രായാര്ഘ്യം നിവേദയേത് । ക്ഷീരോദാര്ണവസംഭൂത ! അത്രിനേത്രസമുദ്ഭവ ! ॥ ൧,൧൩൧.

മുട്ടുകുത്തി നിലത്ത് ചെന്നു, 'ക്ഷീരസാഗരത്തിൽ നിന്നു ജനിച്ചവനേ! അത്രിയുടെ കണ്ണിൽ നിന്നു ഉദിച്ചവനേ!' എന്ന് പറഞ്ഞ് ചന്ദ്രനു അർഘ്യം സമർപ്പിക്കണം.

ഗൃഹാണാര്ഘ്യം ശശാങ്കേശ (മം) രോഹിണ്യാ സഹിതോ മമ । ശ്രിയൈ ച വസുദേവായ നന്ദായ ച ബലായ ച ॥ ൧,൧൩൧.

'ശശാങ്കേശാ, രോഹിണിയോടൊപ്പം, എന്റെ ഈ അർഘ്യം സ്വീകരിക്കണമേ; ശ്രീക്കായി, വസുദേവനു വേണ്ടി, നന്ദനും ബാലനും വേണ്ടി.'

യശോദായൈ തതോ ദദ്യാദര്ഘ്യം ഫലസമന്വിതമ് । അനന്തം (ഘം) വാമനം ശൌരിം വൈകുഷ്ഠം പുരുഷോത്തമമ് ॥ ൧,൧൩൧.

ശേഷം, പഴം ചേർത്ത അർഘ്യം യശോദയ്ക്കും അനന്തനും വാമനനും ശൗരിക്കും വൈകുണ്ഠനും പുരുഷോത്തമനുമെല്ലാം സമർപ്പിക്കണം.

വാസുദേവം ഹൃഷീകേശം മാധവം മധുസൂദനമ് । വരാഹം പുണ്ഡരീകാക്ഷം നൃസിംഹം ദൈത്യസൂദനമ് ॥ ൧,൧൩൧.

വാസുദേവനും ഹൃഷീകേശനും മാധവനും മധുസൂദനനും വരാഹനും പുണ്ടരികാക്ഷനും നരസിംഹനും ദൈത്യസംഹാരകനുമെല്ലാം അർഘ്യം സമർപ്പിക്കണം.

ദാമോദരം പദ്മനാഭം കേശവം ഗാരുഡധ്വജമ് । ഗോവിന്ദമച്യുതം ദേവമനന്തമ പരാജിതമ് ॥ ൧,൧൩൧.

ദാമോദരനും പദ്മനാഭനും കേശവനും ഗരുഡധ്വജനും ഗോവിന്ദനും അച്യുതനും ദേവനും അനന്തനും അപരാജിതനുമെല്ലാം അർഘ്യം സമർപ്പിക്കണം.

അധോക്ഷജം ജഗദ്വീജം സര്ഗസ്ഥിത്യന്തകാരണമ് । അനാദിനിധനം വിഷ്ണും ത്രിലോകേശം ത്രിവിക്രമമ് ॥ ൧,൧൩൧.

അധോക്ഷജനും ലോകത്തിന്റെ വിത്തും സൃഷ്ടി-സ്ഥിതി-സംഹാരത്തിന്റെ കാരണവുമായ വിഷ്ണുവും ആദിയില്ലാത്തതും അന്തമില്ലാത്തതും ത്രിലോകേശനും ത്രിവിക്രമനുമെല്ലാം അർഘ്യം സമർപ്പിക്കണം.

നാരായണം ചതുര്ബാഹും ശങ്ഖചക്രഗദാധരമ് । പീതമ്ബരധരം ദിവ്യം വനമാലാവിഭൂഷിതമ് ॥ ൧,൧൩൧.

നാരായണനും നാലു കൈകളുമുള്ളവനും ശംഖം ചക്രം ഗദ ധരിച്ചവനും പീതാംബരം ധരിച്ചവനും ദിവ്യമായ വനമാലയിൽ അലങ്കൃതനുമായവനും അർഘ്യം സമർപ്പിക്കണം.

ശ്രീവത്സാങ്കം ജഗദ്ധാമ ശ്രീപതിം ശ്രീധരം ഹരിമ് । യം ദേവം ദേവകീ ദേവീ വസുദേവാദജീജനത് ॥ ൧,൧൩൧.

ശ്രീവത്സം അങ്കത്തിൽ ഉള്ളവനും ലോകത്തിന്റെ ആധാരവുമായവനും ശ്രീപതിയും ശ്രീധരനും ഹരിയും, ദേവകി ദേവി വസുദേവനിൽ നിന്ന് പ്രസവിച്ച ദൈവത്തെയും അർഘ്യം സമർപ്പിക്കണം.

ഭൌമസ്യ ബ്രഹ്മണോ ഗുപ്ത്യൈ തസ്മൈ ബ്രഹ്മാത്മനേ നമഃ । നാമാന്യേതാനി സംകീര്ത്യ ഗത്യര്ഥം പ്രാര്ഥയേത്പുനഃ ॥ ൧,൧൩൧.

ഭൂമിയുടെയും ബ്രഹ്മാവിന്റെയും രക്ഷയ്ക്കായി ബ്രഹ്മാത്മാവായ അവനു നമസ്കാരം. ഈ നാമങ്ങൾ ഉച്ചരിച്ച് മോക്ഷം പ്രാർത്ഥിക്കണം.

ത്രാഹി മാം ദേവദേവേശ ! ഹരേ ! സംസാരസാഗരാത് । ത്രാഹി മാം സര്വപാപഘ്ന ! ദുഃഖശോകാര്ണവാത്പ്രഭോ ! ॥ ൧,൧൩൧.

'ദേവദേവേശ്വരനായ ഹരിയേ, എന്നെ ഈ സാംസാരിക സാഗരത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷിക്കണമേ! സർവ്വപാപങ്ങൾ നശിപ്പിക്കുന്ന പ്രഭുവേ, ദു:ഖവും ശോഭയും നിറഞ്ഞ സമുദ്രത്തിൽ നിന്ന് എന്നെ രക്ഷിക്കണമേ!'

ദേവകീനന്ദന ! ശ്രീശ ! ഹരേ ! സംസാരസാഗരാത് । ദുര്വൃത്താംസ്ത്രായസേ വിഷ്ണോ ! യേ സ്മരന്തി സകൃത്സകൃത് ॥ ൧,൧൩൧.

'ദേവകിയുടെ പുത്രനായ ശ്രീപതിയേ, ഹരിയേ, സാംസാരിക സാഗരത്തിൽ നിന്ന് എന്നെ രക്ഷിക്കണമേ! വിഷ്ണുവേ, ദുർവൃത്തന്മാരെയും, ഒരിക്കൽ പോലും നിന്നെ ഓർക്കുന്നവരെയും നീ രക്ഷിക്കുന്നു.'

സോഽഹം ദേവാതിദുര്വൃത്തസ്ത്രാഹി മാം ശോകസാഗരാത് । പുഷ്കരാക്ഷ ! നിമഗ്നോഽഹം മഹ്തയജ്ഞാനസാഗരേ ॥ ൧,൧൩൧.

ദേവന്മാരെക്കാളും ദുഷ്ടനായ ഞാൻ, കനകണ്ണനായവാ, ദുഃഖസമുദ്രത്തിൽ മുങ്ങിപ്പോകുന്ന എന്നെ രക്ഷിക്കണേ. വലിയ യാഗങ്ങളും ജ്ഞാനവും എന്നെ മുഴുവൻ മുക്കിയിരിക്കുന്നു.

ത്രാഹി മാം ദേവദേവേശ ! ത്വാമൃതേഽന്യോ ന രക്ഷിതാ । സ്വജന്മ വാസുദേവാപ ഗോബ്രാഹ്മണഹിതായ ച ॥ ൧,൧൩൧.

ദേവന്മാരുടെ ദൈവമേ, ദൈവങ്ങളുടെ നാഥനേ, എന്നെ രക്ഷിക്കണേ. നിന്നെ കൂടാതെ മറ്റാരുമില്ല എന്നെ രക്ഷിക്കാൻ. വാസുദേവന്റെ മകനേ, എന്റെ ജനനം പശുക്കളുടെയും ബ്രാഹ്മണന്മാരുടെയും ക്ഷേമത്തിനായാണ്.

ജഗദ്ധിതായ കൃഷ്ണായ ഗോവിന്ദായ നമോനമഃ । ശാന്തിരസ്തു ശിവം ചാസ്തു ധനവിഖ്യാതിരാജ്യഭാക് ॥ ൧,൧൩൧.

ലോകക്ഷേമത്തിനായി കൃഷ്ണനെയും ഗോവിന്ദനെയും ഞാൻ വീണ്ടും വീണ്ടും നമസ്കരിക്കുന്നു. സമാധാനവും ശുഭതയും ഉണ്ടാകട്ടെ, ധനവും പ്രശസ്തിയും രാജാധികാരവും ലഭിക്കട്ടെ.

ശ്രീഗരുഡമഹാപുരാണമ് ൧൩൨ ബ്രഹ്മോവാച । നക്താശീ ത്വഷ്ടമീം യാവദ്വര്ഷാന്തേ ചൈവ ധേനുദഃ । പൌരന്ദരപദം യാതി സദ്ഗതിവ്രതമുച്യതേ ! ॥ ൧,൧൩൨.

ബ്രഹ്മാവ് പറഞ്ഞു: അഷ്ടമിയ്ക്ക് വ്രതം അനുഷ്ഠിച്ച് വർഷാവസാനം ഒരു പശു ദാനം ചെയ്യുന്നവൻ ഇന്ദ്രന്റെ സ്ഥാനം നേടും; ഇതാണ് നല്ല ഗതിയുള്ള വ്രതം.

ശുക്ലാഷ്ടഭ്യാം പൌഷമാസേ മഹാരുദ്രേതി സാധു വൈ । മത്പ്രീതയേ കൃതം ദേവി ശഥസാഹസ്രികം ഫലമ് ॥ ൧,൧൩൨.

പൗഷമാസത്തിലെ ശുക്ലപക്ഷത്തിലെ അഷ്ടമിയിലാണ് ഇതിന് മഹാരുദ്രം എന്ന പേര്. ദേവിയെ, എന്റെ സന്തോഷത്തിനായി ചെയ്താൽ ആയിരംമടങ്ങ് ഫലം ലഭിക്കും.

അഷ്ടമീ ബുധവാരേണ പക്ഷയോരുഭയോര്യദാ । ഭവിഷ്യതി തദാ തസ്യാം വ്രതമേതത്കഥാ പരാ ॥ ൧,൧൩൨.

രണ്ടു പക്ഷങ്ങളിലും അഷ്ടമി ബുധനാഴ്ച വന്നാൽ, അന്നേ ദിവസം ഈ വ്രതവും അതിന്റെ കഥയും അനുഷ്ഠിക്കണം.

തസ്യാം നിയമകര്താരോ ന സ്യുഃ ഖണ്ഡിതസമ്പദഃ । തണ്ഡുലസ്യാഷ്ടമുഷ്ടീനാം വര്ജയിത്വാങ്ഗുലിദ്വയമ് ॥ ൧,൧൩൨.

അന്നേ ദിവസം നിയന്ത്രണം പാലിക്കുന്നവർക്ക് സമ്പത്ത് കുറയില്ല. രണ്ട് വിരലുകൾ വലിപ്പം ഒഴിവാക്കി എട്ട് മുഷ്ടി അരി ഉപയോഗിക്കണം.

ഭക്തം സദ്ഭക്തിശ്രദ്ധാഭ്യാം മുക്തികാമീ ഹി മാനവഃ । ആമ്ര പത്രപുടേ കൃത്വാ യോ ഭുഡ്ക്തേ കുശവോഷ്ടിതേ ॥ ൧,൧൩൨.

മോക്ഷം ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ സത്യഭക്തിയോടും വിശ്വാസത്തോടും കൂടെ ആഹാരം ആമ്പൽ ഇലയിൽ വെച്ച് കുശത്തണ്ട് ഉപയോഗിച്ച് കഴിക്കണം.

കലമ്ബികാമ്ലികോപേതം കാമ്യം തസ്യ ഫലം ഭവേ (ലഭേ) ത് । ബുധം പഞ്ചോപചാരേണ പൂജയിത്വാ ജലാശയേ ॥ ൧,൧൩൨.

കലംബിക എന്ന പുളിയുമായി കലർത്തിയാൽ ആഗ്രഹിച്ച ഫലം ലഭിക്കും. ജലാശയത്തിൽ ബുധനെ അഞ്ചു ഉപചാരങ്ങളോടെ പൂജിച്ചശേഷം,

ശക്തിതോ ദക്ഷിണം ദദ്യാത്കര്കരീം തണ്ഡുലാന്വിതാമ് । ബും ബുധായേതി ബീജം സ്യാത്സ്വാഹാന്തഃ കമലാദികഃ ॥ ൧,൧൩൨.

ശക്തിയനുസരിച്ച് അരിയോടൊപ്പം കർക്കിടക എന്ന പച്ചക്കറി ദാനം ചെയ്യണം. ബുധനു വേണ്ടി 'ബും ബുധായ' എന്ന ബീജമന്ത്രം സ്വാഹാ ചേർത്ത്, കമലം മുതലായവയും ഉപയോഗിക്കണം.

ബാണചാപധരംശ്യാമം ദലേ ചാങ്ഗനി മധ്യതഃ । ബുധാഷ്ടമീകഥാ പുണ്യാ ശ്രോതവ്യാ കൃതിഭിര്ധ്രുവമ് ॥ ൧,൧൩൨.

വില്ലും അമ്പും കൈവശം വച്ച കറുത്തവനായി ഇലയുടെ നടുവിലും അവയവങ്ങളിലും. ബുധനഷ്ടമി കഥ പുണ്യമുള്ളതും, ജ്ഞാനികൾ നിർബന്ധമായി കേൾക്കേണ്ടതുമാണ്.

പുരേ പാടലിപുത്രാഖ്യേ വീരോ നാമ ദ്വിജോത്തമഃ । രമ്ഭാ ഭാര്യാ തസ്യ ചാസീത്കൌശികഃ പുത്ര ഉത്തമഃ ॥ ൧,൧൩൨.

പാടലിപുത്രം എന്ന നഗരത്തിൽ വീരൻ എന്ന മഹാബ്രാഹ്മണൻ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവന്റെ ഭാര്യ രംഭയും, മികവുറ്റ മകൻ കൗശികനും.

ദുഹിതാ വിജയാനാമ്നീ വ (ധ) നപാലോ വൃഷോഽഭവത് । ഗൃഹീത്വാ കൌശികസ്തം ച ഗ്രീഷ്മേ ഗങ്ഗാം ഗതോഽരമത് ॥ ൧,൧൩൨.

അവർക്കൊരു മകൾ വിജയയും, പശുപാലകൻ വൃഷനുമുണ്ടായിരുന്നു. കൗശികൻ അവനെ കൂട്ടിക്കൊണ്ട് വേനലിൽ ഗംഗയിലേക്കു പോയി സന്തോഷിച്ചു.

ഗോപാലകൈര്വൃഷശ്ചൌരൈഃ ക്രീഡാസ്ഥോപഹൃതോ ബലാത് । ഗങ്ഗാതഃ സ ച ഉത്ഥായ വനം ബഭ്രാമ ദുഃ ഖിതഃ ॥ ൧,൧൩൨.

വൃഷൻ പശുപാലരും കള്ളന്മാരും ചേർന്ന് കളിക്കുമ്പോൾ പിടികൂടി. ഗംഗയിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റു, ദുഃഖത്തോടെ കാടിലൂടെ അലഞ്ഞു.

ജലാര്ഥം വിജയാ ചാഗാദ്ഭ്രാ(ന്മാ) ത്രാ സാര്ധം ച സാപ്യഗാത് । പിപാസിതോ മൃണാലാര്ഥോ ആഗതോഽഥ സരോവരമ് ॥ ൧,൧൩൨.

വെള്ളത്തിനായി വിജയ പോയി, സഹോദരനും കൂടെ പോയി. ദാഹംകൂടി, താമരത്തണ്ട് തേടി, അവൻ അപ്പോൾ തടാകത്തിൽ എത്തി.

ദിവ്യസ്ത്രീണാം ച പൂജാദീന്ദൃഷ്ട്വാ ചാപ്യഥ വിസ്മിതഃ । സ താ ഗത്വാ യയാചേഽന്നം സാനുജോഽഹം ബുഭുക്ഷിതഃ ॥ ൧,൧൩൨.

ദിവ്യസ്ത്രികൾ പൂജയും മറ്റും നടത്തുന്നത് കണ്ടു, അതിൽ അത്ഭുതപ്പെട്ടു. അവരെ സമീപിച്ച്, 'ഞാനും സഹോദരനും വിശന്നിരിക്കുന്നു, അപ്പം തരിക' എന്നു അപേക്ഷിച്ചു.