ഗരുഡപുരാണമ്

വാസുദേവോ ജഗന്നാഥോ ബ്രഹ്മാത്മാസ്മ്യഹമേവ ഹി 14.

വാസുദേവനും ലോകനാഥനും ബ്രഹ്മാത്മാവും ഞാനാണ്.

ദേഹധര്മ്മവിഹീനശ്ച ക്ഷരാക്ഷരവിവര്ജിതഃ 14.

ശരീരത്തിന്റെ ഗുണങ്ങളില്ലാത്തവനും, നശ്വരവും അനശ്വരവും അതിജീവിച്ചവനും ഞാനാണ്.

തദ്ധര്മ്മരഹിതഃ സ്രഷ്ടാ നാമഗോത്രവിവര്ജിതഃ 14.

ആ ഗുണങ്ങളില്ലാത്ത സ്രഷ്ടാവും, പേരോ വംശമോ ഇല്ലാത്തവനും ഞാനാണ്.

മനോധര്മ്മവിഹീനശ്ച വിജ്ഞാനം ജ്ഞാനമേവ ച 14.

മനസ്സിന്റെ ഗുണങ്ങളില്ലാത്തവനും, ജ്ഞാനവും ബോധവും തന്നെയാണ് ഞാന്‍.

ബുദ്ധിധര്മ്മവിഹീനശ്ച സര്വഃ സര്വഗതോ മനഃ 14.

ബുദ്ധിയുടെ ഗുണങ്ങളില്ലാത്തവനും, എല്ലാം നിറഞ്ഞ മനസ്സും ഞാനാണ്.

പ്രാണപ്രാണോ മഹാശാന്തോ ഭയേന പരിവര്ജിതഃ 14.

പ്രാണന്റെ പ്രാണനും, അതിയായ ശാന്തനും, ഭയമില്ലാത്തവനും ഞാനാണ്.

തത്സാക്ഷീ തന്നിയന്താ ച പരമാനന്ദരൂപകഃ 14.

അതിനുള്ള സാക്ഷിയും, നിയന്ത്രകനും, പരമാനന്ദസ്വരൂപനും ഞാനാണ്.

തുരീയഃ പരമോ ധാതാ ദൃഗ്രൂപോ ഗുണവര്ജിതഃ 14.

നാലാമത്തേത് പരമമായ സ്രഷ്ടാവാണ്, അതു ബോധത്തിന്റെ രൂപവും സകല ഗുണങ്ങളിൽനിന്നും അതീതവുമാണ്.

ഏവം യേ മാനവാ വിജ്ഞാ ധ്യായന്തീശം പരം പദമ് 14.

ഇങ്ങനെ അറിയുന്ന മനുഷ്യർ ആ പരമാവസ്ഥയായ പ്രഭുവിനെ ധ്യാനിച്ചാൽ,

ഇതി ധ്യാനം സമാഖ്യാതം തവ ശങ്കര സുവ്രത 14.

ശങ്കരാ, നല്ല വ്രതങ്ങൾ പാലിക്കുന്നവനേ, ഈ ധ്യാനം ഞാൻ നിന്നോട് വിശദമായി പറഞ്ഞു.

സംസാരസാഗരാദ്ധോരാന്മുച്യതേ കിം ജപന്പ്രഭോ 15.

പ്രഭുവേ, ഈ ഭയങ്കരമായ ജനനമരണസമുദ്രത്തിൽനിന്ന് മോചിതനാകാൻ എന്ത് ജപിക്കണം?

പരേശ്വരം പരം ബ്രഹ്മ പരമാത്മാനമവ്യയമ് 15.

പരമേശ്വരനും പരബ്രഹ്മവും അക്ഷരമായ പരമാത്മാവും ആയവനെ,

യത്പവിത്രം പരം ജപ്യം കഥയാമി വൃഷധ്വജ ! 15.

വൃഷധ്വജാ, ഞാൻ നിന്നോട് പറയാം, അത്യന്തം വിശുദ്ധവും ഉത്തമവുമായ ജപമന്ത്രം ഏതാണ് എന്ന്.

ഓം വാസുദേവോ മഹാവിഷ്ണുര്വാമനോ വാസവോ വസുഃ 15.

ഓം! വാസുദേവൻ, മഹാവിഷ്ണു, വാമനൻ, വാസവൻ, വസു—

ബലിബന്ധനകൃദ്വേധാ വരേണ്യോ വേദവിത്കിവിഃ 15.

ബലിയെ ബന്ധിച്ചവൻ, സ്രഷ്ടാവ്, ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠൻ, വേദങ്ങൾ അറിയുന്നവൻ, ജ്ഞാനി—

വേദാങ്ഗവേത്താ വേദേശോ ബലാധാരോ ബലാര്ദനഃ 15.

വേദങ്ങളുടെ അംശങ്ങൾ അറിയുന്നവൻ, വേദങ്ങളുടെ നാഥൻ, ശക്തിയുടെ ആധാരം, ശക്തിയെ നശിപ്പിക്കുന്നവൻ—

വീരഹാ ച ബൃഹദ്വീരോ വന്ദിതഃ പരമേശ്വരഃ 15.

വീരന്മാരെ സംഹരിക്കുന്നവൻ, മഹാവീരൻ, ആരാധിക്കപ്പെടുന്നവൻ, പരമേശ്വരൻ—

പദ്മനാഭഃ പദ്മനിധിഃ പദ്മഹസ്തോ ഗദാധരഃ 15.

താമരക്കൊക്കുള്ളവൻ, താമരാസംപത്തുള്ളവൻ, താമരയുള്ള കൈയുള്ളവൻ, ഗദയുധധാരിയായവൻ—

പദ്മജങ്ഘഃ പുണ്ഡരീകഃ പദ്മമാലാധരഃ പ്രിയഃ 15.

താമരക്കാലുള്ളവൻ, താമരനയനൻ, താമരമാല ധരിച്ചവൻ, പ്രിയനായവൻ—

അപാരഃ പരമാര്ഥശ്ച പരാണാം ച പരഃ പ്രഭുഃ 15.

അവസാനമില്ലാത്തവൻ, പരമാർത്ഥമുള്ളവൻ, ഉന്നതരിൽ ഉന്നതനായ പ്രഭു—

ശുദ്ധഃ പ്രകാശരൂപശ്ച പവിത്രഃ പരിരക്ഷകഃ 15.

ശുദ്ധനും പ്രകാശരൂപനും വിശുദ്ധനും രക്ഷകനും ആയവൻ—

പ്രധാനം പൃഥിവീപദ്മം പദ്മനാഭഃ പ്രിയപ്രദഃ 15.

പ്രധാനനായവൻ, ഭൂമിതാമര, താമരക്കൊക്കുള്ളവൻ, സ്നേഹം നൽകുന്നവൻ—

സര്വസ്യ ജഗതോ ധാമ സര്വദര്ശോ ച സര്വഭൃത് 15.

സകല ലോകത്തിന്റെയും ആധാരം, എല്ലാം കാണുന്നവൻ, എല്ലാം പോഷിപ്പിക്കുന്നവൻ—

സര്വപൂജ്യശ്ച സര്വാദ്യഃ സര്വദേവനമസ്കൃതഃ 15.

എല്ലാവർക്കും ആരാധ്യൻ, എല്ലാറ്റിനും ആദിയാവൻ, എല്ലാ ദേവന്മാരും നമസ്കരിക്കുന്നവൻ—

സര്വഗോപ്താ സര്വനിഷ്ഠഃ സര്വകാരണകാരണമ് 15.

എല്ലാവർക്കും രക്ഷകൻ, എല്ലാറ്റിന്റെയും അഭയം, എല്ലാകാരണങ്ങളുടെ കാരണമാവുന്നവൻ.

സര്വാധ്യക്ഷഃ സുരാഽധ്യക്ഷ സുരാസുരനമസ്കൃതഃ 15.

അവൻ എല്ലാം നോക്കുന്നവനും ദേവന്മാരുടെ നാഥനും ദേവന്മാരാലും അസുരന്മാരാലും ആദരിക്കപ്പെടുന്നവനുമാണ്.

സത്യപാലശ്ച സന്നാഭഃ സിദ്ധേശഃ സിദ്ധവന്ദിതഃ 15.

അവൻ സത്യം കാക്കുന്നവനും, നാഭിയിൽ നിന്നു ഉദിച്ചവനും, സിദ്ധന്മാരുടെ നാഥനും, സിദ്ധന്മാർ ആരാധിക്കുന്നവനുമാണ്.

ശരണം ജഗതശ്ചൈവ ശ്രേയഃ ക്ഷേമസ്തഥൈവ ച 15.

അവൻ ലോകത്തിന്റെ അഭയം, അതുപോലെ തന്നെ ക്ഷേമത്തിന്റെയും സുരക്ഷയുടെയും ഉറവിടവുമാണ്.

സത്യസ്ഥഃ സത്യസങ്കല്പഃ സത്യവിത്സത്യ (ത്പ) ദസ്തഥ 15.

അവൻ സത്യത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നവൻ, അവന്റെ വ്രതം സത്യമാണ്, അവൻ സത്യം അറിയുന്നവനും സത്യം പറയുന്നവനുമാണ്.