ഗരുഡപുരാണമ്

പ്രഗൃഹ്യ രക്ഷ മാം വിഷ്ണോ ആഗ്ന്യേയ്യാം രക്ഷ ശൂകര 13.

എന്നെ പിടിച്ചു രക്ഷിക്കണമേ, വിഷ്ണുവേ. അഗ്നേയ ദിശയില്‍ എന്നെ രക്ഷിക്കണമേ, ശൂകരസ്വരൂപനേ.

നൈര്ഋത്യാം മാം ച രക്ഷസ്വ ദിവ്യമൂര്ത്തേ നൃകേശരിന് 13.

നൈരൃത്യ ദിശയില്‍ ദിവ്യരൂപനേ, മനുഷ്യസിംഹനേ, എന്നെ രക്ഷിക്കണമേ.

വായവ്യാം രക്ഷ മാം ദേവ ഹയഗ്രീവ നമോഽസ്തു തേ 13.

വായവ്യ ദിശയില്‍ ദേവനായ ഹയഗ്രീവനേ, എന്നെ രക്ഷിക്കണമേ. നിനക്കു വന്ദനം.

മാം രക്ഷസ്വാജിത സദാ നമസ്തേഽസ്ത്വപരാജിത 13.

എപ്പോഴും എന്നെ രക്ഷിക്കണമേ, ജയിക്കാനാവാത്തവനേ. അജയനേ, നിനക്കു വന്ദനം.

അകൂപാര നമസ്തുഭ്യം മഹാമീന നമോഽസ്തു തേ 13.

അകൂപാരനേ, നിനക്കു വന്ദനം. മഹാമീനനേ, നിനക്കു വന്ദനം.

കൃത്വാ രക്ഷസ്വ മാം വിഷ്ണോ നമസ്തേ പുരുഷോത്തമ 13.

രൂപം ധരിച്ച് എന്നെ രക്ഷിക്കണമേ, വിഷ്ണുവേ. പുരുഷോത്തമനേ, നിനക്കു വന്ദനം.

പുരാ രക്ഷാര്ഥമീശാന്യാഃ കാത്യായന്യാ വൃഷധ്വജ 13.

മുന്പ് ഐശാന്യ ദിശയില്‍ രക്ഷയ്ക്കായി, കാത്യായനിയുടെ കൃപയാല്‍, വൃഷധ്വജനേ—

ദാനവം രക്തബീജം ച അന്യാഁശ്ച സുരകണ്ടകാന് 13.

ദാനവനായ രക്തബീജനും, ദേവന്മാരെ പീഡിപ്പിച്ച മറ്റുള്ളവരും—

അഥ യോഗം പ്രവക്ഷ്യാമി ഭുക്തിമുക്തികരം പരമ് 14.

ഇനി ആനന്ദവും മോക്ഷവും നല്‍കുന്ന പരമമായ യോഗം ഞാന്‍ പറയാം.

തച്ഛൃണുഷ്വ മഹേശാന സര്വപാപവിനാശനമ് 14.

മഹേശാനേ, എല്ലാപാപങ്ങളും നശിപ്പിക്കുന്നതാണിത്, നീ കേള്‍ക്കണം.

വാസുദേവോ ജഗന്നാഥോ ബ്രഹ്മാത്മാസ്മ്യഹമേവ ഹി 14.

വാസുദേവനും ലോകനാഥനും ബ്രഹ്മാത്മാവും ഞാനാണ്.

ദേഹധര്മ്മവിഹീനശ്ച ക്ഷരാക്ഷരവിവര്ജിതഃ 14.

ശരീരത്തിന്റെ ഗുണങ്ങളില്ലാത്തവനും, നശ്വരവും അനശ്വരവും അതിജീവിച്ചവനും ഞാനാണ്.

തദ്ധര്മ്മരഹിതഃ സ്രഷ്ടാ നാമഗോത്രവിവര്ജിതഃ 14.

ആ ഗുണങ്ങളില്ലാത്ത സ്രഷ്ടാവും, പേരോ വംശമോ ഇല്ലാത്തവനും ഞാനാണ്.

മനോധര്മ്മവിഹീനശ്ച വിജ്ഞാനം ജ്ഞാനമേവ ച 14.

മനസ്സിന്റെ ഗുണങ്ങളില്ലാത്തവനും, ജ്ഞാനവും ബോധവും തന്നെയാണ് ഞാന്‍.

ബുദ്ധിധര്മ്മവിഹീനശ്ച സര്വഃ സര്വഗതോ മനഃ 14.

ബുദ്ധിയുടെ ഗുണങ്ങളില്ലാത്തവനും, എല്ലാം നിറഞ്ഞ മനസ്സും ഞാനാണ്.

പ്രാണപ്രാണോ മഹാശാന്തോ ഭയേന പരിവര്ജിതഃ 14.

പ്രാണന്റെ പ്രാണനും, അതിയായ ശാന്തനും, ഭയമില്ലാത്തവനും ഞാനാണ്.

തത്സാക്ഷീ തന്നിയന്താ ച പരമാനന്ദരൂപകഃ 14.

അതിനുള്ള സാക്ഷിയും, നിയന്ത്രകനും, പരമാനന്ദസ്വരൂപനും ഞാനാണ്.

തുരീയഃ പരമോ ധാതാ ദൃഗ്രൂപോ ഗുണവര്ജിതഃ 14.

നാലാമത്തേത് പരമമായ സ്രഷ്ടാവാണ്, അതു ബോധത്തിന്റെ രൂപവും സകല ഗുണങ്ങളിൽനിന്നും അതീതവുമാണ്.

ഏവം യേ മാനവാ വിജ്ഞാ ധ്യായന്തീശം പരം പദമ് 14.

ഇങ്ങനെ അറിയുന്ന മനുഷ്യർ ആ പരമാവസ്ഥയായ പ്രഭുവിനെ ധ്യാനിച്ചാൽ,

ഇതി ധ്യാനം സമാഖ്യാതം തവ ശങ്കര സുവ്രത 14.

ശങ്കരാ, നല്ല വ്രതങ്ങൾ പാലിക്കുന്നവനേ, ഈ ധ്യാനം ഞാൻ നിന്നോട് വിശദമായി പറഞ്ഞു.

സംസാരസാഗരാദ്ധോരാന്മുച്യതേ കിം ജപന്പ്രഭോ 15.

പ്രഭുവേ, ഈ ഭയങ്കരമായ ജനനമരണസമുദ്രത്തിൽനിന്ന് മോചിതനാകാൻ എന്ത് ജപിക്കണം?

പരേശ്വരം പരം ബ്രഹ്മ പരമാത്മാനമവ്യയമ് 15.

പരമേശ്വരനും പരബ്രഹ്മവും അക്ഷരമായ പരമാത്മാവും ആയവനെ,

യത്പവിത്രം പരം ജപ്യം കഥയാമി വൃഷധ്വജ ! 15.

വൃഷധ്വജാ, ഞാൻ നിന്നോട് പറയാം, അത്യന്തം വിശുദ്ധവും ഉത്തമവുമായ ജപമന്ത്രം ഏതാണ് എന്ന്.

ഓം വാസുദേവോ മഹാവിഷ്ണുര്വാമനോ വാസവോ വസുഃ 15.

ഓം! വാസുദേവൻ, മഹാവിഷ്ണു, വാമനൻ, വാസവൻ, വസു—

ബലിബന്ധനകൃദ്വേധാ വരേണ്യോ വേദവിത്കിവിഃ 15.

ബലിയെ ബന്ധിച്ചവൻ, സ്രഷ്ടാവ്, ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠൻ, വേദങ്ങൾ അറിയുന്നവൻ, ജ്ഞാനി—

വേദാങ്ഗവേത്താ വേദേശോ ബലാധാരോ ബലാര്ദനഃ 15.

വേദങ്ങളുടെ അംശങ്ങൾ അറിയുന്നവൻ, വേദങ്ങളുടെ നാഥൻ, ശക്തിയുടെ ആധാരം, ശക്തിയെ നശിപ്പിക്കുന്നവൻ—

വീരഹാ ച ബൃഹദ്വീരോ വന്ദിതഃ പരമേശ്വരഃ 15.

വീരന്മാരെ സംഹരിക്കുന്നവൻ, മഹാവീരൻ, ആരാധിക്കപ്പെടുന്നവൻ, പരമേശ്വരൻ—

പദ്മനാഭഃ പദ്മനിധിഃ പദ്മഹസ്തോ ഗദാധരഃ 15.

താമരക്കൊക്കുള്ളവൻ, താമരാസംപത്തുള്ളവൻ, താമരയുള്ള കൈയുള്ളവൻ, ഗദയുധധാരിയായവൻ—

പദ്മജങ്ഘഃ പുണ്ഡരീകഃ പദ്മമാലാധരഃ പ്രിയഃ 15.

താമരക്കാലുള്ളവൻ, താമരനയനൻ, താമരമാല ധരിച്ചവൻ, പ്രിയനായവൻ—