ഗരുഡപുരാണമ്

യേ പദസ്ഥസ്യ മിത്ത്രാണി തേ തസ്യ രിപുതാം ഗതാഃ । ഭാനോഃ പദ്മേ ജലേ പ്രീതിഃ സ്ഥലോദ്ധരണശോഷണഃ ॥ ൧,൧൧൫.

സ്ഥലത്ത് ഉറപ്പുള്ളവർക്കുള്ള സുഹൃത്തുക്കൾ, സ്ഥലം വിട്ടാൽ ശത്രുക്കളായി മാറുന്നു; ജലത്തിൽ താമരയെ സൂര്യൻ സ്നേഹിക്കുന്നു, കരയിൽ എടുത്താൽ ഉണക്കുന്നു.

സ്ഥാനസ്ഥിതാനി പൂജ്യന്തേ പൂജ്യന്തേ ച പദേ സ്ഥിതാഃ । സ്ഥാനഭ്രഷ്ടാ ന പൂജ്യന്തേ കേശാ ദന്താ നഖാ നരാഃ ॥ ൧,൧൧൫.

സ്ഥലത്ത് നിലനിൽക്കുന്നവരെയും സ്ഥാനത്ത് ഉറപ്പുള്ളവരെയും ആദരിക്കുന്നു; സ്ഥാനം നഷ്ടപ്പെട്ടവരെ—മുടി, പല്ല്, നഖം, മനുഷ്യർ—ആദരിക്കാറില്ല.

ആചാരഃ കുലമാഖ്യതി ദേശമാഖ്യാതി ഭാഷിതമ് । സമ്ഭ്രമഃ സ്നേഹമാഖ്യാതി വപുരാഖ്യാതി ഭോജനമ് ॥ ൧,൧൧൫.

ആചാരങ്ങൾ കുടുംബത്തെ അറിയിക്കുന്നു, സംസാരശൈലി ദേശത്തെ അറിയിക്കുന്നു, ആദരം സ്നേഹത്തെ അറിയിക്കുന്നു, ശരീരം ഭക്ഷണത്തെ അറിയിക്കുന്നു.

വൃഥാ വൃഷ്ടിഃ സമുദ്രസ്യ വൃഥാ തൃപ്തസ്യ ഭോജനമ് । വൃഥാ ദാനം സമൃദ്ധസ്യ നീചസ്യ സുകൃതം വഥാ ॥ ൧,൧൧൫.

സമുദ്രത്തിൽ മഴ പെയ്യുന്നത് വെറുതെ, തൃപ്തനായവന് ഭക്ഷണം നൽകുന്നത് വെറുതെ, സമ്പന്നനു ദാനം ചെയ്യുന്നത് വെറുതെ, നിസ്സാരനു നല്ല പ്രവൃത്തികൾ ചെയ്യുന്നതും വെറുതെ.

ദൂരസ്ഥോഽപി സമീപസ്ഥോ യോ യസ്യ ഹൃദയേ സ്ഥിതഃ । ഹൃദയാദപി നിഷ്ക്രാന്തഃ സമീപസ്ഥോഽപി ദൂരതഃ ॥ ൧,൧൧൫.

ഹൃദയത്തിൽ സ്ഥാനം പിടിച്ചവൻ ദൂരെയായാലും അടുത്തവനാണ്; ഹൃദയത്തിൽ നിന്ന് വിട്ടുപോയവൻ അടുത്തവനാണെങ്കിലും ദൂരെയാണു.

മുഖഭങ്ഗഃ സ്വരോ ദീനോ ഗാത്രസ്വേദോ മഹദ്ഭയമ് । മരണേ യാനി ചിഹ്നാനി താനി ചിഹ്നാനി യാചകേ ॥ ൧,൧൧൫.

മുഖം വീണുപോകൽ, ദുർബലമായ ശബ്ദം, ശരീരത്തിൽ വിയർപ്പ്, വലിയ ഭയം—ഇവ മരണമിന്റെ അടയാളങ്ങളാണ്; ഇതെല്ലാം ഭിക്ഷാടകനിലും കാണാം.

കുബ്ജസ്യ കീടഘാതസ്യ വാതാന്നിഷ്കാസിതസ്യ ച । ശിഖരേ വസതസ്തസ്യ വരം ജന്മ ന യാചിതമ് ॥ ൧,൧൧൫.

കുബ്ജനും കീടങ്ങളെ കൊല്ലുന്നവനും കാറ്റിൽ പുറത്താക്കപ്പെട്ടവനും മലയുടെ മുകളിൽ താമസിക്കുന്നവനും, ഭിക്ഷയെടുക്കുന്നതിന് പകരം മരണം തന്നെ നല്ലത്.

ജഗത്പതിര്ഹി യാചിത്വാ വിഷ്ണുര്വാമനതാം യതഃ । കാന്യോഽധികതരസ്തസ്യ യോര്ഽഥോ യാതി ന ലാഘവമ് ॥ ൧,൧൧൫.

ലോകത്തിന്റെ രക്ഷകനായ വിഷ്ണു പോലും ഭിക്ഷയാചിക്കാൻ വാമനരൂപം സ്വീകരിച്ചു. അതിനേക്കാൾ വലിയ ലക്ഷ്യം നേടാൻ谦虚ത്വം ആവശ്യമില്ലാത്ത മറ്റേതെങ്കിലും കാര്യം ഉണ്ടോ?

മാതാ ശത്രുഃ പിതാ വൈരീ ബാലാ യേന ന പാഠിതാഃ । സഭാമധ്യേ ന ശോഭന്തേ ഹംസമധ്യേ ബകായഥാ ॥ ൧,൧൧൫.

മക്കളെ പഠിപ്പിക്കാത്ത അമ്മയും അച്ഛനും ശത്രുക്കളാണ്. അങ്ങനെ പഠിപ്പിക്കാത്ത കുട്ടികൾ സഭയിൽ തിളങ്ങുന്നില്ല; അതുപോലെ തന്നെ ഹംസകളുടെ ഇടയിൽ ബകപക്ഷി പോലെ കാണപ്പെടുന്നു.

വിദ്യാ നാമ കുരൂപരൂപമധികം വിദ്യാതിഗുപ്തം ധനം വിദ്യാ സാധുകരീ ജനപ്രിയകരീ വിദ്യാ ഗുരൂണാം ഗുരുഃ । വിദ്യാ ബന്ധുജനാര്തിനാശനകരീ വിദ്യാ പരം ദൈവതം വിദ്യാ രാജസു പൂജിതാ ഹി മനുജോ വിദ്യവിഹീനഃ പശുഃ ॥ ൧,൧൧൫.

വിദ്യയാണ് ഏറ്റവും ഉന്നതമായ രൂപം, മറക്കാനാവാത്ത ധനം, മോഷ്ടിക്കാൻ കഴിയാത്ത സമ്പത്ത്. വിദ്യ നല്ലതിനെ കൊണ്ടുവരുന്നു, എല്ലാവരുടെയും സ്നേഹം നേടുന്നു, ഗുരുക്കന്മാരുടെ ഗുരുവാണ്, ബന്ധുക്കളുടെ ദുഃഖം അകറ്റുന്നു, പരമ ദൈവമാണ്, രാജാക്കന്മാരുടെ ഇടയിൽ ആദരിക്കപ്പെടുന്നു. വിദ്യയില്ലാത്തവൻ മൃഗം പോലെയാണ്.

ഗൃഹേ ചാഭ്യന്തരേ ദ്രവ്യം ലഗ്നം ചൈവ തു ദൃശ്യതേ । അശേഷം ഹരണീയം ച വിദ്യാ ന ഹ്രിയതേ പരൈഃ ॥ ൧,൧൧൫.

വീട്ടിനകത്തുള്ള ധനവും വസ്തുക്കളും കാണാനും മുഴുവനായി എടുത്തുകൊണ്ടുപോകാനും കഴിയും. പക്ഷേ, വിദ്യയെ മറ്റൊരാൾ മോഷ്ടിക്കാൻ കഴിയില്ല.

ശൌനകീയം നീതിസാരം വിഷ്ണുഃ സര്വത്രതാനി ച । കഥയാമാസ വൈപൂര്വം തത്ര ശുശ്രാവ ശങ്കരഃ । ശങ്കരാദശൃണോദ്വ്യാസോ വ്യാസാദസ്മാഭിരേവ ച ॥ ൧,൧൧൫.

ശൗനകീയനീതിസാരം വിഷ്ണു എല്ലായിടത്തും മുൻകാലത്ത് പ്രസംഗിച്ചു. അപ്പോൾ ശങ്കരൻ അതു കേട്ടു, ശങ്കരനിൽ നിന്ന് വ്യാസൻ കേട്ടു, വ്യാസനിൽ നിന്ന് ഞങ്ങൾ കേട്ടു.

ശ്രീഗരുഡമഹാപുരാണമ് ൧൧൬ ബ്രഹ്മോവാച । വ്രതാനി വ്യാസ വക്ഷ്യാമി ഹരിര്യൈഃ സര്വദോ ഭവേത് । സര്വമാസര്ക്ഷതിഥിഷു വാരേഷു ഹരിരര്ചിതഃ ॥ ൧,൧൧൬.

ബ്രഹ്മാവ് പറഞ്ഞു: ഹരിയെ എല്ലാ മാസങ്ങളിലും നക്ഷത്രങ്ങളിലും തിഥികളിലും ദിവസങ്ങളിലും ആരാധിച്ചാൽ ഹരി എല്ലാം നൽകുന്നവനാകുന്നു. അങ്ങനെ ഹരിയെ ആരാധിക്കാൻ വേണ്ട വ്രതങ്ങൾ ഞാൻ പറഞ്ഞുതരാം, വ്യാസാ.

ഏകഭക്തേന നക്തേന ഉപവാസഫലാദിനാ । ദദാതി ധനധാന്യാദി പുത്രരാജ്യജയാദികമ് ॥ ൧,൧൧൬.

ഏകാഗ്രതയോടെ ഭക്തി പുലർത്തി, രാത്രിയിൽ ഉപവാസം പാലിച്ച്, അങ്ങനെ ചെയ്ത വ്രതഫലങ്ങൾകൊണ്ട്, ധനം, ധാന്യം, മക്കൾ, രാജ്യം, വിജയങ്ങൾ തുടങ്ങിയവ ഹരി നൽകുന്നു.

വൈശ്വാനരഃ പ്രതിപദി കുബേരഃ പൂജിതോഽര്ഥദഃ । ഉപോഷ്യ ബ്രഹ്മാ പ്രതിപദ്യര്ചിതഃ ശ്രീസ്തഥാശ്വിനീ ॥ ൧,൧൧൬.

പ്രതിപതിയിൽ വൈശ്വാനരനും കുബേരനും ആരാധിക്കുമ്പോൾ സമ്പത്ത് നൽകുന്നു. ഉപവാസം കഴിഞ്ഞ് ബ്രഹ്മാവിനെയും, ശ്രീയെയും, അശ്വിനികളെയും ആദ്യദിവസം ആരാധിക്കണം.

ദ്വിതീയായാം യമോ ലക്ഷ്മീനാരായണ ഇഹാര്ഥദഃ । തൃതീയായാം ത്രിദേവാശ്ച ഗൌരീവിഘ്നേശശങ്കരാഃ ॥ ൧,൧൧൬.

രണ്ടാം ദിവസം യമനും ലക്ഷ്മീനാരായണനും സമ്പത്ത് നൽകുന്നു. മൂന്നാം ദിവസം ത്രിമൂർത്തികളും ഗൗരിയും വിഘ്നേശനും ശങ്കരനും.

ചതുര്ഥ്യാം ച ചതുര്വ്യൂഹഃ പഞ്ചമ്യാമര്ചിതോ ഹരിഃ । കാര്തികേയോ രവിഃ ഷഷ്ഠ്യാം സപ്തമ്യാം ഭാസ്കരോഽര്ഥദഃ ॥ ൧,൧൧൬.

നാലാം ദിവസം നാലു രൂപങ്ങളെയും, അഞ്ചാം ദിവസം ഹരിയെ, ആറാം ദിവസം കാർത്തികേയനെയും സൂര്യനെയും, ഏഴാം ദിവസം ഭാസ്കരൻ സമ്പത്ത് നൽകുന്നു.

ദുര്ഗാഷ്ടമ്യാം നവമ്യാം ച മാതരോഽഥ ദിശോഽര്ഥദാഃ । ദശമ്യാം ച യമശ്ചന്ദ്ര ഏകാദശ്യാമൃഷീന്യജേത് ॥ ൧,൧൧൬.

ദുർഗ്ഗാഷ്ടമിയിലും നവമിയിലും മാതാക്കളും ദിശകളും സമ്പത്ത് നൽകുന്നു. പത്താം ദിവസം യമനും ചന്ദ്രനും, പതിനൊന്നാം ദിവസം ഋഷിമാരെയും ആരാധിക്കണം.

ദ്വാദശ്യാം ച ഹരിഃ കാമസ്ത്രയോദശ്യാം മഹേശ്വരഃ । ചതുര്ദശ്യാം പഞ്ചദശ്യാം ബ്രഹ്മാ ച പിതരോഽര്ഥദാഃ ॥ ൧,൧൧൬.

പന്ത്രണ്ടാം ദിവസം ഹരിയും കാമനും, പതിമൂന്നാം ദിവസം മഹേശ്വരനും, പതിനാലും പതിനഞ്ചാം ദിവസങ്ങളിലും ബ്രഹ്മാവും പിതാക്കന്മാരും സമ്പത്ത് നൽകുന്നു.

അമാവാസ്യാം പൂജനീയാ വാരാ വൈ ഭാസ്കരാദയഃ । നക്ഷത്രാണി ച യോഗാശ്ച പൂജിതാഃ സര്വദായകാഃ ॥ ൧,൧൧൬.

അമാവാസ്യയിൽ ഭാസ്കരൻ തുടങ്ങി എല്ലാ ദിവസങ്ങളെയും ആരാധിക്കണം. നക്ഷത്രങ്ങളും യോഗങ്ങളും ആരാധിക്കുമ്പോൾ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും ലഭിക്കും.

ശ്രീഗരുഡമഹാപുരാണമ് ൧൧൭ ബ്രഹ്മോവാച । മാര്ഗശീര്ഷേ സിതേ പക്ഷേ വ്യാസാംനങ്ഗത്രയോദശീ । മല്ലികാജം ദന്തകാഷ്ഠം ധുതൂരൈഃ പൂജയേച്ഛിവമ് ॥ ൧,൧൧൭.

ബ്രഹ്മാവ് പറഞ്ഞു: മാർഗ്ഗശീർഷ മാസത്തിലെ ശുക്ലപക്ഷത്തിലെ വ്യാസാ, അനംഗ ത്രയോദശി ദിവസങ്ങളിൽ, മല്ലികാകൊമ്പ് കൊണ്ട് പല്ലുതേക്കി, ദത്തൂരപൂക്കൾ കൊണ്ടു ശിവനെ ആരാധിക്കണം.

അനങ്ഗായേതി നൈവേദ്യം മധപ്രാശ്യാഥ പൌഷകേ । യോഗേശ്വരം പൂജയേച്ച ബില്വപത്രൈഃ കദമ്ബജമ് । ദന്തകാഷ്ഠം ചന്ദനാദി നൈവേദ്യം കൃസരാദികമ് ॥ ൧,൧൧൭.

അനംഗായ എന്ന നൈവേദ്യം അർപ്പിച്ച്, പൗഷമാസത്തിൽ തേൻ കഴിച്ച്, യോഗേശ്വരനെ ബില്വപത്രവും കടമ്പപൂവും കൊണ്ട് ആരാധിക്കണം. പല്ലുതേക്കാൻ ചന്ദനവും മറ്റും ഉപയോഗിച്ച്, കൃഷരാദി വിഭവങ്ങൾ നൈവേദ്യമായി അർപ്പിക്കണം.

മാഘേ നടേശ്വരായാര്ച്യ കുന്ദൈര്മൌക്തികമാലയാ । പ്ലക്ഷേണ ദന്തകാഷ്ഠം ച നൈവേദ്യം പൂരികാ മുനേ ॥ ൧,൧൧൭.

മാഘമാസത്തിൽ നട്ടേശ്വരനെ കുണ്ടപൂവും മുത്തുമാലയും കൊണ്ട് ആരാധിക്കണം. പല്ലുതേക്കാൻ പ്ലക്ഷകൊമ്പ് ഉപയോഗിക്കണം, നൈവേദ്യമായി പൂരിക അർപ്പിക്കണം, മുനീ.

വീരേശ്വരം ഫാല്ഗുനേ തു പൂജയേത്തു മരൂബകൈഃ । ശര്കരാശാകമണ്ഡാശ്ച ചൂതജം ദന്തധാവനമ് ॥ ൧,൧൧൭.

ഫാൽഗുണത്തിൽ വീരേശ്വരനെ മറൂബകപൂവുകൾ കൊണ്ടു ആരാധിക്കണം. ശർക്കര, പച്ചക്കറികൾ, മണ്ടാ എന്നിവയും, പല്ലുതേക്കാൻ മാവുകൊമ്പും ഉപയോഗിക്കണം.

ചൈത്രേ യജേത്സു രൂപായ കര്പൂരം പ്രാശയേന്നിശി । ദന്തധാവനാടജം നൈവേദ്യം ശഷ്കുലീം ദദേത് ॥ ൧,൧൧൭.

ചൈത്രമാസത്തിൽ സുരൂപനെ രാത്രിയിൽ കർപ്പൂരം നൽകി ആരാധിക്കണം. പല്ലുതേക്കാൻ അടജകൊമ്പ് ഉപയോഗിച്ച്, നൈവേദ്യമായി ശഷ്കുലി അർപ്പിക്കണം.

പൂജാ ദമനകഃ ശമ്ഭോര്വേശാഖേഽശോക്രപുഷ്പകൈഃ । മഹാരൂപായ നൈവേദ്യം ഗുഡഭക്തം പുട്ടബരമ് ॥ ൧,൧൧൭.

ശിവന്റെ ആരാധനയ്ക്കായി ദമനക ഇലകളും അശോകപ്പൂവുകളും ഉപയോഗിച്ച് അവന്റെ സന്നിധിയിൽ പൂജ നടത്തണം. മഹാരൂപനായ ശിവന് നല്ല പഞ്ചസാര ചേർത്ത ചോറും ഉത്തമമായ അപ്പം നിവേദ്യമായി അർപ്പിക്കണം.

ദന്തകാഷ്ഠം പ്രാശയേച്ച ദദേജ്ജതീഫലം തഥാ । പ്രദ്യുമ്നം പൂജയേജ്ജ്യേഷ്ഠേ ചമ്പകൈര്ബില്വജം ദശേത് ॥ ൧,൧൧൭.

പല്ലു കഴുകാൻ ദന്തകഷ്ടം നൽകണം, അതോടൊപ്പം ജാതിക്കായും അർപ്പിക്കണം. ജ്യേഷ്ഠമാസത്തിൽ പ്രദ്യുമ്നനെ ചമ്പകപ്പൂവുകൾകൊണ്ട് പൂജിക്കണം, ബിൽവജനെ പത്ത് വിധത്തിലുള്ള നിവേദ്യങ്ങൾകൊണ്ട് ആരാധിക്കണം.

ലവഗാരാ തഥാ ഷഢി ഉമാമദതി ശാസനഃ? । അഗുരും ദന്തകാഷ്ഠം ച തമപാമാര്ഗകൈര്യജേത് ॥ ൧,൧൧൭.

ലവംഗം, ഏലക്ക, ആറു വിഭവങ്ങൾ ചേർന്ന മിശ്രിതം ഉമയുടെ പ്രിയപ്പെട്ടവനായി അർപ്പിക്കണം. അഗുരുവും ദന്തകഷ്ടവും അർപ്പിച്ച് അപാമാർഗ ഇലകൾകൊണ്ട് പൂജിക്കണം.

ശ്രാവണേ കരവീരം ച ശമ്ഭവേ ശൂലപാണയേ । ഗന്ധാശനോ ഘൃതാദ്യൈശ്ച കരവീരജശോധനമ് ॥ ൧,൧൧൭.

ശ്രാവണമാസത്തിൽ ശിവനായി കരവീരപ്പൂവ് അർപ്പിക്കണം. സുഗന്ധം ഭക്ഷിക്കുന്നവനെ നെയ്യും മറ്റു ദ്രവ്യങ്ങളും ഉപയോഗിച്ച് പൂജിച്ച്, കരവീരപ്പൂവുകൾകൊണ്ട് ശുദ്ധീകരണം നടത്തണം.