ഗരുഡപുരാണമ്

അനായകേ ന വസ്തവ്യം ന ചൈവ ബഹുനായകേ । സ്ത്രീനായകേ ന വസ്തവ്യം വസ്തവ്യം ബാലനായകേ ॥ ൧,൧൧൫.

നേതാവില്ലാത്ത സ്ഥലത്തോ, അനവധി നേതാക്കളുള്ള സ്ഥലത്തോ താമസിക്കരുത്; സ്ത്രീയാണ് നേതാവെങ്കിൽ അവിടെയും താമസിക്കരുത്; ബാലൻ നേതാവായിടത്ത് താമസിക്കാം.

പിതാ രക്ഷതി കൌമാരേ ഭത്താ രക്ഷതി യൌവനേ । പുത്രസ്തു സ്ഥവിരേ കാലേ ന സ്ത്രീ സ്വാതന്ത്ര്യമര്ഹതി ॥ ൧,൧൧൫.

കുഞ്ഞായിരിക്കുമ്പോൾ പിതാവാണ് സംരക്ഷിക്കുന്നത്, യൗവനത്തിൽ ഭർത്താവാണ് സംരക്ഷിക്കുന്നത്, വൃദ്ധാവസ്ഥയിൽ മകനാണ് സംരക്ഷിക്കുന്നത്; സ്ത്രീക്ക് സ്വാതന്ത്ര്യം അർഹതയില്ല.

ത്യജേദ്വന്ധ്യാമഷ്ടമേഽബ്ദേ നവമേ തു മൃതപ്രിജാമ് । ഏകാദശേ സ്ത്രീജനനീം സദ്യശ്ചാപ്രിയാവാദിനീമ് ॥ ൧,൧൧൫.

എട്ടാം വയസ്സിൽ സന്താനമില്ലാത്ത സ്ത്രീയെ ഉപേക്ഷിക്കണം; ഒമ്പതാം വയസ്സിൽ കുട്ടികൾ മരിച്ച സ്ത്രീയെ ഉപേക്ഷിക്കണം; പതിനൊന്നാം വയസ്സിൽ പെൺകുട്ടികൾ മാത്രം പ്രസവിക്കുന്ന സ്ത്രീയെ ഉപേക്ഷിക്കണം; ദുഷ്പ്രിയമായി സംസാരിക്കുന്നവളെ ഉടൻ ഉപേക്ഷിക്കണം.

അനര്ഥിത്വാന്മനുഷ്യാണാം ഭിയാ പരിജനസ്യ ച । അര്ഥാദപേതമര്യാദാസ്ത്രയസ്തിഷ്ഠന്തി ഭര്തൃഷു ॥ ൧,൧൧൫.

ജനങ്ങൾക്ക് ഉപകാരമില്ലാത്തതിനാലും കുടുംബത്തിന്റെ ഭയത്താലും, ധനസമ്പത്തുകൊണ്ട് വഴിതെറ്റിയ മൂന്ന് തരത്തിലുള്ള സ്ത്രീകൾ ഭർത്താവിനൊപ്പം തുടരുന്നു.

അശ്വം ശ്രാന്തം ഗജം മത്തം ഗാവഃ പ്രഥമസൂതികാഃ । അനൂദകേ ച മണ്ഡൂകാന്പ്രാജ്ഞോ ദൂരേണ വര്ജയേത് ॥ ൧,൧൧൫.

കഴിവുള്ളവൻ ക്ഷീണിച്ച കുതിര, പൈതലായ ആന, ആദ്യമായി പ്രസവിച്ച പശു, വെള്ളമില്ലാത്തപ്പോൾ തവള എന്നിവയെ ദൂരത്തുനിന്ന് ഒഴിവാക്കണം.

അര്ഥാതുരാണാം ന സുഹൃന്ന ബന്ധുഃ കാമാതുരാണാം ന ഭയം ന ലജ്ജാ । ചിന്താതുരാണാം ന സുഖം ന നിദ്രാ ക്ഷുധാതുരാണാം ന ബലം ന തേജഃ ॥ ൧,൧൧൫.

ധനക്കുറവുള്ളവർക്കു സുഹൃത്തോ ബന്ധുവോ ഇല്ല; കാമത്തിൽ ആകുലരായവർക്കു ഭയമോ ലജ്ജയോ ഇല്ല; ചിന്തയാൽ ബുദ്ധിമുട്ടുന്നവർക്കു സന്തോഷമോ ഉറക്കമോ ഇല്ല; വിശപ്പുള്ളവർക്കു ബലമോ തേജസോ ഇല്ല.

കുതോ നിദ്രാ ദരിദ്രസ്യ പരപ്രേഷ്യവരസ്യ ച । പരനാരീപ്രസക്തസ്യ പരദ്രവ്യഹരസ്യ ച ॥ ൧,൧൧൫.

ദരിദ്രനും മറ്റൊരാളുടെ അടിമയും മറ്റൊരാളുടെ ഭാര്യയിൽ ആസക്തനുമായവനും മറ്റൊരാളുടെ സമ്പത്ത് കവർച്ച ചെയ്യുന്നവനും എങ്ങനെ ഉറങ്ങാൻ കഴിയും?

സുഖം സ്വപിത്യനൃണവാന്വ്യാധിമുക്തശ്ച യോ നരഃ । സാവകാശസ്തു വൈ ഭുങ്ക്തേ യസ്തു ദാരൈര്ന സങ്ഗതഃ ॥ ൧,൧൧൫.

കടമില്ലാത്തവനും രോഗമില്ലാത്തവനും സന്തോഷത്തോടെ ഉറങ്ങുന്നു; ഭാര്യയുമായി ഒന്നിച്ചില്ലാത്തവൻ നിർബന്ധത്തോടെ ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നു.

അമ്ഭസഃ പരിമാണേ ഉന്നതം കമലം ഭവേത് । സ്വസ്വാമിനാ ബലവതാ ഭൃത്യോ ഭവതി ഗര്വിതഃ ॥ ൧,൧൧൫.

വെള്ളം കൂടുതലായാൽ താമര ഉയർന്ന് വളരുന്നു; സ്വന്തം യജമാനൻ ശക്തനായാൽ ദാസനും അഭിമാനിക്കുന്നു.

സ്ഥാനസ്ഥിതസ്യ പദ്മസ്യ മിത്രേ വരുണഭാസ്കരൌ । സ്ഥാനച്യുതസ്യ തസ്യൈവ ക്ലേദശോഷണകാരകൌ ॥ ൧,൧൧൫.

സ്ഥലത്ത് തന്നെ നിലനിൽക്കുന്ന താമരയ്ക്ക് സൂര്യനും വരുണനും സ്നേഹിതരാണ്; അതേ താമര സ്ഥലം വിട്ടാൽ അവരാണ് ഉണങ്ങലിനും നശിപ്പിനും കാരണമായത്.

യേ പദസ്ഥസ്യ മിത്ത്രാണി തേ തസ്യ രിപുതാം ഗതാഃ । ഭാനോഃ പദ്മേ ജലേ പ്രീതിഃ സ്ഥലോദ്ധരണശോഷണഃ ॥ ൧,൧൧൫.

സ്ഥലത്ത് ഉറപ്പുള്ളവർക്കുള്ള സുഹൃത്തുക്കൾ, സ്ഥലം വിട്ടാൽ ശത്രുക്കളായി മാറുന്നു; ജലത്തിൽ താമരയെ സൂര്യൻ സ്നേഹിക്കുന്നു, കരയിൽ എടുത്താൽ ഉണക്കുന്നു.

സ്ഥാനസ്ഥിതാനി പൂജ്യന്തേ പൂജ്യന്തേ ച പദേ സ്ഥിതാഃ । സ്ഥാനഭ്രഷ്ടാ ന പൂജ്യന്തേ കേശാ ദന്താ നഖാ നരാഃ ॥ ൧,൧൧൫.

സ്ഥലത്ത് നിലനിൽക്കുന്നവരെയും സ്ഥാനത്ത് ഉറപ്പുള്ളവരെയും ആദരിക്കുന്നു; സ്ഥാനം നഷ്ടപ്പെട്ടവരെ—മുടി, പല്ല്, നഖം, മനുഷ്യർ—ആദരിക്കാറില്ല.

ആചാരഃ കുലമാഖ്യതി ദേശമാഖ്യാതി ഭാഷിതമ് । സമ്ഭ്രമഃ സ്നേഹമാഖ്യാതി വപുരാഖ്യാതി ഭോജനമ് ॥ ൧,൧൧൫.

ആചാരങ്ങൾ കുടുംബത്തെ അറിയിക്കുന്നു, സംസാരശൈലി ദേശത്തെ അറിയിക്കുന്നു, ആദരം സ്നേഹത്തെ അറിയിക്കുന്നു, ശരീരം ഭക്ഷണത്തെ അറിയിക്കുന്നു.

വൃഥാ വൃഷ്ടിഃ സമുദ്രസ്യ വൃഥാ തൃപ്തസ്യ ഭോജനമ് । വൃഥാ ദാനം സമൃദ്ധസ്യ നീചസ്യ സുകൃതം വഥാ ॥ ൧,൧൧൫.

സമുദ്രത്തിൽ മഴ പെയ്യുന്നത് വെറുതെ, തൃപ്തനായവന് ഭക്ഷണം നൽകുന്നത് വെറുതെ, സമ്പന്നനു ദാനം ചെയ്യുന്നത് വെറുതെ, നിസ്സാരനു നല്ല പ്രവൃത്തികൾ ചെയ്യുന്നതും വെറുതെ.

ദൂരസ്ഥോഽപി സമീപസ്ഥോ യോ യസ്യ ഹൃദയേ സ്ഥിതഃ । ഹൃദയാദപി നിഷ്ക്രാന്തഃ സമീപസ്ഥോഽപി ദൂരതഃ ॥ ൧,൧൧൫.

ഹൃദയത്തിൽ സ്ഥാനം പിടിച്ചവൻ ദൂരെയായാലും അടുത്തവനാണ്; ഹൃദയത്തിൽ നിന്ന് വിട്ടുപോയവൻ അടുത്തവനാണെങ്കിലും ദൂരെയാണു.

മുഖഭങ്ഗഃ സ്വരോ ദീനോ ഗാത്രസ്വേദോ മഹദ്ഭയമ് । മരണേ യാനി ചിഹ്നാനി താനി ചിഹ്നാനി യാചകേ ॥ ൧,൧൧൫.

മുഖം വീണുപോകൽ, ദുർബലമായ ശബ്ദം, ശരീരത്തിൽ വിയർപ്പ്, വലിയ ഭയം—ഇവ മരണമിന്റെ അടയാളങ്ങളാണ്; ഇതെല്ലാം ഭിക്ഷാടകനിലും കാണാം.

കുബ്ജസ്യ കീടഘാതസ്യ വാതാന്നിഷ്കാസിതസ്യ ച । ശിഖരേ വസതസ്തസ്യ വരം ജന്മ ന യാചിതമ് ॥ ൧,൧൧൫.

കുബ്ജനും കീടങ്ങളെ കൊല്ലുന്നവനും കാറ്റിൽ പുറത്താക്കപ്പെട്ടവനും മലയുടെ മുകളിൽ താമസിക്കുന്നവനും, ഭിക്ഷയെടുക്കുന്നതിന് പകരം മരണം തന്നെ നല്ലത്.

ജഗത്പതിര്ഹി യാചിത്വാ വിഷ്ണുര്വാമനതാം യതഃ । കാന്യോഽധികതരസ്തസ്യ യോര്ഽഥോ യാതി ന ലാഘവമ് ॥ ൧,൧൧൫.

ലോകത്തിന്റെ രക്ഷകനായ വിഷ്ണു പോലും ഭിക്ഷയാചിക്കാൻ വാമനരൂപം സ്വീകരിച്ചു. അതിനേക്കാൾ വലിയ ലക്ഷ്യം നേടാൻ谦虚ത്വം ആവശ്യമില്ലാത്ത മറ്റേതെങ്കിലും കാര്യം ഉണ്ടോ?

മാതാ ശത്രുഃ പിതാ വൈരീ ബാലാ യേന ന പാഠിതാഃ । സഭാമധ്യേ ന ശോഭന്തേ ഹംസമധ്യേ ബകായഥാ ॥ ൧,൧൧൫.

മക്കളെ പഠിപ്പിക്കാത്ത അമ്മയും അച്ഛനും ശത്രുക്കളാണ്. അങ്ങനെ പഠിപ്പിക്കാത്ത കുട്ടികൾ സഭയിൽ തിളങ്ങുന്നില്ല; അതുപോലെ തന്നെ ഹംസകളുടെ ഇടയിൽ ബകപക്ഷി പോലെ കാണപ്പെടുന്നു.

വിദ്യാ നാമ കുരൂപരൂപമധികം വിദ്യാതിഗുപ്തം ധനം വിദ്യാ സാധുകരീ ജനപ്രിയകരീ വിദ്യാ ഗുരൂണാം ഗുരുഃ । വിദ്യാ ബന്ധുജനാര്തിനാശനകരീ വിദ്യാ പരം ദൈവതം വിദ്യാ രാജസു പൂജിതാ ഹി മനുജോ വിദ്യവിഹീനഃ പശുഃ ॥ ൧,൧൧൫.

വിദ്യയാണ് ഏറ്റവും ഉന്നതമായ രൂപം, മറക്കാനാവാത്ത ധനം, മോഷ്ടിക്കാൻ കഴിയാത്ത സമ്പത്ത്. വിദ്യ നല്ലതിനെ കൊണ്ടുവരുന്നു, എല്ലാവരുടെയും സ്നേഹം നേടുന്നു, ഗുരുക്കന്മാരുടെ ഗുരുവാണ്, ബന്ധുക്കളുടെ ദുഃഖം അകറ്റുന്നു, പരമ ദൈവമാണ്, രാജാക്കന്മാരുടെ ഇടയിൽ ആദരിക്കപ്പെടുന്നു. വിദ്യയില്ലാത്തവൻ മൃഗം പോലെയാണ്.

ഗൃഹേ ചാഭ്യന്തരേ ദ്രവ്യം ലഗ്നം ചൈവ തു ദൃശ്യതേ । അശേഷം ഹരണീയം ച വിദ്യാ ന ഹ്രിയതേ പരൈഃ ॥ ൧,൧൧൫.

വീട്ടിനകത്തുള്ള ധനവും വസ്തുക്കളും കാണാനും മുഴുവനായി എടുത്തുകൊണ്ടുപോകാനും കഴിയും. പക്ഷേ, വിദ്യയെ മറ്റൊരാൾ മോഷ്ടിക്കാൻ കഴിയില്ല.

ശൌനകീയം നീതിസാരം വിഷ്ണുഃ സര്വത്രതാനി ച । കഥയാമാസ വൈപൂര്വം തത്ര ശുശ്രാവ ശങ്കരഃ । ശങ്കരാദശൃണോദ്വ്യാസോ വ്യാസാദസ്മാഭിരേവ ച ॥ ൧,൧൧൫.

ശൗനകീയനീതിസാരം വിഷ്ണു എല്ലായിടത്തും മുൻകാലത്ത് പ്രസംഗിച്ചു. അപ്പോൾ ശങ്കരൻ അതു കേട്ടു, ശങ്കരനിൽ നിന്ന് വ്യാസൻ കേട്ടു, വ്യാസനിൽ നിന്ന് ഞങ്ങൾ കേട്ടു.

ശ്രീഗരുഡമഹാപുരാണമ് ൧൧൬ ബ്രഹ്മോവാച । വ്രതാനി വ്യാസ വക്ഷ്യാമി ഹരിര്യൈഃ സര്വദോ ഭവേത് । സര്വമാസര്ക്ഷതിഥിഷു വാരേഷു ഹരിരര്ചിതഃ ॥ ൧,൧൧൬.

ബ്രഹ്മാവ് പറഞ്ഞു: ഹരിയെ എല്ലാ മാസങ്ങളിലും നക്ഷത്രങ്ങളിലും തിഥികളിലും ദിവസങ്ങളിലും ആരാധിച്ചാൽ ഹരി എല്ലാം നൽകുന്നവനാകുന്നു. അങ്ങനെ ഹരിയെ ആരാധിക്കാൻ വേണ്ട വ്രതങ്ങൾ ഞാൻ പറഞ്ഞുതരാം, വ്യാസാ.

ഏകഭക്തേന നക്തേന ഉപവാസഫലാദിനാ । ദദാതി ധനധാന്യാദി പുത്രരാജ്യജയാദികമ് ॥ ൧,൧൧൬.

ഏകാഗ്രതയോടെ ഭക്തി പുലർത്തി, രാത്രിയിൽ ഉപവാസം പാലിച്ച്, അങ്ങനെ ചെയ്ത വ്രതഫലങ്ങൾകൊണ്ട്, ധനം, ധാന്യം, മക്കൾ, രാജ്യം, വിജയങ്ങൾ തുടങ്ങിയവ ഹരി നൽകുന്നു.

വൈശ്വാനരഃ പ്രതിപദി കുബേരഃ പൂജിതോഽര്ഥദഃ । ഉപോഷ്യ ബ്രഹ്മാ പ്രതിപദ്യര്ചിതഃ ശ്രീസ്തഥാശ്വിനീ ॥ ൧,൧൧൬.

പ്രതിപതിയിൽ വൈശ്വാനരനും കുബേരനും ആരാധിക്കുമ്പോൾ സമ്പത്ത് നൽകുന്നു. ഉപവാസം കഴിഞ്ഞ് ബ്രഹ്മാവിനെയും, ശ്രീയെയും, അശ്വിനികളെയും ആദ്യദിവസം ആരാധിക്കണം.

ദ്വിതീയായാം യമോ ലക്ഷ്മീനാരായണ ഇഹാര്ഥദഃ । തൃതീയായാം ത്രിദേവാശ്ച ഗൌരീവിഘ്നേശശങ്കരാഃ ॥ ൧,൧൧൬.

രണ്ടാം ദിവസം യമനും ലക്ഷ്മീനാരായണനും സമ്പത്ത് നൽകുന്നു. മൂന്നാം ദിവസം ത്രിമൂർത്തികളും ഗൗരിയും വിഘ്നേശനും ശങ്കരനും.

ചതുര്ഥ്യാം ച ചതുര്വ്യൂഹഃ പഞ്ചമ്യാമര്ചിതോ ഹരിഃ । കാര്തികേയോ രവിഃ ഷഷ്ഠ്യാം സപ്തമ്യാം ഭാസ്കരോഽര്ഥദഃ ॥ ൧,൧൧൬.

നാലാം ദിവസം നാലു രൂപങ്ങളെയും, അഞ്ചാം ദിവസം ഹരിയെ, ആറാം ദിവസം കാർത്തികേയനെയും സൂര്യനെയും, ഏഴാം ദിവസം ഭാസ്കരൻ സമ്പത്ത് നൽകുന്നു.

ദുര്ഗാഷ്ടമ്യാം നവമ്യാം ച മാതരോഽഥ ദിശോഽര്ഥദാഃ । ദശമ്യാം ച യമശ്ചന്ദ്ര ഏകാദശ്യാമൃഷീന്യജേത് ॥ ൧,൧൧൬.

ദുർഗ്ഗാഷ്ടമിയിലും നവമിയിലും മാതാക്കളും ദിശകളും സമ്പത്ത് നൽകുന്നു. പത്താം ദിവസം യമനും ചന്ദ്രനും, പതിനൊന്നാം ദിവസം ഋഷിമാരെയും ആരാധിക്കണം.

ദ്വാദശ്യാം ച ഹരിഃ കാമസ്ത്രയോദശ്യാം മഹേശ്വരഃ । ചതുര്ദശ്യാം പഞ്ചദശ്യാം ബ്രഹ്മാ ച പിതരോഽര്ഥദാഃ ॥ ൧,൧൧൬.

പന്ത്രണ്ടാം ദിവസം ഹരിയും കാമനും, പതിമൂന്നാം ദിവസം മഹേശ്വരനും, പതിനാലും പതിനഞ്ചാം ദിവസങ്ങളിലും ബ്രഹ്മാവും പിതാക്കന്മാരും സമ്പത്ത് നൽകുന്നു.