ഗരുഡപുരാണമ്

ചതുര്ഭുജോ വാസുദേവഃ ഷഷ്ഠഃ പ്രദ്യുമ്ന ഏവ ച 12.

നാലു കൈകളുള്ളവൻ വാസുദേവൻ; ആറാമൻ പ്രദ്യുമ്നനാണ്.

അനിരുദ്ധോ ദ്വാദശാത്മാ അഥ ഊര്ദ്ധമനന്തകഃ 12.

അനിരുദ്ധൻ പന്ത്രണ്ടു രൂപങ്ങളുള്ളവൻ; അതിന് മുകളിൽ അനന്തകൻ.

ചക്രാംകിതൈഃ പൂജിതഃ സ്യാന്ദ്രൃഹേ രക്ഷേത്സദാനവൈഃ 12.

ചക്രചിഹ്നങ്ങളാൽ ആരാധിക്കപ്പെടുന്നവൻ, ഭവനത്തെ ദാനവന്മാരിൽ നിന്ന് എപ്പോഴും കാത്തുസൂക്ഷിക്കും.

ദ്വാരകാചക്രപൂജേയം ഗൃഹേ രക്ഷാകരീ ശുഭാ ।। 12.

ദ്വാരകാ ചക്രാരാധന ഈ ഭവനത്തിൽ ശുഭമായ സംരക്ഷണം നൽകുന്നു.

പ്രവക്ഷ്യാമ്യധുനാ ഹ്യേതദ്വൈഷ്ണവം പംജരം ശുഭമ് 13.

ഇപ്പോൾ ഞാൻ ഈ ശുഭമായ വൈഷ്ണവ പഞ്ചരം വിശദീകരിക്കാം.

പ്രാച്യാം രക്ഷസ്വ മാം വിഷ്ണോ ! ത്വാമഹം ശരണം ഗതഃ 13.

കിഴക്കോട്ട്, വിഷ്ണുവേ, എന്നെ കാത്തിരിക്കുക; ഞാൻ നിന്നിൽ ശരണം പ്രാപിച്ചിരിക്കുന്നു.

യാമ്യാം രക്ഷസ്വ മാം വിഷ്ണോ ! ത്വാമഹം ശരണം ഗതഃ 13.

തെക്കോട്ട്, വിഷ്ണുവേ, എന്നെ കാത്തിരിക്കുക; ഞാൻ നിന്നിൽ ശരണം പ്രാപിച്ചിരിക്കുന്നു.

പ്രതീച്യാം രക്ഷ മാം വിഷ്ണോ ! ത്വാമഹം ശരണം ഗതഃ 13.

പടിഞ്ഞാറോട്ട്, വിഷ്ണുവേ, എന്നെ കാത്തിരിക്കുക; ഞാൻ നിന്നിൽ ശരണം പ്രാപിച്ചിരിക്കുന്നു.

ഉത്തരസ്യാം ജഗന്നാഥ ! ഭവന്തം ശരണം ഗതഃ 13.

വടക്കോട്ട്, ജഗന്നാഥാ, ഞാൻ ഭവാനെ ശരണം പ്രാപിച്ചിരിക്കുന്നു.

നമസ്തേ രക്ഷ രക്ഷോഘ്ന ! ഐശാന്യാം ശരണം ഗതഃ 13.

ദാനവരെ നശിപ്പിക്കുന്നവനേ, നിനക്കു വന്ദനം. ഐശാന്യ ദിശയില്‍ ഞാന്‍ ആശ്രയം തേടുന്നു, എന്നെ രക്ഷിക്കണമേ.

പ്രഗൃഹ്യ രക്ഷ മാം വിഷ്ണോ ആഗ്ന്യേയ്യാം രക്ഷ ശൂകര 13.

എന്നെ പിടിച്ചു രക്ഷിക്കണമേ, വിഷ്ണുവേ. അഗ്നേയ ദിശയില്‍ എന്നെ രക്ഷിക്കണമേ, ശൂകരസ്വരൂപനേ.

നൈര്ഋത്യാം മാം ച രക്ഷസ്വ ദിവ്യമൂര്ത്തേ നൃകേശരിന് 13.

നൈരൃത്യ ദിശയില്‍ ദിവ്യരൂപനേ, മനുഷ്യസിംഹനേ, എന്നെ രക്ഷിക്കണമേ.

വായവ്യാം രക്ഷ മാം ദേവ ഹയഗ്രീവ നമോഽസ്തു തേ 13.

വായവ്യ ദിശയില്‍ ദേവനായ ഹയഗ്രീവനേ, എന്നെ രക്ഷിക്കണമേ. നിനക്കു വന്ദനം.

മാം രക്ഷസ്വാജിത സദാ നമസ്തേഽസ്ത്വപരാജിത 13.

എപ്പോഴും എന്നെ രക്ഷിക്കണമേ, ജയിക്കാനാവാത്തവനേ. അജയനേ, നിനക്കു വന്ദനം.

അകൂപാര നമസ്തുഭ്യം മഹാമീന നമോഽസ്തു തേ 13.

അകൂപാരനേ, നിനക്കു വന്ദനം. മഹാമീനനേ, നിനക്കു വന്ദനം.

കൃത്വാ രക്ഷസ്വ മാം വിഷ്ണോ നമസ്തേ പുരുഷോത്തമ 13.

രൂപം ധരിച്ച് എന്നെ രക്ഷിക്കണമേ, വിഷ്ണുവേ. പുരുഷോത്തമനേ, നിനക്കു വന്ദനം.

പുരാ രക്ഷാര്ഥമീശാന്യാഃ കാത്യായന്യാ വൃഷധ്വജ 13.

മുന്പ് ഐശാന്യ ദിശയില്‍ രക്ഷയ്ക്കായി, കാത്യായനിയുടെ കൃപയാല്‍, വൃഷധ്വജനേ—

ദാനവം രക്തബീജം ച അന്യാഁശ്ച സുരകണ്ടകാന് 13.

ദാനവനായ രക്തബീജനും, ദേവന്മാരെ പീഡിപ്പിച്ച മറ്റുള്ളവരും—

അഥ യോഗം പ്രവക്ഷ്യാമി ഭുക്തിമുക്തികരം പരമ് 14.

ഇനി ആനന്ദവും മോക്ഷവും നല്‍കുന്ന പരമമായ യോഗം ഞാന്‍ പറയാം.

തച്ഛൃണുഷ്വ മഹേശാന സര്വപാപവിനാശനമ് 14.

മഹേശാനേ, എല്ലാപാപങ്ങളും നശിപ്പിക്കുന്നതാണിത്, നീ കേള്‍ക്കണം.

വാസുദേവോ ജഗന്നാഥോ ബ്രഹ്മാത്മാസ്മ്യഹമേവ ഹി 14.

വാസുദേവനും ലോകനാഥനും ബ്രഹ്മാത്മാവും ഞാനാണ്.

ദേഹധര്മ്മവിഹീനശ്ച ക്ഷരാക്ഷരവിവര്ജിതഃ 14.

ശരീരത്തിന്റെ ഗുണങ്ങളില്ലാത്തവനും, നശ്വരവും അനശ്വരവും അതിജീവിച്ചവനും ഞാനാണ്.

തദ്ധര്മ്മരഹിതഃ സ്രഷ്ടാ നാമഗോത്രവിവര്ജിതഃ 14.

ആ ഗുണങ്ങളില്ലാത്ത സ്രഷ്ടാവും, പേരോ വംശമോ ഇല്ലാത്തവനും ഞാനാണ്.

മനോധര്മ്മവിഹീനശ്ച വിജ്ഞാനം ജ്ഞാനമേവ ച 14.

മനസ്സിന്റെ ഗുണങ്ങളില്ലാത്തവനും, ജ്ഞാനവും ബോധവും തന്നെയാണ് ഞാന്‍.

ബുദ്ധിധര്മ്മവിഹീനശ്ച സര്വഃ സര്വഗതോ മനഃ 14.

ബുദ്ധിയുടെ ഗുണങ്ങളില്ലാത്തവനും, എല്ലാം നിറഞ്ഞ മനസ്സും ഞാനാണ്.

പ്രാണപ്രാണോ മഹാശാന്തോ ഭയേന പരിവര്ജിതഃ 14.

പ്രാണന്റെ പ്രാണനും, അതിയായ ശാന്തനും, ഭയമില്ലാത്തവനും ഞാനാണ്.

തത്സാക്ഷീ തന്നിയന്താ ച പരമാനന്ദരൂപകഃ 14.

അതിനുള്ള സാക്ഷിയും, നിയന്ത്രകനും, പരമാനന്ദസ്വരൂപനും ഞാനാണ്.

തുരീയഃ പരമോ ധാതാ ദൃഗ്രൂപോ ഗുണവര്ജിതഃ 14.

നാലാമത്തേത് പരമമായ സ്രഷ്ടാവാണ്, അതു ബോധത്തിന്റെ രൂപവും സകല ഗുണങ്ങളിൽനിന്നും അതീതവുമാണ്.

ഏവം യേ മാനവാ വിജ്ഞാ ധ്യായന്തീശം പരം പദമ് 14.

ഇങ്ങനെ അറിയുന്ന മനുഷ്യർ ആ പരമാവസ്ഥയായ പ്രഭുവിനെ ധ്യാനിച്ചാൽ,