ഗരുഡപുരാണമ്

അപഹൃത്യ പരസ്വം ഹി യസ്തു ദാനം പ്രയച്ഛതി । സ ദാതാ നരകം യാതി യസ്യാര്ഥാസ്തസ്യ തത്ഫലമ് ॥ ൧,൧൧൪.

മറ്റുള്ളവരുടെ സമ്പത്ത് എടുത്ത് ദാനം ചെയ്യുന്നവൻ നരകത്തിൽ പോകും; ഫലം അതിന്റെ യഥാർത്ഥ ഉടമയ്ക്കാണ് ലഭിക്കുക.

ദേവദ്രവ്യവിനാശേന ബ്രഹ്മസ്വഹരണേന ച । കുലാന്യകുലതാം യാന്തി ബ്രാഹ്മണാതിക്രമേണ ച ॥ ൧,൧൧൪.

ദേവസ്വം നശിപ്പിച്ചാൽ, ബ്രാഹ്മണരുടെ സമ്പത്ത് കവർച്ച ചെയ്താൽ, ബ്രാഹ്മണരെ അവമതിച്ചാൽ, കുടുംബങ്ങൾ മഹത്വം നഷ്ടപ്പെടും.

ബ്രഹ്മഘ്നേ ച സുരാപേ ച ചോരേ ഭഗ്നവ്രതേ തഥാ । നിഷ്കൃതിര്വിഹിതാ സദ്ഭിഃ കൃതഘ്നേ നാസ്തി നിഷ്കൃതിഃ ॥ ൧,൧൧൪.

ബ്രാഹ്മണഹത്യ, മദ്യം കുടിയ്ക്കൽ, മോഷണം, വാഗ്ദാനം പാലിക്കാതിരിക്കൽ എന്നിവയ്ക്ക് പ്രായശ്ചിത്തം ഉണ്ട്; നന്ദിയില്ലാത്തവർക്കോ പ്രായശ്ചിത്തമില്ല.

നാശ്രന്തി പിതരോ ദേവാഃ ക്ഷുദ്രസ്യ വൃഷലീപതേഃ । ഭാര്യാജിതസ്യ നാശ്രന്തി യസ്യാശ്ചോപപതിര്ഗൃഹേ ॥ ൧,൧൧൪.

ചീത്തയാളിൽ നിന്നും, ഭാര്യയോട് കീഴടങ്ങിയവനിൽ നിന്നും, വീട്ടിൽ പരസ്ത്രീയുള്ളവനിൽ നിന്നും പിതാക്കളും ദേവതകളും ബലി സ്വീകരിക്കില്ല.

അകൃജജ്ഞമനാര്യഞ്ച ദീര്ധരോഷമനാര്ജവമ് । ചതുരോ വിദ്ധി ചാണ്ഡാലാഞ്ജാത്യാ ജായേത പഞ്ചമഃ ॥ ൧,൧൧൪.

നന്ദിയില്ലാത്തവൻ, സദാചാരമില്ലാത്തവൻ, ദീർഘകോപിയൻ, സത്യസന്ധതയില്ലാത്തവൻ—ഈ നാലുപേരെയും ചാണ്ഡാളരായി അറിയണം; ജന്മത്തിൽ അഞ്ചാമൻ അവരിൽ നിന്നാണ് പിറക്കുന്നത്.

നോപേക്ഷിതവ്യോ ദുര്ബദ്ധി ശത്രുരല്പോഽപ്യവജ്ഞയാ । വഹ്നിരല്പോഽപ്യസംഹാര്യഃ കുരുതേ ഭസ്മസാജ്ജഗത് ॥ ൧,൧൧൪.

ചീത്ത മനസ്സുള്ള ശത്രു എത്രയും ബാലനാണെങ്കിലും അവനെ അവഹേളിക്കരുത്; കിടുക്കിയില്ലാത്ത ചെറിയ തീ പോലും ലോകം ചാരമാക്കും.

നവേ വയസി യഃ ശാന്തഃ സ ശാന്ത ഇതി മേ മതിഃ । ധാതുഷു ക്ഷീയമാണേഷു ശമഃ കസ്യ ന ജായതേ ॥ ൧,൧൧൪.

യൗവനത്തിൽ തന്നെ ശാന്തനായവൻ മാത്രമാണ് സത്യത്തിൽ ശാന്തൻ; ശരീരശക്തി ക്ഷയിക്കുമ്പോൾ ആരും ശാന്തരാവും.

പന്ഥാന ഇവ വിപ്രേന്ദ്ര സര്വസാധാരണാഃ ശ്രിയഃ । മദീയാ ഇതി മത്വാ വൈ ന ഹി ഹര്ഷയുതോ ഭവേത് ॥ ൧,൧൧൪.

ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠാ, സമ്പത്ത് എല്ലാവർക്കും പൊതുവാണ്, വഴികൾപോലെ; 'എന്റെതാണ്' എന്ന് കരുതിയാൽ സന്തോഷം ഉണ്ടാകില്ല.

ചിത്തായത്തം ധാതുവശ്യം ശരീരം ചിത്തേ നഷ്ടേ ധാതവോ യാന്തി നാശമ് । തസ്മാച്ചിത്തം സര്വദാ രക്ഷണീയം സ്വസ്ഥേ ചിത്തേ ധാതവഃ സമ്ഭവന്തി ॥ ൧,൧൧൪.

ശരീരം മനസ്സിനെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു, ശരീരത്തിലെ ധാതുക്കൾ മനസ്സിനെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു; മനസ്സ് നഷ്ടപ്പെട്ടാൽ ധാതുക്കൾ നശിക്കും. അതുകൊണ്ട് മനസ്സ് എപ്പോഴും സംരക്ഷിക്കണം; മനസ്സ് ആരോഗ്യവാനായാൽ ധാതുക്കൾ നിലനിൽക്കും.

ശ്രീഗരുഡമഹാപുരാണമ് ൧൧൫ സൂത ഉവാച । കുമാര്യാം ച കുമിത്രം ച കുരാജാനം കുപുത്രകമ് । കുകന്യാം ച കുദേശം ച ദൂരതഃ പരിവര്ജയേത് ॥ ൧,൧൧൫.

കുമാരി കൂട്ടിൽ ദുഷ്ടസുഹൃത്ത്, ദുഷ്ടരാജാവ്, ദുഷ്ടപുത്രൻ, ദുഷ്ടമകൾ, ദുഷ്ടദേശം—ഇവയെല്ലാം ദൂരത്തുനിന്ന് ഒഴിവാക്കണം.

ധര്മഃ പ്രവ്രജിതസ്തപഃ പ്രചലിതം സത്യം ച ദൂരം ഗതം പൃഥ്വീ വന്ധ്യഫലാ ജനാഃ കപടിനോ ലൌല്യേ സ്ഥിതാ ബ്രാഹ്മണാഃ । മര്ത്യാഃ സ്ത്രീവശഗാഃ സ്ത്രിയശ്ച ചപലാ നീചാ ജനാ ഉന്നതാഃ ഹാ കഷ്ടം ഖലുജീവിതം കലിയുഗേ ധന്യാ ജനാ യേ മൃതാഃ ॥ ൧,൧൧൫.

ധർമ്മം പോയി, തപസ്സു അസ്ഥിരം, സത്യം ദൂരെയായി, ഭൂമി വന്ധ്യ, ആളുകൾ കപടികൾ, ബ്രാഹ്മണർ ലോഭത്തിൽ, മനുഷ്യർ സ്ത്രീകളുടെ അടിമകൾ, സ്ത്രീകൾ ചഞ്ചലങ്ങൾ, ചീത്തവർ ഉയർന്നിരിക്കുന്നു. അയ്യോ, കലിയുഗത്തിൽ ജീവിക്കുന്നത് എത്ര ദു:ഖകരം! മരിച്ചവർ ഭാഗ്യശാലികൾ.

ധന്യാസ്തേ യേ ന പശ്യന്തി ദേശഭങ്ഗം കുലക്ഷയമ് । പരചിത്തഗതാന് ദാരാന്പുത്രം കുവ്യസനേ സ്ഥിതമ് ॥ ൧,൧൧൫.

ദേശഭംഗം, കുടുംബനാശം, ഭാര്യ പരരോടു മനസ്സുവെക്കുന്നത്, മകൻ ദുഷ്പ്രവൃത്തിയിൽ അകപ്പെടുന്നത്—ഇവ കാണാത്തവരാണ് ഭാഗ്യശാലികൾ.

കുപുത്രേ നിര്വൃതിര്നാസ്തി കുഭാര്യായാം കുതോ രതിഃ । സുമിത്ര നാസ്തി വിശ്വാസഃ കുരാജ്യേ നാസ്തി ജീവിതമ് ॥ ൧,൧൧൫.

ദുഷ്ടപുത്രനിൽ സന്തോഷമില്ല, ദുഷ്ടഭാര്യയിൽ ആനന്ദമില്ല; ദുഷ്ടസുഹൃത്തിൽ വിശ്വാസമില്ല, ദുഷ്ടരാജ്യത്തിൽ ജീവൻ ഇല്ല.

പരാന്നം ച പരസ്വം ച പരശയ്യാഃ പരസ്ത്രിയഃ । പരവേശ്മനി വാസശ്ച ശക്രാദപി ഹരേച്ഛ്രിയമ് ॥ ൧,൧൧൫.

മറ്റുള്ളവരുടെ അന്നം, സമ്പത്ത്, കിടക്ക, ഭാര്യ, വീട്—ഇവയിൽ ആശ്രയം വച്ചാൽ ഇന്ദ്രനിൽ നിന്നുമെങ്കിലും ഐശ്വര്യം നഷ്ടമാകും.

ആലാപാദ്ഗാത്രസംസ്പര്ശാത്സംസര്ഗാത്സഹ ഭോജനാത് । ആസനാച്ഛയനാദ്യാനാത്പാപം സംക്രമതേ നൃണാമ് ॥ ൧,൧൧൫.

സംസാരം, ശരീരസ്പർശം, കൂടിക്കഴിക്കൽ, ഒരുമിച്ച് ഭക്ഷണം, ഇരിപ്പു, കിടപ്പ്, യാത്ര—ഇവയിലൂടെ പാപം മനുഷ്യർക്കിടയിൽ പടരുന്നു.

സ്ത്രിയോ നശ്യന്തി രൂപേണ തപഃ ക്രോധന നശ്യതി । ഗാവോ ദ്വരപ്രചാരേണ ശൂദ്രാന്നേന ദ്വിജോത്തമഃ ॥ ൧,൧൧൫.

സ്ത്രീകൾക്ക് സൗന്ദര്യം നഷ്ടമാകുന്നത് അവരുടെ രൂപം കൊണ്ടാണ്. തപസ്സിന് ക്രോധം കൊണ്ടാണ് നഷ്ടം വരുന്നത്. പശുക്കൾക്ക് വാതിലിനരികിൽ അലഞ്ഞു നടക്കുമ്പോഴാണ് ദോഷം. ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് ശൂദ്രരുടെ അന്നം കഴിക്കുമ്പോഴാണ് മഹത്വം നഷ്ടമാകുന്നത്.

ആസനാദേകശയ്യായാം ബോജനാത്പങ്ക്തിസങ്കരാത് । തതഃ സംക്രമതേ പാപം ഘടാദ്ധട ഇവോദകമ് ॥ ൧,൧൧൫.

ഒരുമിച്ച് ഇരിക്കുക, ഒരേ കിടക്കയിൽ ഉറങ്ങുക, ഒരുമിച്ച് ഭക്ഷണം കഴിക്കുക, ഒരേ നിരയിൽ ചേർന്ന് ഇരിക്കുക — ഇതുപോലുള്ള ഇടപഴകലിലൂടെ പാപം ഒരു പാത്രത്തിൽ നിന്ന് മറ്റൊന്നിലേക്ക് വെള്ളം ഒഴുകുന്നതുപോലെ പകരുന്നു.

ലാലനേ ബഹവോ ദോഷാസ്താഡനേ ബഹവോ ഗുണാഃ । തസ്മാച്ഛിഷ്യം ച പുത്രം ച താഡയേന്ന തു ലാലയേത് ॥ ൧,൧൧൫.

അധികമായ ലാളനയിൽ അനേകം ദോഷങ്ങളുണ്ട്; ശാസനയിൽ അനേകം ഗുണങ്ങളുണ്ട്. അതുകൊണ്ട് ശിഷ്യനെയും മകനെയും ലാളിക്കാതെ ശാസിക്കണം.

അധ്വാ ജരാ ദേഹവതാം പര്വതാനാം ജലം ജരാ । അസംഭോഗശ്ച നാരീണാം വസ്ത്രാണാമാതപോ ജരാ ॥ ൧,൧൧൫.

ദേഹമുള്ളവർക്കു യാത്രയാണ് വൃദ്ധി; പർവതങ്ങൾക്ക് വെള്ളമാണ് വൃദ്ധി; സ്ത്രീകൾക്ക് സംഗമം ഇല്ലാത്തതും വസ്ത്രങ്ങൾക്ക് സൂര്യപ്രകാശവും വൃദ്ധിയാണ്.

അധമാഃ കലിമിച്ഛന്തി സന്ധിമിച്ഛതി മധ്യമാഃ । ഉത്തമാ മാനമിച്ഛന്തി മാനോ ഹി മഹതാം ധനമ് ॥ ൧,൧൧൫.

അധികം താഴ്ന്നവർ വഴക്കാണ് ആഗ്രഹിക്കുന്നത്; നടുവിൽ ഉള്ളവർ സമാധാനമാണ് തേടുന്നത്; ഉത്തമർ മാനമാണ് ആഗ്രഹിക്കുന്നത്. മഹാന്മാർക്ക് മാനമാണ് ഏറ്റവും വലിയ സമ്പത്ത്.

മാനോ ഹി മൂലമര്ഥസ്യ മാനേ സതി ധനേന കിമ് । പ്രഭ്രഷ്ടമാനദര്പസ്യ കിം ധനേന കിമായുഷാ ॥ ൧,൧൧൫.

മാനം തന്നെയാണ് സമ്പത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനം. മാനമുണ്ടെങ്കിൽ സമ്പത്തിന് എന്ത് പ്രയോജനം? മാനവും അഭിമാനവും നഷ്ടമായവർക്കു സമ്പത്തും ആയുസും എന്തിനാണ്?

അധമാ ധനമിച്ഛന്തി ധനമാനൌ ഹി മധ്യമാഃ । ഉത്തമാ മാനമിച്ഛന്തി മാനോ ഹി മഹതാം ധനമ് ॥ ൧,൧൧൫.

താഴ്ന്നവർ സമ്പത്താണ് ആഗ്രഹിക്കുന്നത്; നടുവിലുള്ളവർ സമ്പത്തും മാനവും ആഗ്രഹിക്കുന്നു; ഉത്തമർ മാനമാണ് ആഗ്രഹിക്കുന്നത്. മഹാന്മാർക്ക് മാനമാണ് സമ്പത്ത്.

വനേഽപി സിംഹാ ന നമന്തി കം ച ബുഭു ക്ഷിതാ മാംസനിരീക്ഷണം ച । ധനൈര്വിഹീനാഃ സുകുലേഷു ജാതാ ന നീചകര്മാണി സമാരഭന്തേ ॥ ൧,൧൧൫.

കാടിനുള്ളിലും സിംഹങ്ങൾ ആരോടും തലകുനിയാറില്ല; അവയ്ക്ക് മറ്റുള്ളവരുടെ മാംസം നോക്കാനോ, നൽകുന്നതു കഴിക്കാനോ ഇഷ്ടമില്ല. നല്ല കുടുംബത്തിൽ ജനിച്ചവർക്കു സമ്പത്ത് ഇല്ലെങ്കിലും അവർ ചീത്ത പ്രവൃത്തികൾ ചെയ്യാറില്ല.

നാഭിഷേകോ ന സംസ്കാരഃ സിംഹസ്യ ക്രിയതേ വനേ । നിത്യമൂര്ജിതസത്ത്വസ്യ സ്വയമേവ മൃഗേന്ദ്രതാ ॥ ൧,൧൧൫.

കാടിൽ സിംഹത്തിന് അഭിഷേകം ചെയ്യുകയോ സംസ്‌കാരം നടത്തുകയോ ഇല്ല. അതിന്റെ സ്വഭാവബലത്താൽ തന്നെ അത് മൃഗരാജാവാകുന്നു.

വണിക്പ്രമാദീ ഭൃകശ്ച മാനീ ഭിക്ഷുര്വിലാസീ ഹ്യധനശ്ച കാമീ । വരാങ്ഗനാ ചാപ്രിയവാദിനീ ച ന തേ ച കര്മാണി സമാരഭന്തേ ॥ ൧,൧൧൫.

അശ്രദ്ധയുള്ള വ്യാപാരി, കശ്ശാപ്പ്, അഭിമാനമുള്ള ഭിക്ഷുകൻ, ദരിദ്രനും കാമപ്രവർത്തകനും, സുന്ദരിയായ സ്ത്രീയും, അപ്രീതികരമായി സംസാരിക്കുന്നവനും — ഇവരൊക്കെയും തങ്ങളുടെ കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യാറില്ല.

ദാതാ ദരിദ്രഃ കൃപണോര്ഽഥയുക്തഃ പുത്ത്രോഽവിധേയഃ കുജനസ്യ സേവാ । പരോപകാരേഷു നരസ്യ മൃത്യുഃ പ്രജായതേ ദുശ്ചരിതാനി പഞ്ച ॥ ൧,൧൧൫.

ദാനശീലനും ദരിദ്രനും, സമ്പന്നനും കഞ്ചനും, അനുസരണമില്ലാത്ത മകനും, ദുഷ്ടന്റെ സേവനവും, നല്ല പ്രവൃത്തിക്കിടയിൽ മരണമുണ്ടാകുന്നതും — ഇവയാണ് മനുഷ്യർക്കുള്ള അഞ്ചു ദുഷ്പ്രവൃത്തികൾ.

കാന്താവിയോഗഃ സ്വജനാപമാനം ഋണസ്യ ശേഷഃ കുജനസ്യ സേവാ । ദാരിദ്രയാഭാവാദ്വിമുഖാശ്ച മിത്രാ വിനാഗ്നിനാ പഞ്ച ദഹന്തി തീവ്രാഃ ॥ ൧,൧൧൫.

പ്രിയപ്പെട്ടവളിൽ നിന്ന് വേർപാട്, സ്വന്തം ആളുകളുടെ അപമാനം, കടം ശേഷിക്കുന്നത്, ദുഷ്ടന്റെ സേവനം, ദാരിദ്ര്യത്താൽ മുഖം തിരിയുന്ന സുഹൃത്തുക്കൾ — ഇവ അഞ്ചും തീയില്ലാതെ തന്നെ ഹൃദയം കത്തിക്കുന്നു.

ചിന്താസഹസ്രേഷു ച തേഷു മധ്യേ ചിന്താശ്ചതസ്രോഽപ്യസിധാരതുല്യാഃ । നീചാപമാനം ക്ഷുധിതം കലത്രം ഭാര്യാ വിരക്താ സഹജോപരോധഃ ॥ ൧,൧൧൫.

ആയിരം ചിന്തകളിൽ നാലു ചിന്തകൾ കത്തി വെട്ടിനിൽക്കുന്നു: നിന്ദ്യരുടെ അപമാനം, വിശപ്പ്, ഭാര്യയുടെ അനാസക്തി, സ്വന്തം കുടുംബത്തിന്റെ തടസ്സം.

വശ്യശ്ച പുര്ത്രേര്ഽഥ കരീ ച വിദ്യാ അരോഗിതാ സജ്ജനസങ്ഗതിശ്ച । ഇഷ്ടാ ച ഭാര്യാ വശവര്തിനീ ച ദുഃ ഖസ്യ മൂലോദ്ധരണാനി പഞ്ച ॥ ൧,൧൧൫.

അനുസരിക്കുന്ന മകൻ, സമ്പത്ത്, വിജ്ഞാനം, ആരോഗ്യവും നല്ലവരുടെ കൂട്ടവും, ഇഷ്ടപ്പെട്ടും അനുസരിക്കുന്ന ഭാര്യയും — ഇവയാണ് ദുഃഖം അകറ്റാനുള്ള അഞ്ചു വേരുകൾ.