ഗരുഡപുരാണമ്

ഏതദാദിക്രിയായുക്താ സര്വസൌ ഭാഗ്യവര്ധിനീ । യസ്യേദൃശീ ഭവേദ്ഭായ്യാ സ ദേവേന്ദ്രോന മാനുഷഃ ॥ ൧,൧൦൮.

ഇവയൊക്കെയും ഉള്ളവളാണ് എല്ലാ ഭാഗ്യവും വർദ്ധിപ്പിക്കുന്ന ഭാര്യ; ഇങ്ങനെയുള്ള ഭാര്യയുള്ളവൻ മനുഷ്യരിൽ ദേവേന്ദ്രനുപോലെയാണ്.

യസ്യ ഭാര്യാ വിരൂപാക്ഷീ കശ്മലാ കലഹപ്രിയാ । ഉത്തരോത്തരവാദാ സ്യാ സാ ജരാ ന ജരാ ജരാ ॥ ൧,൧൦൮.

കഴുത്ത് വക്രമായ കണ്ണുള്ളവളും അശുദ്ധയായവളും വഴക്ക് ഇഷ്ടപ്പെടുന്നവളും എപ്പോഴും വാദിക്കുന്നവളും — അവളാണ് വൃദ്ധാവസ്ഥ, വൃദ്ധാവസ്ഥയല്ല, സത്യത്തിൽ വൃദ്ധാവസ്ഥ തന്നെയാണ്.

യസ്യ ഭാര്യാ ശ്രിതാന്യഞ്ച പരവേശ്മാഭികാങ്ക്ഷിണീ । കുക്രിയാ ത്യക്തലജ്ജാ ച സാ ജരാ ന ജരാ ജരാ ॥ ൧,൧൦൮.

മറ്റൊരാളിൽ ആശ്രയമിടുന്നവളും മറ്റൊരാളുടെ വീട്ടിൽ പോകാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവളും ദുഷ്കൃത്യങ്ങൾ ചെയ്യുന്നവളും ലജ്ജയില്ലാത്തവളും — അവളാണ് വൃദ്ധാവസ്ഥ, വൃദ്ധാവസ്ഥയല്ല, സത്യത്തിൽ വൃദ്ധാവസ്ഥ തന്നെയാണ്.

യസ്യ ഭാര്യാ ഗുണജ്ഞാ ച ഭര്താരമനുഗാമിനീ । അല്പാല്പേന തു സന്തുഷ്ടാ സാ പ്രിയാ ന പ്രിയാ പ്രിയാ ॥ ൧,൧൦൮.

ഗുണം അറിയുന്നവളും ഭർത്താവിനെ അനുഗമിക്കുന്നവളും കുറച്ച് കൊണ്ട് തൃപ്തിയുള്ളവളും — അവളാണ് പ്രിയം, പ്രിയമല്ല, സത്യത്തിൽ പ്രിയം തന്നെയാണ്.

ദുഷ്ടാ ഭാര്യാ ശഠം മിത്രം ഭൃത്യശ്ചോത്തരദായകഃ । സസര്പേ ച ഗൃഹേ വാസോമൃത്യുരേവ ന സംശയഃ ॥ ൧,൧൦൮.

ദുഷ്ടയായ ഭാര്യയും കപടസ്നേഹിതനും ഉത്തരം പറയുന്ന ഭൃത്യനും വീട്ടിൽ പാമ്പുണ്ടായാൽ — അവയൊക്കെയും മരണം തന്നെയാണ്, സംശയം വേണ്ട.

ത്യജ ദുര്ജനസംസര്ഗം ഭജ സാധുസമാഗമമ് । കുരു പുണ്യമഹോരാത്ര സ്മര നിത്യമനിത്യതാമ് ॥ ൧,൧൦൮.

ദുഷ്ടരുടെ കൂട്ടം വിട്ടു നല്ലവരുടെ സാന്നിധ്യം തേടണം; പുണ്യപ്രവൃത്തികൾ പകലും രാത്രിയും ചെയ്യണം; എല്ലായ്പ്പോഴും അനിത്യതയെ ഓർക്കണം.

വ്യാലീകണ്ഠപ്രദേശാഹ്യപി ച ഫണഭൃദ്ഭാഷണാ യാ ച രൌദ്രീ യാ കൃഷ്ണാ വ്യാകുലാഗീ രുധിരനയനസംവ്യാകുലാ വ്യാഘ്രകല്പാ । ക്രോധേ യൈവോഗ്രവക്ത്രാ സ്ഫുരദനലശിഖാ കാകജിഹ്വാ കരാലാ സേവ്യാ ന സ്ത്രീ വിദഗ്ധാ പരപുരഗമനാ ഭ്രാന്തചിത്താ വിരാക്ത ॥ ൧,൧൦൮.

സക്തിഃ സുതോകേ സുകൃതം കൃതഘ്നേ ശതിം ച വഹ്നൌ (സീതാപഹൌ ഹ്യതപയൈവ)?ഹൈമേ । ഉത്പദ്യതേ ദൈവവശാത്കദാചിദ്വേശ്യാസു രാഗോ ന ഭവേത്കദാചിത് ॥ ൧,൧൦൮.

ശക്തി ഒരു കുഞ്ഞിനിലും, നല്ല പ്രവൃത്തി നന്ദിയില്ലാത്തവനിലും, നൂറിരട്ടി തീ പൊന്നിലും, ചിലപ്പോള്‍ ദൈവത്തിന്റെ ഇച്ഛയാല്‍ വേശ്യകളോടുള്ള ആസക്തി ജനിക്കും, ചിലപ്പോള്‍ ജനിക്കാറില്ല.

ഭുജങ്ഗമേ വേശ്മനി ദൃഷ്ടിദൃഷ്ടേ വ്യാധൌ ചികിത്സാവിനിവര്തിതേ ച । ദേഹേ ച ബാല്യാദിവയോഽന്വിതേ ച കാലാ വൃതോഽസൌ ലഭതേ ധൃതിം കഃ ॥ ൧,൧൦൮.

വീട് കാണുന്ന പാമ്പ്, ചികിത്സയ്ക്ക് വഴങ്ങാത്ത രോഗം, ബാല്യവും വയസ്സുമൊക്കെ ശരീരത്തില്‍ വരുമ്പോള്‍ — ഈ സമയങ്ങളില്‍ ആരാണ് ധൈര്യത്തോടെ നിലകൊള്ളാന്‍ കഴിയുക?

ശ്രീഗരുഡമഹാപുരാണമ് ൧൦൯ സൂത ഉവാച । ആപദര്ഥേ ധനം രക്ഷേദ്ദാരാന്രക്ഷേദ്ധനൈരപി । ആത്മാനം സതതം രക്ഷേദ്ദാരൈരപി ധനൈരപി ॥ ൧,൧൦൯.

സൂതന്‍ പറഞ്ഞു: കഷ്ടസമയത്ത് ധനം സംരക്ഷിക്കണം; ഭാര്യയെ സംരക്ഷിക്കാനായി ധനം പോലും ഉപേക്ഷിക്കാം; സ്വയം സംരക്ഷിക്കാനായി ഭാര്യയെയും ധനത്തെയും പോലും വിട്ടുവിടേണ്ടി വന്നാലും വിട്ടേക്കണം.

ത്യജേദകം കുലസ്യാര്ഥേ ഗ്രാമസ്യാര്ഥേ കുലം ത്യജേത് । ഗ്രാമം ജനപദസ്യാര്ഥേ ആത്മാര്ഥേ പൃഥിവീം ത്യജേത് ॥ ൧,൧൦൯.

കുടുംബത്തിന്റെ ഭാവിക്കായി ഒരാളെ ഉപേക്ഷിക്കാം; ഗ്രാമത്തിന്റെ ഭാവിക്കായി കുടുംബത്തെ ഉപേക്ഷിക്കാം; ദേശത്തിന്റെ ഭാവിക്കായി ഗ്രാമത്തെ ഉപേക്ഷിക്കാം; സ്വയം സംരക്ഷിക്കാനായി ഭൂമിയെ പോലും ഉപേക്ഷിക്കാം.

വരം ഹി നരകേ വാസോ ന തു ദുശ്ചരിതേ ഗൃഹേ । നരകാത്ക്ഷീയതേ പാപ കുഗൃഹാന്ന നിവര്തതേ ॥ ൧,൧൦൯.

ദുഷ്പ്രവൃത്തിയുള്ള വീട്ടില്‍ താമസിക്കുന്നതിനെക്കാള്‍ നരകത്തില്‍ താമസിക്കുന്നത് തന്നെ നല്ലത്; നരകത്തില്‍ പാപം തീരുന്നു, ദുഷ്പ്രവൃത്തിയുള്ള വീട്ടില്‍ അങ്ങനെ സംഭവിക്കില്ല.

ചലത്യേകേന പാദേന തിഷ്ഠത്യേകേന ബുദ്ധിമാന് । ന പരീക്ഷ്യ പരം സ്ഥാനം പൂര്വമായതനം ത്യജേത് ॥ ൧,൧൦൯.

ബുദ്ധിമാന്മാര്‍ ഒരു കാലടി മുന്നോട്ട് വയ്ക്കുമ്പോള്‍ മറ്റേ കാലടി പിന്നിലിരിക്കും; അടുത്തിടം പരിശോധിക്കാതെ പഴയിടം വിട്ടുപോകരുത്.

ത്യജേദ്ദേശമസദ്വൃത്തം വാസം സോപദ്രവം ത്യജേത് । ത്യജേത്കൃപണരാജാനം മിത്രം മായാമയം ത്യജേത് ॥ ൧,൧൦൯.

ദുഷ്പ്രവൃത്തിയുള്ള ദേശം, പ്രശ്‌നങ്ങളാല്‍ നിറഞ്ഞ വീട്, കഞ്ഞനായ രാജാവ്, കപടമായ സുഹൃത്ത് — ഇവയെല്ലാം ഉപേക്ഷിക്കണം.

അര്ഥേന കിം കൃപണഹസ്തഗതേന കേന ജ്ഞാനേന കിം ബഹുശഠാഗ്രഹസംകുലേന । രൂപേണ കിം ഗുണപരാക്രമവര്ജിതേന മിത്രേണ കിം വ്യസനകാലപരാങ്മുഖേന ॥ ൧,൧൦൯.

കഞ്ഞന്റെ കൈവശമുള്ള ധനത്തിന് എന്ത് ഉപയോഗം? കപടതയോടുകൂടിയ ജ്ഞാനത്തിന് എന്ത് പ്രയോജനം? ഗുണവും ധൈര്യവും ഇല്ലാത്ത സൗന്ദര്യത്തിന് എന്ത് വില? കഷ്ടസമയത്ത് പിന്തിരിയുന്ന സുഹൃത്തിനോ?

അദൃഷ്ടപൂര്വാ ബഹവഃ സഹായാഃ സര്വേ പദസ്ഥസ്യ ഭവന്തി മിത്രാഃ । അര്ഥൈര്വിഹീനസ്യ പദച്യുതസ്യ ഭവത്യകാലേ സ്വജനോഽപി ശത്രുഃ ॥ ൧,൧൦൯.

പദവിയിലിരിക്കുന്നവന്‍ മുമ്പ് കണ്ടിട്ടില്ലാത്തവരും സുഹൃത്തുക്കളാവും; പക്ഷേ, ധനവും പദവിയും നഷ്ടമായാല്‍ സ്വന്തം ബന്ധുക്കളും ശത്രുക്കളാവും.

ആപത്സു മിത്രം ജാനീ യാദ്രണേ ശൂരം രഹഃ ശുചിമ് । മാര്യാ ച വിഭവേ ക്ഷീണേ ദുര്ഭിക്ഷേ ച പ്രിയാതിഥിമ് ॥ ൧,൧൦൯.

കഷ്ടസമയത്ത് സുഹൃത്ത് ആരാണെന്ന് അറിയാം; യുദ്ധത്തില്‍ ധീരനെ; ഒറ്റയ്ക്കിരിക്കുമ്പോള്‍ ശുദ്ധനെ; സമ്പത്ത് നഷ്ടമായാല്‍ നല്ല ഭാര്യയെ; ദുര്‍ഭിക്ഷത്തില്‍ പ്രിയാതിഥിയെ.

ലുബ്ധമര്ഥപ്രദാനേന ശ്ലാധ്യമഞ്ജലികര്മണാ । മൂര്ഖം ഛന്ദാനുവൃത്ത്യാ ച യാഥാതഥ്യേന പണ്ഡിതമ് ॥ ൧,൧൦൯.

കഞ്ഞന്‍ ധനം നല്‍കുമ്പോള്‍ സന്തോഷിക്കും; അത്യാഗ്രഹിയ്ക്ക് ആദരവുള്ള പ്രവൃത്തി ഇഷ്ടമാണ്; മണ്ടന്‍ പ്രശംസയില്‍ സന്തോഷിക്കും; പണ്ഡിതന് സത്യവാദം ഇഷ്ടമാണ്.

സദ്ഭാവേന ഹി തുഷ്യന്തി ദേവാഃ സത്പുരുഷാ ദ്വിജാഃ । ഇതരേഃ ഖാദ്യപാനേന മാനദാനേന പണ്ഡിതാഃ ॥ ൧,൧൦൯.

സത്യസന്ധതയാല്‍ ദേവന്മാരും സന്മാര്‍ഗ്ഗികളുമാണ് സന്തോഷിക്കുന്നത്; മറ്റുള്ളവര്‍ ഭക്ഷണത്തിലും പാനത്തിലും സന്തോഷിക്കും; പണ്ഡിതന്മാര്‍ ആദരസമ്മാനത്തില്‍ സന്തോഷിക്കും.

ഉത്തമം പ്രണിപാതേന ശഠം ഭേദേന യോജയേത് । നീചം സ്വല്പപ്രദാനേന സമം തുല്യപരാക്രമൈഃ ॥ ൧,൧൦൯.

ഉത്തമരെ ആദരവോടെ സമീപിക്കണം; കപടന്മാരെ വിഭജിച്ച് നേരിടണം; താഴ്ന്നവരെ ചെറിയ സമ്മാനങ്ങള്‍ നല്‍കി സന്തോഷിപ്പിക്കണം; തുല്യശക്തിയുള്ളവരെ തുല്യമായി നേരിടണം.

യസ്യയസ്യ ഹി യോ ഭാവസ്തസ്യതസ്യ ഹിതം വദന് । അനുപ്രവിശ്യ മേധാവീ ക്ഷിപ്രമാത്മവശം നയേത് ॥ ൧,൧൦൯.

ആളുകളുടെ സ്വഭാവം മനസ്സിലാക്കി, അവര്ക്ക് ഉപകാരപ്പെടുന്നതെന്താണോ അതാണ് ബുദ്ധിമാന്മാര്‍ പറയേണ്ടത്; അങ്ങനെ ചെയ്യുമ്പോള്‍ അവരെ വേഗത്തില്‍ സ്വാധീനിക്കാം.

നദീനാം ച നഖീനാം ച ശൃങ്ഗിണാം ശസ്ത്രപാണിനാമ് । വിശ്വാസോ നൈവ ഗന്തവ്യഃ സ്ത്രിഷു രാജകുലേഷു ച ॥ ൧,൧൦൯.

നദികള്‍, നഖമുള്ള ജീവികള്‍, കൊമ്പുള്ളവ, ആയുധം കൈവശമുള്ളവര്‍, സ്ത്രീകള്‍, രാജകുടുംബം — ഇവയെല്ലാം വിശ്വസിക്കരുത്.

അര്ഥനാശം മനസ്താപം ഗൃഹേ ദുശ്ചരിതാനി ച । വഞ്ചനം ചാപ മാനം ച മതിമാന്ന പ്രികാശയേത് ॥ ൧,൧൦൯.

ധനനഷ്ടം, മനസ്സിലെ ദു:ഖം, വീട്ടിലെ ദുഷ്പ്രവൃത്തികള്‍, വഞ്ചന, അപമാനം, നിന്ദ — ഇതൊന്നും ബുദ്ധിമാന്മാര്‍ പുറത്തു പറയരുത്.

ഹീനദുര്ജനസംസര്ഗ അത്യന്തവിരഹാദരഃ । സ്നേഹോഽന്യഗേഹവാസശ്ച നാരീസച്ഛീലനാശനമ് ॥ ൧,൧൦൯.

താഴ്ന്നവരുമോ ദുഷ്ടന്മാരുമായുള്ള സങ്കല്‍പ്പം, അത്യധികം ദൂരവാസം, മറ്റുള്ളവരുടെ വീട്ടിലേക്കുള്ള ആസ്വാദനം, ദുർഗുണമുള്ള സ്ത്രീയോടൊപ്പം താമസം — ഇവയൊക്കെ നല്ല സ്വഭാവം നശിപ്പിക്കും.

കസ്യ ദോഷഃ കുലേ നാസ്തി വ്യാധിനാ കോ പീഡിതഃ । കേന ന വ്യസനം പ്രാപ്തം ശ്രിയഃ കസ്യ നിരന്തരാഃ ॥ ൧,൧൦൯.

ഏത് കുടുംബത്തിലും പിഴവൊന്നുമില്ലെന്ന് പറയാനാകുമോ? ആരാണ് രോഗം അനുഭവിക്കാത്തത്? ദുർഭാഗ്യം നേരിട്ടിട്ടില്ലാത്തവൻ ആരാണ്? ആരുടെ സമ്പത്ത് ഒരിക്കലും തടസ്സപ്പെടാതെ നിലനിൽക്കുന്നു?

കോര്ഽഥം പ്രാപ്യ ന ഗര്വിതോ ഭുവി നരഃ കസ്യാപദോനാഗതാഃ സ്ത്രീഭിഃ കസ്യ ന ഖണ്ഡിതം ഭുവി മനഃ കോ നാമ രാജ്ഞാം പ്രിയഃ । കഃ കാലസ്യ ന ഗോചരാന്തരഗതഃ കോര്ഽഥോ ഗതോ ഗൌരവം കോ വാ ദുര്ജനവാഗുരാനിപതിതഃ ക്ഷേമേണ യാതഃ പുമാന് ॥ ൧,൧൦൯.

സുഹൃത്സ്വജനബന്ധുര്ന ബുദ്ധിര്യസ്യ ന ചാത്മനി । യസ്മിന്കര്മണി സിദ്ധേഽപി ന ദൃശ്യേത ഫലോദയഃ । വിപത്തൌ ച മഹദ്ദുഃഖം തദ്വുധഃ കഥമാചരേത് ॥ ൧,൧൦൯.

യാര്ക്കും സ്നേഹിതന്മാരോ ബന്ധുക്കളോ ഇല്ല, തനിക്കുള്ളിൽ വിവേകവും ഇല്ല, ചെയ്ത പ്രവൃത്തികൾ വിജയിച്ചിട്ടും ഫലം കാണുന്നില്ല, ദുരിതത്തിൽ വലിയ ദു:ഖം അനുഭവിക്കുന്നു—അങ്ങനെയുള്ളവൻ എങ്ങനെ പെരുമാറണം?

യസ്മിന്ദേശേ ന സംമാനം ന പ്രീതിര്ന ച ബാന്ധവാഃ । ന ച വിദ്യാഗമഃ കശ്ചിത്തം ദേശം പരിവര്ജയേത് ॥ ൧,൧൦൯.

ഏത് ദേശത്തും ആദരം ഇല്ല, സ്നേഹം ഇല്ല, ബന്ധുക്കളില്ല, പഠനത്തിന് അവസരവുമില്ലെങ്കിൽ അത്തരം ദേശം വിട്ടുപോകണം.