ഗരുഡപുരാണമ്

പഞ്ചസ്വാപത്സു നാരീണാം പതിരന്യോ വിധീയതേ । ഭര്ത്രാ സഹമൃതാ നാരീ രോമാബ്ദാനി വസേദ്ദിവി ॥ ൧,൧൦൭.

അഞ്ചു ദുരന്തങ്ങളിൽ ഭർത്താവ് നഷ്ടപ്പെട്ടാൽ സ്ത്രീക്ക് മറ്റൊരു ഭർത്താവ് അനുവദിച്ചിരിക്കുന്നു. ഭർത്താവിനൊപ്പം മരിക്കുന്ന സ്ത്രീ ശരീരത്തിലെ രോമങ്ങളുടെ എണ്ണമത്ര വർഷം സ്വർഗത്തിൽ വസിക്കും.

ശ്വാദിദഷ്ടസ്തു ഗായത്ത്ര്യാ ജപാച്ഛുദ്ധോ ഭവേന്നരഃ । ദാഹ്യോ ലോകാഗ്നിനാ വിപ്രശ്ചാണ്ഡാലാദ്യൈര്ഹതോഽഗ്നിമാന് ॥ ൧,൧൦൭.

നായയോ മറ്റേതെങ്കിലും മൃഗം കടിച്ചാൽ, ഗായത്രീ ജപം ചെയ്താൽ ആ മനുഷ്യൻ ശുദ്ധിയാകും. ലോകത്തിലെ അഗ്നിയിൽ കത്തിക്കപ്പെട്ട ബ്രാഹ്മണനും ചണ്ഡാളന്മാരോ മറ്റുള്ളവരാൽ കൊല്ലപ്പെട്ടവനും അഗ്നിയുടെ സ്വഭാവം കൈവരിക്കും.

ക്ഷീരൈഃ പ്രക്ഷാല്യ തസ്യാസ്ഥി സ്വാഗ്നിനാ മന്ത്രതോ ദഹേത് । പ്രവാസേ തു മൃതേ ഭൂയഃ കൃത്വാ [https://vedastudy.yolasite.com/kusha1.php കുശമയം] ദഹേത് ॥ ൧,൧൦൭.

അവളുടെ അസ്ഥികൾ പാലിൽ കഴുകി, സ്വന്തം അഗ്നിയിൽ മന്ത്രങ്ങൾ ഉച്ചരിച്ച് ദഹിപ്പിക്കണം. വിദേശത്ത് മരണമുണ്ടായാൽ കുശത്താൽ രൂപം ഉണ്ടാക്കി അതും അഗ്നിയിൽ ദഹിപ്പിക്കണം.

കൃഷ്ണാജിനേ സമാസ്തീര്യ ഷട്ശതാനി പലാശജാന് । ശമീം ശിശ്നേ വിനിഃക്ഷിപ്യ അരണിം വൃഷണേ ക്ഷിപേത് ॥ ൧,൧൦൭.

കറുത്ത കുരങ്ങിൻ തോൽ വിരിച്ച്, ആറു നൂറ് പലാശ ഇലകൾ അതിൽ ഇടണം. ശമീ കുരു പുരുഷാവയവത്തിൽ വച്ച്, അരണി അടിവരണ്ടു വൃഷണത്തിൽ വയ്ക്കണം.

കണ്ഡം ദക്ഷിണഹസ്തേ തു വാമഹസ്തേ തഥോപഭൃത് । പാര്ശ്വേ തൂലൂഖലം ദദ്യാത്പൃഷ്ഠേ തു മുസലം ദദേത് ॥ ൧,൧൦൭.

കൈയിൽ വലതുവശത്ത് ഉലക്കയും ഇടതുവശത്ത് ഉരളിയും വയ്ക്കണം. ഉരളി വശത്ത് വയ്ക്കുകയും ഉലക്ക പിൻവശത്ത് വയ്ക്കുകയും വേണം.

ഉരേ നിഃക്ഷിപ്യ ദൃഷദം തണ്ഡുലാജ്യതിലാന്മുഖേ । ശ്രോത്രേ ച പ്രോക്ഷണീം ദദ്യാദാജ്യസ്ഥാലീം ച ചക്ഷുഷോഃ ॥ ൧,൧൦൭.

ഉറയിൽ കല്ല് വയ്ക്കണം, വായിൽ അരി, നെയ്യ്, എള്ള് എന്നിവ ഇടണം. ചെവിയിൽ തളിക്കാനുള്ള കപ്പും കണ്ണിൽ നെയ്യ് ഇടാനുള്ള പാത്രവും വയ്ക്കണം.

കര്ണേ നേത്രേ മുഖേ ഘ്രാണേ ഹിരണ്യശകലാന് ക്ഷിപേത് । അഗ്നിഹോത്രോപകരണാദ്ബ്രഹ്മലോകഗതിര്ഭവേത് ॥ ൧,൧൦൭.

ചെവിയിൽ, കണ്ണിൽ, വായിൽ, മൂക്കിൽ പൊന്നിന്റെ കഷ്ണങ്ങൾ വയ്ക്കണം. അഗ്നിഹോത്ര ഉപകരണങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ചാൽ ബ്രഹ്മലോകത്തിലേക്കുള്ള വഴി ലഭിക്കും.

അസൌ സ്വര്ഗായ ലോകായ സ്വാഹേത്യാജ്യാഹുതിഃ സകൃത് । ഹംസസാരസക്രൌഞ്ചാനാം ചക്രവാകം ച കുക്രുടമ് ॥ ൧,൧൦൭.

സ്വർഗ്ഗലോകത്തിനായി 'സ്വാഹാ' എന്നു പറയുമ്പോൾ ഒരു പ്രാവശ്യം നെയ്യ് ഹോമം നടത്തണം. ഹംസ, സാരസ്, ക്രൗഞ്ച, ചക്രവാക, കുക്രുട എന്നീ പക്ഷികൾക്കായി ഇത് ചെയ്യണം.

മയരമേഷഘാതീ ച അഹോരാത്രേണ ശുധ്യതി । പക്ഷിണഃ സകലാന്ഹത്വാ അഹോരാത്രേണ ശുധ്യതി ॥ ൧,൧൦൭.

മയര, ആട്, പിറവി എന്നിവയെ കൊല്ലുന്നവൻ ഒരു ദിവസം രാത്രികാലം കഴിഞ്ഞാൽ ശുദ്ധിയാകും. പക്ഷികളെ കൊല്ലുന്നവനും ഒരു ദിവസം രാത്രികാലം കഴിഞ്ഞാൽ ശുദ്ധിയാകും.

സര്വാംശ്ചതുഷ്പദാന്ഹത്വാ അഹോരാത്രോ ഷിതോ ജപേത് । ശൂദ്രം ഹത്വാ ചരേത്കൃച്ഛ്രമതികൃച്ഛ്രം തു വൈശ്യഹാ । ക്ഷത്ത്രം ചാന്ദ്രായണം വിപ്രം ദ്വാവിംശാത്രിംശമാഹരേ (വഹേ) ത് ॥ ൧,൧൦൭.

എല്ലാ നാലുകാലികളെയും കൊല്ലുന്നവൻ ഒരു ദിവസം രാത്രികാലം ജപം ചെയ്യണം. ശൂദ്രനെ കൊല്ലുന്നവൻ കൃച്ച്ര വ്രതം അനുഷ്ഠിക്കണം; വൈശ്യനെ കൊല്ലുന്നവൻ അതികൃച്ച്ര വ്രതം, ക്ഷത്രിയനെ കൊല്ലുന്നവൻ ചന്ദ്രായണ വ്രതം, ബ്രാഹ്മണനെ കൊല്ലുന്നവൻ ഇരുപത്തിരണ്ടോ മുപ്പത്തിമൂന്നോ ദിവസം പ്രായശ്ചിത്തം ചെയ്യണം.

ശ്രീഗരുഡമഹാപുരാണമ് ൧൦൮ സൂത ഉവാച । നീതിസാരം പ്രവക്ഷ്യാമി അര്ഥശാസ്ത്രാദിസംശ്രിതമ് । രാജാദിഭ്യോ ഹിതം പുണ്യമായുഃ സ്വര്ഗാദിദായകമ് ॥ ൧,൧൦൮.

സൂതൻ പറഞ്ഞു: ഞാൻ നീതിയുടെ സാരം പറയാം. അതു അർത്ഥശാസ്ത്രം മുതലായ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ നിന്നെടുത്തതാണ്. രാജാക്കന്മാർക്കും മറ്റുള്ളവർക്കും ഉപകാരപ്രദവും പുണ്യകരവും ആയുസ്സും സ്വർഗ്ഗവും മറ്റും നൽകുന്നതുമാണ്.

സദ്ഭിഃ സങ്ഗം പ്രകുര്വീത സിദ്ധികാമഃ സദാ നരഃ । നാസദ്ഭിരിഹലോകായ പരലോകായ വാ ഹിതമ് ॥ ൧,൧൦൮.

വിജയം ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ എപ്പോഴും സദാചാരികളുമായി സ്നേഹബന്ധം പുലർത്തണം. ദുഷ്ടരുമായി സുഖം ഈ ലോകത്തോ മറ്റുള്ള ലോകത്തോ ലഭിക്കില്ല.

വര്ജയേത്ക്ഷുദ്രസംവാദമദുഷ്ടസ്യ തു ദര്ശനമ് । വിരോധം സഹ മിത്രേണ സംപ്രീതിം ശത്രുസേവിനാ ॥ ൧,൧൦൮.

നിസ്സാരമായ സംഭാഷണം ഒഴിവാക്കണം, ദുഷ്ടരെ കാണുന്നതും ഒഴിവാക്കണം, സുഹൃത്തുമായി വൈരം ചെയ്യരുത്, ശത്രുക്കളെ സേവിക്കുന്നവരുമായി അടുക്കരുത്.

മൂര്ഖശിഷ്യോപദേശേന ദുഷ്ടസ്ത്രീഭരണേന ച । ദുഷ്ടാനാം സംപ്രയോഗേണ പണ്ഡിതോഽപ്യവസീദതി ॥ ൧,൧൦൮.

മണ്ടനായ ശിഷ്യനെ ഉപദേശിച്ചാലും, ദുഷ്ടസ്ത്രീയെ പോറ്റിയാലും, ദുഷ്ടരുമായി കൂട്ടുകൂടിയാലും പണ്ഡിതനും നശിക്കും.

ബ്രാഹ്മണം ബാലിശം ക്ഷത്ത്രമയോദ്ധാരം വിശം ജഡമ് । ശൂദ്രമക്ഷരസംയുക്തം ദൂരതഃ പരിവര്ജയേത് ॥ ൧,൧൦൮.

കുഞ്ഞായ ബ്രാഹ്മണനെയും യുദ്ധം വിട്ടോടുന്ന ക്ഷത്രിയനെയും, മന്ദബുദ്ധിയായ വൈശ്യനെയും, അക്ഷരജ്ഞനായ ശൂദ്രനെയും ദൂരത്ത് നിന്ന് പോലും ഒഴിവാക്കണം.

കാലേന രിപുണാസന്ധിഃ കാലേ മിത്രേണ വിഗ്രഹഃ । കാര്യകാരണമാശ്രിത്യ കാലം ക്ഷിപതി പണ്ഡിതഃ ॥ ൧,൧൦൮.

സമയമെത്തുമ്പോൾ ശത്രുവുമായി സമാധാനം ചെയ്യണം, സമയമെത്തുമ്പോൾ സുഹൃത്തുമായി വൈരം ചെയ്യണം. കാര്യത്തിനനുസരിച്ച് സമയത്തെ അനുസരിച്ച് പണ്ഡിതൻ പ്രവർത്തിക്കും.

കാലഃ പചതി ഭൂതാനി കാലഃ സംഹരതേ പ്രജാഃ । കാലഃ സുപ്തേഷു ജാഗര്തി കാലോ ഹി ദുരതിക്രമഃ ॥ ൧,൧൦൮.

സമയമാണ് സകല ജീവികളെയും വളർത്തുന്നത്, സമയമാണ് സകലരെയും പിൻവലിക്കുന്നത്. എല്ലാവരും ഉറങ്ങുമ്പോഴും സമയം ജാഗരൂകനാണ്, കാരണം സമയത്തെ അതിക്രമിക്കാൻ കഴിയില്ല.

കാലേഷു ഹരതേ വീര്യം കാലേ ഗര്ഭേ ച വര്തതേ । കാലോ ജനയതേ സൃഷ്ടിം പുനഃ കാലോഽപി സംഹരേത് ॥ ൧,൧൦൮.

സമയമാകുമ്പോൾ ശക്തി നഷ്ടപ്പെടും; സമയത്തിൽ തന്നെ ഗർഭത്തിൽ നിലനിൽക്കും; സൃഷ്ടി ഉണ്ടാക്കുന്നതും വീണ്ടും അതിനെ പിൻവലിക്കുന്നതും സമയമാണ്.

കാലഃ സൂക്ഷ്മഗതിര്നിത്യം ദ്വിവിധശ്ചേഹ ഭാവ്യതേ । സ്ഥൂലസംഗ്രഹചാരേണ സൂക്ഷ്മചാരാന്തരേണ ച ॥ ൧,൧൦൮.

സമയം എപ്പോഴും സൂക്ഷ്മമായി സഞ്ചരിക്കുന്നു. ഇവിടെ സമയം രണ്ടുതരത്തിലാണ് കാണുന്നത്: ഒരു പൊതു സഞ്ചാരമായി, മറ്റൊന്ന് സൂക്ഷ്മമായ അന്തർഗതിയായി.

നീതിസാരം സുരേന്ദ്രായ ഇമമൂച ബൃഹസ്പതിഃ । സര്വജ്ഞോ യേന ചേന്ദ്രോഽഭൂദ്ദൈത്യാന്ഹത്വാപ്നുയാദ്ദിവമ് ॥ ൧,൧൦൮.

ബ്രഹസ്പതി ദേവേന്ദ്രനോടു നയത്തിന്റെ സാരം പറഞ്ഞു; അതുപോലെ ഇന്ദ്രൻ എല്ലാം അറിയുന്നവനായി, അസുരന്മാരെ ജയിച്ച് സ്വർഗ്ഗം ലഭിച്ചു.

രാജര്ഷിബ്രാഹ്മണൈഃ കാര്യം ദേവവിപ്രാദിപൂജനമ് । അശ്വമേധേന യഷ്ടബ്യം മഹാപാതകനാശനമ് ॥ ൧,൧൦൮.

രാജാക്കന്മാരും മഹർഷികളും ബ്രാഹ്മണന്മാരും ദേവന്മാരെയും പണ്ഡിതരെയും ആരാധിക്കണം; മഹാപാപങ്ങൾ നശിപ്പിക്കുന്ന അശ്വമേധ യാഗം നടത്തണം.

ഉത്തമൈഃ സഹ സാങ്ഗത്യം പണ്ഡിതൈഃ സഹ സത്കഥാമ് । അലുബ്ധൈഃ സഹ മിത്രത്വം കുര്വാണോ നാവസീദതി ॥ ൧,൧൦൮.

ഉത്തമരോടൊപ്പം സ്നേഹത്തോടെ ഇടപഴകുന്നവനും, പണ്ഡിതന്മാരോടൊപ്പം നല്ലസംസാരമുണ്ടാക്കുന്നവനും, ലോഭമില്ലാത്തവരുമായി സൗഹൃദം പുലർത്തുന്നവനും ഒരിക്കലും നശിക്കില്ല.

പരീവാദം പരാര്ഥം ച പരിഹാസം പരസ്ത്രിയമ് । പരവേശ്മനി വാസം ച ന കുര്വീത കദാചന ॥ ൧,൧൦൮.

പിന്തുണയോ, മറ്റുള്ളവരുടെ ലാഭത്തിനായോ, പരിഹാസമോ, മറ്റൊരാളുടെ ഭാര്യയിലോ, മറ്റൊരാളുടെ വീട്ടിലോ ഒരിക്കലും ആഗ്രഹിക്കരുത്.

പരോഽപി ഹിതവാബന്ധുര്ബന്ധുരപ്യഹിതഃ പരഃ । അഹിതോ ദേഹജോ വ്യാധിര്ഹിതമാരണ്യമൌഷധമ് ॥ ൧,൧൦൮.

സഹായിക്കുന്ന അന്യനാണ് സ്നേഹിതൻ; ഹാനികരമായ ബന്ധുവാണ് അന്യൻ. ശരീരത്തിൽ ഉണ്ടാകുന്ന രോഗം ശത്രുവാണ്; കാട്ടിൽ കിട്ടുന്ന ഔഷധം സ്നേഹിതമാണ്.

സ ബന്ധുര്യോ ഹിതേ യുക്തഃ സ പിതാ യസ്തു പോഷകഃ । തന്മിത്രം യത്ര വിശ്വാസഃ സ ദേശോ യത്ര ജീവ്യതേ ॥ ൧,൧൦൮.

നന്മക്കായി പ്രവർത്തിക്കുന്നവനാണ് സ്നേഹിതൻ; പോഷണം ചെയ്യുന്നവനാണ് പിതാവ്; വിശ്വാസം ഉള്ളവനാണ് സത്യസ്നേഹിതൻ; ജീവിക്കാൻ കഴിയുന്ന ദേശം തന്നെയാണ് നാടു.

സ ഭൃത്യോ യോ വിധേയസ്തു തദ്ബീജം യത്പ്രരോഹതി । സാ ഭാര്യാ യാ പ്രിയം ബ്രൂതേ സ പുത്രോ യസ്തു ജീവതി ॥ ൧,൧൦൮.

ആജ്ഞ പാലിക്കുന്നവനാണ് ഭൃത്യൻ; വളരുന്നതാണു വിത്ത്; സ്നേഹത്തോടെ സംസാരിക്കുന്നവളാണ് ഭാര്യ; ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവനാണ് മകൻ.

സ ജീവതി ഗുണാ യസ്യ ധര്മോ യസ്യ സ ജീവതി । ഗുണധര്മവിഹീനോ യോ നിഷ്ഫല തസ്യ ജീവനമ് ॥ ൧,൧൦൮.

ഗുണമുള്ളവനാണ് ജീവിക്കുന്നത്; ധർമ്മമുള്ളവനാണ് ജീവിക്കുന്നത്; ഗുണവും ധർമ്മവും ഇല്ലാത്തവന്റെ ജീവിതം ഫലഹീനമാണ്.

സാ ഭാര്യാ യാ ഗൃഹേ ദക്ഷാ സാ ഭാര്യായാ പ്രിയംവദാ । സാ ഭാര്യാ യാ പതിപ്രാണാ സാ ഭാര്യാ യാ പതിവ്രതാ ॥ ൧,൧൦൮.

വീട്ടിൽ കൃത്യമായ പ്രവർത്തനത്തിൽ നിപുണയായവളാണ് ഭാര്യ; സ്നേഹത്തോടെ സംസാരിക്കുന്നവളാണ് ഭാര്യ; ഭർത്താവിനെ ആത്മാവുപോലെ കാണുന്നവളാണ് ഭാര്യ; ഭർത്താവിനോട് ഭക്തിയുള്ളവളാണ് ഭാര്യ.

നിത്യ സ്നാതാ സുഗന്ധാ ച നിത്യം ച പ്രിയവാദിനീ । അല്പഭുക്താല്പഭാഷീ ച സതതം മങ്ഗലൈര്യുതാ ॥ ൧,൧൦൮.

എപ്പോഴും കുളിച്ചിരിക്കുന്നവളും സുഗന്ധമുള്ളവളും സദാ സ്നേഹപൂർവ്വം സംസാരിക്കുന്നവളും കുറച്ച് മാത്രം ഭക്ഷിക്കുന്നവളും കുറച്ച് മാത്രം സംസാരിക്കുന്നവളും എപ്പോഴും മംഗളചിഹ്നങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ചവളും ആണ് നല്ല ഭാര്യ.