ഗരുഡപുരാണമ്

ദശാഹാച്ഛുധ്യതേ മാതാ സ്നാനാത്സൂതേ പിതാ ശുചിഃ । സങ്ഗാത്സൂതൌ സൂതകം സ്യാദുപസ്പൃശ്യ പിതാ ശുചിഃ ॥ ൧,൧൦൭.

അമ്മയ്ക്ക് പത്ത് ദിവസം കഴിഞ്ഞാൽ ശുദ്ധി വരും; അച്ഛന് ജനനസമയത്ത് കുളിച്ചാൽ ശുദ്ധി. സമ്പർക്കം മൂലം അശുദ്ധി ഉണ്ടാകുമെങ്കിലും വെള്ളം തളിച്ചാൽ അച്ഛന് ശുദ്ധി ലഭിക്കും.

വിവാഹോത്സവയജ്ഞേഷു അന്തരാ മൃതസൂതകേ । പൂര്വസംകല്പിതാദന്യവര്ജനം ച വിധീയതേ ॥ ൧,൧൦൭.

വിവാഹം, ഉത്സവം, യജ്ഞം എന്നിവയ്ക്കിടയിൽ മരണം അല്ലെങ്കിൽ അശുദ്ധി സംഭവിച്ചാൽ, മുമ്പ് തീരുമാനിച്ച കാര്യങ്ങൾ ഒഴികെ മറ്റൊന്നും ചെയ്യരുത്.

മൃതേന ശുധ്യതേ സൂതിഃ മൃതവജ്ജാതകം ജനൌ । ഗോഗ്രഹാദൌ വിപന്നാനാമേകരാത്രം തു സൂതകമ് ॥ ൧,൧൦൭.

മരണത്താൽ അശുദ്ധി ശുദ്ധിയാകും; ജനനം ജനങ്ങൾക്ക് മരണത്തിനെപ്പോലെ. പശു കവർച്ച പോലുള്ള സംഭവങ്ങളിൽ മരിച്ചവർക്കു ഒരു രാത്രി മാത്രം അശുദ്ധി.

അനാഥപ്രേതവഹനാത്പ്രാണായാമേന ശുധ്യതി । പ്രേതശൂദ്രസ്യ വഹനാന്ത്രിരാത്രമശുചിര്ഭവേത് ॥ ൧,൧൦൭.

അനാഥന്റെ ശവം ചുമക്കുന്നതിൽ നിന്നുള്ള അശുദ്ധി ശ്വാസം നിയന്ത്രിച്ച് ശുദ്ധിയാകും; ശൂദ്രന്റെ ശവം ചുമക്കുമ്പോൾ മൂന്നു രാത്രി അശുദ്ധി നിലനിൽക്കും.

ആത്മഘാതിവിഷോദ്വന്ധകൃമിദഷ്ടേ ന സംസ്കൃതിഃ । ഗോഹതം കൃമിദഷ്ടം ച സ്പൃഷ്ട്വാ കൃച്ഛ്രേണ ശുധ്യതി ॥ ൧,൧൦൭.

ആത്മഹത്യ, വിഷം, ഇരുട്ട്, പാമ്പുകടിയാൽ മരിച്ചവർക്കു സംസ്‌കാരം വേണ്ടതില്ല. പാമ്പ് കൊന്ന പശുവിനെയും കീടം കടിച്ച പശുവിനെയും തൊട്ടാൽ കഠിനമായി ശുദ്ധി നേടണം.

അദുഷ്ടാപതിതം ഭാര്യാ യൌവനേ യാ പരിത്യജേത് । സപ്തജന്മ ഭവേത്സ്ത്രീത്വം വൈധവ്യം ച പുനഃ പുനഃ ॥ ൧,൧൦൭.

ദോഷമോ അപകീർത്തിയോ ഇല്ലാതെ യുവാവായ ഭർത്താവിനെ ഭാര്യ ഉപേക്ഷിച്ചാൽ, ഏഴു ജന്മം സ്ത്രീയായി ജനിക്കുകയും ആവർത്തിച്ച് വിധവയാവുകയും ചെയ്യും.

ബാലഹത്യാ ത്വഗമനാദൃതൌ ച സ്ത്രീ തു സൂകരി । അഗമ്യാ വ്രതകാരിണ്യോ ഭ്രഷ്ടപാനോദകക്രിയാഃ ॥ ൧,൧൦൭.

കുഞ്ഞിനെ കൊല്ലുന്ന സ്ത്രീയും, അന്യപുരുഷനെ സമീപിക്കുന്നവളും, അന്യായമായി പെരുമാറുന്നവളും 'സൂകരി' എന്നറിയപ്പെടുന്നു. അന്യപുരുഷന്മാരെ സമീപിക്കുന്നവരും, വ്രതങ്ങൾ ചെയ്യുന്നവരും, ഗുരുതര പാപം ചെയ്യുന്നവരും ജലകർമ്മത്തിൽ അർഹതയില്ല.

ഔരസഃ ക്ഷേത്രജഃ പുത്രഃ പിതൃജൌ പിണ്ഡദൌ പിതുഃ । പരിവിത്തേസ്തു കൃച്ഛ്രം സ്യാത്കന്യായാഃ കൃച്ഛ്രമേവ ച ॥ ൧,൧൦൭.

മാതാവിൽ നിന്നോ പിതാവിൽ നിന്നോ ജനിച്ച പുത്രന്മാർ പിതാവിന് പിണ്ഡം നൽകണം; ദത്തപുത്രനും പുത്രികയും ശുദ്ധി നേടാൻ കഠിനമായിരിക്കും.

അതികൃച്ഛ്രം ചരേദ്ദാതാ ഹോതാ ചാന്ദ്രായണഞ്ചരേത് । കുബ്ജവാമനഷണ്ഡേഷു ഗദ്ഗദേഷു ജഡേഷു ച ॥ ൧,൧൦൭.

ദാനം ചെയ്യുന്നവനും ഹോമം ചെയ്യുന്നവനും അതികഠിന വ്രതം അനുഷ്ഠിക്കണം; കുബ്ജൻ, വാമനൻ, ഷണ്ഡൻ, തടിച്ചുപറയുന്നവൻ, മന്ദബുദ്ധിയുള്ളവൻ എന്നിവർക്കും ചന്ദ്രായണവ്രതം ചെയ്യണം.

ജാത്യന്ധബധിരേ മൂകേ ന ദോഷഃ പരിവേദനേ । നഷ്ടേ മൃതേ പ്രവ്രജിതേ ക്ലീബേ വാ പതിതേ പതൌ ॥ ൧,൧൦൭.

ജന്മം മുതൽ കുരുടൻ, ബധിരൻ, മൂകൻ എന്നിവരുടെ മരണവാർത്ത അറിയിക്കുന്നതിൽ പാപമില്ല. ഭർത്താവ് കാണാതാവുകയോ മരിക്കുകയോ സന്ന്യാസം സ്വീകരിക്കുകയോ, അശക്തനാകുകയോ, പാതകത്തിലാകുകയോ ചെയ്താൽ അശുദ്ധി വരും.

പഞ്ചസ്വാപത്സു നാരീണാം പതിരന്യോ വിധീയതേ । ഭര്ത്രാ സഹമൃതാ നാരീ രോമാബ്ദാനി വസേദ്ദിവി ॥ ൧,൧൦൭.

അഞ്ചു ദുരന്തങ്ങളിൽ ഭർത്താവ് നഷ്ടപ്പെട്ടാൽ സ്ത്രീക്ക് മറ്റൊരു ഭർത്താവ് അനുവദിച്ചിരിക്കുന്നു. ഭർത്താവിനൊപ്പം മരിക്കുന്ന സ്ത്രീ ശരീരത്തിലെ രോമങ്ങളുടെ എണ്ണമത്ര വർഷം സ്വർഗത്തിൽ വസിക്കും.

ശ്വാദിദഷ്ടസ്തു ഗായത്ത്ര്യാ ജപാച്ഛുദ്ധോ ഭവേന്നരഃ । ദാഹ്യോ ലോകാഗ്നിനാ വിപ്രശ്ചാണ്ഡാലാദ്യൈര്ഹതോഽഗ്നിമാന് ॥ ൧,൧൦൭.

നായയോ മറ്റേതെങ്കിലും മൃഗം കടിച്ചാൽ, ഗായത്രീ ജപം ചെയ്താൽ ആ മനുഷ്യൻ ശുദ്ധിയാകും. ലോകത്തിലെ അഗ്നിയിൽ കത്തിക്കപ്പെട്ട ബ്രാഹ്മണനും ചണ്ഡാളന്മാരോ മറ്റുള്ളവരാൽ കൊല്ലപ്പെട്ടവനും അഗ്നിയുടെ സ്വഭാവം കൈവരിക്കും.

ക്ഷീരൈഃ പ്രക്ഷാല്യ തസ്യാസ്ഥി സ്വാഗ്നിനാ മന്ത്രതോ ദഹേത് । പ്രവാസേ തു മൃതേ ഭൂയഃ കൃത്വാ [https://vedastudy.yolasite.com/kusha1.php കുശമയം] ദഹേത് ॥ ൧,൧൦൭.

അവളുടെ അസ്ഥികൾ പാലിൽ കഴുകി, സ്വന്തം അഗ്നിയിൽ മന്ത്രങ്ങൾ ഉച്ചരിച്ച് ദഹിപ്പിക്കണം. വിദേശത്ത് മരണമുണ്ടായാൽ കുശത്താൽ രൂപം ഉണ്ടാക്കി അതും അഗ്നിയിൽ ദഹിപ്പിക്കണം.

കൃഷ്ണാജിനേ സമാസ്തീര്യ ഷട്ശതാനി പലാശജാന് । ശമീം ശിശ്നേ വിനിഃക്ഷിപ്യ അരണിം വൃഷണേ ക്ഷിപേത് ॥ ൧,൧൦൭.

കറുത്ത കുരങ്ങിൻ തോൽ വിരിച്ച്, ആറു നൂറ് പലാശ ഇലകൾ അതിൽ ഇടണം. ശമീ കുരു പുരുഷാവയവത്തിൽ വച്ച്, അരണി അടിവരണ്ടു വൃഷണത്തിൽ വയ്ക്കണം.

കണ്ഡം ദക്ഷിണഹസ്തേ തു വാമഹസ്തേ തഥോപഭൃത് । പാര്ശ്വേ തൂലൂഖലം ദദ്യാത്പൃഷ്ഠേ തു മുസലം ദദേത് ॥ ൧,൧൦൭.

കൈയിൽ വലതുവശത്ത് ഉലക്കയും ഇടതുവശത്ത് ഉരളിയും വയ്ക്കണം. ഉരളി വശത്ത് വയ്ക്കുകയും ഉലക്ക പിൻവശത്ത് വയ്ക്കുകയും വേണം.

ഉരേ നിഃക്ഷിപ്യ ദൃഷദം തണ്ഡുലാജ്യതിലാന്മുഖേ । ശ്രോത്രേ ച പ്രോക്ഷണീം ദദ്യാദാജ്യസ്ഥാലീം ച ചക്ഷുഷോഃ ॥ ൧,൧൦൭.

ഉറയിൽ കല്ല് വയ്ക്കണം, വായിൽ അരി, നെയ്യ്, എള്ള് എന്നിവ ഇടണം. ചെവിയിൽ തളിക്കാനുള്ള കപ്പും കണ്ണിൽ നെയ്യ് ഇടാനുള്ള പാത്രവും വയ്ക്കണം.

കര്ണേ നേത്രേ മുഖേ ഘ്രാണേ ഹിരണ്യശകലാന് ക്ഷിപേത് । അഗ്നിഹോത്രോപകരണാദ്ബ്രഹ്മലോകഗതിര്ഭവേത് ॥ ൧,൧൦൭.

ചെവിയിൽ, കണ്ണിൽ, വായിൽ, മൂക്കിൽ പൊന്നിന്റെ കഷ്ണങ്ങൾ വയ്ക്കണം. അഗ്നിഹോത്ര ഉപകരണങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ചാൽ ബ്രഹ്മലോകത്തിലേക്കുള്ള വഴി ലഭിക്കും.

അസൌ സ്വര്ഗായ ലോകായ സ്വാഹേത്യാജ്യാഹുതിഃ സകൃത് । ഹംസസാരസക്രൌഞ്ചാനാം ചക്രവാകം ച കുക്രുടമ് ॥ ൧,൧൦൭.

സ്വർഗ്ഗലോകത്തിനായി 'സ്വാഹാ' എന്നു പറയുമ്പോൾ ഒരു പ്രാവശ്യം നെയ്യ് ഹോമം നടത്തണം. ഹംസ, സാരസ്, ക്രൗഞ്ച, ചക്രവാക, കുക്രുട എന്നീ പക്ഷികൾക്കായി ഇത് ചെയ്യണം.

മയരമേഷഘാതീ ച അഹോരാത്രേണ ശുധ്യതി । പക്ഷിണഃ സകലാന്ഹത്വാ അഹോരാത്രേണ ശുധ്യതി ॥ ൧,൧൦൭.

മയര, ആട്, പിറവി എന്നിവയെ കൊല്ലുന്നവൻ ഒരു ദിവസം രാത്രികാലം കഴിഞ്ഞാൽ ശുദ്ധിയാകും. പക്ഷികളെ കൊല്ലുന്നവനും ഒരു ദിവസം രാത്രികാലം കഴിഞ്ഞാൽ ശുദ്ധിയാകും.

സര്വാംശ്ചതുഷ്പദാന്ഹത്വാ അഹോരാത്രോ ഷിതോ ജപേത് । ശൂദ്രം ഹത്വാ ചരേത്കൃച്ഛ്രമതികൃച്ഛ്രം തു വൈശ്യഹാ । ക്ഷത്ത്രം ചാന്ദ്രായണം വിപ്രം ദ്വാവിംശാത്രിംശമാഹരേ (വഹേ) ത് ॥ ൧,൧൦൭.

എല്ലാ നാലുകാലികളെയും കൊല്ലുന്നവൻ ഒരു ദിവസം രാത്രികാലം ജപം ചെയ്യണം. ശൂദ്രനെ കൊല്ലുന്നവൻ കൃച്ച്ര വ്രതം അനുഷ്ഠിക്കണം; വൈശ്യനെ കൊല്ലുന്നവൻ അതികൃച്ച്ര വ്രതം, ക്ഷത്രിയനെ കൊല്ലുന്നവൻ ചന്ദ്രായണ വ്രതം, ബ്രാഹ്മണനെ കൊല്ലുന്നവൻ ഇരുപത്തിരണ്ടോ മുപ്പത്തിമൂന്നോ ദിവസം പ്രായശ്ചിത്തം ചെയ്യണം.

ശ്രീഗരുഡമഹാപുരാണമ് ൧൦൮ സൂത ഉവാച । നീതിസാരം പ്രവക്ഷ്യാമി അര്ഥശാസ്ത്രാദിസംശ്രിതമ് । രാജാദിഭ്യോ ഹിതം പുണ്യമായുഃ സ്വര്ഗാദിദായകമ് ॥ ൧,൧൦൮.

സൂതൻ പറഞ്ഞു: ഞാൻ നീതിയുടെ സാരം പറയാം. അതു അർത്ഥശാസ്ത്രം മുതലായ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ നിന്നെടുത്തതാണ്. രാജാക്കന്മാർക്കും മറ്റുള്ളവർക്കും ഉപകാരപ്രദവും പുണ്യകരവും ആയുസ്സും സ്വർഗ്ഗവും മറ്റും നൽകുന്നതുമാണ്.

സദ്ഭിഃ സങ്ഗം പ്രകുര്വീത സിദ്ധികാമഃ സദാ നരഃ । നാസദ്ഭിരിഹലോകായ പരലോകായ വാ ഹിതമ് ॥ ൧,൧൦൮.

വിജയം ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ എപ്പോഴും സദാചാരികളുമായി സ്നേഹബന്ധം പുലർത്തണം. ദുഷ്ടരുമായി സുഖം ഈ ലോകത്തോ മറ്റുള്ള ലോകത്തോ ലഭിക്കില്ല.

വര്ജയേത്ക്ഷുദ്രസംവാദമദുഷ്ടസ്യ തു ദര്ശനമ് । വിരോധം സഹ മിത്രേണ സംപ്രീതിം ശത്രുസേവിനാ ॥ ൧,൧൦൮.

നിസ്സാരമായ സംഭാഷണം ഒഴിവാക്കണം, ദുഷ്ടരെ കാണുന്നതും ഒഴിവാക്കണം, സുഹൃത്തുമായി വൈരം ചെയ്യരുത്, ശത്രുക്കളെ സേവിക്കുന്നവരുമായി അടുക്കരുത്.

മൂര്ഖശിഷ്യോപദേശേന ദുഷ്ടസ്ത്രീഭരണേന ച । ദുഷ്ടാനാം സംപ്രയോഗേണ പണ്ഡിതോഽപ്യവസീദതി ॥ ൧,൧൦൮.

മണ്ടനായ ശിഷ്യനെ ഉപദേശിച്ചാലും, ദുഷ്ടസ്ത്രീയെ പോറ്റിയാലും, ദുഷ്ടരുമായി കൂട്ടുകൂടിയാലും പണ്ഡിതനും നശിക്കും.

ബ്രാഹ്മണം ബാലിശം ക്ഷത്ത്രമയോദ്ധാരം വിശം ജഡമ് । ശൂദ്രമക്ഷരസംയുക്തം ദൂരതഃ പരിവര്ജയേത് ॥ ൧,൧൦൮.

കുഞ്ഞായ ബ്രാഹ്മണനെയും യുദ്ധം വിട്ടോടുന്ന ക്ഷത്രിയനെയും, മന്ദബുദ്ധിയായ വൈശ്യനെയും, അക്ഷരജ്ഞനായ ശൂദ്രനെയും ദൂരത്ത് നിന്ന് പോലും ഒഴിവാക്കണം.

കാലേന രിപുണാസന്ധിഃ കാലേ മിത്രേണ വിഗ്രഹഃ । കാര്യകാരണമാശ്രിത്യ കാലം ക്ഷിപതി പണ്ഡിതഃ ॥ ൧,൧൦൮.

സമയമെത്തുമ്പോൾ ശത്രുവുമായി സമാധാനം ചെയ്യണം, സമയമെത്തുമ്പോൾ സുഹൃത്തുമായി വൈരം ചെയ്യണം. കാര്യത്തിനനുസരിച്ച് സമയത്തെ അനുസരിച്ച് പണ്ഡിതൻ പ്രവർത്തിക്കും.

കാലഃ പചതി ഭൂതാനി കാലഃ സംഹരതേ പ്രജാഃ । കാലഃ സുപ്തേഷു ജാഗര്തി കാലോ ഹി ദുരതിക്രമഃ ॥ ൧,൧൦൮.

സമയമാണ് സകല ജീവികളെയും വളർത്തുന്നത്, സമയമാണ് സകലരെയും പിൻവലിക്കുന്നത്. എല്ലാവരും ഉറങ്ങുമ്പോഴും സമയം ജാഗരൂകനാണ്, കാരണം സമയത്തെ അതിക്രമിക്കാൻ കഴിയില്ല.

കാലേഷു ഹരതേ വീര്യം കാലേ ഗര്ഭേ ച വര്തതേ । കാലോ ജനയതേ സൃഷ്ടിം പുനഃ കാലോഽപി സംഹരേത് ॥ ൧,൧൦൮.

സമയമാകുമ്പോൾ ശക്തി നഷ്ടപ്പെടും; സമയത്തിൽ തന്നെ ഗർഭത്തിൽ നിലനിൽക്കും; സൃഷ്ടി ഉണ്ടാക്കുന്നതും വീണ്ടും അതിനെ പിൻവലിക്കുന്നതും സമയമാണ്.

കാലഃ സൂക്ഷ്മഗതിര്നിത്യം ദ്വിവിധശ്ചേഹ ഭാവ്യതേ । സ്ഥൂലസംഗ്രഹചാരേണ സൂക്ഷ്മചാരാന്തരേണ ച ॥ ൧,൧൦൮.

സമയം എപ്പോഴും സൂക്ഷ്മമായി സഞ്ചരിക്കുന്നു. ഇവിടെ സമയം രണ്ടുതരത്തിലാണ് കാണുന്നത്: ഒരു പൊതു സഞ്ചാരമായി, മറ്റൊന്ന് സൂക്ഷ്മമായ അന്തർഗതിയായി.