ഗരുഡപുരാണമ്

ദണ്ഡാജിനോപവീതാനി മേഖലാം ചൈവ ധാരയേത് 94.

ദണ്ഡം, മയില്പ്പുര, പൂണൂൽ, മെഖല എന്നിവ ധരിക്കണം.

ആദിമധ്യാവസാനേഷു ഭവേച്ഛന്ദോപലക്ഷിതാ 94.

ആരംഭത്തിലും നടുവിലും അവസാനം പോലും ഛന്ദസ്സിനെ ശ്രദ്ധിക്കണം.

കൃതാഗ്നികാര്യ്യോ ഭുഞ്ജീത വിനീതോ ഗുര്വനുജ്ഞയാ 94.

അഗ്നികാര്യങ്ങൾ ചെയ്തശേഷം, വിനയത്തോടെ ഗുരുവിന്റെ അനുമതിയോടെ ഭക്ഷണം കഴിക്കണം.

ബ്രഹ്മചാര്യ്യാസ്ഥിതോ നൈകമന്നമദ്യാദനാപദി 94.

ബ്രഹ്മചാര്യത്തിൽ നില്ക്കുമ്പോൾ, അത്യാവശ്യത്തിൽ അല്ലെങ്കിൽ ഒരൊറ്റ ഭക്ഷണം പോലും കഴിക്കരുത്.

മധു മാംസം തഥാ സ്വിന്നമിത്യാദി പരിവര്ജയേത് 94.

തേനു, മാംസം, പാചകമാക്കിയ ഭക്ഷണം എന്നിവ ഒഴിവാക്കണം.

ഉപനീയ ദദാത്യേനാമാചാര്യ്യഃ സ പ്രകീര്ത്തിതഃ 94.

ഉപനയനത്തിന് ശേഷം, ആചാര്യൻ അവനു പൂണൂൽ നൽകുന്നു; അങ്ങനെ അവൻ അറിയപ്പെടുന്നു.

ഏതേ മാന്യാ യഥാപൂര്വമേഭ്യോ മാതാ ഗരീയസീ 94.

ഇവരെ മുമ്പുപോലെ ആദരിക്കണം; ഇവരിൽ അമ്മയാണ് ഏറ്റവും വലിയവൾ.

ഗ്രഹണാന്തികമിത്യേകേ കേശാന്തശ്ചൈവ ഷോഡശേ 94.

ചിലർ പറയുന്നത് പൂണൂൽ ധരിക്കുന്ന സമയത്താണെന്നും, ചിലർ പതിനാറാം വയസ്സിൽ മുടി മുറിക്കുന്ന സമയത്താണെന്നും പറയുന്നു.

ബ്രഹ്മക്ഷത്ത്രവിശാം കാല ഔപനായനികഃ പരഃ 94.

ബ്രാഹ്മണൻ, ക്ഷത്രിയൻ, വൈശ്യൻ എന്നിവർക്ക് ഉപനയനത്തിന് വേറിട്ട സമയങ്ങളുണ്ട്.

സാവിത്രീപതിതാ വ്രാത്യാ വ്രാത്യസ്തോമാദൃതേ ക്രതോഃ 94.

സാവിത്രി നഷ്ടപ്പെട്ടാൽ, വ്രാത്യസ്തോമ യാഗം ചെയ്യാതെ വ്രാത്യനായി മാറും.

ബ്രാഹ്മണക്ഷത്ത്രിയ വിശസ്തസ്മാദേതേ ദ്വിജാതയഃ 94.

അതിനാൽ, ബ്രാഹ്മണൻ, ക്ഷത്രിയൻ, വൈശ്യൻ ഇവരാണ് ദ്വിജന്മാർ.

വേദ ഏവ ദ്വിജാതീനാം നിഃ ശ്രേയസകരഃ പരഃ 94.

ദ്വിജന്മാർക്ക്, വേദം മാത്രമാണ് പരമശ്രേയസ്സിന് വഴി.

പിതൄന്മധുഘൃതാഭ്യാം ച ഋചോഽധീതേ ഹി സോഽന്വഹമ് 94.

ആൾ ദിവസേന ഋക് പഠിച്ചാൽ, പിതാക്കന്മാർക്ക് തേനും നെയ്യും അർപ്പണം ചെയ്യുന്നു.

സന്തര്പയേത്പിതൄന്ദേവാന്സോഽന്വഹം ഹി ഘൃതാമൃതൈഃ 94.

അവൻ ഓരോ ദിവസവും പിതാക്കളെയും ദേവതകളെയും നെയ്യും അമൃതവും അർപ്പിച്ച് തൃപ്തിപ്പെടുത്തണം.

ഇതിഹാസാംസ്തഥാ വിദ്യാ യോഽധീതേ ശക്തിതോഽന്വഹമ് 94.

ആളൊരുവൻ തന്റെ ശേഷിയനുസരിച്ച് ഓരോ ദിവസവും ഇതിഹാസങ്ങളും വിജ്ഞാനങ്ങളും പഠിച്ചാൽ,

തേ തൃപ്താസ്തര്പയന്ത്യേനം സര്വകാമഫലൈഃ ശുഭൈഃ 94.

അങ്ങനെയുള്ള പിതാക്കന്മാർ തൃപ്തരായി, അവനു എല്ലാ ശുഭഫലങ്ങളും നൽകുന്നു.

ഭൂമിദാനസ്യ തപസഃ സ്വാധ്യായഫലഭാഗ്ദ്വിജഃ 94.

ഭൂമി ദാനം ചെയ്യുന്നവനും, തപസ്സു ചെയ്യുന്നവനും, സ്വാധ്യായം ചെയ്യുന്നവനും അതിന്റെ ഫലം അനുഭവിക്കും.

തദഭാവേഽസ്യ തനയേ പത്ന്യാം വൈശ്വാനരേഽപി വാ ബ്രഹ്മലോകമവാപ്നോതി ന ചേഹ ജായതേ പുനഃ ॥ 94.

അവനു മകനില്ലെങ്കിൽ, ഭാര്യയിലൂടെയോ അഗ്നിയിലൂടെയോ ബ്രഹ്മലോകം പ്രാപിച്ചു, വീണ്ടും ഈ ലോകത്ത് ജനിക്കില്ല.

ഇത ശ്രീഗാരുഡേ മഹാപുരാണേ പൂര്വഖണ്ഡേ പ്രഥമാംശാക്യേ ആചാരകാണ്ഡേ യാജ്ഞവല്ക്യോക്തവര്ണധര്മനിരൂപണം നാമ ചതുര്നവതിതമോഽധ്യായഃ

ഇവിടെ ശ്രീഗരുഡ മഹാപുരാണത്തിലെ പൂർവഖണ്ഡത്തിലെ ആചാരകാണ്ഡത്തിൽ യാജ്ഞവൽക്ക്യൻ പറഞ്ഞ വർണ്ണധർമ്മങ്ങൾ വിശദീകരിക്കുന്ന നാന്പതിനാലാമത്തെ അധ്യായം അവസാനിക്കുന്നു.

ശ്രൃണ്വന്തു മുനയോ ധര്മാന് ഗൃഹസ്ഥസ്യ യതവ്രതാഃ 95.

വ്രതനിഷ്ഠരായ മുനികൾ ഗൃഹസ്ഥന്റെ ധർമ്മങ്ങൾ കേൾക്കട്ടെ.

സമാപിതബ്രഹ്മചര്യ്യോ ലക്ഷണ്യാം സ്ത്രിയമുദ്വഹേത് 95.

ബ്രഹ്മചര്യകാലം പൂർത്തിയാക്കിയ ശേഷം, നല്ല ഗുണങ്ങളുള്ള സ്ത്രീയെ വിവാഹം കഴിക്കണം.

അരോഗിണീം ഭ്രാതൃമതീമസമാനാര്ഷഗോത്രജാമ് 95.

ആ സ്ത്രീ ആരോഗ്യവതിയും സഹോദരന്മാർ ഉള്ളവളും, അച്ഛനോ അമ്മയോ ഉള്ള വംശത്തിൽ പെട്ടതല്ലാത്തവളും ആയിരിക്കണം.

ദശപുരുഷവിഖ്യാതാച്ഛ്രോത്രിയാണാം മഹാകുലാത് 95.

പത്ത് തലമുറകളായി പ്രശസ്തമായ ശ്രോത്രിയരായ മഹാകുലത്തിൽ നിന്നുള്ളവളായിരിക്കണം.

യദുച്യതേ ദ്വിജാതീനാം ശൂദ്രാദ്ദാരോപസംഗ്രഹഃ 95.

ദ്വിജന്മാർക്ക് ശൂദ്രവംശത്തിൽ നിന്നുള്ള സ്ത്രീയെ വിവാഹം ചെയ്യുന്നതിനെക്കുറിച്ച് പറയുന്നതു,

തിസ്രോ വര്ണാനുപൂര്വ്യേണ ദ്വേ തഥൈകാ യഥാക്രമമ് 95.

അവർക്കു ക്രമാനുസരിച്ച് മൂന്ന്, രണ്ട്, ഒന്ന് എന്നിങ്ങനെയാണ്.

ബ്രാഹ്മോ വിവാഹ ആഹൂയ ദീയതേ ശക്ത്യലങ്കൃതാ 95.

ബ്രാഹ്മ വിവാഹം എന്നത്, ക്ഷമതാനുസരിച്ച് അലങ്കരിച്ച് ക്ഷണിച്ച ശേഷം സ്ത്രീയെ നൽകുന്നതാണ്.

യജ്ഞസ്ഥായര്ത്വിജേ ദൈവമാദായാര്ഷസ്തു ഗോയുഗമ് 95.

യജ്ഞസ്ഥലത്തിൽ ഋത്വിക്കിന് നൽകുന്നതാണ് ദൈവവിവാഹം; പശുവിൻറെ ഒരു ജോഡി സ്വീകരിക്കുന്നതാണു ഋഷിവിവാഹം.

ഇത്യുക്ത്വാ ചരതാം ധര്മം സഹ യാ ദീയതേഽര്ഥിനേ 95.

ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞശേഷം, ധർമ്മം അനുഷ്ഠിക്കാൻ ഒരുമിച്ച് പോകുന്നവർക്കു സ്ത്രീയെ നൽകുന്നതാണ് പ്രായപത്യമവിവാഹം.

ആസുരോ ദ്രവിണാദാനാദ്ഗാന്ധര്വഃ സമയാന്മിഥഃ 95.

ധനം വാങ്ങിയാണ് അസുരവിവാഹം; പരസ്പര സമ്മതത്തോടെയാണ് ഗന്ധർവവിവാഹം.