ഏവം പ്രക്ഷാല്യതേ പ്രാജ്ഞൈരാത്മാ ബന്ധാച്ച രക്ഷ്യതേ 88.
ഇങ്ങനെ, ജ്ഞാനികൾ സ്വയം ശുദ്ധീകരിച്ച് ബന്ധത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടുന്നു.
രുചിരുവാച തത്കഥം കര്മണോ മാര്ഗേ ഭവന്തോ യോജയന്തി മാമ് ॥ 88.
രുചി ചോദിച്ചു: അങ്ങനെ എങ്കിൽ, ഭവാന്മാർ എങ്ങനെ എന്നെ കർമ്മമാർഗ്ഗത്തിൽ പ്രവേശിപ്പിക്കുന്നു?
പിതര ഉചുഃ കിം തു വിദ്യാപരിപ്രാപ്തൌ ഹേതുഃ കര്മ ന സംശയഃ ॥ 88.
പിതാക്കന്മാർ പറഞ്ഞു: എങ്കിലും, വിദ്യ ലഭിക്കാൻ കാരണമാകുന്നത് കർമ്മം തന്നെയാണ്, ഇതിൽ സംശയം ഇല്ല.
വിഹിതാകരണാനര്ഥോ ന സദ്ഭിഃ ക്രിയതേ തു യഃ 88.
നൽകിയിരിക്കുന്ന കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യാതിരിക്കുന്നതിൽ നിന്നുള്ള ദോഷം നല്ലവരൊന്നും ചെയ്യാറില്ല.
പ്രക്ഷാലയാമീതി ഭവാന്യദേതന്മന്യതേ വരമ് 88.
ഭവാനി ഇതിനെ ഏറ്റവും നല്ലത് എന്ന് കരുതുന്നു: 'ഞാൻ തന്നെ ശുദ്ധീകരിക്കട്ടെ.'
അവിദ്യാപ്യുപകാരായ വിഷവജ്ജായതേ നൃണാമ് 88.
അജ്ഞാനവും ചിലപ്പോഴെങ്കിലും വിഷംപോലെ ആളുകൾക്ക് ഉപകാരപ്പെടുന്നു.
തസ്മാദ്വത്സ കുരുഷ്വ ത്വം വിധിവദ്ദാരസംഗ്രഹമ് 88.
അതിനാൽ, മകനേ, നീ വിധിപ്രകാരം ഭാര്യയെ സ്വീകരിക്കാൻ ശ്രമിക്കണം.
വൃദ്ധോഽഹം സാമ്പ്രതം കോ മേ പിതരഃ സമ്പ്രിദാസ്യതി 88.
ഞാൻ ഇപ്പോൾ വയസ്സായിരിക്കുന്നു — ആരാണ് എനിക്ക് മകളെ വിവാഹം നൽകാൻ തയ്യാറാവുക?
അസ്മാകം പതനം വത്സ ഭവതശ്ചാപ്യധോഗതിഃ 88.
മകനേ, ഞങ്ങൾക്കും നിനക്കും താഴോട്ടുള്ള വഴിയാണ് മുന്നിൽ കിടക്കുന്നത്.
ഇത്യുക്ത്വാ പിതരസ്തസ്യ പശ്യതോ മുനിസത്തമ 88.
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ ശേഷം, ആ മഹർഷി നോക്കുന്പോൾ അവന്റെ അച്ഛൻ പറഞ്ഞു.
മുനിഃ ക്രൌംചുകയേ പ്രാഹ മാര്കണ്ഡേയോ മഹാതപാഃ 88.
മഹാ തപസ്വിയായ മാർകണ്ടേയൻ കൌഞ്ചുകനെ അഭിസംബോധന ചെയ്തു.
ഇതി ശ്രാഗാരുഡേ മഹാപുരാണേ പൂര്വഖണ്ഡേ പ്രഥമാംശാഖ്യേ ആചാരകാണ്ഡേ കര്മജ്ഞാനമാ നാമാഷ്ടാശീതിതമോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ ശ്രീമദ് ഗരുഡ മഹാപുരാണത്തിലെ ആദ്യഭാഗത്തിലെ ആചാരഖണ്ഡത്തിൽ 'കർമ്മജ്ഞാനം' എന്ന അശീത്യെട്ടാം അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.
പൃഷ്ടഃ ക്രൌഞ്ചുകിനോവാച മാര്കണ്ഡേയഃ പുനശ്ച തമ് 89.
കൌഞ്ചുകൻ ചോദിച്ചപ്പോൾ മാർകണ്ടേയൻ വീണ്ടും അവനോട് പറഞ്ഞു.
കന്യാഭിലാഷീ വിപ്രര്ഷിഃ പരിബഭ്രാമ മേദിനീമ് ചിന്താമവാപ മഹീതമതീവോദ്വിഗ്നമാനസഃ ॥ 89.
കന്യയെ ആഗ്രഹിച്ച് ആ മഹർഷി ഭൂമിയിൽ ചുറ്റി നടക്കുമ്പോൾ, വലിയ വിഷമത്തിൽ ആകുലമായ മനസ്സോടെ ദു:ഖിച്ചു.
കിം കരോമി ക്വ ഗച്ഛാമി കഥം മേ ദാരസംഗ്രഹഃ 89.
'എന്ത് ചെയ്യണം? എവിടെ പോകണം? എങ്ങനെ ഭാര്യയെ നേടാം?'
ഇതി ചിന്തയതസ്തസ്യമതിര്ജാതാ മഹാത്മനഃ 89.
ഇങ്ങനെ ആലോചിച്ചപ്പോൾ, ആ മഹാത്മാവിന്റെ മനസ്സിൽ ഒരു ഉറച്ച തീരുമാനം ഉണ്ടായി.
തതോ വര്ഷശതം ദിവ്യം തപസ്തേപേ മഹാമനാഃ ആരാധനായ സ തദാ പരം നിയമമാസ്ഥിതഃ ॥ 89.
ശേഷം, മനസ്സിൽ ദൃഢതയോടെ, പരമേശ്വരനെ പ്രസാദിപ്പിക്കാൻ നൂറു ദൈവവർഷം കടുത്ത തപസ് അനുഷ്ഠിച്ചു.
തതഃ പ്രദര്ശയാമാസ ബ്രഹ്മാ ലോകപിതാമഹഃ 89.
അതിനുശേഷം ലോകപിതാവായ ബ്രഹ്മാവ് അവന്റെ മുമ്പിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
തതോഽസൌ പ്രണിപത്യാഹ ബ്രഹ്മാണം ജഗതോ ഗതിമ് 89.
അവൻ നമസ്കരിച്ചു, ലോകത്തിന്റെ മാർഗ്ഗദർശകനായ ബ്രഹ്മാവിനോട് പറഞ്ഞു.
പ്രജാപതിസ്ത്വം ഭവിതാ സ്രഷ്ടവ്യാ ഭവതാ പ്രജാഃ 89.
'നീ പ്രജാപതിയാകും; നീ പ്രജകൾ സൃഷ്ടിക്കണം.'
കൃത്വാ കൃതാധികാരസ്ത്വം തതഃ സിദ്ധിമവാപ്യസി 89.
നിന്റെ കടമ നിർവ്വഹിച്ച ശേഷം നീ സിദ്ധി നേടും.
കാമം ചേമമഭിധ്യായ ക്രിയതാം പിതൃപൂജനമ് പത്നീം സുതാംശ്ച സന്തുഷ്ടാഃ കിം ന ദദ്യുഃ പിതാമഹാഃ ॥ 89.
ഇത് ആഗ്രഹിച്ചാൽ, പിതൃകർമങ്ങൾ അനുഷ്ഠിക്കണം; ഭാര്യയും മക്കളും ലഭിച്ചാൽ, പിതാമഹന്മാർ അതിൽ സന്തോഷിച്ച് അതു നിഷേധിക്കില്ല.
ഇത്യൃഷിര്വചനം ശ്രുത്വാ ബ്രഹ്മണോഽവ്യക്തജന്മനഃ 89.
മഹാബ്രഹ്മാവിന്റെ ജനനത്തെക്കുറിച്ച് മഹർഷിയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ,
തുഷ്ടാവ ച പിതൄന്വിപ്രഃ സ്തവൈരേഭിരഥാദൃതഃ 89.
ആ ബ്രാഹ്മണൻ ഈ സ്തോത്രങ്ങൾ കൊണ്ടു പിതൃങ്ങൾക്കു ഭക്തിപൂർവ്വം വന്ദനം അർപ്പിച്ചു.
നമസ്യേഽഹം പിതൄന് ഭക്ത്യാ യേ വസന്ത്യധിദേവതമ് 89.
ദേവതകളോടൊപ്പം വസിക്കുന്ന പിതൃങ്ങൾക്കു ഞാൻ ഭക്തിയോടെ വന്ദനം ചെയ്യുന്നു.
നമസ്യേഽഹം പിതൄന് സ്വര്ഗേ യേ തര്പ്യന്തേ മഹര്ഷിഭിഃ 89.
സ്വർഗത്തിൽ മഹർഷിമാർ തൃപ്തിപ്പെടുത്തുന്ന പിതൃങ്ങൾക്കു ഞാൻ വന്ദനം ചെയ്യുന്നു.
നമസ്യേഽഹം പിതൄന്സ്വര്ഗേ സിദ്ധാഃ സന്തര്പയന്തി യാന് 89.
സ്വർഗത്തിൽ സിദ്ധന്മാർ തൃപ്തിപ്പെടുത്തുന്ന പിതൃങ്ങൾക്കു ഞാൻ വന്ദനം ചെയ്യുന്നു.
നമസ്യേഽഹം പിതൄന് ഭക്ത്യാ യേഽര്ച്യന്തേ ഗുഹ്യകൈര്ദിവി 89.
ദിവിയിൽ ഗുഹ്യകന്മാർ ആരാധിക്കുന്ന പിതൃങ്ങൾക്കു ഞാൻ ഭക്തിപൂർവ്വം വന്ദനം ചെയ്യുന്നു.
നമസ്യേഽഹം പിതൄന്മര്ത്യൈരര്ച്യന്തേ ഭുവി യേ സദാ 89.
ഭൂമിയിൽ മനുഷ്യർ എപ്പോഴും ആരാധിക്കുന്ന പിതൃങ്ങൾക്കു ഞാൻ വന്ദനം ചെയ്യുന്നു.
നമസ്യേഽഹം പിതൄന്വിപ്രൈരര്ച്യന്തേ ഭുവി യേ സദാ 89.
ഭൂമിയിൽ ബ്രാഹ്മണർ എപ്പോഴും ആരാധിക്കുന്ന പിതൃങ്ങൾക്കു ഞാൻ വന്ദനം ചെയ്യുന്നു.