ഗരുഡപുരാണമ്

ക്ലേശബോധൈകകം പുത്രം അന്യായേന ഭവേത്തവ 88.

കഷ്ടം, അറിവ്, അല്ലെങ്കിൽ അന്യായമായ വഴി കൊണ്ട് മകൻ ജനിച്ചാൽ, ആ മകൻ നിന്റെതായിത്തീരും.

പരിഗ്രഹോഽതിദുഃ ഖായ പാപായാ ധോഗതേസ്തഥാ 88.

അതിയായ ആഗ്രഹം കൊണ്ടോ പാപബുദ്ധിയാൽ ഭാര്യയെ സ്വീകരിക്കുന്നത് കുറ്റകരമാണ്.

ആത്മനഃ സംശയോപായഃ ക്രിയതേ ക്ഷണമന്ത്രണാത് 88.

ചിന്തയില്ലാതെ ഒരു നിമിഷം പോലും പ്രവർത്തിച്ചാൽ, സ്വയം സംശയത്തിലാകുന്നു.

പ്രക്ഷാല്യതേഽനുദിവസം യ ആത്മാ നിഷ്പരിഗ്രഹഃ 88.

സ്വന്തമായ സമ്പത്ത് ഇല്ലാത്തവൻ ഓരോ ദിവസവും സ്വയം ശുദ്ധീകരിക്കുന്നു.

അനേകഭവസംഭൂതകര്മപങ്കാങ്കിതോ ബുധൈഃ 88.

അനേകം ജന്മങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള കർമ്മങ്ങളുടെ മലയിൽ മുങ്ങിയവനാണ് ജ്ഞാനികൾ പറയുന്നത്.

പിതര ഊചുഃ കിം തു നോപായമാര്ഗോഽയം യതസ്ത്വം പുത്ര വര്ത്തസേ ॥ 88.

പിതാക്കന്മാർ പറഞ്ഞു: എങ്കിലും, മകനേ, നീ നടത്തുന്നത് ഈ മാർഗ്ഗമോ ഉപായമോ അല്ല.

പഞ്ചയജ്ഞൈസ്തപോദാനൈരശുഭം നുദതസ്തവ 88.

അഞ്ചു യജ്ഞങ്ങൾ, തപസ്സു, ദാനം എന്നിവയാൽ നീ അശുഭം അകറ്റുന്നു.

ഏവം ന ബന്ധോ ഭവതി കുര്വതഃ കാരണാത്മകമ് 88.

ശരിയായ ഉദ്ദേശ്യത്തോടെ പ്രവർത്തിക്കുന്നവനു ബന്ധം ഉണ്ടാകുന്നില്ല.

പൂര്വകര്മ കൃതം ഭോഗൈഃ ക്ഷീയതേ ഹ്യനിശന്തഥാ 88.

പഴയ കർമ്മങ്ങൾ അനുഭവങ്ങൾകൊണ്ട്, അല്പം അല്പമായി, തുടർച്ചയായി ക്ഷയിക്കുന്നു.

ഏവം പ്രക്ഷാല്യതേ പ്രാജ്ഞൈരാത്മാ ബന്ധാച്ച രക്ഷ്യതേ 88.

ഇങ്ങനെ, ജ്ഞാനികൾ സ്വയം ശുദ്ധീകരിച്ച് ബന്ധത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടുന്നു.

രുചിരുവാച തത്കഥം കര്മണോ മാര്ഗേ ഭവന്തോ യോജയന്തി മാമ് ॥ 88.

രുചി ചോദിച്ചു: അങ്ങനെ എങ്കിൽ, ഭവാന്മാർ എങ്ങനെ എന്നെ കർമ്മമാർഗ്ഗത്തിൽ പ്രവേശിപ്പിക്കുന്നു?

പിതര ഉചുഃ കിം തു വിദ്യാപരിപ്രാപ്തൌ ഹേതുഃ കര്മ ന സംശയഃ ॥ 88.

പിതാക്കന്മാർ പറഞ്ഞു: എങ്കിലും, വിദ്യ ലഭിക്കാൻ കാരണമാകുന്നത് കർമ്മം തന്നെയാണ്, ഇതിൽ സംശയം ഇല്ല.

വിഹിതാകരണാനര്ഥോ ന സദ്ഭിഃ ക്രിയതേ തു യഃ 88.

നൽകിയിരിക്കുന്ന കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യാതിരിക്കുന്നതിൽ നിന്നുള്ള ദോഷം നല്ലവരൊന്നും ചെയ്യാറില്ല.

പ്രക്ഷാലയാമീതി ഭവാന്യദേതന്മന്യതേ വരമ് 88.

ഭവാനി ഇതിനെ ഏറ്റവും നല്ലത് എന്ന് കരുതുന്നു: 'ഞാൻ തന്നെ ശുദ്ധീകരിക്കട്ടെ.'

അവിദ്യാപ്യുപകാരായ വിഷവജ്ജായതേ നൃണാമ് 88.

അജ്ഞാനവും ചിലപ്പോഴെങ്കിലും വിഷംപോലെ ആളുകൾക്ക് ഉപകാരപ്പെടുന്നു.

തസ്മാദ്വത്സ കുരുഷ്വ ത്വം വിധിവദ്ദാരസംഗ്രഹമ് 88.

അതിനാൽ, മകനേ, നീ വിധിപ്രകാരം ഭാര്യയെ സ്വീകരിക്കാൻ ശ്രമിക്കണം.

വൃദ്ധോഽഹം സാമ്പ്രതം കോ മേ പിതരഃ സമ്പ്രിദാസ്യതി 88.

ഞാൻ ഇപ്പോൾ വയസ്സായിരിക്കുന്നു — ആരാണ് എനിക്ക് മകളെ വിവാഹം നൽകാൻ തയ്യാറാവുക?

അസ്മാകം പതനം വത്സ ഭവതശ്ചാപ്യധോഗതിഃ 88.

മകനേ, ഞങ്ങൾക്കും നിനക്കും താഴോട്ടുള്ള വഴിയാണ് മുന്നിൽ കിടക്കുന്നത്.

ഇത്യുക്ത്വാ പിതരസ്തസ്യ പശ്യതോ മുനിസത്തമ 88.

ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ ശേഷം, ആ മഹർഷി നോക്കുന്പോൾ അവന്റെ അച്ഛൻ പറഞ്ഞു.

മുനിഃ ക്രൌംചുകയേ പ്രാഹ മാര്കണ്ഡേയോ മഹാതപാഃ 88.

മഹാ തപസ്വിയായ മാർകണ്ടേയൻ കൌഞ്ചുകനെ അഭിസംബോധന ചെയ്തു.

ഇതി ശ്രാഗാരുഡേ മഹാപുരാണേ പൂര്വഖണ്ഡേ പ്രഥമാംശാഖ്യേ ആചാരകാണ്ഡേ കര്മജ്ഞാനമാ നാമാഷ്ടാശീതിതമോഽധ്യായഃ

ഇങ്ങനെ ശ്രീമദ്‌ ഗരുഡ മഹാപുരാണത്തിലെ ആദ്യഭാഗത്തിലെ ആചാരഖണ്ഡത്തിൽ 'കർമ്മജ്ഞാനം' എന്ന അശീത്യെട്ടാം അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.

പൃഷ്ടഃ ക്രൌഞ്ചുകിനോവാച മാര്കണ്ഡേയഃ പുനശ്ച തമ് 89.

കൌഞ്ചുകൻ ചോദിച്ചപ്പോൾ മാർകണ്ടേയൻ വീണ്ടും അവനോട് പറഞ്ഞു.

കന്യാഭിലാഷീ വിപ്രര്ഷിഃ പരിബഭ്രാമ മേദിനീമ് ചിന്താമവാപ മഹീതമതീവോദ്വിഗ്നമാനസഃ ॥ 89.

കന്യയെ ആഗ്രഹിച്ച് ആ മഹർഷി ഭൂമിയിൽ ചുറ്റി നടക്കുമ്പോൾ, വലിയ വിഷമത്തിൽ ആകുലമായ മനസ്സോടെ ദു:ഖിച്ചു.

കിം കരോമി ക്വ ഗച്ഛാമി കഥം മേ ദാരസംഗ്രഹഃ 89.

'എന്ത് ചെയ്യണം? എവിടെ പോകണം? എങ്ങനെ ഭാര്യയെ നേടാം?'

ഇതി ചിന്തയതസ്തസ്യമതിര്ജാതാ മഹാത്മനഃ 89.

ഇങ്ങനെ ആലോചിച്ചപ്പോൾ, ആ മഹാത്മാവിന്റെ മനസ്സിൽ ഒരു ഉറച്ച തീരുമാനം ഉണ്ടായി.

തതോ വര്ഷശതം ദിവ്യം തപസ്തേപേ മഹാമനാഃ ആരാധനായ സ തദാ പരം നിയമമാസ്ഥിതഃ ॥ 89.

ശേഷം, മനസ്സിൽ ദൃഢതയോടെ, പരമേശ്വരനെ പ്രസാദിപ്പിക്കാൻ നൂറു ദൈവവർഷം കടുത്ത തപസ് അനുഷ്ഠിച്ചു.

തതഃ പ്രദര്ശയാമാസ ബ്രഹ്മാ ലോകപിതാമഹഃ 89.

അതിനുശേഷം ലോകപിതാവായ ബ്രഹ്മാവ് അവന്റെ മുമ്പിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.

തതോഽസൌ പ്രണിപത്യാഹ ബ്രഹ്മാണം ജഗതോ ഗതിമ് 89.

അവൻ നമസ്കരിച്ചു, ലോകത്തിന്റെ മാർഗ്ഗദർശകനായ ബ്രഹ്മാവിനോട് പറഞ്ഞു.

പ്രജാപതിസ്ത്വം ഭവിതാ സ്രഷ്ടവ്യാ ഭവതാ പ്രജാഃ 89.

'നീ പ്രജാപതിയാകും; നീ പ്രജകൾ സൃഷ്ടിക്കണം.'