അയോ (പോ) മൂര്ത്തിര്ഹവിഷ്മാംശ്ച സുകൃതിശ്ചാവ്യയസ്തഥാ ൮൭.
അയോമൂർത്തി, ഹവിഷ്മാൻ, സുകൃതി, അവ്യയൻ ഇവരും ഉൾപ്പെടുന്നു.
പ്രാണാഖ്യാഃ ശതസംഖ്യാസ്തു ദേവതാനാം ഗണസ്തദാ ബലിഃ ശത്രുസ്തം ഹരിശ്ച ഗദയാ ഘാതയിഷ്യതി ॥ ൮൭.
അപ്പോൾ ദേവതാസംഘം പ്രാണൻ എന്ന പേരിൽ നൂറ് പേരായി ഉണ്ടായിരിക്കും. ശത്രുവായ ബലിയെ ഹരി ഗദയാൽ സംഹരിക്കും.
രുദ്ര പുത്രസ്യ തേ പുത്രാന്വക്ഷ്യാമ്യേകാദശസ്യ തു ൮൭.
രുദ്രപുത്രന്റെ പുത്രന്മാരെ, പതിനൊന്നാമൻ മാനുവിന്റെ പുത്രന്മാരെ ഞാൻ പറയാം.
ക്ഷേത്രവര്ണോ ദൃഢേഷുശ്ച ആര്ദ്രകഃ പുത്രകസ്തഥാ ൮൭.
ക്ഷേത്രവർണ്ണൻ, ദൃഢേഷു, ആർദ്രകൻ എന്നിങ്ങനെയാണ് അവന്റെ പുത്രന്മാർ.
വിഷ്ണുശ്ചൈവാഗ്നിതേജാശ്ച ഋഷയഃ സപ്ത കീര്ത്തിതാഃ ൮൭.
വിഷ്ണു, അഗ്നിതേജസ്, ഏഴു മഹർഷിമാർ ഇവരും ഇവിടെ പറയപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
ഏകൈകസ്ത്രിംശകസ്തേഷാം ഗണശ്ചൈന്ദ്രശ്ച വൈ വൃഷഃ ൮൭.
ഓരോ സംഘത്തിലും മുപ്പത് പേർ വീതമാണ്. അവിടുത്തെ ഇന്ദ്രൻ വൃഷൻ എന്നാണറിയപ്പെടുന്നത്.
മനോസ്തു ദക്ഷപുത്രസ്യ ദ്വാദശസ്യാത്മജാഞ്ഛൃണു ൮൭.
ദക്ഷന്റെ പുത്രനായ മാനുവിന്റെ, പന്ത്രണ്ടാമൻ മാനുവിന്റെ പുത്രന്മാരെ കേൾക്കൂ.
മിത്രവാന്മിത്രദേവശ്ച മിത്രബിന്ദുശ്ച വീര്യ്യവാന് ൮൭.
മിത്രവാൻ, മിത്രദേവൻ, മിത്രബിന്ദു, വീര്യവാൻ.
തപസ്വീ സുതപാശ്ചൈവ തപോമൂര്ത്തിസ്തപോരതിഃ ൮൭.
അവൻ ഒരു കഠിനതപസ്സുകാരൻ, അത്യധികമായ വ്രതശക്തിയുള്ളവൻ, തപസ്സിന്റെ സാക്ഷാത്കാരമായവൻ, തപസ്സിൽ സന്തോഷം കണ്ടെത്തുന്നവൻ ആണു.
സ്വധര്മാണഃ സുതപസോ ഹരിതോ രോഹിതാസ്തഥാ ൮൭.
സ്വധർമ്മത്തിൽ ഉറച്ചവരും വലിയ തപസ്സുകൊണ്ടു പ്രശസ്തരുമായ ഹരിതനും രോഹിതനും അങ്ങനെ തന്നെയാണ്.
ഋതധാമാ ച ഭദ്രേ (തത്രേ) ന്ദ്രസ്താരകോ നാമ തദ്രിപുഃ ൮൭.
ഭദ്രേ, ധർമ്മമാണ് വാസസ്ഥലമായ ഇന്ദ്രന്, അവനു താരക എന്നൊരു ശത്രു ഉണ്ടു.
ത്രയോദശസ്യ രൌച്യസ്യ മനോഃ പുത്രാമ്നിബോധ മേ ൮൭.
പതിമൂന്നാമത്തെ മനുവായ റൗച്യമനുവിന്റെ പുത്രന്മാരുടെ പേരുകൾ ഞാൻ പറയാം, കേൾക്കൂ.
സുനേത്രഃ ക്ഷേത്രവൃത്തിശ്ച സുനയോ ധര്മപോ ദൃഢഃ ൮൭.
സുനേത്രൻ, ക്ഷേത്രവൃത്തി, സുനയൻ, ധർമ്മപൻ, ദൃഢൻ ഇവരാണ്.
നിര്മോഹസ്തത്ത്വദര്ശോ ച ഋഷയഃ സപ്ത കീര്ത്തിതാഃ ൮൭.
നിർമോഹൻ, തത്ത്വദർശി എന്നിവരോടൊപ്പം ഏഴു പ്രശസ്തരായ ഋഷിമാർ ഇവരാണ്.
ത്രയസ്ത്രിംശദ്വിഭേദാസ്തേ ദേവാനാം തത്ര വൈ ഗണാഃ ൮൭.
അവിടെ ദേവന്മാരുടെ മുപ്പത്തിമൂന്നു വിഭാഗങ്ങൾ ഉണ്ട്, അവരാണ് ദേവഗണങ്ങൾ.
മായൂരേണ ച രൂപേണ ഘാതയിഷ്യതി മാധവഃ ൮൭.
മാധവൻ മയിലിന്റെ രൂപം ധരിച്ച് അവനെ സംഹരിക്കും.
ഉരുര്ഗഭീരോ ധൃഷ്ടശ്ച തരസ്വീഗ്രാ (ഗ്ര) ഹ ഏവ ച തേജസ്വീ ദുര്ലഭശ്ചൈവ ഭൌത്യസ്യൈതേ മനോഃ സുതാഃ ॥ ൮൭.
ഉരുര്, ഗഭീരൻ, ധൃഷ്ടൻ, തരസ്വി, ഗ്രഹൻ, തേജസ്വി, ദുര്ലഭൻ — ഇവരാണ് ഭൗത്യമനുവിന്റെ പുത്രന്മാർ.
അഗ്നീധ്രശ്ചാഗ്നിബാഹുശ്ച മാഗധശ്ച തഥാ ശുചിഃ ൮൭.
അഗ്നീധ്രൻ, അഗ്നിബാഹു, മാഗധൻ, ശുചി ഇവരും ഉണ്ട്.
ചാക്ഷുഷാഃ കര്മനിഷ്ഠാശ്ച പവിത്രാ ഭ്രാജിനസ്തഥാ ൮൭.
ചാക്ഷുഷൻ, കര്മത്തിൽ അർപ്പിതരായവർ, വിശുദ്ധന്മാർ, പാപരഹിതരും ഉണ്ട്.
ശുചിരിന്ദ്രോ മഹാദൈത്യോ രിപുഹന്താ ഹരിഃ സ്വയമ് ൮൭.
ശുചീന്ദ്രൻ, മഹാദൈത്യൻ, ശത്രുനാശകൻ — ഇവരിൽ ഹരിആണ് സ്വയം.
കൃതസ്തതഃ പുരാണാനി വിദ്യാശ്ചാഷ്ടാദശൈവ തു ൮൭.
അതിനുശേഷം പുരാണങ്ങൾ രചിക്കപ്പെട്ടു, പതിനെട്ട് വിധ്യകളും ഉണ്ടായി.
പുരാണം ധര്മശാസ്ത്രം ച ആയുര്വേദാര്ഥശാസ്ത്രകമ് ൮൭.
പുരാണം, ധർമ്മശാസ്ത്രം, ആയുര്വേദം, അർത്ഥശാസ്ത്രം എന്നിവയും ഉണ്ടു.
ഇതി ശ്രാഗാരുഡേ മഹാപുരാണേ പൂര്വഖണ്ഡേ പ്രഥമാംശാഖ്യേ ആചാരകാണ്ഡേ മനുതദ്വംശനിരൂപണം നാമ സ്പതാശീതിതമോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ ശ്രീഗരുഡമഹാപുരാണത്തിൽ, പൂർവഖണ്ഡത്തിലെ ആചാരകാണ്ഡത്തിൽ, മനുവിന്റെ വംശത്തെക്കുറിച്ചുള്ള എഴുപത്തിയെട്ടാമത്തെ അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.
ഹരിര്മന്വന്തരാണ്യാഹ ബ്രഹ്മാദിഭ്യോ ഹരായ ച 88.
ഹരിഃ ബ്രഹ്മാദിമാർക്കും ഹരനുമൊക്കെ മന്വന്തരങ്ങളെ കുറിച്ച് പറഞ്ഞു.
മാര്കണ്ഡേയ ഉവാച അത്രസ്തോഽമിതമായീ ച ചചാര പൃഥിവീമിമാമ് ॥ 88.
മാർകണ്ടേയൻ പറഞ്ഞു: ഭയമില്ലാത്തവനും അപ്പാരമായ മായയുള്ളവനും ഈ ഭൂമിയിൽ സഞ്ചരിച്ചു.
അനഗ്നിമനികേതം തമേകാഹാരമനാശ്രമമ് 88.
അവൻ അഗ്നിയില്ലാതെയും സ്ഥിരമായ വാസസ്ഥലമില്ലാതെയും, ഒരു നേരം മാത്രം ഭക്ഷണം കഴിച്ചും, ആശ്രമം ഇല്ലാതെയും ജീവിച്ചു.
പിതര ഊചുഃ സ്വര്ഗാപവര്ഗഹേ (സേ)തുത്വാദ്വന്ധസ്തേനാനിശം (നിമിഷം) വിനാ ॥ 88.
പിതാക്കന്മാർ പറഞ്ഞു: സ്വർഗ്ഗവും മോക്ഷവും നിനക്കാണ് ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നത്, അതുകൊണ്ട് ഞങ്ങൾ ഒരു നിമിഷം പോലും വിടാതെ ബന്ധിതരായി തുടരുന്നു.
ഗൃഹീ സമസ്തദേവാനാം പിതൄണാം ച തഥാര്ഹണമ് 88.
ഗൃഹസ്ഥൻ എല്ലാ ദേവന്മാർക്കും പിതാക്കന്മാർക്കും യോജിച്ച ആദരം അർപ്പിക്കുന്നവനാണ്.
സ്വാഹോച്ചാരണതോ ദേവാന്സ്വധോച്ചാരണതഃ പിതൃന് 88.
‘സ്വാഹ’ എന്ന് ഉച്ചരിച്ച് ദേവന്മാരെ, ‘സ്വധാ’ എന്ന് ഉച്ചരിച്ച് പിതാക്കന്മാരെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തുന്നു.
സത്ത്വം ദൈവാദൃണാദ്വന്ധമിമമസ്മദൃണാദപി 88.
ദേവന്മാർക്കും, ഋഷികൾക്കും, ഞങ്ങൾക്കുമുള്ള കടം കൊണ്ടും, സ്വന്തം കടങ്ങൾ കൊണ്ടും ജീവി ബന്ധിതനാകുന്നു.