ഗരുഡപുരാണമ്

ബോധം ബുദ്ധിസ്തഥാ ലജ്ജാ വിനയം വപുരാത്മജമ് 5.

ബോധം, ബുദ്ധി, ലജ്ജ, വിനയം, വപു എന്ന സ്വന്തം മകനും—

സുഖമൃദ്ധിര്യശഃ കീര്ത്തിരിത്യേതേ ധര്മസൂനവഃ 5.

സുഖം, മൃദ്ധി, യശസ്, കീർത്തി ഇവരാണ് ധർമ്മന്റെ പുത്രന്മാർ.

ഈജേ കദാചിദ്യജ്ഞേന ഹയമേധേന ദക്ഷകഃ 5.

ഒരിക്കൽ ദക്ഷൻ അശ്വമേധയാഗം നടത്തി.

ഭാര്യ്യഭിഃ സഹിതാഃ സര്വേ രുദ്രം ദേവീം സതീം വിനാ 5.

ഭാര്യമാരോടൊപ്പം എല്ലാവരും, സതീദേവിയെ ഒഴികെ, പങ്കെടുത്തു.

ത്യക്താ ദേഹം പുനര്ജാതാ മേനായാം തു ഹിമാലയാത് 5.

താൻ ശരീരം ഉപേക്ഷിച്ച്, ഹിമാലയന്റെ ഭാര്യയായ മേനയിൽ വീണ്ടും ജനിച്ചു.

കുമാരശ്ചൈവ ഭൃംഗീശഃ ക്രുദ്ധോ രുദ്രഃ പ്രതാപവാന് ധ്രുവസ്യാന്വയസമ്ഭൂതോ മനുഷ്യസ്ത്വം ഭവിഷ്യസി ।। 5.

കുമാരനും ഭൃംഗീശനും, ക്രുദ്ധനായ ശക്തനായ രുദ്രനും—ധ്രുവന്റെ വംശത്തിൽ നിന്നു ജനിച്ച നീ മനുഷ്യനാകും.

ഉത്താനപാദാദഭവത്സുരുച്യാമുത്തമഃ സുതഃ 6.

ഉത്താനപാദനും സുരുചിയും ചേർന്ന് ഉത്തമൻ എന്ന പുത്രൻ ജനിച്ചു.

മുനിപ്രസാദാദാരാധ്യ ദേവദേവം ജനാര്ദനമ് 6.

ഒരു മഹർഷിയുടെ അനുഗ്രഹത്താൽ, ജനാർദ്ദനനെ ഭക്തിയോടെ ആരാധിച്ചു.

തസ്യ പ്രാചീനവര്ഹിസ്തു പുത്രസ്തസ്യാപ്യുദാരധീഃ 6.

അവനു പ്രാചീനവർഹിസ് എന്ന പുത്രനും, അവനു again ഉദാരബുദ്ധിയുള്ള മറ്റൊരു പുത്രനും ഉണ്ടായി.

രിപോഃ പുത്രസ്തഥാ ശ്രീമാഁശ്ചാക്ഷുഷഃ കീര്ത്തിതോ മനുഃ 6.

രിപുവിന്റെ മകനായ ശ്രീമാൻ എന്നവൻ ചാക്ഷുഷമനുവായി അറിയപ്പെടുന്നു.

അംഗസ്യ വേണഃ പുത്രസ്തു നാസ്തികോ ധര്മവര്ജിതഃ 6.

അംഗന്റെ മകനായ വേണൻ, ധർമ്മം ഇല്ലാത്തവനും ദൈവവിശ്വാസം ഇല്ലാത്തവനുമായിരുന്നു.

ഊരും മമന്ഥുഃ പുത്രാര്ഥേ തതോഽസ്യ തനയോഽഭവത്‌ 6.

മകനുണ്ടാകാനായി അവന്റെ തൊണ്ട ചുരണ്ടി; അതിൽ നിന്ന് അവനു ഒരു മകൻ ജനിച്ചു.

നിഷാദസ്തേന വൈ ജാതോ ബിന്ധ്യശൈലനിവാസകഃ 6.

അവനിൽ നിന്ന് നിഷാദൻ ജനിച്ചു; അവൻ ബിന്ദ്യപർവ്വതങ്ങളിൽ വസിച്ചു.

തസ്മാത്തസ്യ സുതോ ജാതോ വിഷ്ണോര്മാനസരൂപധൃക് 6.

അവനിൽ നിന്ന് വിഷ്ണുവിന്റെ മനസ്സുപോലെയുള്ള ഒരു മകൻ ജനിച്ചു.

ദുദോഹ പൃഥിവീം രാജാ പ്രജാനാം ജീവനായ ഹി 6.

രാജാവ് ജനങ്ങളുടെ ജീവിക്കാനായി ഭൂമിയെ പാൽപോലെ ചുരണ്ടി.

പ്രാചീനബര്ഹിസ്ത്പുത്രഃ പൃഥിവ്യാമേകരാഡ് ബഭൌ 6.

പൃഥ്വിയുടെ മകനായ പ്രാചീനബർഹിസ് ഏകാധിപതിയായി ഭാസിച്ചു.

തസ്മാത്സുഷാവ സാമുദ്രീ ദശ പ്രാചീനബര്ഹിഷഃ 6.

അവനിൽ നിന്ന് സമുദ്രസമാനമായവനായി പ്രാചീനബർഹിസിന് പത്ത് പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു.

അപൃഥഗധര്മ്മചരണാസ്തേഽതപ്യന്ത മഹത്തപഃ 6.

അവർ ഒരേ ധർമ്മപാതയിൽ നടന്നു, മഹത്തായ തപസ്സു ചെയ്തു.

പ്രജാപതിത്വം സംപ്രാപ്യ ഭാര്യ്യാ തേഷാം ച മാരിഷ 6.

പ്രജാപതിയായ ശേഷം, അവരുടെ ഭാര്യമാർ, മാരീഷ, അവർക്കൊപ്പം ആയിരുന്നു.

അസൃജന്മനസാ ദക്ഷഃ പ്രജാഃ പൂര്വം ചതുര്വിധാഃ 6.

ദക്ഷൻ ആദ്യം മനസ്സിലൂടെ നാലു വിധത്തിലുള്ള ജീവികൾ സൃഷ്ടിച്ചു.

മൈഥുനേന തതഃ സൃഷ്ടിം കര്ത്തുമൈച്ഛത്പ്രജാപതിഃ 6.

അതിനുശേഷം, ദക്ഷൻ ലൈംഗികസംയോജനത്തിലൂടെ സൃഷ്ടി നടത്താൻ ആഗ്രഹിച്ചു.

തസ്യ പുത്രസഹസ്ത്രം തു വൈരണ്യാം സമപദ്യത 6.

വൈരിണിയിൽ നിന്ന് അവന് ആയിരം പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു.

ദക്ഷപുത്രസഹസ്ത്രം ച തേഷു നഷ്ടേഷു സൃഷ്ടവാന് 6.

ആ ദക്ഷപുത്രന്മാർ ഇല്ലാതായപ്പോൾ, ദക്ഷൻ വീണ്ടും മറ്റൊരു ആയിരം പുത്രന്മാർ സൃഷ്ടിച്ചു.

ദക്ഷഃ ക്രുദ്ധഃ ശശാപാഥ നാരദം ജന്മ ചാപ്സ്യസി 6.

കോപത്തോടെ ദക്ഷൻ നാരദനെ ശപിച്ചു: 'നീ വീണ്ടും ജനിക്കേണ്ടി വരും' എന്നു.

യജ്ഞേ ധ്വസ്തേഽഥ ദക്ഷോഽപി ശശാപോഗ്രം മഹേശ്വരമ് 6.

യജ്ഞം നശിച്ചപ്പോൾ ദക്ഷൻ മഹേശ്വരനെയും ഭയങ്കരമായി ശപിച്ചു.

ജന്മാന്തരേഽപി വൈരേണ തേ വിനശ്യന്തി ശങ്കര ! അസിക്ന്യാം (മഹിഷ്യാം) ജനയാമാസ ദക്ഷോ ദുഹിതരോ ഹ്യഥ ।। 6.

ശങ്കരാ, മറ്റൊരു ജന്മത്തിലും വൈരാഗ്യത്താൽ അവർ നശിക്കും! പിന്നെ ദക്ഷൻ തന്റെ ഭാര്യയായ അസിക്നിയിൽ നിന്ന് പുത്രിമാർക്ക് ജനനം നൽകി.

ഷഷ്ടിം കന്യാ രൂപയുതാ ദ്വേ ചൈവാംഗിരസേ ദദൌ 6.

അവൻ അറുപത് സുന്ദരിയായ പുത്രിമാർക്കും, രണ്ട് പുത്രിമാർ അങ്കിരസിന് നൽകി.

ചതുര്ദശ കശ്യപായ അഷ്ടാവിംശാതിമിന്ദവേ 6.

പതിനാലു കശ്യപന് കൊടുത്തു, ഇരുപത്തിയെട്ട് ചന്ദ്രനു ലഭിച്ചു.

മനോരമാം ഭാനുമതീം വിശാലാം ബഹുദാമഥ 6.

മനോരമ, ഭാനുമതി, വിശാല, ബഹുദാ ഇവരെ പിന്നീട് സമ്മാനിച്ചു.