ഗരുഡപുരാണമ്

സ്വായമ്ഭുവോ മനുര്ദേവഃ പത്നീത്വേ ജഗൃഹേ വിഭുഃ 5.

ദൈവമായ സ്വായംഭുവ മനു, മഹത്വമുള്ളവൻ, ഒരു ഭാര്യയെ സ്വീകരിച്ചു.

പ്രിയവ്രതോത്താനപാദൌ പ്രസൂത്യാകൂതിസംജ്ഞിതേ 5.

പ്രസൂതിക്കും ആകൂതിക്കും പ്രിയവ്രതനും ഉത്താനപാദനും ജനിച്ചു.

പ്രസൂതിം ചൈവ ദക്ഷായ ദവഹൂതിം ച കര്ദമേ 5.

പ്രസൂതി ദക്ഷന് നൽകിയതും ദേവഹൂതി കർദമനു നൽകിയതുമാണ്.

അഭവന്ദ്വാദശ സുതാ യാമോ നാമ മഹാബലാഃ 5.

യാമൻമാർ എന്ന പേരിൽ പന്ത്രണ്ട് ശക്തനായ പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു.

ശ്രദ്ധാ ചലാ ധൃതിസ്തുഷ്ടിഃ പുഷ്ടിര്മേധാ ക്രിയാ തഥാ 5.

ശ്രദ്ധ, ചല, ധൃതി, തുഷ്ടി, പുഷ്ടി, മേധ, ക്രിയ എന്നിങ്ങനെയുള്ളവർ—

പത്ന്യര്ഥം പ്രതിജഗ്രാഹ ധര്മോ ദാക്ഷായണീപ്രഭുഃ 5.

ഭാര്യയ്ക്കായി ധർമ്മൻ ദക്ഷന്റെ പുത്രിമാരെ സ്വീകരിച്ചു.

സന്നതിശ്ചാനസൂയാ ച ഊര്ജ്ജാ സ്വാഹാ സ്വധാ തഥാ 5.

സന്നതി, അനസൂയ, ഊർജ്ജ, സ്വാഹ, സ്വധാ ഇവരും—

പുലസ്ത്യഃ പുലഹശ്ചൈവ ക്രതുശ്ചര്ഷിവരസ്തഥാ 5.

പുലസ്ത്യൻ, പുലഹൻ, ക്രതു എന്ന മഹർഷിയും—

ഖ്യാത്യാദ്യാ ജഗൃഹുഃ കന്യാ മുനയോ മുനിസത്തമാഃ 5.

ഖ്യാതി മുതലായ പുത്രിമാരെ മഹർഷിമാർ സ്വീകരിച്ചു.

സന്തോഷം ച തഥാ തുഷ്ടിര്ലോഭം പുഷ്ടിരസൂയത 5.

സന്തോഷം, തുഷ്ടി, ലോഭം, പുഷ്ടി എന്നിവയും ജനിച്ചു.

ബോധം ബുദ്ധിസ്തഥാ ലജ്ജാ വിനയം വപുരാത്മജമ് 5.

ബോധം, ബുദ്ധി, ലജ്ജ, വിനയം, വപു എന്ന സ്വന്തം മകനും—

സുഖമൃദ്ധിര്യശഃ കീര്ത്തിരിത്യേതേ ധര്മസൂനവഃ 5.

സുഖം, മൃദ്ധി, യശസ്, കീർത്തി ഇവരാണ് ധർമ്മന്റെ പുത്രന്മാർ.

ഈജേ കദാചിദ്യജ്ഞേന ഹയമേധേന ദക്ഷകഃ 5.

ഒരിക്കൽ ദക്ഷൻ അശ്വമേധയാഗം നടത്തി.

ഭാര്യ്യഭിഃ സഹിതാഃ സര്വേ രുദ്രം ദേവീം സതീം വിനാ 5.

ഭാര്യമാരോടൊപ്പം എല്ലാവരും, സതീദേവിയെ ഒഴികെ, പങ്കെടുത്തു.

ത്യക്താ ദേഹം പുനര്ജാതാ മേനായാം തു ഹിമാലയാത് 5.

താൻ ശരീരം ഉപേക്ഷിച്ച്, ഹിമാലയന്റെ ഭാര്യയായ മേനയിൽ വീണ്ടും ജനിച്ചു.

കുമാരശ്ചൈവ ഭൃംഗീശഃ ക്രുദ്ധോ രുദ്രഃ പ്രതാപവാന് ധ്രുവസ്യാന്വയസമ്ഭൂതോ മനുഷ്യസ്ത്വം ഭവിഷ്യസി ।। 5.

കുമാരനും ഭൃംഗീശനും, ക്രുദ്ധനായ ശക്തനായ രുദ്രനും—ധ്രുവന്റെ വംശത്തിൽ നിന്നു ജനിച്ച നീ മനുഷ്യനാകും.

ഉത്താനപാദാദഭവത്സുരുച്യാമുത്തമഃ സുതഃ 6.

ഉത്താനപാദനും സുരുചിയും ചേർന്ന് ഉത്തമൻ എന്ന പുത്രൻ ജനിച്ചു.

മുനിപ്രസാദാദാരാധ്യ ദേവദേവം ജനാര്ദനമ് 6.

ഒരു മഹർഷിയുടെ അനുഗ്രഹത്താൽ, ജനാർദ്ദനനെ ഭക്തിയോടെ ആരാധിച്ചു.

തസ്യ പ്രാചീനവര്ഹിസ്തു പുത്രസ്തസ്യാപ്യുദാരധീഃ 6.

അവനു പ്രാചീനവർഹിസ് എന്ന പുത്രനും, അവനു again ഉദാരബുദ്ധിയുള്ള മറ്റൊരു പുത്രനും ഉണ്ടായി.

രിപോഃ പുത്രസ്തഥാ ശ്രീമാഁശ്ചാക്ഷുഷഃ കീര്ത്തിതോ മനുഃ 6.

രിപുവിന്റെ മകനായ ശ്രീമാൻ എന്നവൻ ചാക്ഷുഷമനുവായി അറിയപ്പെടുന്നു.

അംഗസ്യ വേണഃ പുത്രസ്തു നാസ്തികോ ധര്മവര്ജിതഃ 6.

അംഗന്റെ മകനായ വേണൻ, ധർമ്മം ഇല്ലാത്തവനും ദൈവവിശ്വാസം ഇല്ലാത്തവനുമായിരുന്നു.

ഊരും മമന്ഥുഃ പുത്രാര്ഥേ തതോഽസ്യ തനയോഽഭവത്‌ 6.

മകനുണ്ടാകാനായി അവന്റെ തൊണ്ട ചുരണ്ടി; അതിൽ നിന്ന് അവനു ഒരു മകൻ ജനിച്ചു.

നിഷാദസ്തേന വൈ ജാതോ ബിന്ധ്യശൈലനിവാസകഃ 6.

അവനിൽ നിന്ന് നിഷാദൻ ജനിച്ചു; അവൻ ബിന്ദ്യപർവ്വതങ്ങളിൽ വസിച്ചു.

തസ്മാത്തസ്യ സുതോ ജാതോ വിഷ്ണോര്മാനസരൂപധൃക് 6.

അവനിൽ നിന്ന് വിഷ്ണുവിന്റെ മനസ്സുപോലെയുള്ള ഒരു മകൻ ജനിച്ചു.

ദുദോഹ പൃഥിവീം രാജാ പ്രജാനാം ജീവനായ ഹി 6.

രാജാവ് ജനങ്ങളുടെ ജീവിക്കാനായി ഭൂമിയെ പാൽപോലെ ചുരണ്ടി.

പ്രാചീനബര്ഹിസ്ത്പുത്രഃ പൃഥിവ്യാമേകരാഡ് ബഭൌ 6.

പൃഥ്വിയുടെ മകനായ പ്രാചീനബർഹിസ് ഏകാധിപതിയായി ഭാസിച്ചു.

തസ്മാത്സുഷാവ സാമുദ്രീ ദശ പ്രാചീനബര്ഹിഷഃ 6.

അവനിൽ നിന്ന് സമുദ്രസമാനമായവനായി പ്രാചീനബർഹിസിന് പത്ത് പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു.

അപൃഥഗധര്മ്മചരണാസ്തേഽതപ്യന്ത മഹത്തപഃ 6.

അവർ ഒരേ ധർമ്മപാതയിൽ നടന്നു, മഹത്തായ തപസ്സു ചെയ്തു.

പ്രജാപതിത്വം സംപ്രാപ്യ ഭാര്യ്യാ തേഷാം ച മാരിഷ 6.

പ്രജാപതിയായ ശേഷം, അവരുടെ ഭാര്യമാർ, മാരീഷ, അവർക്കൊപ്പം ആയിരുന്നു.