ഗരുഡപുരാണമ്

തുലസീവന്ദനം കുര്യാച്ഛ്രീവിഷ്ണും സംസ്മരേത്ഖഗ । വിണ്മൂത്രോത്സര്ഗകാലേ ച ഹ്യപാനാത്മകകേശവമ്

തുളസിയെ വണങ്ങി ശ്രീവിഷ്ണുവിനെ ഓർക്കണം, പക്ഷിയേ. മലമൂത്രം ഒഴിക്കുന്ന സമയത്ത് അപാനവായുവിന്റെ ഉടമയായ കേശവനെയും ഓർക്കണം.

ത്രിവിക്രമം ശൌചകാലേ ഗങ്ഗാപാനകരം ഹരിമ് । ദന്തധാവനകാലേ തു ചന്ദ്രാന്തര്യാമിണം ഹരിമ്

ശുദ്ധീകരണ സമയത്ത് ഗംഗാനദിയെ കുടിച്ച ത്രിവിക്രമനായ ഹരിയെ ഓർക്കണം. പല്ലുതേക്കുമ്പോൾ ചന്ദ്രനിൽ വസിക്കുന്ന ഹരിയെ ഓർക്കണം.

മുഖപ്രക്ഷാലനേ കാലേ മാധവം സംസ്മരേത്ഖഗ । ഗവാം കണ്ഡൂയനേ ചൈവ സ്മരേദ്ഗോവര്ധനം ഹരിമ്

മുഖം കഴുകുമ്പോൾ മാധവനെ ഓർക്കണം, പക്ഷിയേ. പശുക്കളെ ചുരണ്ടുമ്പോൾ ഗോവർധനനായ ഹരിയെ ഓർക്കണം.

സദാ ഗോദോഹനേ കാലേ സ്മരേദ്ഗോപാലവല്ലഭമ് । അനന്തപുണ്യാര്ജിതജന്മകര്മണാം സുപക്വകാലേ ച ഖഗേന്ദ്രസത്തമ

പശുക്കളെ പാൽകുറിയുമ്പോൾ എല്ലായ്പ്പോഴും ഗോപ്പികകളുടെ പ്രിയനായവനെ ഓർക്കണം. അനന്തപുണ്യഫലമായി ജനിച്ചവരുടെ ഫലസിദ്ധിയുടെ സമയത്തും, ഖഗേന്ദ്രാ, ഓർക്കണം.

സ്പര്ശേ ഗവാം ചൈവ സദാ നൃണാം വൈ ഭവത്യതോ നാത്ര വിചാര്യമസ്തി । യസ്മിന് ഗൃഹേ നാസ്തി സദോത്തമാ ച ഗൌര്യങ്ഗണേ ശ്രീതുലസീ ച നാസ്തി

പശുക്കളെയും മനുഷ്യരെയും സ്പർശിക്കുന്നത് എല്ലായ്പ്പോഴും ലാഭകരമാണ്; ഇതിൽ സംശയമില്ല. ആങ്കണത്തിൽ നല്ല പശു ഇല്ലാത്ത, ശ്രീതുളസി ഇല്ലാത്ത വീടുകളിൽ,

യസ്മിന് ഗൃഹേ ദേവമഹോത്സവശ്ച യസ്മിന് ഗൃഹേ ശ്രവണം നാസ്തി വിഷ്ണോഃ । തത്സംസര്ഗാദ്യാതി ദുഃഖാദികം ച തസ്യ സ്പര്ശോ നൈവ കാര്യഃ കദാപി

ദേവന്മാർക്കായി ഉത്സവം നടക്കാത്ത, വിഷ്ണുവിന്റെ മഹത്വം കേൾക്കാത്ത വീടുകളിൽ, അവിടെയുള്ളവരുമായി ഇടപഴകുന്നത് ദു:ഖം മാത്രമേ നൽകൂ. അത്തരം സ്ഥലങ്ങളിൽ ഒന്നും സ്പർശിക്കരുത്.

ഗോസ്പര്ശനവിഹീനസ്യ ഗോദോഹനമജാനതഃ । ഗോപോഷണവിഹീനസ്യ പ്രാഹുര്ജന്മ നിരര്ഥകമ്

പശുക്കളെ സ്പർശിക്കാത്തവനും, പാൽകുറിയാൻ അറിയാത്തവനും, അവയുടെ പോഷണം നോക്കാത്തവനും ജനനം ഫലപ്രദമല്ലെന്ന് പറയുന്നു.

ഗോഗ്രാസമപ്രദാതുശ്ച ഗോപുഷ്ടിം ചാപ്യകുര്വതഃ । ഗതിര്നാസ്ത്യേവ നാസ്ത്യേവ ഗ്രാമചാണ്ഡാലവത്സ്മൃതഃ

പശുക്കൾക്ക് പുല്ല് കൊടുക്കാത്തവനും അവയുടെ സംരക്ഷണം നോക്കാത്തവനും മോക്ഷം ലഭിക്കില്ല. അത്തരം ആളെ ഗ്രാമത്തിൽ ചാണ്ഡാളനായി കണക്കാക്കുന്നു.

വത്സ്യസ്യ സ്തനപാനേ ച ബാലകൃഷ്ണം തു സംസ്മരേത് । ദധിനിര്മന്ഥനേ ചൈവ മന്ഥാധാരം സ്മരേദ്ധരിമ്

കിടാവു അമ്മയുടെ പാൽ കുടിക്കുമ്പോൾ ബാലകൃഷ്ണനെ ഓർക്കണം. തൈര് മുറിക്കുമ്പോൾ മന്താനത്തിന്റെ ആധാരനായ ഹരിയെ ഓർക്കണം.

മൃത്തികാസ്നാന കാലേ തു വരാഹം സംസ്മരേദ്ധരിമ് । പുണ്ഡ്രാണാം ധാരണേ ചൈവ കേശവാദീംശ്ച ദ്വാദശ

മണ്ണിൽ കുളിക്കുമ്പോൾ വരാഹരൂപിയായ ഹരിയെ ഓർക്കണം. പുണ്ഡ്രങ്ങൾ ധരിക്കുമ്പോൾ കേശവനും മറ്റുള്ള പതിനൊന്നുപേരെയും ഓർക്കണം.

മുദ്രാണാം ധാരണേ ചൈവ ശങ്ഖചക്രഗദാധരമ് । പദ്മം നാരായണീം മുദ്രാം ക്രുദ്ധോല്കാദീംശ്ച സംസ്മരേത്

മുദ്രകൾ ധരിക്കുമ്പോൾ ശംഖം, ചക്രം, ഗദയുമുള്ളവനെയും, പദ്മം, നാരായണി മുദ്ര, ക്രുദ്ധോല്ക തുടങ്ങിയ ഭയങ്കര രൂപങ്ങളെയും ഓർക്കണം.

ശ്രീരാമസംസ്മൃതിം ചൈവ സംധ്യാകാലേ ഖഗോത്തമ । അച്യുതാനന്തഗോവിന്ദാഞ്ഛ്രാദ്ധകാലേ ച സംസ്മരേത്

സന്ധ്യാസമയത്ത് ശ്രീരാമനെ ഓർക്കണം, പക്ഷികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനേ. ശ്രാദ്ധം നടത്തുമ്പോൾ അച്യുതനും അനന്തനും ഗോവിന്ദനെയും ഓർക്കണം.

പ്രാണാദികപഞ്ചഹോമേചാനിരൂദ്ധാദീംശ്ച സംസ്മരേത് । അന്നാദ്യര്പണകാലേ തു വാസുദേവം ച സംസ്മരേത്

ശ്വാസം മുതലായ അഞ്ച് ഹോമങ്ങൾ ചെയ്യുമ്പോൾ അനിരുദ്ധനെയും മറ്റുള്ളവരെയും ഓർക്കണം. അന്നം അർപ്പിക്കുമ്പോൾ വാസുദേവനെയും ഓർക്കണം.

അപോശനസ്യ കാലേ തു വായോരന്തര്ഗതം ഹരിമ് । വസ്ത്രധാരണകാലേ തു ഉപേന്ദ്രം സംസ്മരേദ്ധരിമ്

ജലം കുടിക്കുന്ന സമയത്ത് വായുവിനുള്ളിൽ വസിക്കുന്ന ഹരിയെ ഓർക്കണം. വസ്ത്രം ധരിക്കുമ്പോൾ ഉപേന്ദ്രനെന്ന ഹരിയെ ഓർക്കണം.

യജ്ഞോപവീതസ്യ ച ധാരണേ തു നാരായണം വാമനാഖ്യം സ്മരേത്തു । ആര്തിക്യകാലേ ച തഥൈവ വിഷ്ണോഃ സമ്യക്സ്മരേത്പര്ശുരാമാഖ്യവിഷ്ണുമ്

യജ്ഞോപവീതം ധരിക്കുമ്പോൾ വാമനനെന്ന നാരായണനെ ഓർക്കണം. കഷ്ടതയിലായാൽ പരശുരാമനെന്ന വിഷ്ണുവിനെ മനസ്സിൽ ഓർക്കണം.

അപോശനേവൈശ്വദേവസ്യ കാലേ തദന്യഹോമാദിഷു ഭസ്മധാരണേ । സ്മരേത്തു ഭക്ത്യാ പരമാദരേണ നാരായണം ജാമദഗ്ന്യാഖ്യരാമമ്

വൈശ്വദേവം ചെയ്യുമ്പോഴും മറ്റ് ഹോമാദികളിലും, ഭസ്മം പുരട്ടുമ്പോഴും, ഭക്തിയോടും ആദരവോടും കൂടി ജാമദഗ്ന്യനായ രാമനെന്ന നാരായണനെ ഓർക്കണം.

ത്രിവാരതീര്ഥഗ്രഹണസ്യ കാലേ കൃഷ്ണം രാമം വ്യാസദേവം ക്രമേണ । ശങ്ഖോദകസ്യോദ്ധരണേ ചൈവ കാലേ മുകുന്ദരൂപം സംസ്മരേത്സര്വദൈവ

ശുദ്ധീകരണത്തിനായി മൂന്നു പ്രാവശ്യം വെള്ളം എടുത്ത് കുടിക്കുമ്പോൾ ക്രമമായി കൃഷ്ണനെ, രാമനെ, വ്യാസദേവനെ ഓർക്കണം. ശംഖത്തിൽ നിന്ന് വെള്ളം എടുക്കുമ്പോൾ എപ്പോഴും മുഖുന്ദനെന്ന ദൈവത്തെ ഓർക്കണം.

ഗ്രാസേഗ്രാസേ സ്മരണം ചൈവ കാര്യം ഗോവിന്ദസംജ്ഞസ്യ വിശുദ്ധമന്നമ് । ഏകൈകഭക്ഷ്യഗ്രഹണസ്യ കാലേ സമ്യക്സ്മരേദച്യുതം വൈ ഖഗേന്ദ്ര

വിശുദ്ധമായ അന്നം ഓരോ കഷണം കഴിക്കുമ്പോഴും ഗോവിന്ദനെ ഓർക്കണം. ഓരോ വിഭവം കഴിക്കുമ്പോഴും അച്യുതനെ മനസ്സിൽ ഓർക്കണം, ഖഗേന്ദ്ര.

ശാകാദീനാം ഭക്ഷണേ ചൈവ കാലേ ധന്വന്തരിം സ്മരേച്ചൈവ നിത്യമ് । തഥാ പരാന്നസ്യ ച ഭോഗകാലേ സ്മരേച്ച സമ്യക്പാണ്ഡുരങ്ഗം ച വിഷ്ണുമ്

ശാകാദികൾ കഴിക്കുമ്പോൾ എപ്പോഴും ധന്വന്തരിയെ ഓർക്കണം. മറ്റുള്ളവർ ഒരുക്കിയ അന്നം ആസ്വദിക്കുമ്പോൾ പാണ്ഡുരംഗനെന്ന വിഷ്ണുവിനെ മനസ്സിൽ ഓർക്കണം.

ഹൈയങ്ഗവീനസ്യ ച ഭക്ഷണേ വൈ സമ്യക്സ്മരേത്താണ്ഡവാഖ്യം ച കൃഷ്ണമ് । ദധ്യന്നഭക്ഷേ പരമം പുരാണം ഗോപാലകൃഷ്ണം സംസ്മരേച്ചൈവ നിത്യമ്

നെയ്‌ക്കു കഴിക്കുമ്പോൾ താണ്ഡവനെന്ന കൃഷ്ണനെ മനസ്സിൽ ഓർക്കണം. തയിരുചോറ് കഴിക്കുമ്പോൾ പുരാതനനായ ഗോപാലകൃഷ്ണനെ എപ്പോഴും ഓർക്കണം.

ദുഗ്ധാന്നഭോഗേ ച തഥൈവ കാലേ സമ്യക്സ്മരേച്ഛ്രീനിവാസം ഹരിം ച । സുതൈലസര്പിഃഷു വിപക്വഭക്ഷസംഭോജനേ സംസ്മരേദ്വ്യങ്കടേശമ്

പാലുചോറ് ആസ്വദിക്കുമ്പോൾ ശ്രീനിവാസനെയും ഹരിയെയും മനസ്സിൽ ഓർക്കണം. ശുദ്ധമായ എണ്ണയോ നെയ്യോ ചേർത്ത് നന്നായി പാകം ചെയ്ത വിഭവങ്ങൾ കഴിക്കുമ്പോൾ വ്യങ്കടേശനെ ഓർക്കണം.

ദ്രാക്ഷാസുജമ്ബൂകദലീരസാലനാരിങ്ഗദാഡിമ്ബഫലാനി ചാരു । സ്മരേത്തു രമ്ഭോത്തമനാരികേലധാത്രീസുഭോഗേ ഖലു ബാലകൃഷ്ണമ്

ദ്രാക്ഷ, ഇലന്ത, വാഴപ്പഴം, നാരങ്ങ, മാതളനാരങ്ങ, മറ്റ് രുചികരമായ പഴങ്ങൾ, വാഴപ്പഴം, തേങ്ങ, നെല്ലിക്ക എന്നിവ ആസ്വദിക്കുമ്പോൾ ബാലകൃഷ്ണനെ ഓർക്കണം.

സുപാനകസ്യൈവ ച പാനകാലേ സമ്യക്സ്മരേന്നാരസിംഹാഖ്യവിഷ്ണുമ് । ഗങ്ഗാമൃതസ്യൈവ ച പാനകാലേ ഗങ്ഗാതാതം സംസ്മരേദ്വിഷ്ണുമേവ

നല്ല പാനീയങ്ങൾ കുടിക്കുമ്പോൾ നരസിംഹനെന്ന വിഷ്ണുവിനെ മനസ്സിൽ ഓർക്കണം. ഗംഗാമൃതം കുടിക്കുമ്പോൾ ഗംഗയുടെ പിതാവായ വിഷ്ണുവിനെ ഓർക്കണം.

പ്രയാണകാലേ സംസ്മരേത്താര്ക്ഷ്യവാഹം നാരായണം നിര്ഗുണം വിശ്വമൂര്തിമ് । പുത്രാദീനാം ചുംബനേ ചൈവ കാലേ സുവേണുഹസ്തം സംസ്മരേത്കൃഷ്ണമേവ

യാത്രയ്ക്ക് പുറപ്പെടുമ്പോൾ ഗരുഡവാഹനനായ, ഗുണരഹിതനും സർവ്വരൂപനുമായ നാരായണനെ ഓർക്കണം. മക്കളെയും മറ്റുള്ളവരെയും ചുംബിക്കുമ്പോൾ മനോഹരമായ വേണു പിടിച്ച കൃഷ്ണനെ ഓർക്കണം.

സുഖങ്ഗകാലേ സ്വസ്ത്രിയശ്ചൈവ നിത്യം ഗോപി കുചദ്വന്ദ്വവിലാസിനം ഹരിമ് । താംബൂലകാലേ സംസ്മരൈച്ചൈവ നിത്യം പ്രദ്യുമ്നാഖ്യം വാസുദേവം ഹരിം ച

സ്വന്തം ഭാര്യയോടൊപ്പം സുഖം അനുഭവിക്കുമ്പോൾ ഗോപികമാരുടെ കുചദ്വന്ദത്തിൽ ആനന്ദിക്കുന്ന ഹരിയെ എപ്പോഴും ഓർക്കണം. താമ്പൂൽം ചവയ്ക്കുമ്പോൾ പ്രദ്യുമ്നനെന്ന വാസുദേവനായ ഹരിയെ എപ്പോഴും ഓർക്കണം.

ശയ്യാകാലേ സംസ്മരേച്ചൈവ നിത്യം സംകര്ഷണാഖ്യം വിഷ്ണുരൂപം ഹരിം ച । നിദ്രാകാലേ സംസ്മരേത്പദ്മനാമം കഥാകാലേ വ്യാസരൂപം ഹരിം ച

കിടക്കുമ്പോൾ സങ്കർഷണനെന്ന വിഷ്ണുവിനെ എപ്പോഴും ഓർക്കണം. ഉറങ്ങുമ്പോൾ പദ്മനാഭനെ ഓർക്കണം. കഥകൾ പറയുമ്പോൾ വ്യാസരൂപനായ ഹരിയെ ഓർക്കണം.

സുഗാനകാലേ സംസ്മരേദ്വേണുഗീതം ഹരിം ഹരിം പ്രവദേത്സര്വദൈവ । ശ്രീമത്തുലസ്യാശ്ഛേദനേ ചൈവ കാലേ ശ്രീരാമരാമേതി ച സംസ്മരേത്തു

മധുരഗാനങ്ങൾ ആലപിക്കുമ്പോൾ വേണു വായിക്കുന്ന ഹരിയെ ഓർക്കണം, 'ഹരി ഹരി' എന്നും ഉച്ചരിക്കണം. ശ്രീതുളസി ചെടി വെട്ടുമ്പോൾ 'ശ്രീരാമ രാമ' എന്നും ഓർക്കണം.

പുഷ്പാദീനാം ഛേദനേ ചൈവ കാലേ സമ്യക് സ്മരേദേത്കപിലാഖ്യം ഹരിം ച । പ്രദക്ഷിണേ ഗാരുഡാന്തര്ഗതം ച ഹരിം സ്മരേത്സര്വദാ വൈ ഖഗേന്ദ്ര

പൂക്കൾ മുതലായവ വെട്ടുമ്പോൾ കപിലനെന്ന ഹരിയെ മനസ്സിൽ ഓർക്കണം. പ്രദക്ഷിണം ചെയ്യുമ്പോൾ ഗരുഡയിൽ വസിക്കുന്ന ഹരിയെ എപ്പോഴും ഓർക്കണം, ഖഗേന്ദ്ര.

പ്രണാമകാലേ ദേവദേവസ്യ വിഷ്ണോഃ ശേഷാന്തസ്ഥം സംസ്മരേച്ചൈവ വിഷ്ണുമ് । സുനീതികാലേ സംസ്മരേന്നാരസിംഹം നാരായണം സംസ്മരേത്സര്വദാപി

ദേവദേവനായ വിഷ്ണുവിന് പ്രണാമം ചെയ്യുമ്പോൾ ശേഷനിൽ വസിക്കുന്ന വിഷ്ണുവിനെ ഓർക്കണം. നല്ല പെരുമാറ്റം പുലർത്തുമ്പോൾ നരസിംഹനെയും എപ്പോഴും നാരായണനെയും ഓർക്കണം.