ഗരുഡപുരാണമ്

തദ്ഭക്തവര്യൈഃ ശൂര്പമധ്യേ ച തീരേ സംസേവയിത്വാ വിദ്യമാനോ ഗൃഹേ സ്വേ । യദാ തദാ യമദൂതൈശ്ച ബദ്ധ്വാ സംതാഡ്യമാനോ യമമാര്ഗേ മഹദ്ഭിഃ ॥ ൩,൨൮.

അവളുടെ പ്രധാനഭക്തന്മാരുമായി ചുരപ്പിന്റെ നടുവിലും തീരത്തും സേവനം ചെയ്തപ്പോൾ, വീട്ടിൽ തന്നെയിരിക്കെ, യമദൂതന്മാർ കെട്ടി വലിയ ബലത്തോടെ യമപഥത്തിൽ അടിച്ചു.

ചഊലദേവീ ക്വ പലായിതാഭൂത്സുമൂഢബുദ്ധേ വിഷ്ണുപാദം ഭജസ്വ । ജ്വരാദിഭിഃ പീഡ്യമാനേ സ്വപുത്രേ ഗൃഹേ സ്ഥിതം ബ്രഹ്മദേവം ച സമ്യക് ॥ ൩,൨൮.

ചുരപ്പുദേവി എവിടെ പോയി, അജ്ഞാനിയായവനേ? വിഷ്ണുവിന്റെ പാദങ്ങൾ ആരാധിക്കു. വീട്ടിൽ നിന്നു, പുത്തൻ ജ്വരാദികളാൽ പീഡിക്കുമ്പോൾ, ബ്രഹ്മദേവനെ ഭക്തിയോടെ പൂജിക്കണം.

ധൂര്പൈര്ദീപൈര്ഭക്ഷ്യഭോജ്യൈശ്ച പുഷ്പൈഃ പൂജാം കൃത്വാ വിദ്യമാനശ്ച ഗേഹേ । യദാ തദാ യമദൂതൈശ്ച ബദ്ധ്വാ സംതാഡ്യമാനേ വേണുപാശാദിഭിശ്ച ॥ ൩,൨൮.

കഴുത, വിളക്ക്, ഭക്ഷ്യവിഭവങ്ങൾ, പൂക്കൾ എന്നിവകൊണ്ട് വീട്ടിൽ തന്നെ പൂജ ചെയ്തശേഷം, യമദൂതന്മാർ വേണുപാശം മുതലായവ ഉപയോഗിച്ച് കെട്ടി അടിച്ചു.

സ ബ്രഹ്മദേവഃ ക്വ പലായിതോഭൂത്സുമൂഢബുദ്ധേ വിഷ്ണുപാദം ഭജസ്വ । സന്താനാര്ഥം ബൃഹതീം പൂജയിത്വാ ഗലേന ബദ്ധ്വാ ബൃഹതീം വൈ ഫലം ച ॥ ൩,൨൮.

ആ ബ്രഹ്മദേവൻ എവിടെ പോയി, അജ്ഞാനിയായവനേ? വിഷ്ണുവിന്റെ പാദങ്ങൾ ആരാധിക്കണം. സന്താനത്തിനായി, വലിയ ചെടിയെ പൂജിച്ച് കഴുത്തിൽ കെട്ടുകയും അതിന്റെ ഫലവും ധരിക്കുകയും ചെയ്തശേഷം.

സംതിഷ്ഠമാനേ യമദൂതൈശ്ച ബദ്ധ്വാ സംതാഡ്യമാനേ ബൃഹതീകണ്ടകൈശ്ച । തദാ ദേവീ ബൃഹതീ മൂഢബുദ്ധേ പലായിതാ കുത്ര മേ തദ്വദ ത്വമ് ॥ ൩,൨൮.

യമദൂതന്മാർ വലിയ ചെടിയുടെ മുള്ളുകൾകൊണ്ട് കെട്ടി അടിച്ചപ്പോൾ, അപ്പോൾ വലിയ ദേവി എവിടെ പോയി, അജ്ഞാനിയായവനേ? അതു എന്നോട് പറയു.

ഭജസ്വ മൂഢ പരദൈവതം ച നാരായണം താരകം സര്വദുഃഖാത് । സുക്ഷുദ്രദേവേഷു മതിം ച മാ കുരു ന ച ശൃണു ത്വം ഫല്ഗുവാക്യം തഥൈവ ॥ ൩,൨൮.

അജ്ഞാനിയായവനേ, പരമദൈവമായ നാരായണനെ ആരാധിക്കു, എല്ലാ ദുഃഖങ്ങളിൽ നിന്നുമുള്ള രക്ഷകനായവനെ. ചെറുദേവന്മാരിൽ മനസ്സ് നിർത്തരുത്, നിസ്സാരമായ വാക്കുകൾ കേൾക്കേണ്ടതില്ല.

സുക്ഷുദ്രദേവാന് ഭിന്ദിപാലേ നിധായ വിസര്ജയിത്വാ ദൂരദേശേ മഹാത്മന് । സംധാര്യ ത്വം സ്വകുലാചാരധര്മം സംപാതനേ നരകം ഹേതുഭൂതമ് ॥ ൩,൨൮.

ചെറുദേവന്മാരെ ചുരപ്പിൽ വെച്ച് ദൂരത്തേക്ക് വിട്ട്, മഹാത്മാവേ, നിന്റെ കുടുംബാചാരവും ധർമ്മവും കാത്തുസൂക്ഷിക്കണം. അതാണ് നരകത്തിലേക്ക് വീഴാനുള്ള കാരണം.

പുനീഹി ഗാത്രം സര്വദാ മൂഢബുദ്ധേ മന്ത്രാഷ്ടകൈര്ജന്മതീര്ഥേ പവിത്രേ । ഹൃദി സ്ഥിതാം മൌര്ഖ്യമുദ്രാം വിഹായ കൃത്വാ ഭൂഷാം വിഷ്ണുമുദ്രാഭിരഗ്ര്യാമ് ॥ ൩,൨൮.

എപ്പോഴും അജ്ഞാനിയായവനേ, ജന്മസ്ഥലത്തിലെ വിശുദ്ധതയിൽ അഷ്ടമന്ത്രങ്ങളാൽ ശരീരം ശുദ്ധീകരിക്കണം. ഹൃദയത്തിൽ പതിഞ്ഞ മൗഢ്യത്തിന്റെ മുദ്ര ഉപേക്ഷിച്ച്, ഉത്തമമായ വിഷ്ണുമുദ്രകൾ അണിയണം.

സദാ മൂഢോ ഹരിവാര്താം ഭജസ്വ ഹ്യായുര്ഗതം വ്യര്ഥമേവം കുബുദ്ധ്യാ । സദ്വൈഷ്ണവാനാം സംഗമോ ദുര്ലഭശ്ച ക്ഷുബ്ധം ജ്ഞാനം താരതമ്യസ്വരൂപമ് ॥ ൩,൨൮.

എപ്പോഴും അജ്ഞാനിയായവനേ, ഹരിയുടെ കഥകൾ ആരാധിക്കണം. തെറ്റായ ചിന്തകളാൽ നിന്റെ ആയുസ്സ് വെർത്ഥമായിപ്പോയി. സത്യവൈഷ്ണവരുടെ സാന്നിധ്യം ദുർലഭം, ജ്ഞാനം ചഞ്ചലവും ഭേദഭാവമുള്ളതുമാണ്.

ഹരിം ഗുരും ഹ്യനുസൃത്യൈവ സത്യം ഗതിം സ്വകീയാം തേന ജാനീഹി മൂഢ । ദഗ്ധ്വാ ദുഷ്ടാം ബുദ്ധിമേവം ച മൂഢ സുബുദ്ധിരൂപം മാ ഭജസ്വൈവ നിത്യമ് ॥ ൩,൨൮.

ഹരിയെ ഗുരുവിനെ പോലെ അനുഗമിച്ചാൽ, നീയൊടുങ്ങിയ മനസ്സോടെ നിന്റെ സത്യമായ വഴിയെ അവനിലൂടെ അറിയുക. ദുഷ്ടമായ മനസ്സിനെ അങ്ങനെ ദഹിപ്പിച്ചാൽ മതിയാകും; തെറ്റായ ബുദ്ധിയെ ഒരിക്കലും സ്വീകരിക്കരുത്, നല്ല ബുദ്ധിയേ മാത്രം എല്ലായ്പ്പോഴും ആഗ്രഹിക്കണം.

മയാ സാര്ധം സദ്ഗുരും പ്രാപ്യ സമ്യഗ്വൈരാഗ്യപൂര്വം തത്ത്വമാത്രം വിദിത്വാ । തേനൈവ മോക്ഷം പ്രാപ്നുമോ നാര്ജവൈര്യത്താര്യാ വിഷ്ണോഃ സംപ്രസാദാച്ച ലക്ഷ്മ്യാഃ ॥ ൩,൨൮.

എന്നോടൊപ്പം സത്യഗുരുവിനെ പ്രാപിച്ചു, ശരിയായ വൈരാഗ്യത്തോടെ അതിന്റെ സാരമായതിനെ മനസ്സിലാക്കി, അതിനാലാണ് മോക്ഷം ലഭിക്കുന്നത്; കപടത്വം കൊണ്ടല്ല, മഹാനായ വിഷ്ണുവിന്റെയും ലക്ഷ്മിയുടെയും കൃപയാലാണ് മോക്ഷം ലഭിക്കുന്നത്.

ഇത്യാശയം മനസാ സന്നിധായ തഥാ ചോക്തം ഭക്തവര്യോ മദീയഃ । അതോ ഭക്തഃ പ്രവഹേത്യേവ സംജ്ഞാമവാപ വീന്ദ്ര പ്രകൃതം തം ശൃണു ത്വമ് ॥ ൩,൨൮.

ഇങ്ങനെ മനസ്സിൽ ആഗ്രഹം ഉറപ്പാക്കി, പറഞ്ഞതുപോലെ എന്റെ ഭക്തൻ ഭക്തന്മാരിൽ പ്രധാനനായി. അതുകൊണ്ടാണ് അവനെ പ്രവഹ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെട്ടത്. അതിന്റെ കഥ ഇപ്പോൾ നീ കേൾക്കൂ, പക്ഷിരാജാവേ.

ശ്രീഗരുഡമഹാപുരാണമ് ൨൯ പ്രവഹാനന്തരാന്വക്ഷ്യേ ശൃണു പക്ഷീന്ദ്രസത്തമ । യോ ധര്മോ ബ്രഹ്മണഃ പുത്രോ ഹ്യാദിസൃഷ്ടൌ ത്വഗുദ്ഭവഃ

പ്രവഹയുടെ അനന്തരവം ഞാൻ ഇപ്പോൾ വിവരിക്കാം; കേൾക്കൂ, പക്ഷിമാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ. ബ്രഹ്മാവിന്റെ മകനായ ധർമ്മൻ ആദികാലത്തിൽ അവന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്നാണ് ജനിച്ചത്.

സജ്ജനാന്സൌമ്യരൂപേണ ധാരണാദ്ധര്മനാമകഃ । സ ഏവ സൂര്യപുത്രോഭൂദ്യമസംജ്ഞാമവാപ സഃ । പാപിനാം ശിക്ഷകത്ത്വാത്സ യമ ഇത്യുച്യതേ ബുധൈഃ

സജ്ജന്മാരെ സൗമ്യരൂപത്തിൽ സംരക്ഷിച്ചതിനാൽ അവനെ ധർമ്മൻ എന്നു വിളിച്ചു. ആ ധർമ്മനാണ് സൂര്യന്റെ മകനായി യമ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെട്ടത്. പാപികളെ ശിക്ഷിക്കുന്നതിനാൽ ജ്ഞാനികൾ അവനെ യമൻ എന്നു പറയുന്നു.

ശ്രീകൃഷ്ണ ഉവാച । പ്രഹ്ലാദാനന്തരം ഗങ്ഗാ ഭാര്യാ വൈ വരുണസ്യ ച । പ്രഹ്ലാദാദധമാ ജ്ഞേയാ മഹിമ്നാ വരുണാധികാ

ശ്രീകൃഷ്ണൻ പറഞ്ഞു: പ്രഹ്ലാദിന് ശേഷം ഗംഗയാണ് വരുന്നത്; അവൾ വരുണന്റെ ഭാര്യയുമാണ്. ജനനത്തിൽ പ്രഹ്ലാദനേക്കാൾ താഴെ ആയാലും, മഹത്വത്തിൽ അവൾ വരുണനെക്കാൾ മേലാണ്.

സ്വരൂപാദധമാ ജ്ഞേയാ നാത്ര കാര്യാ വിചാരണാ । ജ്ഞാനസ്വരൂപദം വിഷ്ണും യമോ ജാനാതി സര്വദാ

സ്വഭാവത്തിൽ താഴ്ന്നവളായി അവൾ അറിയപ്പെടുന്നു; ഇതിൽ കൂടുതൽ ചിന്തിക്കേണ്ടതില്ല. ജ്ഞാനസ്വരൂപനായ വിഷ്ണുവിനെ യമൻ എല്ലായ്പ്പോഴും അറിയുന്നു.

അതോ ഗങ്ഗേതി സാ ജ്ഞേയാ സര്വദാ ലോകപാവനീ । ഭക്ത്യാ വിഷ്ണുപദീത്യേവ കീര്തിതാ നാത്ര സംശയഃ

അതിനാൽ അവളെ എല്ലായ്പ്പോഴും ലോകങ്ങളെ ശുദ്ധീകരിക്കുന്ന ഗംഗയായി അറിയുന്നു. ഭക്തിയാൽ അവളെ വിഷ്ണുപദി എന്നു വിളിക്കുന്നു; ഇതിൽ സംശയം വേണ്ട.

യാ പൂര്വകാലേ യജ്ഞലിങ്ഗസ്യ വിഷ്ണോഃ സാക്ഷാദ്ധരേര്വിക്രമതഃ ഖഗേന്ദ്ര । വാമസ്യ പാദസ്യ നഖാഗ്രതശ്ച നിര്ഭിദ്യ ചോര്ധ്വാണ്ഡകടാഹഖണ്ഡമ്

പക്ഷിരാജാവേ, പുരാതനകാലത്ത് യജ്ഞചിഹ്നമായ വിഷ്ണു വിക്രമിച്ചപ്പോൾ, അവന്റെ ഇടത് കാലിന്റെ നഖത്തിന്റെ അഗ്രത്തിൽ നിന്ന് ഗംഗ പിറന്നു, ആകാശമണ്ഡലത്തിന്റെ മേൽഭാഗം തുളച്ച് പുറത്ത് വന്നു.

ഇന്ദ്രോപി വായുകരമര്ദിതവായുകൂടബിന്ദും ച പ്രാശ്യ ശിരസി ഹ്യസഹിഷ്ണുമാനഃ । ഭാഗീരഥീ ഹരിപദാങ്കമിതി സ്മ നിത്യം ജാനന്മഹാപരമഭാഗവതപ്രധാനഃ । ഭക്ത്യാ ച ഖിന്നഹൃദയഃ പരമാദരേണ ധൃത്വാ സ്വമൂര്ധ്നി പരമോ ഹ്യശിവഃ ശിവോഽഭൂത്

ഇന്ദ്രനും കാറ്റ് തട്ടിയ ജലബിന്ദു തലയിൽ സ്വീകരിച്ച്, അതു സഹിക്കാൻ കഴിയാതെ പോയി. ഭഗീരഥിയെ ഹരിയുടെ പാദചിഹ്നമുള്ളവളായി അറിയുന്ന മഹാഭാഗവതപ്രധാനൻ, ഭക്തിയാൽ നിറഞ്ഞ ഹൃദയത്തോടെ, പരമാദരത്തോടെ അവളെ സ്വന്തം തലയിൽ വഹിച്ചു; അശുഭമായവൻ ശുഭനായി മാറി.

ഭാഗീരഥ്യാശ്ച ചത്വാരി രൂപാണ്യാസന്ഖഗേശ്വര । മഹാഭിഷഗ്ജനേന്ദ്രസ്യ ഭാര്യാ തു ഹ്യഭിഷേചനീ

പക്ഷിരാജാവേ, ഭഗീരഥിക്ക് നാല് രൂപങ്ങളുണ്ട്: മഹാഭിഷക് ജനേന്ദ്രന്റെ ഭാര്യയായ അഭിഷേചനിയാണ് അവളുടെ ഒരു രൂപം.

ദ്വിതീയേനൈവ രൂപേണ ഗങ്ഗാ ഭാര്യാ ച ശന്തനോഃ । സുഷേണാ വൈ സുഷേണസ്യ ഭാര്യാ സാ വാനരീ സ്മൃതാ

രണ്ടാമത്തെ രൂപത്തിൽ ഗംഗ ശന്തനുവിന്റെ ഭാര്യയാണ്; സുഷേണയായി അവൾ സുഷേണന്റെ ഭാര്യയുമാണ്, വാനരസ്ത്രിയായി അവൾ അറിയപ്പെടുന്നു.

മണ്ഡൂകഭാര്യാ ഗങ്ഗാ തു സൈവ മണ്ഡൂകിനീ സ്മൃതാ । ഏവം ചത്വാരി രൂപാണി ഗങ്ഗായാ ഇതി കീര്തിതമ്

മണ്ടൂകന്റെ ഭാര്യയായപ്പോൾ ഗംഗയെ മണ്ടൂകിനി എന്ന് വിളിക്കുന്നു. ഇങ്ങനെ ഗംഗയ്ക്ക് നാല് രൂപങ്ങളാണുള്ളത്.

ആദിത്യാച്ചൈവ ഗങ്ഗാതഃ പര്ജന്യഃ സമുദാഹൃതഃ । പ്രവര്ഷതി സുവൈരാഗ്യം ഹ്യതഃ പര്ജന്യനാമകമ്

ആദിത്യനും ഗംഗയും ചേർന്ന് പർജന്യൻ ജനിച്ചു; അവൻ ഉത്തമമായ വൈരാഗ്യം പകർന്നതിനാൽ പർജന്യൻ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു.

ശരംവരായ പഞ്ചജന്യാച്ച പഞ്ച ഹിത്വാ ജഗ്ധ്വാ ഗര്വകം ഷട്ക്രമേണ । സ്വബാണസ്യ സ്വഹൃദി സംസ്ഥിതസ്യ ഭജേത്സദാ നൈവ ഭക്തിം വിഷം ച

ശരംവരനു വേണ്ടി, അഞ്ചെണ്ണം ഉപേക്ഷിച്ച്, ആറു ഘട്ടത്തിൽ അഹങ്കാരം വിഴുങ്ങി, സ്വന്തം ഹൃദയത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്ന അമ്പിനെ എല്ലായ്പ്പോഴും ആരാധിക്കണം; ഭക്തിയെയോ വിഷമോ ആരാധിക്കേണ്ടതില്ല.

ലിങ്ഗം പുഷ്ടം നൈവ കാര്യം സദൈവ ലിങ്ഗം പുഷ്ടം കാര്യമേവം സദാപി । യോനൌ സക്തിര്നൈവ കാര്യാ സദാപി യോനൌ മുക്തേഽസംഗതോ യാതി മുക്തിമ്

ശക്തമായ ലിംഗം ഒരിക്കലും നിർമ്മിക്കേണ്ടതില്ല; എന്നിരുന്നാലും, എല്ലായ്പ്പോഴും ശക്തമായ ലിംഗം നിർമ്മിക്കണം. യോനിയിൽ ആസക്തി ഒരിക്കലും വേരുത്; എന്നാൽ യോനിയിൽ ആസക്തിയില്ലാത്തവൻ മോക്ഷം പ്രാപിക്കും.

വൈരാഗ്യമേവം പ്രകാരോത്യേവ നിത്യമതഃ പര്ജന്യസ്ത്വന്തകഃ പക്ഷിവര്യ । ഏതാവതാ ശരഭാഖ്യോ മഹാത്മാ സ ചാന്തരോ സ തു പര്ജന്യ ഏവ

ഇതാണ് വൈരാഗ്യത്തിന്റെ സ്വഭാവം, പക്ഷിമാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ; അതുകൊണ്ടാണ് പർജന്യനെ അന്തകൻ എന്നു വിളിക്കുന്നത്. ഇങ്ങനെ ശരഭ എന്ന മഹാത്മാവും പർജന്യനാണ്.

ശശ്വത്കേശാ യസ്യ ഗാത്രേ ഖഗേന്ദ്ര പ്രഭാസ്യന്തേ ശരഭാഖ്യോ പയോതഃ । യമസ്യ ഭാര്യാ ശ്യാമലാ യാ ഖഗേന്ദ്ര യസ്മാത്സദാ കലിഭാര്യാപിയാ ച

പക്ഷിരാജാവേ, ശരഭ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന, ശരീരത്തിൽ എല്ലായ്പ്പോഴും രോമം അലങ്കരിച്ചിരിക്കുന്നവളാണ് യമന്റെ ഭാര്യയും കാളിയുടെ പ്രിയപ്പെട്ടതും. അവൾ കറുത്ത നിറമുള്ളവളാണ്, കാളിയുടെ ഇഷ്ടമായത് എല്ലായ്പ്പോഴും കുടിക്കുന്നതിനാൽ അവളെ കാളിയുടെ ഭാര്യയെന്ന് വിളിക്കുന്നു.

മത്വാ സമ്യക്മാനസം യാ കരോതി ഹ്യതശ്ച സാ ശ്യാമലാസംജ്ഞകാഭൂത് । മലം വക്ഷ്യേ ഹരിഭക്തേര്വിരോധീ സുലോഹപാത്രേ സന്നിധാനം ച തസ്യ

അവൾ മനസ്സിൽ ശരിയായി ആലോചിച്ച് അതനുസരിച്ച് പ്രവർത്തിക്കുന്നു. അതിനാൽ അവളെ ശ്യാമള എന്നാണറിയുന്നത്. ഇപ്പോൾ ഞാൻ ഹരിയുടെ ഭക്തിക്ക് വിരുദ്ധമായ മലിനതയും, അതു കുറഞ്ഞ മൂല്യത്തിലുള്ള പാത്രങ്ങളിൽ ഉണ്ടാകുന്നതും വിശദീകരിക്കാം.