യദാ പതേ യമദൂതൈശ്ച പാശൈര്ബധ്വാ സമ്യക് താഡ്യമാനഃ കശാഭിഃ । തദാ ലക്ഷ്മീഃ കുത്ര പലായതേഽസാവതോ മൂലം വിഷ്ണുപാദം ഭജസ്വ ॥ ൩,൨൮.
യമദൂതന്മാര് പാശം കെട്ടി, ചാവുകൊണ്ടു അടിച്ചുമിടുമ്പോള്, അപ്പോള് ലക്ഷ്മി എവിടെ ഓടിപ്പോകും? അതുകൊണ്ട്, വിഷ്ണുവിന്റെ പാദങ്ങളിലാണ് ആശ്രയം.
വിവാഹമൌംഞ്ജീദിവസേ മൂഢബുദ്ധേ ജുഗുപ്സിതാന്ധാരയിത്വാ സുഭക്ത്യാ । വരാരാര്തികം കാംസ്യപാത്രേ നിധായ കൃത്വാര്തിക്യം ഉദഉദൈതി ശബ്ദമ് ॥ ൩,൨൮.
വിവാഹമൂഞ്ചി ദിനത്തില്, ഭക്തിയോടെ ആ അശുദ്ധമായ വസ്തുക്കള് ധരിച്ച്, ഉത്തമമായ ദീപം കഞ്ചവട്ടിയില് വെച്ച്, ദീപാരാധന നടത്തുമ്പോള്, ഒരു ശബ്ദം ഉയരും.
തഥൈവ ദഷ്ട്വാ പിചുമന്ദസ്യ പത്രം സുനര്തയിത്വാ പരമാദരേണ । യദാ തദാ യമദൂതൈശ്ച പാശൈര്ബദ്ധ്വാ ബദ്ധ്വാ താഡ്യമാനശ്ച സമ്യക് ॥ ൩,൨൮.
അതുപോലെ തന്നെ, പിച്ചുമണ്ട ഇല കണ്ടു, അതിനെ വലിയ ആദരത്തോടെ നൃത്തം ചെയ്യിച്ച്, പിന്നെ യമദൂതന്മാര് പാശം കെട്ടി, നന്നായി അടിക്കും.
തവ സ്വാമിന്കുലദേവോ മഹാത്മന്പലായിതഃ കുത്ര മേ തദ്വദസ്വ । സ്വദേഹാനാം പൂജയിത്വാ ച സമ്യക്കണ്ഠാഭരണൈര്വിധുരാണാം ച കേശൈഃ ॥ ൩,൨൮.
നിന്റെ കുടുംബദേവന്, മഹാത്മാവേ, എവിടെ പോയി ഒളിച്ചിരിക്കുന്നു? അതു പറയൂ. വിധവകളുടെ മുടി കൊണ്ടുള്ള അലങ്കാരങ്ങള് ഭക്തിയോടെ പൂജിച്ച ശേഷം—
സംതിഷ്ഠമാനേ യമദൂതാ ബലിഷ്ഠാ സംതാഡ്യമാനേ മുസലൈര്ഭിന്ദിപാലൈഃ । യദാ തദാ കുത്ര പലായിതാ സാ കേശൈര്വിഹീനാ ലംബകര്ണം ച കൃത്വാ ॥ ൩,൨൮.
ശക്തരായ യമദൂതന്മാര് സമീപം നില്ക്കുമ്പോള്, നീ മുഷലും വടിയും കൊണ്ടു അടിക്കപ്പെടുമ്പോള്, അപ്പോള് അവള് മുടി നഷ്ടപ്പെട്ട്, കാത് താഴ്ത്തി എവിടെ പോയി ഒളിക്കും?
സ്വവാമഹസ്തേ വേണുപാത്രം നിധായ ദീപം ധൃത്വാ സവ്യഹസ്തേ ച മൂഢഃ । ഗൃഹേഗൃഹേ ഭൈക്ഷചര്യാം ച കൃത്വാ സംതിഷ്ഠമാനേ സ്വഗൃഹം ചൈവ ദേവീ ॥ ൩,൨൮.
വലതുകൈയില് ദീപവും ഇടതുകൈയില് വേണുപാത്രവും പിടിച്ച്, മൂടനായവനേ, വീട് വീട് ഭിക്ഷയെടുക്കുമ്പോള്, ദേവി നിന്റെ വീട്ടില് തന്നെ ഇരിക്കുന്നു.
യദാ തദാ യമദൂതൈശ്ച മൂഢ ദീപൈഃ സഹസ്രൈര്ദഹ്യമാനശ്ച സമ്യക് । നിര്നാസികാ രേണുകാ മൂഢബുദ്ധേ പലായിതാ കുത്ര സാ മേ വദസ്വ ॥ ൩,൨൮.
അപ്പോള് മൂടനായവനേ, യമദൂതന്മാര് ആയിരം ദീപങ്ങള് കൊണ്ടു നിന്നെ കത്തിക്കുമ്പോള്, മൂക്കില്ലാത്ത രേണുക എവിടെ പോയി ഒളിച്ചിരിക്കുന്നു? അത് എനിക്കു പറയൂ.
സദാ മൂഢം ഖഡ്ഗദേവം ച ഭക്ത്യാ തം ഭക്തവത്പൂജയിത്വാ ച സമ്യക് । തൈഃ സാര്ധം ത്വം ശ്വാനവദ്ഗര്ജയിത്വാ സംതിഷ്ഠമാനേ സ്വഗൃഹേ ചൈവ നിത്യമ് ॥ ൩,൨൮.
എപ്പോഴും, ഭക്തിയോടെ ഖഡ്ഗദേവനെ പൂജിച്ച്, ഭക്തനെപ്പോലെ ആദരിച്ച്, നീ അവരോടൊപ്പം നായപോലെ കുരച്ച്, നിന്റെ വീട്ടില് തന്നെ ഇരിക്കും.
യദാ തദാ യമദൂതൈശ്ച സമ്യക്സംതാഡ്യമാനസ്തത്ര ശബ്ദം പ്രകുര്വന് । സംതിഷ്ഠമാനേ ഭക്തവര്യം വിഹായ തദാ ദേവഃ കുത്ര പലായിതോഭൂത് ॥ ൩,൨൮.
അപ്പോള് യമദൂതന്മാര് നിന്നെ നന്നായി അടിക്കുമ്പോള്, അവിടെ ശബ്ദം ഉണ്ടാക്കുമ്പോള്, ഭക്തശ്രേഷ്ഠന് സമീപം ഇരിക്കുമ്പോള്, അപ്പോള് ആ ദേവന് എവിടെ പോയി ഒളിക്കും?
സ പാര്ഥക്യാദ്ഭീമസേനപ്രതീകം പഞ്ചാമൃതൈഃ പൂജയിത്വാ ച സമ്യക് । സുവ്യഞ്ജനേ ചാന്നകൌപീനമേവ ദത്ത്വാ മൂഢസ്തിഷ്ഠമാനേ സ്വഗേഹേ ॥ ൩,൨൮.
പാര്ത്ഥക്യത്തോടെ ഭീമസേനസദൃശമായ പ്രതിമയെ അഞ്ചു അമൃതങ്ങള് കൊണ്ട് പൂജിച്ച്, നല്ല പാത്രത്തില് അല്പം അന്നം നല്കി, മൂടനായവന് തന്റെ വീട്ടില് തന്നെ ഇരിക്കും.
യദാ തദാ യമദൂതൈശ്ച സമ്യക്സംതാഡ്യമാനേ യമമാര്ഗേ ച മൂഢഃ । ഭീമഃ സ വൈ കുത്ര പലായിതോഭൂദതോ മൂലം വിഷ്ണുപാദം ഭജസ്വ ॥ ൩,൨൮.
യമദൂതന്മാര് യമന്റെ വഴി നിന്നെ നന്നായി അടിക്കുമ്പോള്, മൂടനായവനേ, അപ്പോള് ഭീമന് എവിടെ പോയി ഒളിക്കും? അതുകൊണ്ട്, വിഷ്ണുവിന്റെ പാദങ്ങളിലാണ് ആശ്രയം.
മഹാദേവം പൂജയിത്വാ ച സമ്യക് ഹരേത്യുക്ത്വാ സ്വഗൃഹേ വിദ്യമാനേ । യദാ ഗൃഹം ദഹ്യതേ വഹ്നിനാ തു തദാ ഹരഃ കുത്ര പലായിതോഭൂത് ॥ ൩,൨൮.
മഹാദേവനെ ഭക്തിയോടെ പൂജിച്ച്, 'ഹരി' എന്നു ഉച്ചരിച്ച്, വീട്ടില് ഇരിക്കുമ്പോള്, വീട്ടില് തീ പിടിച്ചുപിടിക്കുമ്പോള്, അപ്പോള് ഹരന് എവിടെ പോയി ഒളിക്കും?
ശാകംഭരീദിവസേ സര്വമേവ ശാകംഭരീ സാ ച ദേവീ മഹാത്മന് । പലായിതാ കുത്ര മേ ത്വം വദസ്വ കുലാലദേവം പൂജയിത്വാ ച ഭക്ത്യാ ॥ ൩,൨൮.
ശാകംഭരിദിനത്തിൽ എല്ലാം ശാകംഭരി ദേവിയാകുന്നു. മഹാത്മാവായ ആ ദേവി. നീ ഭക്തിയോടെ കുലാളദേവനെ പൂജിച്ചശേഷം എവിടെ പോയി മറഞ്ഞു? എന്നോട് പറയു.
കാര്പാസം വൈ തേന ദത്തം ഗൃഹീത്വാ സംതിഷ്ഠമാനേ യമദൂതൈശ്ച സമ്യക് । സംഹന്യമാനസ്തീക്ഷണധാരൈഃ കുഠാരൈഃ കുലാലദേവം ച സുദംഷ്ട്രനേത്രമ് । വിഹായ വൈ കുത്ര പലായിതോഭൂന്ന ജ്ഞായതേഽന്വേഷണാച്ചാപി കേന ॥ ൩,൨൮.
അവന് കർപ്പാസം കൊടുത്ത്, യമദൂതന്മാർ സമീപം നിന്നപ്പോൾ, മൂർച്ചയുള്ള കത്തികളാൽ അടിയേറ്റു, ഭയങ്കരമായ പല്ലും കണ്ണും ഉള്ള കുലാളദേവനെ ഉപേക്ഷിച്ചു. അവൻ എവിടെ പോയി, ആരാണ് അന്വേഷിച്ചത്, ആര്ക്കും അറിയില്ല.
യദാ പഞ്ചമ്യാം മൃന്മയീം ശേഷമൂര്തിം സംപൂജ്യ ഭക്ത്യാ വിദ്യമാനേ സ്വഗേഹേ । തദാ ബദ്ധ്വാ യമദൂതാശ്ച സമ്യക്സംനഹ്യമാനേ നാഗപാശൈശ്ച ബദ്ധ്വാ ॥ ൩,൨൮.
അഞ്ചാം ദിവസം വീട്ടിൽ തന്നെ ഭക്തിയോടെ മൺശേഷമൂർത്തിയെ പൂജിച്ചപ്പോൾ, യമദൂതന്മാർ പാമ്പുപാശം കെട്ടി അവനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു തടഞ്ഞു.
സ്വഭക്തവര്യം പ്രവിഹായ നാഗഃ പലായിതഃ കുത്ര വൈ സംവദ ത്വമ് । ദൂര്വാങ്കുരൈര്മോദകൈഃ പൂജയിത്വാ വിനായകം പഞ്ചഖാദ്യൈസ്തഥൈവ ॥ ൩,൨൮.
സ്വഭക്തനെ ഉപേക്ഷിച്ച് ആ പാമ്പ് എവിടെ പോയി? നീ പറയണം. ദൂർവാങ്കുരങ്ങളും മധുരങ്ങളും അഞ്ചു വിധം വിഭവങ്ങളുമായി വിനായകനെ ഭക്തിയോടെ പൂജിച്ചശേഷം.
സംതിഷ്ഠംമാനേ യമദൂതൈശ്ച സമ്യക്സംതാഡ്യമാനേ തപ്തദണ്ഡൈശ്ച മൂഢ । ദന്തം വിഹായൈവ ച വിഘ്നരാജഃ പലായിതഃ കുത്ര മേ തം വദത്വമ് ॥ ൩,൨൮.
യമദൂതന്മാർ സമീപം നിന്നു, ചൂടുള്ള ദണ്ഡങ്ങളാൽ അടിയേറ്റപ്പോൾ, വിഘ്നരാജൻ തന്റെ ഭക്തനെ ഉപേക്ഷിച്ച് എവിടെ പോയി? അതു എന്നോട് പറയു.
വിവാഹകാലേ പിഷ്ടദേവീം സുഭക്ത്യാ സംപൂജയിത്വാ വിദ്യമാനോ ഗൃഹേ സ്വേ । യദാ തദാ യമദൂതൈശ്ച ബദ്ധ്വാ സംപീഡ്യമാനോ യമമാര്ഗേ സ മൂഢഃ ॥ ൩,൨൮.
വിവാഹസമയത്ത് ഭക്തിയോടെ പിഷ്ടദേവിയെ വീട്ടിൽ തന്നെ പൂജിച്ചശേഷം, യമദൂതന്മാർ കെട്ടി, അവൻ യമപഥത്തിൽ പീഡനമനുഭവിച്ചു.
വിഷ്ഠാദേവീ പീഡ്യമാനം ച ഭക്തം വിഹായ സാ കുത്ര പലായിതാഭൂത് । വിവാഹകാലേ രജകസ്യ ഗേഹം ഗത്വാ സമ്യക്പ്രാര്ഥയിത്വാ ച മൂഢഃ ॥ ൩,൨൮.
വിഷ്ഠാദേവി തന്റെ കഷ്ടം അനുഭവിക്കുന്ന ഭക്തനെ ഉപേക്ഷിച്ച് എവിടെ പോയി? വിവാഹസമയത്ത് അവൻ ധോബി വീട്ടിൽ ചെന്നു, മനസ്സോടെ അപേക്ഷിച്ചു, ഭ്രമിച്ചവനായി.
യസ്തംഭസൂത്രം കലശേ പരീത്യ പൂജാം കൃത്വാ വിദ്യമാനോ ഗൃഹേ സ്വേ । യദാ തദാ യമദൂതശ്ച സമ്യക്തം സ്തംഭസൂത്രം തസ്യ മുഖേ നിധായ ॥ ൩,൨൮.
സ്തംഭസൂത്രം കലശത്തിൽ കെട്ടി, വീട്ടിൽ തന്നെ പൂജ ചെയ്തപ്പോൾ, യമദൂതൻ ആ സ്തംഭസൂത്രം അവന്റെ വായിൽ വെച്ചു.
സംതാഡ്യമാനേ സ്തംഭസൂത്രസ്ഥദേവീ പലായിതാ കുത്ര മേ സംവദസ്വ । വിവാഹകാലേ പൂജയിത്വാ ച സമ്യക്ചണ്ഡാലദേവീം ഭക്തവശ്യാം ച തസ്യാഃ ॥ ൩,൨൮.
അടിയേറ്റപ്പോൾ, സ്തംഭസൂത്രത്തിൽ വസിക്കുന്ന ദേവി എവിടെ പോയി? എന്നോട് പറയു. വിവാഹസമയത്ത് ഭക്തിയാൽ കീഴടങ്ങുന്ന ചണ്ഡാളദേവിയെ ഭക്തിയോടെ പൂജിച്ചശേഷം.
തദ്ഭക്തവര്യൈഃ ശൂര്പമധ്യേ ച തീരേ സംസേവയിത്വാ വിദ്യമാനോ ഗൃഹേ സ്വേ । യദാ തദാ യമദൂതൈശ്ച ബദ്ധ്വാ സംതാഡ്യമാനോ യമമാര്ഗേ മഹദ്ഭിഃ ॥ ൩,൨൮.
അവളുടെ പ്രധാനഭക്തന്മാരുമായി ചുരപ്പിന്റെ നടുവിലും തീരത്തും സേവനം ചെയ്തപ്പോൾ, വീട്ടിൽ തന്നെയിരിക്കെ, യമദൂതന്മാർ കെട്ടി വലിയ ബലത്തോടെ യമപഥത്തിൽ അടിച്ചു.
ചഊലദേവീ ക്വ പലായിതാഭൂത്സുമൂഢബുദ്ധേ വിഷ്ണുപാദം ഭജസ്വ । ജ്വരാദിഭിഃ പീഡ്യമാനേ സ്വപുത്രേ ഗൃഹേ സ്ഥിതം ബ്രഹ്മദേവം ച സമ്യക് ॥ ൩,൨൮.
ചുരപ്പുദേവി എവിടെ പോയി, അജ്ഞാനിയായവനേ? വിഷ്ണുവിന്റെ പാദങ്ങൾ ആരാധിക്കു. വീട്ടിൽ നിന്നു, പുത്തൻ ജ്വരാദികളാൽ പീഡിക്കുമ്പോൾ, ബ്രഹ്മദേവനെ ഭക്തിയോടെ പൂജിക്കണം.
ധൂര്പൈര്ദീപൈര്ഭക്ഷ്യഭോജ്യൈശ്ച പുഷ്പൈഃ പൂജാം കൃത്വാ വിദ്യമാനശ്ച ഗേഹേ । യദാ തദാ യമദൂതൈശ്ച ബദ്ധ്വാ സംതാഡ്യമാനേ വേണുപാശാദിഭിശ്ച ॥ ൩,൨൮.
കഴുത, വിളക്ക്, ഭക്ഷ്യവിഭവങ്ങൾ, പൂക്കൾ എന്നിവകൊണ്ട് വീട്ടിൽ തന്നെ പൂജ ചെയ്തശേഷം, യമദൂതന്മാർ വേണുപാശം മുതലായവ ഉപയോഗിച്ച് കെട്ടി അടിച്ചു.
സ ബ്രഹ്മദേവഃ ക്വ പലായിതോഭൂത്സുമൂഢബുദ്ധേ വിഷ്ണുപാദം ഭജസ്വ । സന്താനാര്ഥം ബൃഹതീം പൂജയിത്വാ ഗലേന ബദ്ധ്വാ ബൃഹതീം വൈ ഫലം ച ॥ ൩,൨൮.
ആ ബ്രഹ്മദേവൻ എവിടെ പോയി, അജ്ഞാനിയായവനേ? വിഷ്ണുവിന്റെ പാദങ്ങൾ ആരാധിക്കണം. സന്താനത്തിനായി, വലിയ ചെടിയെ പൂജിച്ച് കഴുത്തിൽ കെട്ടുകയും അതിന്റെ ഫലവും ധരിക്കുകയും ചെയ്തശേഷം.
സംതിഷ്ഠമാനേ യമദൂതൈശ്ച ബദ്ധ്വാ സംതാഡ്യമാനേ ബൃഹതീകണ്ടകൈശ്ച । തദാ ദേവീ ബൃഹതീ മൂഢബുദ്ധേ പലായിതാ കുത്ര മേ തദ്വദ ത്വമ് ॥ ൩,൨൮.
യമദൂതന്മാർ വലിയ ചെടിയുടെ മുള്ളുകൾകൊണ്ട് കെട്ടി അടിച്ചപ്പോൾ, അപ്പോൾ വലിയ ദേവി എവിടെ പോയി, അജ്ഞാനിയായവനേ? അതു എന്നോട് പറയു.
ഭജസ്വ മൂഢ പരദൈവതം ച നാരായണം താരകം സര്വദുഃഖാത് । സുക്ഷുദ്രദേവേഷു മതിം ച മാ കുരു ന ച ശൃണു ത്വം ഫല്ഗുവാക്യം തഥൈവ ॥ ൩,൨൮.
അജ്ഞാനിയായവനേ, പരമദൈവമായ നാരായണനെ ആരാധിക്കു, എല്ലാ ദുഃഖങ്ങളിൽ നിന്നുമുള്ള രക്ഷകനായവനെ. ചെറുദേവന്മാരിൽ മനസ്സ് നിർത്തരുത്, നിസ്സാരമായ വാക്കുകൾ കേൾക്കേണ്ടതില്ല.
സുക്ഷുദ്രദേവാന് ഭിന്ദിപാലേ നിധായ വിസര്ജയിത്വാ ദൂരദേശേ മഹാത്മന് । സംധാര്യ ത്വം സ്വകുലാചാരധര്മം സംപാതനേ നരകം ഹേതുഭൂതമ് ॥ ൩,൨൮.
ചെറുദേവന്മാരെ ചുരപ്പിൽ വെച്ച് ദൂരത്തേക്ക് വിട്ട്, മഹാത്മാവേ, നിന്റെ കുടുംബാചാരവും ധർമ്മവും കാത്തുസൂക്ഷിക്കണം. അതാണ് നരകത്തിലേക്ക് വീഴാനുള്ള കാരണം.
പുനീഹി ഗാത്രം സര്വദാ മൂഢബുദ്ധേ മന്ത്രാഷ്ടകൈര്ജന്മതീര്ഥേ പവിത്രേ । ഹൃദി സ്ഥിതാം മൌര്ഖ്യമുദ്രാം വിഹായ കൃത്വാ ഭൂഷാം വിഷ്ണുമുദ്രാഭിരഗ്ര്യാമ് ॥ ൩,൨൮.
എപ്പോഴും അജ്ഞാനിയായവനേ, ജന്മസ്ഥലത്തിലെ വിശുദ്ധതയിൽ അഷ്ടമന്ത്രങ്ങളാൽ ശരീരം ശുദ്ധീകരിക്കണം. ഹൃദയത്തിൽ പതിഞ്ഞ മൗഢ്യത്തിന്റെ മുദ്ര ഉപേക്ഷിച്ച്, ഉത്തമമായ വിഷ്ണുമുദ്രകൾ അണിയണം.
സദാ മൂഢോ ഹരിവാര്താം ഭജസ്വ ഹ്യായുര്ഗതം വ്യര്ഥമേവം കുബുദ്ധ്യാ । സദ്വൈഷ്ണവാനാം സംഗമോ ദുര്ലഭശ്ച ക്ഷുബ്ധം ജ്ഞാനം താരതമ്യസ്വരൂപമ് ॥ ൩,൨൮.
എപ്പോഴും അജ്ഞാനിയായവനേ, ഹരിയുടെ കഥകൾ ആരാധിക്കണം. തെറ്റായ ചിന്തകളാൽ നിന്റെ ആയുസ്സ് വെർത്ഥമായിപ്പോയി. സത്യവൈഷ്ണവരുടെ സാന്നിധ്യം ദുർലഭം, ജ്ഞാനം ചഞ്ചലവും ഭേദഭാവമുള്ളതുമാണ്.