ഹരിം വിനാന്യം ന ഭജസ്വ നിത്യം സാ രേണുകാ ത്വാം തു ന പാലയിഷ്യതി । അദൃഷ്ടനാമാ ഹരിരേവം ഹി നിത്യം ഫലപ്രദോ യദി ന സ്യാത്ഖഗേന്ദ്ര ॥ ൩,൨൮.
ഹരിയെ ഒഴികെ മറ്റാരെയും ഒരിക്കലും ആരാധിക്കരുത്; ആ രേണുക നിന്നെ രക്ഷിക്കില്ല. ഹരിയുടെ നാമം അദൃശ്യമായതാണെങ്കിലും, ഫലം നല്കുന്നത് അവനാണ്, പക്ഷേ അവന് നല്കുന്നില്ലെങ്കില് ആരാണ് നല്കുക, പക്ഷിരാജാവേ?
ജുഗുപ്സിതാം ശ്രുത്യനുക്താം ച ദേവീം പതിദ്രുഹാം സര്വദാ സേവയിത്വാ । തസ്യാഃ പ്രസാദാത്കുഷ്ഠഭഗന്ദരാദ്യൈര്ഭുക്ത്വാ ദുഃഖം സംയമിനീം പ്രയാഹി ॥ ൩,൨൮.
ശാസ്ത്രങ്ങളില് പരാമര്ശിക്കപ്പെടാത്ത, ഭര്ത്താവിനോടു വിരോധമുള്ള, അപവാദം കേള്ക്കുന്ന ദേവിയെ എപ്പോഴും സേവിച്ചാല്, അവളുടെ അനുഗ്രഹത്താല് കുഷ്ഠം, ഭഗന്ദരം പോലുള്ള രോഗങ്ങള് അനുഭവിച്ച്, സംയമനലോകത്തിലേക്ക് പോകേണ്ടിവരും.
തദാ കുദേവീ കുത്ര ഗതാ വദസ്വ മേ ഹ്യതഃ പതേ ത്വം ന ഭജസ്വ ദേവീമ് । പതേ ഭജ ത്വം ബ്രാഹ്മണാന്വൈഷ്ണവാംശ്ച സംസാരദുഃഖാത്താരന്സുഷ്ഠുരൂപാന് ॥ ൩,൨൮.
അപ്പോള് ആ കുപ്രസിദ്ധ ദേവി എവിടെയായി പോയി എന്ന് പറയൂ; അതുകൊണ്ട് ഭഗവാനേ, ആ ദേവിയെ ആരാധിക്കരുത്; പകരം ബ്രാഹ്മണന്മാരെയും വൈഷ്ണവന്മാരെയും ആരാധിക്കണം, കാരണം അവരാണ് സംസാരദുഃഖങ്ങളില് നിന്ന് രക്ഷപ്പെടുത്തുന്നവര്.
സേവാദികം പ്രവിഹായൈവ സ്വച്ഛം മായാദേവ്യാ ഭജനാത്കിം വദസ്വ । ജ്യേഷ്ഠാഷ്ടമ്യാം ജ്യേഷ്ഠദേവീം ഹ്യലക്ഷ്മീം ലക്ഷ്മീതി ബുദ്ധ്യാ പൂജയിത്വാ ച സമ്യക് ॥ ൩,൨൮.
എല്ലാ സേവനങ്ങളും ഉപേക്ഷിച്ച്, മായാദേവിയെ ആരാധിച്ചാല് എന്താണ് ലഭിക്കുന്നത് എന്ന് പറയൂ; ജ്യേഷ്ഠമാസത്തിലെ അഷ്ടമിയാഴ്ച ജ്യേഷ്ഠാദേവിയായ അലക്ഷ്മിയെ ലക്ഷ്മി എന്നു കരുതി യുക്തിയായി ആരാധിക്കണം.
തസ്യാഃ സൂത്രം ഗലബദ്ധം ച കൃത്വാ നാനാദുഃഖം ഹ്യനുഭൂയാഃ പതേ ത്വമ് । യദാ പതേ യമദൂതൈശ്ച പാശൈര്ബദ്ധ്വാ ച സമ്യക് താഡ്യമാനൈഃ കശാഭിഃ ॥ ൩,൨൮.
അവളുടെ നൂല്കൊണ്ട് കഴുത്തില് കെട്ടിയാല് നീ പലവിധമായ കഷ്ടങ്ങള് അനുഭവിക്കും, പ്രഭോ. യമദൂതന്മാര് പാശം കെട്ടി, ചാവുകൊണ്ടു അടിച്ചുമിടുമ്പോള്—
തദാ ഹ്യലക്ഷ്മീഃ കുത്ര പലായതേഽസാവതോ മൂലം വിഷ്ണുപാദം ഭജസ്വ । പതേ ഭജ ത്വം സര്വദാ വായുതത്ത്വം ന ചാശ്രയേസ്ത്വം സൂക്ഷ്മസ്കന്ദം ച മൂഢ ॥ ൩,൨൮.
അപ്പോള് ദാരിദ്ര്യം എവിടെ ഓടിപ്പോകും? അതുകൊണ്ട്, വിഷ്ണുവിന്റെ പാദങ്ങളിലാണ് ആശ്രയം. പ്രഭോ, എല്ലായ്പ്പോഴും വായുവിന്റെ തത്ത്വത്തില് ആശ്രയം പിടിക്കണം; സൂക്ഷ്മമായുള്ള സ്കന്ദനില് ആശ്രയിക്കരുത്, മൂടനായവനേ.
തദ്വത്തം ത്വം നവനീതം ച ഭക്ത്യാ തദുച്ഛിഷ്ടം ഭക്ഷയിത്വാ പതേ ഹി । തസ്യാശ്ച സൂത്രം ഗലബദ്ധം ച കൃത്വാ ഇഹൈവ ദുഃഖാന്യനുഭൂയാഃ പതേ ത്വമ് ॥ ൩,൨൮.
അതു പോലെ തന്നെ, ഭക്തിയോടെ നെയ്യിന്റെ അവശിഷ്ടം കഴിച്ചിട്ടും, അവളുടെ നൂല് കഴുത്തില് കെട്ടിയാല് നീ ഇവിടെയേ തന്നെ കഷ്ടങ്ങള് അനുഭവിക്കും, പ്രഭോ.
യദാ പതേ യമദൂതൈശ്ച പാശൈര്ബദ്ധ്വാ ച സമ്യക് താഡ്യമാനഃ കശാഭിഃ । തദാ സ്കന്ദഃ കുത്ര പലായതേഽസാവതോ മൂലം വിഷ്ണുപാദം ഭജസ്വ ॥ ൩,൨൮.
യമദൂതന്മാര് പാശം കെട്ടി, ചാവുകൊണ്ടു അടിച്ചുമിടുമ്പോള്, അപ്പോള് സ്കന്ദന് എവിടെ ഓടിപ്പോകും? അതുകൊണ്ട്, വിഷ്ണുവിന്റെ പാദങ്ങളിലാണ് ആശ്രയം.
ദീപസ്തംഭം ദാപയിത്വാ പതേ ത്വം സൂത്രം ച ബദ്ധ്വാ സ്വഗലേ ച ഭക്ത്യാ । തദാ ബദ്ധ്വാ യമദൂതൈശ്ച പാശൈര്ദീപസ്തംഭൈസ്താഡ്യമാനസ്തു സമ്യക് ॥ ൩,൨൮.
ദീപസ്തംഭം നിര്മ്മിച്ച്, ഭക്തിയോടെ നൂല് കഴുത്തില് കെട്ടിയാല്, പിന്നെ യമദൂതന്മാര് പാശം കെട്ടി, ദീപസ്തംഭം കൊണ്ടു നന്നായി അടിക്കും.
ദീപസ്തംഭഃ കുത്ര പലായിതോഭൂദതോ മൂലം വിഷ്ണുപാദം ഭജസ്വ । ലക്ഷ്മീദിനേ പൂജയിത്വാ ച ലക്ഷ്മീം സൂത്രം തസ്യാഃ സ്വഗലേ ധാരയ ത്വമ് ॥ ൩,൨൮.
അപ്പോള് ദീപസ്തംഭം എവിടെ പോയി ഒളിക്കും? അതുകൊണ്ട്, വിഷ്ണുവിന്റെ പാദങ്ങളിലാണ് ആശ്രയം. ലക്ഷ്മിദിനത്തില് ലക്ഷ്മിയെ പൂജിച്ച ശേഷം, അവളുടെ നൂല് കഴുത്തില് ധരിക്കണം.
യദാ പതേ യമദൂതൈശ്ച പാശൈര്ബധ്വാ സമ്യക് താഡ്യമാനഃ കശാഭിഃ । തദാ ലക്ഷ്മീഃ കുത്ര പലായതേഽസാവതോ മൂലം വിഷ്ണുപാദം ഭജസ്വ ॥ ൩,൨൮.
യമദൂതന്മാര് പാശം കെട്ടി, ചാവുകൊണ്ടു അടിച്ചുമിടുമ്പോള്, അപ്പോള് ലക്ഷ്മി എവിടെ ഓടിപ്പോകും? അതുകൊണ്ട്, വിഷ്ണുവിന്റെ പാദങ്ങളിലാണ് ആശ്രയം.
വിവാഹമൌംഞ്ജീദിവസേ മൂഢബുദ്ധേ ജുഗുപ്സിതാന്ധാരയിത്വാ സുഭക്ത്യാ । വരാരാര്തികം കാംസ്യപാത്രേ നിധായ കൃത്വാര്തിക്യം ഉദഉദൈതി ശബ്ദമ് ॥ ൩,൨൮.
വിവാഹമൂഞ്ചി ദിനത്തില്, ഭക്തിയോടെ ആ അശുദ്ധമായ വസ്തുക്കള് ധരിച്ച്, ഉത്തമമായ ദീപം കഞ്ചവട്ടിയില് വെച്ച്, ദീപാരാധന നടത്തുമ്പോള്, ഒരു ശബ്ദം ഉയരും.
തഥൈവ ദഷ്ട്വാ പിചുമന്ദസ്യ പത്രം സുനര്തയിത്വാ പരമാദരേണ । യദാ തദാ യമദൂതൈശ്ച പാശൈര്ബദ്ധ്വാ ബദ്ധ്വാ താഡ്യമാനശ്ച സമ്യക് ॥ ൩,൨൮.
അതുപോലെ തന്നെ, പിച്ചുമണ്ട ഇല കണ്ടു, അതിനെ വലിയ ആദരത്തോടെ നൃത്തം ചെയ്യിച്ച്, പിന്നെ യമദൂതന്മാര് പാശം കെട്ടി, നന്നായി അടിക്കും.
തവ സ്വാമിന്കുലദേവോ മഹാത്മന്പലായിതഃ കുത്ര മേ തദ്വദസ്വ । സ്വദേഹാനാം പൂജയിത്വാ ച സമ്യക്കണ്ഠാഭരണൈര്വിധുരാണാം ച കേശൈഃ ॥ ൩,൨൮.
നിന്റെ കുടുംബദേവന്, മഹാത്മാവേ, എവിടെ പോയി ഒളിച്ചിരിക്കുന്നു? അതു പറയൂ. വിധവകളുടെ മുടി കൊണ്ടുള്ള അലങ്കാരങ്ങള് ഭക്തിയോടെ പൂജിച്ച ശേഷം—
സംതിഷ്ഠമാനേ യമദൂതാ ബലിഷ്ഠാ സംതാഡ്യമാനേ മുസലൈര്ഭിന്ദിപാലൈഃ । യദാ തദാ കുത്ര പലായിതാ സാ കേശൈര്വിഹീനാ ലംബകര്ണം ച കൃത്വാ ॥ ൩,൨൮.
ശക്തരായ യമദൂതന്മാര് സമീപം നില്ക്കുമ്പോള്, നീ മുഷലും വടിയും കൊണ്ടു അടിക്കപ്പെടുമ്പോള്, അപ്പോള് അവള് മുടി നഷ്ടപ്പെട്ട്, കാത് താഴ്ത്തി എവിടെ പോയി ഒളിക്കും?
സ്വവാമഹസ്തേ വേണുപാത്രം നിധായ ദീപം ധൃത്വാ സവ്യഹസ്തേ ച മൂഢഃ । ഗൃഹേഗൃഹേ ഭൈക്ഷചര്യാം ച കൃത്വാ സംതിഷ്ഠമാനേ സ്വഗൃഹം ചൈവ ദേവീ ॥ ൩,൨൮.
വലതുകൈയില് ദീപവും ഇടതുകൈയില് വേണുപാത്രവും പിടിച്ച്, മൂടനായവനേ, വീട് വീട് ഭിക്ഷയെടുക്കുമ്പോള്, ദേവി നിന്റെ വീട്ടില് തന്നെ ഇരിക്കുന്നു.
യദാ തദാ യമദൂതൈശ്ച മൂഢ ദീപൈഃ സഹസ്രൈര്ദഹ്യമാനശ്ച സമ്യക് । നിര്നാസികാ രേണുകാ മൂഢബുദ്ധേ പലായിതാ കുത്ര സാ മേ വദസ്വ ॥ ൩,൨൮.
അപ്പോള് മൂടനായവനേ, യമദൂതന്മാര് ആയിരം ദീപങ്ങള് കൊണ്ടു നിന്നെ കത്തിക്കുമ്പോള്, മൂക്കില്ലാത്ത രേണുക എവിടെ പോയി ഒളിച്ചിരിക്കുന്നു? അത് എനിക്കു പറയൂ.
സദാ മൂഢം ഖഡ്ഗദേവം ച ഭക്ത്യാ തം ഭക്തവത്പൂജയിത്വാ ച സമ്യക് । തൈഃ സാര്ധം ത്വം ശ്വാനവദ്ഗര്ജയിത്വാ സംതിഷ്ഠമാനേ സ്വഗൃഹേ ചൈവ നിത്യമ് ॥ ൩,൨൮.
എപ്പോഴും, ഭക്തിയോടെ ഖഡ്ഗദേവനെ പൂജിച്ച്, ഭക്തനെപ്പോലെ ആദരിച്ച്, നീ അവരോടൊപ്പം നായപോലെ കുരച്ച്, നിന്റെ വീട്ടില് തന്നെ ഇരിക്കും.
യദാ തദാ യമദൂതൈശ്ച സമ്യക്സംതാഡ്യമാനസ്തത്ര ശബ്ദം പ്രകുര്വന് । സംതിഷ്ഠമാനേ ഭക്തവര്യം വിഹായ തദാ ദേവഃ കുത്ര പലായിതോഭൂത് ॥ ൩,൨൮.
അപ്പോള് യമദൂതന്മാര് നിന്നെ നന്നായി അടിക്കുമ്പോള്, അവിടെ ശബ്ദം ഉണ്ടാക്കുമ്പോള്, ഭക്തശ്രേഷ്ഠന് സമീപം ഇരിക്കുമ്പോള്, അപ്പോള് ആ ദേവന് എവിടെ പോയി ഒളിക്കും?
സ പാര്ഥക്യാദ്ഭീമസേനപ്രതീകം പഞ്ചാമൃതൈഃ പൂജയിത്വാ ച സമ്യക് । സുവ്യഞ്ജനേ ചാന്നകൌപീനമേവ ദത്ത്വാ മൂഢസ്തിഷ്ഠമാനേ സ്വഗേഹേ ॥ ൩,൨൮.
പാര്ത്ഥക്യത്തോടെ ഭീമസേനസദൃശമായ പ്രതിമയെ അഞ്ചു അമൃതങ്ങള് കൊണ്ട് പൂജിച്ച്, നല്ല പാത്രത്തില് അല്പം അന്നം നല്കി, മൂടനായവന് തന്റെ വീട്ടില് തന്നെ ഇരിക്കും.
യദാ തദാ യമദൂതൈശ്ച സമ്യക്സംതാഡ്യമാനേ യമമാര്ഗേ ച മൂഢഃ । ഭീമഃ സ വൈ കുത്ര പലായിതോഭൂദതോ മൂലം വിഷ്ണുപാദം ഭജസ്വ ॥ ൩,൨൮.
യമദൂതന്മാര് യമന്റെ വഴി നിന്നെ നന്നായി അടിക്കുമ്പോള്, മൂടനായവനേ, അപ്പോള് ഭീമന് എവിടെ പോയി ഒളിക്കും? അതുകൊണ്ട്, വിഷ്ണുവിന്റെ പാദങ്ങളിലാണ് ആശ്രയം.
മഹാദേവം പൂജയിത്വാ ച സമ്യക് ഹരേത്യുക്ത്വാ സ്വഗൃഹേ വിദ്യമാനേ । യദാ ഗൃഹം ദഹ്യതേ വഹ്നിനാ തു തദാ ഹരഃ കുത്ര പലായിതോഭൂത് ॥ ൩,൨൮.
മഹാദേവനെ ഭക്തിയോടെ പൂജിച്ച്, 'ഹരി' എന്നു ഉച്ചരിച്ച്, വീട്ടില് ഇരിക്കുമ്പോള്, വീട്ടില് തീ പിടിച്ചുപിടിക്കുമ്പോള്, അപ്പോള് ഹരന് എവിടെ പോയി ഒളിക്കും?
ശാകംഭരീദിവസേ സര്വമേവ ശാകംഭരീ സാ ച ദേവീ മഹാത്മന് । പലായിതാ കുത്ര മേ ത്വം വദസ്വ കുലാലദേവം പൂജയിത്വാ ച ഭക്ത്യാ ॥ ൩,൨൮.
ശാകംഭരിദിനത്തിൽ എല്ലാം ശാകംഭരി ദേവിയാകുന്നു. മഹാത്മാവായ ആ ദേവി. നീ ഭക്തിയോടെ കുലാളദേവനെ പൂജിച്ചശേഷം എവിടെ പോയി മറഞ്ഞു? എന്നോട് പറയു.
കാര്പാസം വൈ തേന ദത്തം ഗൃഹീത്വാ സംതിഷ്ഠമാനേ യമദൂതൈശ്ച സമ്യക് । സംഹന്യമാനസ്തീക്ഷണധാരൈഃ കുഠാരൈഃ കുലാലദേവം ച സുദംഷ്ട്രനേത്രമ് । വിഹായ വൈ കുത്ര പലായിതോഭൂന്ന ജ്ഞായതേഽന്വേഷണാച്ചാപി കേന ॥ ൩,൨൮.
അവന് കർപ്പാസം കൊടുത്ത്, യമദൂതന്മാർ സമീപം നിന്നപ്പോൾ, മൂർച്ചയുള്ള കത്തികളാൽ അടിയേറ്റു, ഭയങ്കരമായ പല്ലും കണ്ണും ഉള്ള കുലാളദേവനെ ഉപേക്ഷിച്ചു. അവൻ എവിടെ പോയി, ആരാണ് അന്വേഷിച്ചത്, ആര്ക്കും അറിയില്ല.
യദാ പഞ്ചമ്യാം മൃന്മയീം ശേഷമൂര്തിം സംപൂജ്യ ഭക്ത്യാ വിദ്യമാനേ സ്വഗേഹേ । തദാ ബദ്ധ്വാ യമദൂതാശ്ച സമ്യക്സംനഹ്യമാനേ നാഗപാശൈശ്ച ബദ്ധ്വാ ॥ ൩,൨൮.
അഞ്ചാം ദിവസം വീട്ടിൽ തന്നെ ഭക്തിയോടെ മൺശേഷമൂർത്തിയെ പൂജിച്ചപ്പോൾ, യമദൂതന്മാർ പാമ്പുപാശം കെട്ടി അവനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു തടഞ്ഞു.
സ്വഭക്തവര്യം പ്രവിഹായ നാഗഃ പലായിതഃ കുത്ര വൈ സംവദ ത്വമ് । ദൂര്വാങ്കുരൈര്മോദകൈഃ പൂജയിത്വാ വിനായകം പഞ്ചഖാദ്യൈസ്തഥൈവ ॥ ൩,൨൮.
സ്വഭക്തനെ ഉപേക്ഷിച്ച് ആ പാമ്പ് എവിടെ പോയി? നീ പറയണം. ദൂർവാങ്കുരങ്ങളും മധുരങ്ങളും അഞ്ചു വിധം വിഭവങ്ങളുമായി വിനായകനെ ഭക്തിയോടെ പൂജിച്ചശേഷം.
സംതിഷ്ഠംമാനേ യമദൂതൈശ്ച സമ്യക്സംതാഡ്യമാനേ തപ്തദണ്ഡൈശ്ച മൂഢ । ദന്തം വിഹായൈവ ച വിഘ്നരാജഃ പലായിതഃ കുത്ര മേ തം വദത്വമ് ॥ ൩,൨൮.
യമദൂതന്മാർ സമീപം നിന്നു, ചൂടുള്ള ദണ്ഡങ്ങളാൽ അടിയേറ്റപ്പോൾ, വിഘ്നരാജൻ തന്റെ ഭക്തനെ ഉപേക്ഷിച്ച് എവിടെ പോയി? അതു എന്നോട് പറയു.
വിവാഹകാലേ പിഷ്ടദേവീം സുഭക്ത്യാ സംപൂജയിത്വാ വിദ്യമാനോ ഗൃഹേ സ്വേ । യദാ തദാ യമദൂതൈശ്ച ബദ്ധ്വാ സംപീഡ്യമാനോ യമമാര്ഗേ സ മൂഢഃ ॥ ൩,൨൮.
വിവാഹസമയത്ത് ഭക്തിയോടെ പിഷ്ടദേവിയെ വീട്ടിൽ തന്നെ പൂജിച്ചശേഷം, യമദൂതന്മാർ കെട്ടി, അവൻ യമപഥത്തിൽ പീഡനമനുഭവിച്ചു.
വിഷ്ഠാദേവീ പീഡ്യമാനം ച ഭക്തം വിഹായ സാ കുത്ര പലായിതാഭൂത് । വിവാഹകാലേ രജകസ്യ ഗേഹം ഗത്വാ സമ്യക്പ്രാര്ഥയിത്വാ ച മൂഢഃ ॥ ൩,൨൮.
വിഷ്ഠാദേവി തന്റെ കഷ്ടം അനുഭവിക്കുന്ന ഭക്തനെ ഉപേക്ഷിച്ച് എവിടെ പോയി? വിവാഹസമയത്ത് അവൻ ധോബി വീട്ടിൽ ചെന്നു, മനസ്സോടെ അപേക്ഷിച്ചു, ഭ്രമിച്ചവനായി.
യസ്തംഭസൂത്രം കലശേ പരീത്യ പൂജാം കൃത്വാ വിദ്യമാനോ ഗൃഹേ സ്വേ । യദാ തദാ യമദൂതശ്ച സമ്യക്തം സ്തംഭസൂത്രം തസ്യ മുഖേ നിധായ ॥ ൩,൨൮.
സ്തംഭസൂത്രം കലശത്തിൽ കെട്ടി, വീട്ടിൽ തന്നെ പൂജ ചെയ്തപ്പോൾ, യമദൂതൻ ആ സ്തംഭസൂത്രം അവന്റെ വായിൽ വെച്ചു.