ഗരുഡപുരാണമ്

തൈഃ സാര്ധം ത്വം ശ്വാനശബ്ദം കുരുഷ്വ ഹരിദ്രാചൂര്ണം സര്വദാ ത്വം ദധസ്വ । കുരുഷ്വ ത്വം ഭീമസേനസ്യ പൂജാം പഞ്ചാമൃതൈഃ ഷോഡശഭിശ്ചോപചാരൈഃ ॥ ൩,൨൮.

അവരോടൊപ്പം നായയുടെ ശബ്ദം പുറപ്പെടുവിക്കണം; എപ്പോഴും മഞ്ഞള്‍പൊടി അര്‍പ്പിക്കണം; ഭീമസേനനെ അഞ്ചു അമൃതങ്ങളാലും പതിനാറ് ഉപചാരങ്ങളാലും ആരാധിക്കണം.

തത്കൌപീനം രൌപ്യജം കാരയിത്വാ സമര്പയിത്വാ ദീപമാലാം കുരുഷ്വ । തദ്ദാസവര്യാന് ഭോജയസ്വാദ്യ ഭക്ത്യാ ഗര്ജസ്വ ത്വം ഭീമഭീമേതി സുഷ്ഠു ॥ ൩,൨൮.

വെള്ളിയില്‍ നിര്‍മ്മിച്ച കൗപ്പീനവും അര്‍പ്പിച്ച്, ദീപങ്ങളുടെ നിര ഒരുക്കണം; പിന്നെ ഭക്തിയോടെ അവന്റെ ഉത്തമ സേവകരെ ഭക്ഷിപ്പിച്ച്, 'ഭീമാ, ഭയങ്കരനേ' എന്ന് ഉച്ചരിച്ച് വിളിക്കണം.

തദ്ദാസവര്യാന്മോദയസ്വ സ്വവസ്ത്രൈര്മദ്യൈര്മാംസദ്രവ്യജാലേന നിത്യമ് । മഹാദേവം പൂജയസ്വാദ്യ സമ്യഗ്മഹാരുദ്രൈരതിരുദ്രൈശ്ച സമ്യക് ॥ ൩,൨൮.

അവരുടെ ഉത്തമ സേവകരെ സ്വന്തം വസ്ത്രങ്ങള്‍ നല്‍കി, മദ്യം നല്‍കി, മാംസ വിഭവങ്ങളാല്‍ സന്തോഷിപ്പിക്കണം; മഹാദേവനെയും മഹാരുദ്രന്മാരെയും യുക്തിയായി ആരാധിക്കണം.

ഹരേത്യുക്ത്വാ ജങ്ഗമാന്പൂജയസ്വ ശൈവാഗമേ നിപുണാഞ്ഛൂദ്രജാതാന് । ശാകംഭരീം വിവശഃ സര്വശാകാന്സുപാചയിത്വാ ച ഗൃഹേ ഗൃഹേ ച ॥ ൩,൨൮.

'ഹരേ' എന്ന് പറഞ്ഞ്, ശൈവാഗമത്തില്‍ പ്രാവീണ്യമുള്ള ശൂദ്രജാതിക്കാര്‍ ആയ ജംഗമ ശൈവന്മാരെ ആരാധിക്കണം; എല്ലാ വീടുകളിലും എല്ലാ തരത്തിലുള്ള പച്ചക്കറികളും നന്നായി പാചകം ചെയ്യണം.

ദദസ്വ ഭക്ത്യാ പരമാദരേണ സ്വലങ്കൃത്യ പ്രാസ്തുവംസ്തദ്ഗുണാംശ്ച । കുലാദേവം പൂജയസ്വാദ്യ ഭക്ത്യാ ത്വം ദൃഗ്ഭ്യാം വൈ തദ്ദിനേ ശംഭുബുദ്ധ്യാ ॥ ൩,൨൮.

ഭക്തിയോടും പരമാദരത്തോടും കൂടി, സ്വയം അലങ്കരിച്ച്, അവരുടെ ഗുണങ്ങള്‍ പാടിക്കൊണ്ട്, അന്നേദിവസം ശിവനെന്ന ഭാവത്തോടെ കുലദേവനെ ഭക്തിയോടെ ആരാധിക്കണം.

തദ്ഭക്തവര്യാന്പൂജയസ്വാദ്യ സമ്യക്തത്പാദമൂലേ വന്ദനം ത്വം കുരുഷ്വ । സുപഞ്ചമ്യാം മൃന്മയീം ശേഷമൂര്തിം പൂജാം കുരുഷ്വ ക്ഷീരലാജാദികൈശ്ച ॥ ൩,൨൮.

അപ്പോള്‍ ആ ദേവന്റെ ഭക്തശ്രേഷ്ഠന്മാരെ പാദമൂലത്ത് നമസ്കരിച്ച് ആരാധിക്കണം; നല്ല പഞ്ചമിയാഴ്ച മണ്ണാല്‍ നിര്‍മ്മിച്ച പ്രതിമയെ പാലും പൊരിപ്പും മുതലായവകൊണ്ട് ആരാധിക്കണം.

സുനാഗപാശം ഹി ഗലേ ച ബദ്ധ്വാ തച്ഛേഷാന്നം ഭോജയേര്ഭോഃ പുനസ്ത്വമ് । ദിനേ ചതുര്ഥേ ഭോജയസ്വാദ്യ ഭക്ത്യാ നൈവേദ്യാന്നം ഭോജയസ്വാദ്യ സുഷ്ഠു ॥ ൩,൨൮.

അവന്റെ കഴുത്തില്‍ മനോഹരമായ നാഗപാശം കെട്ടി, ശേഷിച്ച അന്നം ഭക്ഷിപ്പിക്കണം; നാലാം ദിവസം ഭക്തിയോടെ നൈവേദ്യഭക്ഷണം നല്‍കണം, അതും യുക്തിയായി ചെയ്യണം.

ഇത്യാദികം പ്രേരയിത്വാ പതിം സാ ജീവേന നഷ്ടം പ്രകരോത്യേവ നിത്യമ് । തസ്യാഃ സംഗാജ്ജീവരൂപഃ പതിസ്ത്വാം സമ്യഗ്ദഷ്ടാമിഹലോകേ പരത്ര ॥ ൩,൨൮.

ഇങ്ങനെ ഭര്‍ത്താവിനെ ഈ കര്‍മ്മങ്ങളില്‍ പ്രേരിപ്പിച്ച്, അവള്‍ എപ്പോഴും നഷ്ടപ്പെട്ട ജീവന്‍ തിരിച്ചു നല്‍കുന്നു; അവളുടെ സാന്നിധ്യത്തില്‍ ഭര്‍ത്താവിന് ഈ ലോകത്തും പരലോകത്തും ജീവശക്തി ലഭിക്കും.

തസ്യാഃ സംഗം സുവിദൂരം വിസൃജ്യ ചേഷ്ട്വാ സമഗ്രം കുരു സര്വദാ ത്വമ് । സുബുദ്ധിരൂപാ ത്വീരയന്തീ ജഗാദ ഭജസ്വ വിഷ്ണും പരമാദരേണ ॥ ൩,൨൮.

അവളുടെ സാന്നിധ്യം ദൂരെയാക്കി, എല്ലായ്പ്പോഴും എല്ലാ കാര്യങ്ങളിലും യുക്തിയായി പെരുമാറണം; ജ്ഞാനസ്വരൂപയായവള്‍ പറഞ്ഞു: 'പരമാദരത്തോടെ വിഷ്ണുവിനെ ആരാധിക്കണം.'

ഹരിം വിനാന്യം ന ഭജസ്വ നിത്യം സാ രേണുകാ ത്വാം തു ന പാലയിഷ്യതി । അദൃഷ്ടനാമാ ഹരിരേവം ഹി നിത്യം ഫലപ്രദോ യദി ന സ്യാത്ഖഗേന്ദ്ര ॥ ൩,൨൮.

ഹരിയെ ഒഴികെ മറ്റാരെയും ഒരിക്കലും ആരാധിക്കരുത്; ആ രേണുക നിന്നെ രക്ഷിക്കില്ല. ഹരിയുടെ നാമം അദൃശ്യമായതാണെങ്കിലും, ഫലം നല്‍കുന്നത് അവനാണ്, പക്ഷേ അവന്‍ നല്‍കുന്നില്ലെങ്കില്‍ ആരാണ് നല്‍കുക, പക്ഷിരാജാവേ?

ജുഗുപ്സിതാം ശ്രുത്യനുക്താം ച ദേവീം പതിദ്രുഹാം സര്വദാ സേവയിത്വാ । തസ്യാഃ പ്രസാദാത്കുഷ്ഠഭഗന്ദരാദ്യൈര്ഭുക്ത്വാ ദുഃഖം സംയമിനീം പ്രയാഹി ॥ ൩,൨൮.

ശാസ്ത്രങ്ങളില്‍ പരാമര്‍ശിക്കപ്പെടാത്ത, ഭര്‍ത്താവിനോടു വിരോധമുള്ള, അപവാദം കേള്‍ക്കുന്ന ദേവിയെ എപ്പോഴും സേവിച്ചാല്‍, അവളുടെ അനുഗ്രഹത്താല്‍ കുഷ്ഠം, ഭഗന്ദരം പോലുള്ള രോഗങ്ങള്‍ അനുഭവിച്ച്, സംയമനലോകത്തിലേക്ക് പോകേണ്ടിവരും.

തദാ കുദേവീ കുത്ര ഗതാ വദസ്വ മേ ഹ്യതഃ പതേ ത്വം ന ഭജസ്വ ദേവീമ് । പതേ ഭജ ത്വം ബ്രാഹ്മണാന്വൈഷ്ണവാംശ്ച സംസാരദുഃഖാത്താരന്സുഷ്ഠുരൂപാന് ॥ ൩,൨൮.

അപ്പോള്‍ ആ കുപ്രസിദ്ധ ദേവി എവിടെയായി പോയി എന്ന് പറയൂ; അതുകൊണ്ട് ഭഗവാനേ, ആ ദേവിയെ ആരാധിക്കരുത്; പകരം ബ്രാഹ്മണന്മാരെയും വൈഷ്ണവന്മാരെയും ആരാധിക്കണം, കാരണം അവരാണ് സംസാരദുഃഖങ്ങളില്‍ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടുത്തുന്നവര്‍.

സേവാദികം പ്രവിഹായൈവ സ്വച്ഛം മായാദേവ്യാ ഭജനാത്കിം വദസ്വ । ജ്യേഷ്ഠാഷ്ടമ്യാം ജ്യേഷ്ഠദേവീം ഹ്യലക്ഷ്മീം ലക്ഷ്മീതി ബുദ്ധ്യാ പൂജയിത്വാ ച സമ്യക് ॥ ൩,൨൮.

എല്ലാ സേവനങ്ങളും ഉപേക്ഷിച്ച്, മായാദേവിയെ ആരാധിച്ചാല്‍ എന്താണ് ലഭിക്കുന്നത് എന്ന് പറയൂ; ജ്യേഷ്ഠമാസത്തിലെ അഷ്ടമിയാഴ്ച ജ്യേഷ്ഠാദേവിയായ അലക്ഷ്മിയെ ലക്ഷ്മി എന്നു കരുതി യുക്തിയായി ആരാധിക്കണം.

തസ്യാഃ സൂത്രം ഗലബദ്ധം ച കൃത്വാ നാനാദുഃഖം ഹ്യനുഭൂയാഃ പതേ ത്വമ് । യദാ പതേ യമദൂതൈശ്ച പാശൈര്ബദ്ധ്വാ ച സമ്യക് താഡ്യമാനൈഃ കശാഭിഃ ॥ ൩,൨൮.

അവളുടെ നൂല്‍കൊണ്ട് കഴുത്തില്‍ കെട്ടിയാല്‍ നീ പലവിധമായ കഷ്ടങ്ങള്‍ അനുഭവിക്കും, പ്രഭോ. യമദൂതന്മാര്‍ പാശം കെട്ടി, ചാവുകൊണ്ടു അടിച്ചുമിടുമ്പോള്‍—

തദാ ഹ്യലക്ഷ്മീഃ കുത്ര പലായതേഽസാവതോ മൂലം വിഷ്ണുപാദം ഭജസ്വ । പതേ ഭജ ത്വം സര്വദാ വായുതത്ത്വം ന ചാശ്രയേസ്ത്വം സൂക്ഷ്മസ്കന്ദം ച മൂഢ ॥ ൩,൨൮.

അപ്പോള്‍ ദാരിദ്ര്യം എവിടെ ഓടിപ്പോകും? അതുകൊണ്ട്, വിഷ്ണുവിന്റെ പാദങ്ങളിലാണ് ആശ്രയം. പ്രഭോ, എല്ലായ്പ്പോഴും വായുവിന്റെ തത്ത്വത്തില്‍ ആശ്രയം പിടിക്കണം; സൂക്ഷ്മമായുള്ള സ്‌കന്ദനില്‍ ആശ്രയിക്കരുത്, മൂടനായവനേ.

തദ്വത്തം ത്വം നവനീതം ച ഭക്ത്യാ തദുച്ഛിഷ്ടം ഭക്ഷയിത്വാ പതേ ഹി । തസ്യാശ്ച സൂത്രം ഗലബദ്ധം ച കൃത്വാ ഇഹൈവ ദുഃഖാന്യനുഭൂയാഃ പതേ ത്വമ് ॥ ൩,൨൮.

അതു പോലെ തന്നെ, ഭക്തിയോടെ നെയ്യിന്റെ അവശിഷ്ടം കഴിച്ചിട്ടും, അവളുടെ നൂല്‍ കഴുത്തില്‍ കെട്ടിയാല്‍ നീ ഇവിടെയേ തന്നെ കഷ്ടങ്ങള്‍ അനുഭവിക്കും, പ്രഭോ.

യദാ പതേ യമദൂതൈശ്ച പാശൈര്ബദ്ധ്വാ ച സമ്യക് താഡ്യമാനഃ കശാഭിഃ । തദാ സ്കന്ദഃ കുത്ര പലായതേഽസാവതോ മൂലം വിഷ്ണുപാദം ഭജസ്വ ॥ ൩,൨൮.

യമദൂതന്മാര്‍ പാശം കെട്ടി, ചാവുകൊണ്ടു അടിച്ചുമിടുമ്പോള്‍, അപ്പോള്‍ സ്‌കന്ദന്‍ എവിടെ ഓടിപ്പോകും? അതുകൊണ്ട്, വിഷ്ണുവിന്റെ പാദങ്ങളിലാണ് ആശ്രയം.

ദീപസ്തംഭം ദാപയിത്വാ പതേ ത്വം സൂത്രം ച ബദ്ധ്വാ സ്വഗലേ ച ഭക്ത്യാ । തദാ ബദ്ധ്വാ യമദൂതൈശ്ച പാശൈര്ദീപസ്തംഭൈസ്താഡ്യമാനസ്തു സമ്യക് ॥ ൩,൨൮.

ദീപസ്തംഭം നിര്‍മ്മിച്ച്, ഭക്തിയോടെ നൂല്‍ കഴുത്തില്‍ കെട്ടിയാല്‍, പിന്നെ യമദൂതന്മാര്‍ പാശം കെട്ടി, ദീപസ്തംഭം കൊണ്ടു നന്നായി അടിക്കും.

ദീപസ്തംഭഃ കുത്ര പലായിതോഭൂദതോ മൂലം വിഷ്ണുപാദം ഭജസ്വ । ലക്ഷ്മീദിനേ പൂജയിത്വാ ച ലക്ഷ്മീം സൂത്രം തസ്യാഃ സ്വഗലേ ധാരയ ത്വമ് ॥ ൩,൨൮.

അപ്പോള്‍ ദീപസ്തംഭം എവിടെ പോയി ഒളിക്കും? അതുകൊണ്ട്, വിഷ്ണുവിന്റെ പാദങ്ങളിലാണ് ആശ്രയം. ലക്ഷ്മിദിനത്തില്‍ ലക്ഷ്മിയെ പൂജിച്ച ശേഷം, അവളുടെ നൂല്‍ കഴുത്തില്‍ ധരിക്കണം.

യദാ പതേ യമദൂതൈശ്ച പാശൈര്ബധ്വാ സമ്യക് താഡ്യമാനഃ കശാഭിഃ । തദാ ലക്ഷ്മീഃ കുത്ര പലായതേഽസാവതോ മൂലം വിഷ്ണുപാദം ഭജസ്വ ॥ ൩,൨൮.

യമദൂതന്മാര്‍ പാശം കെട്ടി, ചാവുകൊണ്ടു അടിച്ചുമിടുമ്പോള്‍, അപ്പോള്‍ ലക്ഷ്മി എവിടെ ഓടിപ്പോകും? അതുകൊണ്ട്, വിഷ്ണുവിന്റെ പാദങ്ങളിലാണ് ആശ്രയം.

വിവാഹമൌംഞ്ജീദിവസേ മൂഢബുദ്ധേ ജുഗുപ്സിതാന്ധാരയിത്വാ സുഭക്ത്യാ । വരാരാര്തികം കാംസ്യപാത്രേ നിധായ കൃത്വാര്തിക്യം ഉദഉദൈതി ശബ്ദമ് ॥ ൩,൨൮.

വിവാഹമൂഞ്ചി ദിനത്തില്‍, ഭക്തിയോടെ ആ അശുദ്ധമായ വസ്തുക്കള്‍ ധരിച്ച്, ഉത്തമമായ ദീപം കഞ്ചവട്ടിയില്‍ വെച്ച്, ദീപാരാധന നടത്തുമ്പോള്‍, ഒരു ശബ്ദം ഉയരും.

തഥൈവ ദഷ്ട്വാ പിചുമന്ദസ്യ പത്രം സുനര്തയിത്വാ പരമാദരേണ । യദാ തദാ യമദൂതൈശ്ച പാശൈര്ബദ്ധ്വാ ബദ്ധ്വാ താഡ്യമാനശ്ച സമ്യക് ॥ ൩,൨൮.

അതുപോലെ തന്നെ, പിച്ചുമണ്ട ഇല കണ്ടു, അതിനെ വലിയ ആദരത്തോടെ നൃത്തം ചെയ്യിച്ച്, പിന്നെ യമദൂതന്മാര്‍ പാശം കെട്ടി, നന്നായി അടിക്കും.

തവ സ്വാമിന്കുലദേവോ മഹാത്മന്പലായിതഃ കുത്ര മേ തദ്വദസ്വ । സ്വദേഹാനാം പൂജയിത്വാ ച സമ്യക്കണ്ഠാഭരണൈര്വിധുരാണാം ച കേശൈഃ ॥ ൩,൨൮.

നിന്റെ കുടുംബദേവന്‍, മഹാത്മാവേ, എവിടെ പോയി ഒളിച്ചിരിക്കുന്നു? അതു പറയൂ. വിധവകളുടെ മുടി കൊണ്ടുള്ള അലങ്കാരങ്ങള്‍ ഭക്തിയോടെ പൂജിച്ച ശേഷം—

സംതിഷ്ഠമാനേ യമദൂതാ ബലിഷ്ഠാ സംതാഡ്യമാനേ മുസലൈര്ഭിന്ദിപാലൈഃ । യദാ തദാ കുത്ര പലായിതാ സാ കേശൈര്വിഹീനാ ലംബകര്ണം ച കൃത്വാ ॥ ൩,൨൮.

ശക്തരായ യമദൂതന്മാര്‍ സമീപം നില്‍ക്കുമ്പോള്‍, നീ മുഷലും വടിയും കൊണ്ടു അടിക്കപ്പെടുമ്പോള്‍, അപ്പോള്‍ അവള്‍ മുടി നഷ്ടപ്പെട്ട്, കാത് താഴ്ത്തി എവിടെ പോയി ഒളിക്കും?

സ്വവാമഹസ്തേ വേണുപാത്രം നിധായ ദീപം ധൃത്വാ സവ്യഹസ്തേ ച മൂഢഃ । ഗൃഹേഗൃഹേ ഭൈക്ഷചര്യാം ച കൃത്വാ സംതിഷ്ഠമാനേ സ്വഗൃഹം ചൈവ ദേവീ ॥ ൩,൨൮.

വലതുകൈയില്‍ ദീപവും ഇടതുകൈയില്‍ വേണുപാത്രവും പിടിച്ച്, മൂടനായവനേ, വീട് വീട് ഭിക്ഷയെടുക്കുമ്പോള്‍, ദേവി നിന്റെ വീട്ടില്‍ തന്നെ ഇരിക്കുന്നു.

യദാ തദാ യമദൂതൈശ്ച മൂഢ ദീപൈഃ സഹസ്രൈര്ദഹ്യമാനശ്ച സമ്യക് । നിര്നാസികാ രേണുകാ മൂഢബുദ്ധേ പലായിതാ കുത്ര സാ മേ വദസ്വ ॥ ൩,൨൮.

അപ്പോള്‍ മൂടനായവനേ, യമദൂതന്മാര്‍ ആയിരം ദീപങ്ങള്‍ കൊണ്ടു നിന്നെ കത്തിക്കുമ്പോള്‍, മൂക്കില്ലാത്ത രേണുക എവിടെ പോയി ഒളിച്ചിരിക്കുന്നു? അത് എനിക്കു പറയൂ.

സദാ മൂഢം ഖഡ്ഗദേവം ച ഭക്ത്യാ തം ഭക്തവത്പൂജയിത്വാ ച സമ്യക് । തൈഃ സാര്ധം ത്വം ശ്വാനവദ്ഗര്ജയിത്വാ സംതിഷ്ഠമാനേ സ്വഗൃഹേ ചൈവ നിത്യമ് ॥ ൩,൨൮.

എപ്പോഴും, ഭക്തിയോടെ ഖഡ്ഗദേവനെ പൂജിച്ച്, ഭക്തനെപ്പോലെ ആദരിച്ച്, നീ അവരോടൊപ്പം നായപോലെ കുരച്ച്, നിന്റെ വീട്ടില്‍ തന്നെ ഇരിക്കും.

യദാ തദാ യമദൂതൈശ്ച സമ്യക്സംതാഡ്യമാനസ്തത്ര ശബ്ദം പ്രകുര്വന് । സംതിഷ്ഠമാനേ ഭക്തവര്യം വിഹായ തദാ ദേവഃ കുത്ര പലായിതോഭൂത് ॥ ൩,൨൮.

അപ്പോള്‍ യമദൂതന്മാര്‍ നിന്നെ നന്നായി അടിക്കുമ്പോള്‍, അവിടെ ശബ്ദം ഉണ്ടാക്കുമ്പോള്‍, ഭക്തശ്രേഷ്ഠന്‍ സമീപം ഇരിക്കുമ്പോള്‍, അപ്പോള്‍ ആ ദേവന്‍ എവിടെ പോയി ഒളിക്കും?

സ പാര്ഥക്യാദ്ഭീമസേനപ്രതീകം പഞ്ചാമൃതൈഃ പൂജയിത്വാ ച സമ്യക് । സുവ്യഞ്ജനേ ചാന്നകൌപീനമേവ ദത്ത്വാ മൂഢസ്തിഷ്ഠമാനേ സ്വഗേഹേ ॥ ൩,൨൮.

പാര്‍ത്ഥക്യത്തോടെ ഭീമസേനസദൃശമായ പ്രതിമയെ അഞ്ചു അമൃതങ്ങള്‍ കൊണ്ട് പൂജിച്ച്, നല്ല പാത്രത്തില്‍ അല്പം അന്നം നല്‍കി, മൂടനായവന്‍ തന്റെ വീട്ടില്‍ തന്നെ ഇരിക്കും.