ഗരുഡപുരാണമ്

ക്വ ചാശ്വത്ഥഃ ക്വ ച സ്നാനം ക്വ ശൌചമേതത്സര്വം നാമ നാശം കരോതി । മൂഢം പതിം രേണുകാം പൂജയസ്വ മായാദേവ്യാ ദീപദാനം കുരുഷ്വ ॥ ൩,൨൮.

അശ്വത്തമരം എവിടെയാണ്, സ്നാനം എവിടെയാണ്, ശുദ്ധി എവിടെയാണ്? ഇതെല്ലാം അവൾ നശിപ്പിക്കുന്നു. അജ്ഞാനിയായ ഭർത്താവിനെ ആരാധിക്കൂ, രേണുകയെ ആദരിക്കൂ, മായാദേവിക്ക് ദീപം അർപ്പിക്കൂ.

സുഭൈരവാദീന് ഭജ മൂഢ ത്വമന്ധ ഹാരിദ്രചൂര്ണന്ധാരയേഃ സര്വദാപി । ജ്യേഷ്ഠാഷ്ടമ്യാം ജ്യേഷ്ഠദേവീം ഭജസ്വ ഭക്ത്യാ സൂത്രം ഗലബന്ധം കുരുഷ്വ ॥ ൩,൨൮.

സുബൈരവാദികളെ ആരാധിക്കൂ, അജ്ഞാനിയേ, നീ എപ്പോഴും മഞ്ഞൾപ്പൊടി ധരിക്കൂ; ജ്യേഷ്ഠമാസത്തിലെ അഷ്ടമിയിൽ ജ്യേഷ്ഠാദേവിയെ ഭക്തിയോടെ ആരാധിക്കൂ, ഒരു സൂത്രം കഴുത്തിൽ കെട്ടിക്കൂ.

മരിഗന്ധാഷ്ടമ്യാം മരിഗന്ധം ഭജസ്വ തഥാ സൂത്രം സ്വഗലേ ധാരയസ്വ । ദീപസ്തംഭം സുദിനേ പൂജയസ്വ തത്സൂത്രമേവ സ്വഗലേ ധാരയസ്വ ॥ ൩,൨൮.

മാരിഗന്ധാ അഷ്ടമിയിൽ മാരിഗന്ധയെ ആരാധിക്കൂ, അതുപോലെ സൂത്രം കഴുത്തിൽ ധരിക്കൂ; നല്ല ദിവസത്തിൽ ദീപസ്തംഭം പൂജിക്കൂ, ആ സൂത്രം തന്നെ കഴുത്തിൽ ധരിക്കൂ.

മഹാലക്ഷ്മീം ചാദ്യലക്ഷ്മീം ച സമ്യക്പൂജാം കുരു ത്വം ഹി ഭക്ത്യാഥ ജീവ । ലക്ഷ്മീസൂത്രം സ്വാഗലേ ധാരയസ്വ മഹാലക്ഷ്മീവാന് ഭവസീത്യുത്തരത്ര ॥ ൩,൨൮.

മഹാലക്ഷ്മിയെയും അലക്ഷ്മിയെയും ഭക്തിയോടെ നന്നായി പൂജിക്കൂ, ജീവാ; ലക്ഷ്മീസൂത്രം കഴുത്തിൽ ധരിക്കൂ, അപ്പോൾ നീ ഭാവിയിൽ മഹാലക്ഷ്മിയോടുകൂടിയവനാകും.

വിഹായ മൌഞ്ജീദിവസേ ഭാഗ്യകാമഃ സുഗുഗ്ഗുലാന്ധാരയസ്വാതിഭക്ത്യാ । സുവാസിനീഃ പൂജയസ്വാശു ഭക്ത്യാ ഗന്ധൈഃ പുഷ്പൈര്ധൂപദീപൈഃ പ്രതോഷ്യ ॥ ൩,൨൮.

മൗഞ്ജിദിവസത്തിൽ ഭാഗ്യം ആഗ്രഹിച്ച് നല്ല ഗുഗ്ഗുലു ധരിക്കൂ; ഭക്തിയോടെ വിവാഹിതകളെ വാസ്തവത്തിൽ പൂജിക്കൂ, സുഗന്ധവും പുഷ്പവും ധൂപവും ദീപവും നൽകി അവരെ സന്തോഷിപ്പിക്കൂ.

വരാര്തിക്യം കാംസ്യപാത്രേ നിധായ കുര്വാര്തിക്യം ദേവതാദേവതാനാമ് । പിചുമന്ദപത്രാണി വിതത്യ ഭൂമൌ നമസ്വ ത്വം ക്ഷമ്യതാം ചേതി ചോക്ത്വാ ॥ ൩,൨൮.

ദേവതകള്‍ക്കായി കാഴ്ചവെക്കേണ്ട ദീപം കാംസ്യപാത്രത്തില്‍ വെച്ച്, പിച്ചുമണ്ട ഇലകള്‍ നിലത്ത് വിരിച്ച്, നമസ്കാരം ചെയ്ത്, 'ക്ഷമിക്കണം' എന്ന് പറയണം.

മഹാദേവീം പൂജയസ്വാദ്യ ഭക്ത്യാ സദ്വൈഷ്ണവാനാം മാ ദദസ്വാപ്യഥാന്നമ് । സദ്വൈഷ്ണവാനാം യദി വാന്നം ദദാസി ഭാഗ്യം ച തേ പശ്യതോ നാശമേതി ॥ ൩,൨൮.

ഇപ്പൊഴ് മഹാദേവിയെ ഭക്തിയോടെ ആരാധിക്കണം; സത്യമായ വൈഷ്ണവരല്ലാത്തവര്‍ക്ക് ഒരിക്കലും ഭക്ഷണം നല്‍കരുത്. സത്യമായ വൈഷ്ണവന്മാര്‍ക്ക് ഭക്ഷണം നല്‍കിയാല്‍ നിന്റെ ഭാഗ്യം നിന്റെ കണ്ണിന് മുമ്പില്‍ നശിക്കുകയില്ല.

സ്വവാമഹസ്തേ വേണുപാത്രേ നിധായ ദീപം ധൃത്വാ സവ്യഹസ്തേ പതേ ത്വമ് । ഉത്തിഷ്ഠ ഭോഃ പഞ്ചഗൃഹേഷു ഭിക്ഷാം കുരുഷ്വ സമ്യക്പ്രവിഹായൈവ ലജ്ജാമ് ॥ ൩,൨൮.

സ്വന്തം ഇടത് കൈയില്‍ വെണുപാത്രത്തില്‍ ദീപം വച്ചു, വലത് കൈയില്‍ പിടിച്ച്, 'ഉണരൂ, ഭഗവാനേ, അഞ്ചു വീടുകളില്‍ ഭിക്ഷ ചോദിക്കൂ, ലജ്ജയെ പൂര്‍ണമായും വിട്ട്' എന്ന് പറഞ്ഞ് പോകണം.

ആദൌ ഗൃഹേ ഷഡ്രസാന്നം ച കുത്വാ ജഗദ്ഗോപ്യം ഭോജനം ത്വം കുരുഷ്വ । തച്ഛേഷാന്നം ഭോജയിത്വാ പതേ ത്വം താസാം ച രേ ശരണം ത്വം കുരുഷ്വ ॥ ൩,൨൮.

ആദ്യം വീട്ടില്‍ ആറു രുചികളുള്ള ഭക്ഷണം ഒരുക്കി ലോകസംരക്ഷക ദേവതകള്‍ക്കായി അര്‍പ്പിക്കണം; അവര്‍ക്ക് ശേഷിച്ച ഭക്ഷണം നല്‍കി, ഭഗവാനേ, അവരില്‍ അഭയം തേടണം.

താസാം ഹസ്തം പുസ്തകേ സ്താപയിത്വാ ത്രാഹീത്യേവം തന്മുഖൈര്വാചയസ്വ । ത്വം ഖഡ്ഗദേവം പൂജയസ്വാദ്യഭര്തസ്തത്സേവകാന്പൂജയസ്വാദ്യ സമ്യക് ॥ ൩,൨൮.

അവരുടെ കൈ പുസ്തകത്തില്‍ വെച്ച്, അവരുടേതായ വായിലൂടെ 'രക്ഷിക്കണം' എന്ന് ഉച്ചരിപ്പിക്കണം; ഭര്‍ത്താവേ, പിന്നെ ഖഡ്ഗദേവനെയും അവന്റെ സേവകരെയും യുക്തിയായി ആരാധിക്കണം.

തൈഃ സാര്ധം ത്വം ശ്വാനശബ്ദം കുരുഷ്വ ഹരിദ്രാചൂര്ണം സര്വദാ ത്വം ദധസ്വ । കുരുഷ്വ ത്വം ഭീമസേനസ്യ പൂജാം പഞ്ചാമൃതൈഃ ഷോഡശഭിശ്ചോപചാരൈഃ ॥ ൩,൨൮.

അവരോടൊപ്പം നായയുടെ ശബ്ദം പുറപ്പെടുവിക്കണം; എപ്പോഴും മഞ്ഞള്‍പൊടി അര്‍പ്പിക്കണം; ഭീമസേനനെ അഞ്ചു അമൃതങ്ങളാലും പതിനാറ് ഉപചാരങ്ങളാലും ആരാധിക്കണം.

തത്കൌപീനം രൌപ്യജം കാരയിത്വാ സമര്പയിത്വാ ദീപമാലാം കുരുഷ്വ । തദ്ദാസവര്യാന് ഭോജയസ്വാദ്യ ഭക്ത്യാ ഗര്ജസ്വ ത്വം ഭീമഭീമേതി സുഷ്ഠു ॥ ൩,൨൮.

വെള്ളിയില്‍ നിര്‍മ്മിച്ച കൗപ്പീനവും അര്‍പ്പിച്ച്, ദീപങ്ങളുടെ നിര ഒരുക്കണം; പിന്നെ ഭക്തിയോടെ അവന്റെ ഉത്തമ സേവകരെ ഭക്ഷിപ്പിച്ച്, 'ഭീമാ, ഭയങ്കരനേ' എന്ന് ഉച്ചരിച്ച് വിളിക്കണം.

തദ്ദാസവര്യാന്മോദയസ്വ സ്വവസ്ത്രൈര്മദ്യൈര്മാംസദ്രവ്യജാലേന നിത്യമ് । മഹാദേവം പൂജയസ്വാദ്യ സമ്യഗ്മഹാരുദ്രൈരതിരുദ്രൈശ്ച സമ്യക് ॥ ൩,൨൮.

അവരുടെ ഉത്തമ സേവകരെ സ്വന്തം വസ്ത്രങ്ങള്‍ നല്‍കി, മദ്യം നല്‍കി, മാംസ വിഭവങ്ങളാല്‍ സന്തോഷിപ്പിക്കണം; മഹാദേവനെയും മഹാരുദ്രന്മാരെയും യുക്തിയായി ആരാധിക്കണം.

ഹരേത്യുക്ത്വാ ജങ്ഗമാന്പൂജയസ്വ ശൈവാഗമേ നിപുണാഞ്ഛൂദ്രജാതാന് । ശാകംഭരീം വിവശഃ സര്വശാകാന്സുപാചയിത്വാ ച ഗൃഹേ ഗൃഹേ ച ॥ ൩,൨൮.

'ഹരേ' എന്ന് പറഞ്ഞ്, ശൈവാഗമത്തില്‍ പ്രാവീണ്യമുള്ള ശൂദ്രജാതിക്കാര്‍ ആയ ജംഗമ ശൈവന്മാരെ ആരാധിക്കണം; എല്ലാ വീടുകളിലും എല്ലാ തരത്തിലുള്ള പച്ചക്കറികളും നന്നായി പാചകം ചെയ്യണം.

ദദസ്വ ഭക്ത്യാ പരമാദരേണ സ്വലങ്കൃത്യ പ്രാസ്തുവംസ്തദ്ഗുണാംശ്ച । കുലാദേവം പൂജയസ്വാദ്യ ഭക്ത്യാ ത്വം ദൃഗ്ഭ്യാം വൈ തദ്ദിനേ ശംഭുബുദ്ധ്യാ ॥ ൩,൨൮.

ഭക്തിയോടും പരമാദരത്തോടും കൂടി, സ്വയം അലങ്കരിച്ച്, അവരുടെ ഗുണങ്ങള്‍ പാടിക്കൊണ്ട്, അന്നേദിവസം ശിവനെന്ന ഭാവത്തോടെ കുലദേവനെ ഭക്തിയോടെ ആരാധിക്കണം.

തദ്ഭക്തവര്യാന്പൂജയസ്വാദ്യ സമ്യക്തത്പാദമൂലേ വന്ദനം ത്വം കുരുഷ്വ । സുപഞ്ചമ്യാം മൃന്മയീം ശേഷമൂര്തിം പൂജാം കുരുഷ്വ ക്ഷീരലാജാദികൈശ്ച ॥ ൩,൨൮.

അപ്പോള്‍ ആ ദേവന്റെ ഭക്തശ്രേഷ്ഠന്മാരെ പാദമൂലത്ത് നമസ്കരിച്ച് ആരാധിക്കണം; നല്ല പഞ്ചമിയാഴ്ച മണ്ണാല്‍ നിര്‍മ്മിച്ച പ്രതിമയെ പാലും പൊരിപ്പും മുതലായവകൊണ്ട് ആരാധിക്കണം.

സുനാഗപാശം ഹി ഗലേ ച ബദ്ധ്വാ തച്ഛേഷാന്നം ഭോജയേര്ഭോഃ പുനസ്ത്വമ് । ദിനേ ചതുര്ഥേ ഭോജയസ്വാദ്യ ഭക്ത്യാ നൈവേദ്യാന്നം ഭോജയസ്വാദ്യ സുഷ്ഠു ॥ ൩,൨൮.

അവന്റെ കഴുത്തില്‍ മനോഹരമായ നാഗപാശം കെട്ടി, ശേഷിച്ച അന്നം ഭക്ഷിപ്പിക്കണം; നാലാം ദിവസം ഭക്തിയോടെ നൈവേദ്യഭക്ഷണം നല്‍കണം, അതും യുക്തിയായി ചെയ്യണം.

ഇത്യാദികം പ്രേരയിത്വാ പതിം സാ ജീവേന നഷ്ടം പ്രകരോത്യേവ നിത്യമ് । തസ്യാഃ സംഗാജ്ജീവരൂപഃ പതിസ്ത്വാം സമ്യഗ്ദഷ്ടാമിഹലോകേ പരത്ര ॥ ൩,൨൮.

ഇങ്ങനെ ഭര്‍ത്താവിനെ ഈ കര്‍മ്മങ്ങളില്‍ പ്രേരിപ്പിച്ച്, അവള്‍ എപ്പോഴും നഷ്ടപ്പെട്ട ജീവന്‍ തിരിച്ചു നല്‍കുന്നു; അവളുടെ സാന്നിധ്യത്തില്‍ ഭര്‍ത്താവിന് ഈ ലോകത്തും പരലോകത്തും ജീവശക്തി ലഭിക്കും.

തസ്യാഃ സംഗം സുവിദൂരം വിസൃജ്യ ചേഷ്ട്വാ സമഗ്രം കുരു സര്വദാ ത്വമ് । സുബുദ്ധിരൂപാ ത്വീരയന്തീ ജഗാദ ഭജസ്വ വിഷ്ണും പരമാദരേണ ॥ ൩,൨൮.

അവളുടെ സാന്നിധ്യം ദൂരെയാക്കി, എല്ലായ്പ്പോഴും എല്ലാ കാര്യങ്ങളിലും യുക്തിയായി പെരുമാറണം; ജ്ഞാനസ്വരൂപയായവള്‍ പറഞ്ഞു: 'പരമാദരത്തോടെ വിഷ്ണുവിനെ ആരാധിക്കണം.'

ഹരിം വിനാന്യം ന ഭജസ്വ നിത്യം സാ രേണുകാ ത്വാം തു ന പാലയിഷ്യതി । അദൃഷ്ടനാമാ ഹരിരേവം ഹി നിത്യം ഫലപ്രദോ യദി ന സ്യാത്ഖഗേന്ദ്ര ॥ ൩,൨൮.

ഹരിയെ ഒഴികെ മറ്റാരെയും ഒരിക്കലും ആരാധിക്കരുത്; ആ രേണുക നിന്നെ രക്ഷിക്കില്ല. ഹരിയുടെ നാമം അദൃശ്യമായതാണെങ്കിലും, ഫലം നല്‍കുന്നത് അവനാണ്, പക്ഷേ അവന്‍ നല്‍കുന്നില്ലെങ്കില്‍ ആരാണ് നല്‍കുക, പക്ഷിരാജാവേ?

ജുഗുപ്സിതാം ശ്രുത്യനുക്താം ച ദേവീം പതിദ്രുഹാം സര്വദാ സേവയിത്വാ । തസ്യാഃ പ്രസാദാത്കുഷ്ഠഭഗന്ദരാദ്യൈര്ഭുക്ത്വാ ദുഃഖം സംയമിനീം പ്രയാഹി ॥ ൩,൨൮.

ശാസ്ത്രങ്ങളില്‍ പരാമര്‍ശിക്കപ്പെടാത്ത, ഭര്‍ത്താവിനോടു വിരോധമുള്ള, അപവാദം കേള്‍ക്കുന്ന ദേവിയെ എപ്പോഴും സേവിച്ചാല്‍, അവളുടെ അനുഗ്രഹത്താല്‍ കുഷ്ഠം, ഭഗന്ദരം പോലുള്ള രോഗങ്ങള്‍ അനുഭവിച്ച്, സംയമനലോകത്തിലേക്ക് പോകേണ്ടിവരും.

തദാ കുദേവീ കുത്ര ഗതാ വദസ്വ മേ ഹ്യതഃ പതേ ത്വം ന ഭജസ്വ ദേവീമ് । പതേ ഭജ ത്വം ബ്രാഹ്മണാന്വൈഷ്ണവാംശ്ച സംസാരദുഃഖാത്താരന്സുഷ്ഠുരൂപാന് ॥ ൩,൨൮.

അപ്പോള്‍ ആ കുപ്രസിദ്ധ ദേവി എവിടെയായി പോയി എന്ന് പറയൂ; അതുകൊണ്ട് ഭഗവാനേ, ആ ദേവിയെ ആരാധിക്കരുത്; പകരം ബ്രാഹ്മണന്മാരെയും വൈഷ്ണവന്മാരെയും ആരാധിക്കണം, കാരണം അവരാണ് സംസാരദുഃഖങ്ങളില്‍ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടുത്തുന്നവര്‍.

സേവാദികം പ്രവിഹായൈവ സ്വച്ഛം മായാദേവ്യാ ഭജനാത്കിം വദസ്വ । ജ്യേഷ്ഠാഷ്ടമ്യാം ജ്യേഷ്ഠദേവീം ഹ്യലക്ഷ്മീം ലക്ഷ്മീതി ബുദ്ധ്യാ പൂജയിത്വാ ച സമ്യക് ॥ ൩,൨൮.

എല്ലാ സേവനങ്ങളും ഉപേക്ഷിച്ച്, മായാദേവിയെ ആരാധിച്ചാല്‍ എന്താണ് ലഭിക്കുന്നത് എന്ന് പറയൂ; ജ്യേഷ്ഠമാസത്തിലെ അഷ്ടമിയാഴ്ച ജ്യേഷ്ഠാദേവിയായ അലക്ഷ്മിയെ ലക്ഷ്മി എന്നു കരുതി യുക്തിയായി ആരാധിക്കണം.

തസ്യാഃ സൂത്രം ഗലബദ്ധം ച കൃത്വാ നാനാദുഃഖം ഹ്യനുഭൂയാഃ പതേ ത്വമ് । യദാ പതേ യമദൂതൈശ്ച പാശൈര്ബദ്ധ്വാ ച സമ്യക് താഡ്യമാനൈഃ കശാഭിഃ ॥ ൩,൨൮.

അവളുടെ നൂല്‍കൊണ്ട് കഴുത്തില്‍ കെട്ടിയാല്‍ നീ പലവിധമായ കഷ്ടങ്ങള്‍ അനുഭവിക്കും, പ്രഭോ. യമദൂതന്മാര്‍ പാശം കെട്ടി, ചാവുകൊണ്ടു അടിച്ചുമിടുമ്പോള്‍—

തദാ ഹ്യലക്ഷ്മീഃ കുത്ര പലായതേഽസാവതോ മൂലം വിഷ്ണുപാദം ഭജസ്വ । പതേ ഭജ ത്വം സര്വദാ വായുതത്ത്വം ന ചാശ്രയേസ്ത്വം സൂക്ഷ്മസ്കന്ദം ച മൂഢ ॥ ൩,൨൮.

അപ്പോള്‍ ദാരിദ്ര്യം എവിടെ ഓടിപ്പോകും? അതുകൊണ്ട്, വിഷ്ണുവിന്റെ പാദങ്ങളിലാണ് ആശ്രയം. പ്രഭോ, എല്ലായ്പ്പോഴും വായുവിന്റെ തത്ത്വത്തില്‍ ആശ്രയം പിടിക്കണം; സൂക്ഷ്മമായുള്ള സ്‌കന്ദനില്‍ ആശ്രയിക്കരുത്, മൂടനായവനേ.

തദ്വത്തം ത്വം നവനീതം ച ഭക്ത്യാ തദുച്ഛിഷ്ടം ഭക്ഷയിത്വാ പതേ ഹി । തസ്യാശ്ച സൂത്രം ഗലബദ്ധം ച കൃത്വാ ഇഹൈവ ദുഃഖാന്യനുഭൂയാഃ പതേ ത്വമ് ॥ ൩,൨൮.

അതു പോലെ തന്നെ, ഭക്തിയോടെ നെയ്യിന്റെ അവശിഷ്ടം കഴിച്ചിട്ടും, അവളുടെ നൂല്‍ കഴുത്തില്‍ കെട്ടിയാല്‍ നീ ഇവിടെയേ തന്നെ കഷ്ടങ്ങള്‍ അനുഭവിക്കും, പ്രഭോ.

യദാ പതേ യമദൂതൈശ്ച പാശൈര്ബദ്ധ്വാ ച സമ്യക് താഡ്യമാനഃ കശാഭിഃ । തദാ സ്കന്ദഃ കുത്ര പലായതേഽസാവതോ മൂലം വിഷ്ണുപാദം ഭജസ്വ ॥ ൩,൨൮.

യമദൂതന്മാര്‍ പാശം കെട്ടി, ചാവുകൊണ്ടു അടിച്ചുമിടുമ്പോള്‍, അപ്പോള്‍ സ്‌കന്ദന്‍ എവിടെ ഓടിപ്പോകും? അതുകൊണ്ട്, വിഷ്ണുവിന്റെ പാദങ്ങളിലാണ് ആശ്രയം.

ദീപസ്തംഭം ദാപയിത്വാ പതേ ത്വം സൂത്രം ച ബദ്ധ്വാ സ്വഗലേ ച ഭക്ത്യാ । തദാ ബദ്ധ്വാ യമദൂതൈശ്ച പാശൈര്ദീപസ്തംഭൈസ്താഡ്യമാനസ്തു സമ്യക് ॥ ൩,൨൮.

ദീപസ്തംഭം നിര്‍മ്മിച്ച്, ഭക്തിയോടെ നൂല്‍ കഴുത്തില്‍ കെട്ടിയാല്‍, പിന്നെ യമദൂതന്മാര്‍ പാശം കെട്ടി, ദീപസ്തംഭം കൊണ്ടു നന്നായി അടിക്കും.

ദീപസ്തംഭഃ കുത്ര പലായിതോഭൂദതോ മൂലം വിഷ്ണുപാദം ഭജസ്വ । ലക്ഷ്മീദിനേ പൂജയിത്വാ ച ലക്ഷ്മീം സൂത്രം തസ്യാഃ സ്വഗലേ ധാരയ ത്വമ് ॥ ൩,൨൮.

അപ്പോള്‍ ദീപസ്തംഭം എവിടെ പോയി ഒളിക്കും? അതുകൊണ്ട്, വിഷ്ണുവിന്റെ പാദങ്ങളിലാണ് ആശ്രയം. ലക്ഷ്മിദിനത്തില്‍ ലക്ഷ്മിയെ പൂജിച്ച ശേഷം, അവളുടെ നൂല്‍ കഴുത്തില്‍ ധരിക്കണം.