ഗരുഡപുരാണമ്

സുകേസരൈഃ സംയുതം സ്വര്ണചിഹ്നധ്വജാം കുശൈര്വജ്രചിഹ്നൈര്യവൈശ്ച । ജാനാര്ദനീം മൂര്തിമാഹുര്മഹാന്തോ ദാനം തസ്യാ ദുര്ലഭം തത്ര തീര്ഥേ ॥ ൩,൨൬.

സുന്ദരമായ മുടിയും പൊന്നിന്റെ ചിഹ്നങ്ങളും പതാകകളും കുശത്തുണ്ടുകളും വജ്രത്തിന്റെ അടയാളങ്ങളും യവമണികളും അലങ്കരിച്ച ജനാര്‍ദ്ദനന്റെ രൂപം മഹാത്മാക്കള്‍ വളരെ അപൂര്‍വമായ ദാനം എന്ന് പറയുന്നു; ആ തിരുത്തിടത്ത് അതു നല്‍കുന്നത് വളരെ ദുർലഭം.

അത്യുത്തമം മൂര്തിദാനം തു ഭദ്രേ സുദുര്ല്ലഭം പരമം നാത്ര ലോഭഃ । സുദുര്ലഭം ബഹുദോഗ്ധ്യാശ്ച ഗൃഷ്ടേര്ദാനം തഥാ വസ്ത്രരത്നാദികാനാമ് ॥ ൩,൨൬.

ഭാഗ്യവതിയായവളേ, ഇങ്ങനെ ഉത്തമമായ രൂപം ദാനം ചെയ്യുന്നത് അത്യന്തം അപൂര്‍വവും ഉത്തമവുമാണ്; ഇവിടെ ലാലചം കാണിക്കരുത്. ധാരാളം പാലു നല്‍കുന്ന പശുക്കളെയും വസ്ത്രം, രത്നം മുതലായവയും ദാനം ചെയ്യുന്നതും വളരെ അപൂര്‍വമാണ്.

അത്യുത്തമം ദ്രവ്യദാനം ച ദേവി സ്വാപേക്ഷിതം ദാനമാഹുര്മഹാന്തഃ । സ്വസ്യാനപേക്ഷം ഫലദാനം ച വസ്ത്രാദാനം തസ്യ വ്യര്ഥമാഹുര്മഹാന്തഃ ॥ ൩,൨൬.

ദേവി, മഹാത്മാക്കള്‍ പറയുന്നത്, ഏറ്റവും ഉത്തമമായ സമ്പത്ത് ദാനം ചെയ്യുന്നത് സ്വയം ആഗ്രഹിക്കുന്നതായിരിക്കണം. സ്വയം ആഗ്രഹമില്ലാതെ ഫലം അല്ലെങ്കില്‍ വസ്ത്രം നല്‍കുന്നത് ഫലഹീനമാണെന്ന് മഹാത്മാക്കള്‍ പറയുന്നു.

അത്യുത്തമം ഗൃഷ്ടിദാനം ച പുണ്യം നൈവാപ്യതേ ദുഗ്ധദോഹാശ്ച ഗാവഃ । അത്യുത്തമേ വസ്ത്രദാനേ സുബുദ്ധിഃ സുദുര്ഘടാ പരമാ വൈ ജനാനാമ് ॥ ൩,൨൬.

ഏറ്റവും ഉത്തമമായ പശു ദാനം ചെയ്യുന്നത് വലിയ പുണ്യമാണ്; പക്ഷേ, പാലില്ലാത്ത പശുക്കളെ ദാനം ചെയ്യുന്നത് പ്രശംസിക്കപ്പെടുന്നില്ല. ഉത്തമമായ വസ്ത്രം ദാനം ചെയ്യാനുള്ള മനസ്സാക്ഷി മനുഷ്യരില്‍ വളരെ അപൂര്‍വമാണ്.

അത്യുത്തമം ഭാഗവതസ്യ പുസ്തകം സുദുര്ഘടം വായുതീര്ഥം ച കന്യേ । അത്യുത്തമം ദ്രവ്യദാനം ച ദേവി സുദുര്ഘടം വായുതീര്ഥം നൃണാം ഹി । സുദുര്ലഭോ വൈഷ്ണവൈസ്തത്ത്വവിദ്ഭിര്ഹരേര്വിചാരോ വായുതീര്ഥേ ച കന്യേ ॥ ൩,൨൬.

ശ്രീനിവാസസ്യ തീര്ഥസ്യ ഉത്തരസ്യാം ദിശി സ്ഥിതമ് । ചന്ദ്രതീര്ഥ മിതി പ്രോക്തം തത്രാസ്തേ ചന്ദ്രമാഃ സദാ ॥ ൩,൨൬.

ശ്രീനിവാസന്റെ തിരുത്തിന്റെ വടക്കുഭാഗത്താണ് ചന്ദ്രതിര്‍ത്ഥം എന്ന് വിളിക്കുന്ന സ്ഥലം, അവിടെ ചന്ദ്രന്‍ എപ്പോഴും നിലകൊള്ളുന്നു.

ശ്രീനിവാസസ്യ പൂജാം ച തത്ര സ്ഥിത്വാ കരോത്യയമ് । തത്ര സ്നാനം പ്രകുര്വന്തി പുണ്യദേശേ ച കന്യകേ ॥ ൩,൨൬.

അവിടെ നിന്നുകൊണ്ട് ശ്രീനിവാസനെ ആരാധിക്കുന്നു; അവിടെയുള്ള പുണ്യസ്ഥലത്ത്, കന്യകേ, ജനങ്ങള്‍ സ്നാനം ചെയ്യുന്നു.

ഗുരുതല്പാദിപാപേഭ്യോ മുച്യന്തേ നാത്ര സംശയഃ । തത്ര സ്നാത്വാ പൂര്വഭാഗേ ശാലഗ്രാമം ദദാതി യഃ ॥ ൩,൨൬.

ഗുരുതല്‍പാദി പാപങ്ങളില്‍ നിന്ന് അവിടെ സ്നാനം ചെയ്താല്‍ മോചനം ലഭിക്കും, ഇതില്‍ സംശയമില്ല. അവിടെ കിഴക്കുഭാഗത്ത് ശാലഗ്രാമം നല്‍കുന്നവര്‍—

ജ്ഞാനദ്വാരാ മോക്ഷമേതി നാത്ര കാര്യാ വിചാരണാ । ദധിവാമനമൂര്തേശ്ച ദാനം തത്ര സുദുര്ലഭമ് ॥ ൩,൨൬.

ജ്ഞാനത്തിലൂടെ മോക്ഷം ലഭിക്കും, ഇതില്‍ കൂടുതല്‍ അന്വേഷിക്കേണ്ട ആവശ്യമില്ല. അവിടെ ദധിവാമനന്റെ രൂപം ദാനം ചെയ്യുന്നത് അത്യന്തം അപൂര്‍വമാണ്.

ബദരീഫലമാത്രം തു വതുലം നീലവര്ണകമ് । പ്രസന്നവദനം സൂക്ഷ്മം സുസ്നിഗ്ധം കന്യകേ ശുഭേ ॥ ൩,൨൬.

ഭാഗ്യവതിയായ കന്യകേ, ബദരിഫലത്തിന്റെ വലിപ്പത്തിലുള്ള, നീല നിറമുള്ള, ഹരിശരീരവും സുന്ദരമായ മുഖവും സൂക്ഷ്മവും അത്യന്തം മൃദുവുമായ വതുല രൂപം—

ചക്രദ്വയസമായുക്തം ഗൌപൂരൈഃ പഞ്ചഭിര്യുതമ് । ചാപബാണസമായുക്തമനതം കുണ്ഡലാകൃതിമ് ॥ ൩,൨൬.

രണ്ട് ചക്രങ്ങളോടും അഞ്ചു പശുവിന്റെ കുരുത്തയോടും, വില്ലും അമ്പും കൈവശമുള്ളതും, വക്രമായും കുണ്ഡലത്തിന്റെ ആകൃതിയിലുള്ളതുമായ—

വനമാല സുഖയുതം മൂര്ധ്നസാഹസ്രസംയുതമ് । രൌപ്യബിന്ദുസമായുക്തം സവ്യേ ഭദ്രാര്ധമാത്രകമ് ॥ ൩,൨൬.

വനമാല അണിഞ്ഞതും തലയില്‍ ആയിരം അടയാളങ്ങളോടും വെള്ളി ചിഹ്നം ചേര്‍ന്നതും ഇടതുവശത്ത് ഭാഗ്യത്തിന്റെ അര അളവുള്ളതുമായ—

ചന്ദ്രേണ സഹിതം ദേവി ദധിവാമനമുച്യതേ । ഏതാദൃശം കലൌ നൄണാം ദുര്ലഭം ബഹുഭാഗ്യദമ് । ലക്ഷ്മീനാരായണസമാം താം മൂര്തിം വിദ്ധി ഭാമിനി ॥ ൩,൨൬.

ദേവി, ചന്ദ്രനോടൊപ്പം ചേര്‍ന്നിരിക്കുന്ന ഈ രൂപം ദധിവാമനന്‍ എന്നാണു വിളിക്കുന്നത്. ഇങ്ങനെയൊരു രൂപം കലിയുഗത്തിലെ മനുഷ്യര്‍ക്ക് വളരെ അപൂര്‍വവും വലിയ ഭാഗ്യം നല്‍കുന്നതുമാണ്. ഭാമിനി, ഈ രൂപം ലക്ഷ്മീനാരായണനോടു തുല്യമാണ് എന്ന് അറിഞ്ഞുകൊള്‍ക.

സുദുര്ലഭം തസ്യ മൂര്തേശ്ച ദാനം തച്ചന്ദ്രതീര്ഥേ ശ്രവണം ദുര്ഘടം ച । സമ്യക്സ്വരൂപം ദധിവാമനസ്യ സുദുര്ഘടം ശ്രവണം വൈഷ്ണവാച്ച ॥ ൩,൨൬.

അവന്റെ ആ രൂപം ദാനം ചെയ്യുന്നത് അത്യന്തം അപൂര്‍വമാണ്; ചന്ദ്രതിര്‍ത്ഥത്തില്‍ അതിനെക്കുറിച്ച് കേള്‍ക്കുന്നതും ദുർഘടമാണ്. ദധിവാമനന്റെ യഥാര്‍ത്ഥ രൂപം വൈഷ്ണവന്മാരില്‍ നിന്ന് കേള്‍ക്കുന്നത് അത്യന്തം ദുർഘടമാണ്.

തത്ര സ്നാത്വാ വാമനസ്യ സ്വരൂപശ്രവണാദ്വിദുര്ദാനഫലം സമം ച । ദശഹസ്തപ്രമാണം തു ചന്ദ്രതീര്ഥമുദാഹൃതമ് ॥ ൩,൨൬.

അവിടെ സ്നാനം ചെയ്ത് വാമനന്റെ യഥാര്‍ത്ഥ രൂപം കേട്ടാല്‍ ദാനഫലം പൂര്‍ണമായി ലഭിക്കും. ചന്ദ്രതിര്‍ത്ഥം പത്ത് കൈ നീളമാണെന്ന് പറയുന്നു.

മധ്യാഹ്നേ ദുര്ലഭം സ്നാനം നൃണാം തത്ര സുമങ്ഗലേ । തത്ര സ്ഥിത്വാ ധന്യനരഃ സദാ ഭജതി വൈ ഹരിമ് ॥ ൩,൨൬.

സുമംഗലേ, അവിടെ മധ്യാഹ്നത്തില്‍ സ്നാനം ചെയ്യുന്നത് മനുഷ്യര്‍ക്ക് വളരെ അപൂര്‍വമാണ്. അവിടെ നിന്നു നിന്നുകൊണ്ട് ധന്യനായവന്‍ എപ്പോഴും ഹരിയെ ആരാധിക്കുന്നു.

വരാഹമൂര്തിദാനം തു ശാലഗ്രാമസ്യ ദുര്ലഭമ് । ജംബൂഫലപ്രമാണം തു ഏതദ്വൈ കുക്കുടാണ്ഡവത് ॥ ൩,൨൬.

ശാലഗ്രാമത്തിന്റെ വരാഹരൂപം ദാനം ചെയ്യുന്നത് അപൂര്‍വമാണ്. അതിന്റെ വലിപ്പം ജാംബൂഫലത്തിലും കോഴിമുട്ടയിലും തുല്യമാണ്.

വദനം വലയാകാരം പ്രമാണം ചണകാദിവത് । ദേവസ്യ വാമഭാഗേ ച മധ്യദേശം വിഹായ ച ॥ ൩,൨൬.

ദേവന്റെ മുഖം വട്ടാകാരമാണ്, അതിന്റെ വലിപ്പം ചെറുപയറിനേക്കാൾ കൂടുതലല്ല. ഇടതുവശത്താണ് ഇത് കാണുന്നത്, നടുവിന്റെ ഭാഗം ഒഴിവാക്കണം.

ചക്രദ്വയസമായുക്തംമൂര്ധദേശേ ച ഭാമിനി । സുവര്ണബിന്ദുനാ യുക്തം ഭൂവരാഹാഖ്യമുച്യതേ ॥ ൩,൨൬.

ശിരസ്സിന്റെ മുകളിലായി രണ്ട് ചക്രങ്ങൾ ചേർന്നതും പൊന്നുപൊതിഞ്ഞ ഒരു പുള്ളിയുമുള്ളതാണ് ഭൂവർാഹം എന്നു വിളിക്കുന്നത്, സുന്ദരിയേ.

പൂജാം കൃത്വാ ഭൂവരാഹസ്യ മര്തേര്ദാനം ദത്ത്വാ ശ്രവണം ചാപി കൃത്വാ । തത്ര സ്ഥിതം ഭൂവരാഹം ച ദൃഷ്ട്വാ സ വൈ നരഃ കൃതകൃത്യോ ഹി ലോകേ ॥ ൩,൨൬.

ഭൂവർാഹത്തെ ആരാധിച്ച് മരിച്ചവർക്കായി ദാനം നൽകി, അതിന്റെ കഥ ശ്രദ്ധയോടെ കേട്ടാൽ, അവിടെ നിലകൊള്ളുന്ന ഭൂവർാഹത്തെ കാണുന്നവൻ ഈ ലോകത്ത് സഫലനാകും.

തത്ര സ്നാത്വാ ഭൂവരാഹസ്യ മര്തേഃ ശൃണോതി യോ ലക്ഷണം സമ്യഗേവ । സ തേന പുണ്യം സമുപൈതി ദേവി സ മുക്തിഭാങ്നാത്ര വിചാര്യമസ്തി ॥ ൩,൨൬.

അവിടെ കുളിച്ച്, മരിച്ചവർക്കായി ഭൂവർാഹത്തിന്റെ ലക്ഷണങ്ങൾ ശരിയായി കേൾക്കുന്നവൻ, അതിലൂടെ വലിയ പുണ്യം നേടും; മോക്ഷം ലഭിക്കും എന്നതിൽ സംശയമില്ല, ദേവിയേ.

ഈശാനകോണേ ശ്രീനിവാസസ്യ ദേവി രൌദ്രം തീര്ഥം പരമം പാവനം ച । തത്ര സ്ഥിത്വാ രുദ്രദേവോ മഹാത്മാ പൂജാം കരോതി ശ്രീനിവാസസ്യ നിത്യമ് ॥ ൩,൨൬.

ഈശാനകോണിൽ ശ്രീനിവാസന്റെ രൗദ്രമായ അത്യന്തം വിശുദ്ധമായ തീർത്ഥം ഉണ്ട്, ദേവിയേ. അവിടെ മഹാത്മാവായ രുദ്രദേവൻ എല്ലായ്പ്പോഴും ശ്രീനിവാസനെ ഭക്തിയോടെ ആരാധിക്കുന്നു.

ഹസ്താഷ്ടകം തത്പ്രമാണം വദന്തി തത്ര സ്നാനം വൈഷ്ണവൈഃ കാര്യമേവ । തത്ര സ്നാത്വാ പ്രയതോ വൈ മുരാരേഃ കഥാം ദിവ്യാം ശൃണുയാദാദരേണ । സ്നാനം പാനം തത്ര ദാനം ച കുര്യാല്ലക്ഷ്മീനൃസിംഹപ്രീയതേ ദേവി നിത്യമ്൩,൨൬.

അതിന്റ വലിപ്പം എട്ടു കൈ അളവാണ് എന്നു പറയുന്നു. വൈഷ്ണവന്മാർ അവിടെ കുളിക്കണം. ഭക്തിയോടെ കുളിച്ച്, മുരാരിയുടെ ദിവ്യകഥ ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കണം. അവിടെ കുളിക്കൽ, കുടിവെള്ളം, ദാനം എന്നിവ എല്ലായ്പ്പോഴും ലക്ഷ്മീനരസിംഹനെ സന്തോഷിപ്പിക്കും, ദേവിയേ.

ബദരീഫലമാത്രം ച വര്തുലം ബിന്ദുസംയുതമ് ॥ ൩,൨൬.

അത് വട്ടാകാരവും, ബദരിഫലത്തിന്റെ വലിപ്പവും, ഒരു പുള്ളിയുമാണ്.

ദേവസ്യ വാമഭാഗേ തു ചക്രദ്വയസമന്വിതമ് । സുവര്ണരേഖാസംയുക്തം കിഞ്ചിദ്രക്തസമന്വിതമ് ॥ ൩,൨൬.

ദേവന്റെ ഇടതുവശത്ത്, രണ്ട് ചക്രങ്ങൾ ചേർന്നതും പൊന്നുപൊതിഞ്ഞ വരയും അല്പം ചുവപ്പും കാണാം.

വൈശ്യവര്ണം സവദനം പദ്മരേഖാദിചിഹ്നിതമ് । ലക്ഷ്മീനൃസിംഹം തം വിദ്ധി ഭുക്തിമുക്തിപ്രദായകമ് ॥ ൩,൨൬.

വൈശ്യവർണ്ണവും, മുഖവും, താമരയുടെ രേഖകളും മറ്റു ചിഹ്നങ്ങളും ഉള്ളതാണ്. ആ ലക്ഷ്മീനരസിംഹൻ ഭോഗവും മോക്ഷവും നൽകുന്നവനാണ് എന്നു അറിയണം.

ഏതാ ദൃശം ഗണ്ഡികായാഃ ശിലായാ മൂര്തേര്ദാനം ദുര്ഘടം വിദ്ധി വീന്ദ്ര । തത്ര സ്നാത്വാ ശ്രീനൃസിംഹസ്വരൂപം ലക്ഷ്മീപതേഃ ശൃണുയാദ്ഭക്തിയുക്തഃ ॥ ൩,൨൬.

ഇവയാണ് ഗണ്ഡികാ ശിലയുടെ ലക്ഷണങ്ങൾ. ആ പ്രതിമ നൽകുന്നത് വളരെ ദുഷ്കരമാണെന്ന് അറിഞ്ഞിരിക്കണം, ഇന്ദ്രാ. അവിടെ കുളിച്ച്, ഭക്തിയോടെ ലക്ഷ്മീപതിയായ ശ്രീനരസിംഹന്റെ രൂപം കേൾക്കണം.

മൂര്തേര്ദാനാത്ഫലമാപ്നോതി ദേവി സത്യംസത്യം നാത്ര വിചാര്യമസ്തി ॥ ൩,൨൬.

പ്രതിമ ദാനം ചെയ്താൽ അതിന്റെ ഫലം ലഭിക്കും, ദേവിയേ. ഇതിൽ യാതൊരു സംശയവും വേണ്ട, സത്യം സത്യം.

ഈശാനശക്രയോര്മധ്യേ ബ്രഹ്മതീര്ഥമുദാഹൃതമ് । ദുര്ലഭം മാനുഷാണാം തു സ്നാനം സര്വാര്ഥസാധകമ് ॥ ൩,൨൬.

ഈശാനനും ഇന്ദ്രനും ഇടയിൽ ബ്രഹ്മതീർത്ഥം ഉണ്ട് എന്നു പറയുന്നു. മനുഷ്യർക്കു അവിടെ കുളിക്കൽ അപൂർവമാണ്, പക്ഷേ എല്ലാ ലക്ഷ്യങ്ങളും സാധിക്കും.