ഗരുഡപുരാണമ്

ദക്ഷിണേ തു യമായൈവ നൈരൃത്യാം നിരൃതിം യജേത് । പശ്ചിമേ വരുണായൈവ വായവ്യേ വായവേ നമഃ ॥ ൩,൨൪.

തെക്കുഭാഗത്ത് യമനോടും, തെക്ക്-പടിഞ്ഞാറ് ഭാഗത്ത് നിരൃതിയോടും പൂജ ചെയ്യണം; പടിഞ്ഞാറ് ഭാഗത്ത് വരുണനോടും, വടക്ക്-പടിഞ്ഞാറ് ഭാഗത്ത് വായുവിനോടും വന്ദനം അർപ്പിക്കണം.

ഉത്തരേ ച കുബേരായ ഈശാന്യേ ച ശിവായ ച । ഈശാനശക്രയോര്മധ്യേ ബ്രഹ്മണേ സായുധായ ച ॥ ൩,൨൪.

വടക്കുഭാഗത്ത് കുബേരനോടും, വടക്ക്-കിഴക്കുഭാഗത്ത് ശിവനോടും വന്ദനം ചെയ്യണം; ഈശാനനും ശക്രനും ഇടയിൽ ആയുധധാരിയായ ബ്രഹ്മാവിനോടും വന്ദനം അർപ്പിക്കണം.

നിരൃത്യപ്യതിമധ്യേ തു ശേഷായ ച നമോനമഃ । ഏവം കൃത്വാ നമസ്കാരം പ്രണമേച്ച പുനഃ പുനഃ ॥ ൩,൨൪.

നിരൃതിയുടെ മദ്ധ്യഭാഗത്ത്, ശേഷനോടും ആവർത്തിച്ച് നമസ്കാരം ചെയ്യണം; ഇങ്ങനെ വന്ദനം ചെയ്തശേഷം, വീണ്ടും വീണ്ടും നമസ്കാരം ചെയ്യണം.

ഇത്യേതത്സര്വമാഖ്യാതം വിധിപൂര്വം തു ദര്ശനമ് । ഇതഃ പരന്തു ഗന്തവ്യം ദര്ശനാര്ഥം രമാപതേ ॥ ൩,൨൪.

ഇങ്ങനെ എല്ലാ വിധികളും വിശദമായി പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു; ഇനി ശ്രീമഹാലക്ഷ്മിയുടെ ഭർത്താവിന്റെ ദർശനത്തിനായി മുന്നോട്ട് പോകണം.

ഏവമുക്ത്വാ തു സാ ദേവീ തൈഃ സാര്ധം തു യയൌ മുദാ । യദുക്തഃ ശ്രീനിവാസസ്യ ദര്ശനസ്യ വിധിഃ ഖഗ । കസ്യചിന്നൈവ വക്തവ്യോ ഗോപ്യത്വാച്ച കദാചന ॥ ൩,൨൪.

ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞശേഷം, ആ ദേവി സന്തോഷത്തോടെ അവരോടൊപ്പം പുറപ്പെട്ടു; ഖഗരാജാ, ശ്രീനിവാസന്റെ ദർശനത്തിനുള്ള ഈ വിധി ആരോടും ഒരിക്കലും പറയരുത്, എപ്പോഴും രഹസ്യമായി സൂക്ഷിക്കണം.

സമാഗമോ ദുര്ഘട ഏവ വീന്ദ്ര സതാം ച സത്തത്ത്വവിബോധകാനാമ് । അനേകജന്മാര്ജിതപുണ്യസംചയാദഭൂദ്ഗുരോഃ സംഗമ ഏവ തസ്യ ॥ ൩,൨൪.

സത്യസന്ധരും സത്യം തിരിച്ചറിയുന്നവരും തമ്മിലുള്ള സംഗമം വളരെ അപൂർവ്വമാണ്, പക്ഷിരാജാ; അനേകം ജന്മങ്ങളിൽ സമ്പാദിച്ച പുണ്യഫലത്താൽ മാത്രമേ അത്തരമൊരു ഗുരുവിന്റെ സാന്നിധ്യം ലഭിക്കൂ.

പയോ വികാരം ച നിജം ജഹാതി ശേഷസ്യ ശേഷം നലിനസ്യ ഷങ്കജമ് । ഭാവം ചലം പങ്കജനാഭയോഗാത്സത്സംഗയോഗാദശുഭാനി ന സ്യുഃ ॥ ൩,൨൪.

പാൽ തന്റെ സ്വഭാവം വിട്ട് തൈരാവുന്നു; താമരയുടെ ശേഷിച്ച ഭാഗം സംശയത്തിൽ നിന്നാണ് ഉത്ഭവിക്കുന്നത്; സത്സംഗതിയാൽ ചഞ്ചലമായ ഭാവങ്ങൾ സ്ഥിരമാകുന്നു, അത്തരമൊരു കൂട്ടത്തിൽ ദോഷങ്ങൾ ഉണ്ടാകാറില്ല.

ശ്രീഗരുഡമഹാപുരാണമ് ൨൫ സാ ദ്വാരദേശേ ശ്രീനിവാസസ്യ ദേവീ സ്വാമിപുഷ്കരിണീം ദദൃശേ കൈശ്ച സാര്ധമ് । സ്വാമിന്ഹരേ ശ്രീനിവാസേതി സാ തം ബ്രഹ്മാദീനാം താരകം സമ്പ്രദധ്യൌ ॥ ൩,൨൫.

ശ്രീനിവാസന്റെ ക്ഷേത്രദ്വാരത്തിൽ, ദേവി അവരോടൊപ്പം സ്വാമിയുടെ പുഷ്കരിണി കണ്ടു; അവിടെ അവൾ ശ്രീനിവാസനെ, ബ്രഹ്മാദികൾക്കും രക്ഷകനായവനെ, ഭക്തിയോടെ ധ്യാനിച്ചു.

ദേവൈഃ സാര്ധം പാലനാര്ഥം ച വിഷ്ണുരസ്ത്യേവ നിത്യം പുഷ്കരിണ്യാം ജലേഷു । അതഃ സ്വാമിപുഷ്കരിണീതി ചാഹുസ്തത്ര സ്നാനം കന്യകാന്യാശ്ച ചക്രുഃ ॥ ൩,൨൫.

ദേവന്മാരോടൊപ്പം സംരക്ഷണത്തിനായി വിഷ്ണു എപ്പോഴും പുഷ്കരിണിയുടെ വെള്ളത്തിൽ വസിക്കുന്നു; അതുകൊണ്ടാണ് അതിനെ സ്വാമിയുടെ പുഷ്കരിണി എന്നു വിളിക്കുന്നത്. അവിടെ കന്യകമാർ സ്നാനം ചെയ്തു.

ശുചിര്ഭൂത്വാ ശ്രീനിവാസം ച ദേവാസ്തുപ്തും വിവിശുഃ ശുദ്ധഭക്ത്യാ ഖഗേന്ദ്ര । യഥോപദിഷ്ടം ഗുരുണാ തഥൈവ ചക്രേ കന്യാശ്ച സര്വം ഖഗേന്ദ്ര ॥ ൩,൨൫.

ശുദ്ധരായി, ദേവന്മാർ ശുദ്ധഭക്തിയോടെ ശ്രീനിവാസനെ ആരാധിക്കാൻ അകത്തു കടന്നു, പക്ഷിരാജാ; ഗുരു ഉപദേശിച്ചതുപോലെ കന്യകമാരും എല്ലാം ചെയ്തു, പക്ഷിരാജാ.

തദാ ഹരിം ദര്ശയാമാസ തസ്യൈ സ്വകം രൂപം സുപ്രതീകേ സുപൂര്ണമ് । സാ കന്യകാ ശ്രീനിവാസസ്യ രൂപം ദദര്ശ ഭക്ത്യാ സ്വമനോഭിരാമമ് ॥ ൩,൨൫.

അപ്പോൾ ഹരി അവൾക്ക് തന്റെ മനോഹരവും പൂർണ്ണവുമായ രൂപം കാണിച്ചു; ആ കന്യക ഭക്തിയോടെ ശ്രീനിവാസന്റെ മനോഹരമായ രൂപം കണ്ടു.

സുവര്ണചിത്രം വസനം വസാനം സോഷ്ണീഷകം കഞ്ചുകം സംദധാനമ് ॥ ൩,൨൫.

സ്വർണ്ണം കൊണ്ടു അലങ്കരിച്ച വസ്ത്രം ധരിച്ച്, തലയിൽ ഉഷ്ണീഷവും ശരീരത്തിൽ കഞ്ചുകവും അണിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.

മൃഗോത്ഥമദഗന്ധേന സുരഭീകൃതദിങ്മുഖമ് । പുണ്ഡരീകവിശാലാക്ഷം കംബുഗ്രീവം മഹാഭുജമ് ॥ ൩,൨൫.

മൃഗം നിന്നുള്ള കസേരയുടെ സുഗന്ധം ചുറ്റുമുള്ള ദിക്കുകൾ മധുരമാക്കുന്നു; കനിവുള്ള കമലപോലെയുള്ള വലിയ കണ്ണുകൾ, ശംഖംപോലെയുള്ള കഴുത്ത്, ശക്തമായ ഭുജങ്ങൾ.

ഹേമയജ്ഞോപവീതാങ്ഗം സാക്ഷാത്കന്ദര്പസന്നിഭമ് । ജഗന്മോഹനസൈന്ദര്യം കോമലാങ്ഗം മനോഹരമ് ॥ ൩,൨൫.

സ്വർണ്ണയജ്ഞോപവീതം അണിഞ്ഞ ശരീരം, മനോഹരനായ കാമദേവനെപ്പോലെയുള്ള രൂപം, ലോകത്തെ ആകർഷിപ്പിക്കുന്ന സൗന്ദര്യം, സുന്ദരമായ സുഖമുള്ള അവയവങ്ങൾ.

ദൃഷ്ട്വാ ച കന്യാ മുമുദേ രോമാഞ്ചിതസുഗാത്രകാ ॥ ൩,൨൫.

അവനെ കണ്ടപ്പോൾ ആ പെൺകുട്ടി അതീവ സന്തോഷത്തോടെ, രോമാഞ്ചം നിറഞ്ഞ മനോഹരമായ ശരീരത്തോടെ ആനന്ദിച്ചു.

തദ്ദര്ശനാഹ്ലാദപരിപ്ലുതാശയാ പ്രേമ്ണാഥ രോമാശ്രുകുലാകുലേക്ഷണാ । നനര്ത ദേവീ പുരതസ്തസ്യ വിഷ്ണോഃ സാ ധ്വസ്തദോഷാ പരമാദരേണ । ആനന്ദ മാം പാഹി സുഖം ച ദത്ത്വാ മുകുന്ദാ മാം പാഹി വിമുക്തിദാനാത് ॥ ൩,൨൫.

അവനെ കണ്ടതിന്റെ ആനന്ദത്തിൽ ഹൃദയം സ്നേഹത്തിൽ നിറഞ്ഞു, കണ്ണുകളിൽ ആനന്ദാശ്രു നിറഞ്ഞു; ദോഷങ്ങൾ എല്ലാം അകന്ന്, പരമാദരത്തോടെ ദേവി വിഷ്ണുവിന്റെ മുന്നിൽ നൃത്തം ചെയ്തു: 'ആനന്ദസ്വരൂപാ, എന്നെ രക്ഷിക്കണേ; സുഖം നൽകണേ, മുക്തിദായകാ, എന്നെ രക്ഷിക്കണേ.'

മാം പാഹി നിത്യം ഹ്യരവിന്ദനേത്ര പ്രസന്നദൃഷ്ട്യാ കരുണാസുധാര്ദ്ര । ഗോവിന്ദ ഗോവിന്ദ സുദുഃ ഖിതാം മാം ജ്ഞാനാദിദാനേന ഹി പാഹി നിത്യമ് ॥ ൩,൨൫.

കമലനേത്രാ, ദയയുടെ അമൃതം നിറഞ്ഞ കനിവുള്ള ദൃഷ്ടിയാൽ എന്നെ എപ്പോഴും രക്ഷിക്കണേ. ഗോവിന്ദാ, ഗോവിന്ദാ, അതിയായ ദുഃഖത്തിൽ ആയിരിക്കുന്ന എന്നെ ജ്ഞാനാദി അനുഗ്രഹങ്ങൾ നൽകി എപ്പോഴും രക്ഷിക്കണേ.

ജനാര്ദന ത്വം ഹി സുദുഷ്ടസംഗാന്കാമാദിരൂപാന്സതതം വര്ജയിത്വാ । ഹരേ ഹരേ മാം സതതം പാഹി ദൈത്യാന്സമാഹൃത്യ പ്രബലാന്വിഘ്നരൂപാന് ॥ ൩,൨൫.

ജനാർദ്ദനാ, കാമാദി ദുഷ്ടസംഗങ്ങൾ എല്ലാം നീ എപ്പോഴും വിട്ടുനിൽക്കുന്നു; ഹരേ, ഹരേ, ശക്തരായ ദൈത്യരൂപിയായ തടസ്സങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്ത് എന്നെ എപ്പോഴും രക്ഷിക്കണേ.

രമേശ മാം പാഹി ചതുര്മുഖേശ വിശ്വേശ മാം പാഹി സരസ്വതീശ । രമേശ മാം പാഹി നിദാനമൂര്തേ വൃന്ദാരവൃന്ദൈര്വന്ദിതപാദപദ്മ ॥ ൩,൨൫.

ലക്ഷ്മീപതിയേ, എന്നെ രക്ഷിക്കണേ; ചതുര്മുഖന്റെ നാഥാ, എന്നെ രക്ഷിക്കണേ; വിശ്വനാഥാ, എന്നെ രക്ഷിക്കണേ; സരസ്വതീശ്വരാ, എന്നെ രക്ഷിക്കണേ; ലക്ഷ്മീപതിയേ, സകലത്തിന്റെയും ആധാരമായവനേ, ദേവന്മാർ വന്ദിക്കുന്ന പാദപദ്മങ്ങളുള്ളവനേ, എന്നെ രക്ഷിക്കണേ.

ഏവം തു നത്വാ പരമാദരേണ തുഷ്ടാവ വിഷ്ണും പരമം പുരാണമ് । ലക്ഷ്മ്യാ സദാ യേഽവിദിതാ ഗുണാശ്ച അസംഖ്യാതാഃ സംതി വിഷ്ണൌ ച വീശ ॥ ൩,൨൫.

ഇങ്ങനെ പരമാദരത്തോടെ വന്ദിച്ച്, വിഷ്ണുവിനെ, പരമപുരാതനനെ, ദേവി സ്തുതിച്ചു. ലക്ഷ്മിക്കും അറിയാത്ത അനന്തഗുണങ്ങൾ എപ്പോഴും വിഷ്ണുവിൽ നിലകൊള്ളുന്നു.

തേഷാം സകാശാദതിബാഹുല്യസംഖ്യാ ഗുണാ ഹരൌ തേഽവിദിതാ വൈ രമായാഃ । അതോ ഹരേ സ്തവനേ ക്വാസ്തി ശക്തിസ്തഥാപി യത്നം സ്തവനേ തേ കരിഷ്യേ ॥ ൩,൨൫.

ഹരിയിൽ അനേകം അനന്തഗുണങ്ങൾ ഉണ്ട്; അവ രമയ്ക്കും അറിയില്ല. അങ്ങനെ ഹരിയെ സ്തുതിക്കാൻ എവിടെയാണ് ശക്തി? എന്നാലും ഞാൻ സ്തുതിക്കാൻ ശ്രമം നടത്തും.

തവ പ്രസാദാച്ച രമാപ്രസാദാദ്വിധിപ്രസാദാത്ഭാരതീശപ്രസാദാത് । രുദ്രപ്രസാദാത്സ്തവനം തേ കരിഷ്യേ തഥാപി വിഷ്ണോ മയി ശാന്തിം കുരുഷ്വ ॥ ൩,൨൫.

നിന്റെ കൃപയാൽ, രമയുടെ കൃപയാൽ, ബ്രഹ്മാവിന്റെ കൃപയാൽ, സരസ്വതിയുടെ കൃപയാൽ, രുദ്രന്റെ കൃപയാൽ ഞാൻ നിന്നെ സ്തുതിക്കും; എന്നിരുന്നാലും, വിഷ്ണുവേ, എന്നിൽ ശാന്തി നൽകണേ.

യദി പ്രസന്നോസി മയി ത്വമീശ ത്വത്പാദമൂലേ ദേഹി ഭക്തിം സദൈവ । ത്വദ്ദര്ശനാദ്ദേവ ശുഭാശുഭം ച നഷ്ടം മദീയം ഹ്യശുഭം ച നിത്യമ് ॥ ൩,൨൫.

ഇശ്വരാ, നീ എന്നിൽ പ്രസന്നനാണെങ്കിൽ, നിന്റെ പാദപദ്മങ്ങളിൽ എപ്പോഴും ഭക്തി നൽകണം. ദേവാ, നിന്റെ ദർശനത്താൽ എന്റെ എല്ലാ മംഗളവും അമംഗളവും നശിക്കുന്നു; ദുർഭാഗ്യവും എപ്പോഴും അകന്നു പോകുന്നു.

ത്വന്മായയാ നഷ്ടമിമം ച ലോകം മദേന മത്തം ബധിരം ചാന്ധഭൂതമ് । ഐശ്വര്യയോഗേന ച യോ ഹി മൂകോ ജാതഃ സദാ ദീനാഗുര്വാദികേഷു ॥ ൩,൨൫.

നിന്റെ മായയാൽ ഈ ലോകം നഷ്ടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; അഹങ്കാരത്തിൽ മദം പിടിച്ചവരും, ചെവികേൾവിയും കാഴ്ചയും ഇല്ലാത്തവരുമാണ്. ഐശ്വര്യത്തിന്റെ ശക്തിയാൽ ചിലർ മിണ്ടാതാവുകയും, എപ്പോഴും മുതിർന്നവരോടും മറ്റുള്ളവരോടും ദു:ഖിതരാവുകയും ചെയ്യുന്നു.

മാ ദേഹി ഐശ്വര്യമനുത്തമം ത്വത്പാദാരവിന്ദസ്യ വിരുദ്ധഭൂതമ് । ത്വം ദേവ മേ ദേഹി സതാം ച സംഗം തവ സ്വരൂപപ്രതിപാദകാനാമ് ॥ ൩,൨൫.

നിന്റെ പാദപദ്മങ്ങൾക്ക് വിരുദ്ധമായ അതുല്യമായ ഐശ്വര്യം എനിക്ക് നൽകരുതേ. ദേവാ, നിന്റെ യഥാർത്ഥ സ്വരൂപം കാണിക്കുന്ന സത്സംഗം എനിക്ക് നൽകണേ.

പുത്രാദീനാമൈഹികം വാസുദേവ ദഗ്ധ്വാ ച മേ ദേഹി പാദാരവിന്ദേ । സദ്വഷ്ണവേ ക്രിയമാണം ച കോപം ദഗ്ധ്വാ ച മേ ദേഹി പാദരവിന്ദേ ॥ ൩,൨൫.

വാസുദേവാ, പുത്രാദികളോടുള്ള ലോകബന്ധങ്ങൾ അകറ്റി, എനിക്ക് നിന്റെ പാദപദ്മം നൽകണം. സത്യഭക്തനിൽ പോലും ഉണ്ടാകുന്ന കോപം അകറ്റി, എനിക്ക് നിന്റെ പാദപദ്മം നൽകണം.

ദ്രവ്യാദികേ ക്രിയമാണം ച ലോഭം ദഗ്ധ്വാ വൈ മേ ദേഹി പാദാബ്ജമൂലേ । പുത്രാദികേ ക്രിയമാണം ച മോഹം ദഗ്ധ്വാ ച മേ ദേഹി പാദാബ്ജമൂലേ ॥ ൩,൨൫.

സമ്പത്തിനോടും മറ്റുള്ളവയോടും ഉണ്ടാകുന്ന ലോഭം അകറ്റി, എനിക്ക് നിന്റെ പാദപദ്മത്തിന്റെ അടിത്തറ നൽകണം. പുത്രാദികളോടുള്ള മോഹം അകറ്റി, എനിക്ക് നിന്റെ പാദപദ്മത്തിന്റെ അടിത്തറ നൽകണം.

വിദ്യാം പുത്രം ദ്രവ്യജാതം മദം ച ദഗ്ധ്വാ ച മേ ദേഹി പാദാബ്ജമൂലേ । സദ്വൈഷ്ണവാസഹമാനസ്വരൂപം ദഗ്ധ്വാ മാത്സര്യം പാഹി മാം വേങ്കടേശ ॥ ൩,൨൫.

വിദ്യ, പുത്രൻ, സമ്പത്ത് എന്നിവയിൽ ഉണ്ടാകുന്ന അഹങ്കാരം അകറ്റി, എനിക്ക് നിന്റെ പാദപദ്മത്തിന്റെ അടിത്തറ നൽകണം. സത്യവൈഷ്ണവന്മാരോടുള്ള അസൂയ അകറ്റി, വെങ്കടേശാ, എന്നെ രക്ഷിക്കണേ.

മന്ത്രം ച മേ ദേഹി നിദാനമൂര്തേ യേനൈവ മേ സ്യാത്തവ സംഗശ്ച ഭൂയഃ । നാന്യം വൃണേ തവ പാദാബ്ജസംഗാത്തദേവ മേ ദേഹി മമ പ്രസന്നഃ ॥ ൩,൨൫.

സകലത്തിന്റെയും ആധാരമായവനേ, നിന്റെ സാന്നിധ്യം വീണ്ടും ലഭിക്കാൻ എനിക്ക് ഒരു മന്ത്രം നൽകണം. നിന്റെ പാദപദ്മസംഗം ഒഴികെ മറ്റൊന്നും ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല; അതു മാത്രം, നീ പ്രസന്നനാണെങ്കിൽ, എനിക്ക് നൽകണം.