ഗരുഡപുരാണമ്

മധുസൂദനായ ഭോഃ കന്യേ നമസ്കുര്യാത്തു നൈരൃതൌ । പശ്ചിമേ ത്രിവിക്രമായ വാമനായ തഥൈവ ച ॥ ൩,൨൪.

കന്യേ, നൈരൃത്യഭാഗത്ത് മധുസൂദനനെ നമസ്കരിക്കണം. പടിഞ്ഞാറേ ദിക്കിൽ ത്രിവിക്രമനെയും വാമനനെയും അങ്ങനെ തന്നെ നമസ്കരിക്കണം.

വിഷ്ണവേ ശ്രീധരായാഥ നമസ്കുര്യാച്ച ഭാമിതി । ഉത്തരേ തു മഹാകന്യേ ഹൃഷീകേശായ വൈ നമഃ ॥ ൩,൨൪.

വിഷ്ണുവിനെയും ശ്രീധരനെയും നമസ്കരിക്കണം, ഭാമിനി. ഉത്തരഭാഗത്ത് മഹാകന്യേ, ഹൃഷീകേശനെയും നമസ്കരിക്കണം.

തഥാ വൈ പദ്മനാഭായ നമസ്കുര്യാദതന്ദ്രിതഃ । ദാമോദരായ ചൈശാന്യേ നമസ്കുര്യാച്ച ഭാമിനി ॥ ൩,൨൪.

അങ്ങനെ തന്നെ പദ്മനാഭനെ ക്ഷീണം കൂടാതെ നമസ്കരിക്കണം. ഈശാന്യഭാഗത്ത് ഭാമിനി, ദാമോദരനെയും നമസ്കരിക്കണം.

ചതുര്ഥാവരണേ പൂര്വേ മഹാകൂര്മായ വൈ നമഃ । വരാഹായ നമസ്കുര്യാദാഗ്നേയേ കന്യകേ ശുഭേ ॥ ൩,൨൪.

നാലാമത്തെ വലയത്തിന്റെ കിഴക്കുഭാഗത്ത് മഹാകൂർമ്മനോടു വന്ദനം ചെയ്യണം; അഗ്നിക്കിഴക്കു ഭാഗത്ത്, ഭദ്രയായ കന്യകേ, വരാഹനോടും നമസ്കാരം അർപ്പിക്കണം.

ദക്ഷിണേ നാരസിംഹായ വാമനായ നമോനമഃ । ഭാര്ഗവായ നമസ്കുര്യാന്നൈരൃത്യേ ശുദ്ധചേതസാ ॥ ൩,൨൪.

തെക്കുഭാഗത്ത് നരസിംഹനും വാമനനും ആവർത്തിച്ച് നമസ്കാരം ചെയ്യണം; തെക്ക്-പടിഞ്ഞാറ് ഭാഗത്ത്, ശുദ്ധമായ മനസ്സോടെ, ഭാർഗവനോടും വന്ദനം അർപ്പിക്കണം.

പശ്ചിമേ മാധവായാഥ തഥാ കൃഷ്ണായ വൈ നമഃ । ബുദ്ധായ ച നമസ്കുര്യാദ്വായവ്യേ കന്യകേ ശുഭേ ॥ ൩,൨൪.

പടിഞ്ഞാറ് ഭാഗത്ത് മാധവനും കൃഷ്ണനോടും വന്ദനം ചെയ്യണം; വടക്ക്-പടിഞ്ഞാറ് ഭാഗത്ത്, ഭദ്രയായ കന്യകേ, ബുദ്ധനോടും നമസ്കാരം അർപ്പിക്കണം.

ഉത്തരേ ഹ്യുല്കരൂപായ അനന്തായ നമോസ്തു തേ । ഈശാന്യേ വിശ്വരൂപായ നമസ്കുര്യാദതന്ദ്രിതഃ ॥ ൩,൨൪.

വടക്കുഭാഗത്ത് ഉൽകരൂപനോടും അനന്തനോടും വന്ദനം അർപ്പിക്കണം; വടക്ക്-കിഴക്കുഭാഗത്ത്, വിശ്വരൂപനോടു ക്ഷീണമില്ലാതെ നമസ്കാരം ചെയ്യണം.

ആഗ്നേയേ വാരുണീം ചൈവ ഗായത്രീം ചൈവ നൈരൃതേ । വായവ്യേ ഭാരതീം ചൈവ ഈശാന്യേ ഗിരിജാം നമേത് ॥ ൩,൨൪.

അഗ്നിക്കിഴക്കു ഭാഗത്ത് വാരുണിയെയും, തെക്ക്-പടിഞ്ഞാറ് ഭാഗത്ത് ഗായത്രിയെയും ആദരിക്കണം; വടക്ക്-പടിഞ്ഞാറ് ഭാഗത്ത് ഭാരതിയെയും, വടക്ക്-കിഴക്കുഭാഗത്ത് ഗിരിജയെയും വന്ദിക്കണം.

ഗിരിജാം വാമഭാഗേ തു സൌപര്ണൈ ചൈവ സംനമേത് । പ്രാഗിന്ദ്രായ നമസ്കുര്യാത്സായുധായ തഥൈവ ച ॥ ൩,൨൪.

വലതുവശത്ത് ഗിരിജയെയും, സൂപർണ്ണന്മാരെയും കൂടി വന്ദിക്കണം; കിഴക്കുഭാഗത്ത് ഇന്ദ്രനോടും ആയുധധാരിയോടും വന്ദനം അർപ്പിക്കണം.

സ പരിഗ്രഹായ ശ്രീവിഷ്ണോഃ പാര്ഷദായ നമോനമഃ । ആഗ്നേയേത്യഗ്നയേ തുഭ്യം സായുധായേതി പൂര്വവത് ॥ ൩,൨൪.

ശ്രീവിഷ്ണുവിന്റെ സേവകനോടും, സമർപ്പണങ്ങൾ സ്വീകരിക്കുന്നവനോടും ആവർത്തിച്ച് നമസ്കാരം ചെയ്യണം; അഗ്നിക്കിഴക്കു ഭാഗത്ത് അഗ്നിയോടും ആയുധധാരിയോടും മുമ്പുപോലെ വന്ദനം അർപ്പിക്കണം.

ദക്ഷിണേ തു യമായൈവ നൈരൃത്യാം നിരൃതിം യജേത് । പശ്ചിമേ വരുണായൈവ വായവ്യേ വായവേ നമഃ ॥ ൩,൨൪.

തെക്കുഭാഗത്ത് യമനോടും, തെക്ക്-പടിഞ്ഞാറ് ഭാഗത്ത് നിരൃതിയോടും പൂജ ചെയ്യണം; പടിഞ്ഞാറ് ഭാഗത്ത് വരുണനോടും, വടക്ക്-പടിഞ്ഞാറ് ഭാഗത്ത് വായുവിനോടും വന്ദനം അർപ്പിക്കണം.

ഉത്തരേ ച കുബേരായ ഈശാന്യേ ച ശിവായ ച । ഈശാനശക്രയോര്മധ്യേ ബ്രഹ്മണേ സായുധായ ച ॥ ൩,൨൪.

വടക്കുഭാഗത്ത് കുബേരനോടും, വടക്ക്-കിഴക്കുഭാഗത്ത് ശിവനോടും വന്ദനം ചെയ്യണം; ഈശാനനും ശക്രനും ഇടയിൽ ആയുധധാരിയായ ബ്രഹ്മാവിനോടും വന്ദനം അർപ്പിക്കണം.

നിരൃത്യപ്യതിമധ്യേ തു ശേഷായ ച നമോനമഃ । ഏവം കൃത്വാ നമസ്കാരം പ്രണമേച്ച പുനഃ പുനഃ ॥ ൩,൨൪.

നിരൃതിയുടെ മദ്ധ്യഭാഗത്ത്, ശേഷനോടും ആവർത്തിച്ച് നമസ്കാരം ചെയ്യണം; ഇങ്ങനെ വന്ദനം ചെയ്തശേഷം, വീണ്ടും വീണ്ടും നമസ്കാരം ചെയ്യണം.

ഇത്യേതത്സര്വമാഖ്യാതം വിധിപൂര്വം തു ദര്ശനമ് । ഇതഃ പരന്തു ഗന്തവ്യം ദര്ശനാര്ഥം രമാപതേ ॥ ൩,൨൪.

ഇങ്ങനെ എല്ലാ വിധികളും വിശദമായി പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു; ഇനി ശ്രീമഹാലക്ഷ്മിയുടെ ഭർത്താവിന്റെ ദർശനത്തിനായി മുന്നോട്ട് പോകണം.

ഏവമുക്ത്വാ തു സാ ദേവീ തൈഃ സാര്ധം തു യയൌ മുദാ । യദുക്തഃ ശ്രീനിവാസസ്യ ദര്ശനസ്യ വിധിഃ ഖഗ । കസ്യചിന്നൈവ വക്തവ്യോ ഗോപ്യത്വാച്ച കദാചന ॥ ൩,൨൪.

ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞശേഷം, ആ ദേവി സന്തോഷത്തോടെ അവരോടൊപ്പം പുറപ്പെട്ടു; ഖഗരാജാ, ശ്രീനിവാസന്റെ ദർശനത്തിനുള്ള ഈ വിധി ആരോടും ഒരിക്കലും പറയരുത്, എപ്പോഴും രഹസ്യമായി സൂക്ഷിക്കണം.

സമാഗമോ ദുര്ഘട ഏവ വീന്ദ്ര സതാം ച സത്തത്ത്വവിബോധകാനാമ് । അനേകജന്മാര്ജിതപുണ്യസംചയാദഭൂദ്ഗുരോഃ സംഗമ ഏവ തസ്യ ॥ ൩,൨൪.

സത്യസന്ധരും സത്യം തിരിച്ചറിയുന്നവരും തമ്മിലുള്ള സംഗമം വളരെ അപൂർവ്വമാണ്, പക്ഷിരാജാ; അനേകം ജന്മങ്ങളിൽ സമ്പാദിച്ച പുണ്യഫലത്താൽ മാത്രമേ അത്തരമൊരു ഗുരുവിന്റെ സാന്നിധ്യം ലഭിക്കൂ.

പയോ വികാരം ച നിജം ജഹാതി ശേഷസ്യ ശേഷം നലിനസ്യ ഷങ്കജമ് । ഭാവം ചലം പങ്കജനാഭയോഗാത്സത്സംഗയോഗാദശുഭാനി ന സ്യുഃ ॥ ൩,൨൪.

പാൽ തന്റെ സ്വഭാവം വിട്ട് തൈരാവുന്നു; താമരയുടെ ശേഷിച്ച ഭാഗം സംശയത്തിൽ നിന്നാണ് ഉത്ഭവിക്കുന്നത്; സത്സംഗതിയാൽ ചഞ്ചലമായ ഭാവങ്ങൾ സ്ഥിരമാകുന്നു, അത്തരമൊരു കൂട്ടത്തിൽ ദോഷങ്ങൾ ഉണ്ടാകാറില്ല.

ശ്രീഗരുഡമഹാപുരാണമ് ൨൫ സാ ദ്വാരദേശേ ശ്രീനിവാസസ്യ ദേവീ സ്വാമിപുഷ്കരിണീം ദദൃശേ കൈശ്ച സാര്ധമ് । സ്വാമിന്ഹരേ ശ്രീനിവാസേതി സാ തം ബ്രഹ്മാദീനാം താരകം സമ്പ്രദധ്യൌ ॥ ൩,൨൫.

ശ്രീനിവാസന്റെ ക്ഷേത്രദ്വാരത്തിൽ, ദേവി അവരോടൊപ്പം സ്വാമിയുടെ പുഷ്കരിണി കണ്ടു; അവിടെ അവൾ ശ്രീനിവാസനെ, ബ്രഹ്മാദികൾക്കും രക്ഷകനായവനെ, ഭക്തിയോടെ ധ്യാനിച്ചു.

ദേവൈഃ സാര്ധം പാലനാര്ഥം ച വിഷ്ണുരസ്ത്യേവ നിത്യം പുഷ്കരിണ്യാം ജലേഷു । അതഃ സ്വാമിപുഷ്കരിണീതി ചാഹുസ്തത്ര സ്നാനം കന്യകാന്യാശ്ച ചക്രുഃ ॥ ൩,൨൫.

ദേവന്മാരോടൊപ്പം സംരക്ഷണത്തിനായി വിഷ്ണു എപ്പോഴും പുഷ്കരിണിയുടെ വെള്ളത്തിൽ വസിക്കുന്നു; അതുകൊണ്ടാണ് അതിനെ സ്വാമിയുടെ പുഷ്കരിണി എന്നു വിളിക്കുന്നത്. അവിടെ കന്യകമാർ സ്നാനം ചെയ്തു.

ശുചിര്ഭൂത്വാ ശ്രീനിവാസം ച ദേവാസ്തുപ്തും വിവിശുഃ ശുദ്ധഭക്ത്യാ ഖഗേന്ദ്ര । യഥോപദിഷ്ടം ഗുരുണാ തഥൈവ ചക്രേ കന്യാശ്ച സര്വം ഖഗേന്ദ്ര ॥ ൩,൨൫.

ശുദ്ധരായി, ദേവന്മാർ ശുദ്ധഭക്തിയോടെ ശ്രീനിവാസനെ ആരാധിക്കാൻ അകത്തു കടന്നു, പക്ഷിരാജാ; ഗുരു ഉപദേശിച്ചതുപോലെ കന്യകമാരും എല്ലാം ചെയ്തു, പക്ഷിരാജാ.

തദാ ഹരിം ദര്ശയാമാസ തസ്യൈ സ്വകം രൂപം സുപ്രതീകേ സുപൂര്ണമ് । സാ കന്യകാ ശ്രീനിവാസസ്യ രൂപം ദദര്ശ ഭക്ത്യാ സ്വമനോഭിരാമമ് ॥ ൩,൨൫.

അപ്പോൾ ഹരി അവൾക്ക് തന്റെ മനോഹരവും പൂർണ്ണവുമായ രൂപം കാണിച്ചു; ആ കന്യക ഭക്തിയോടെ ശ്രീനിവാസന്റെ മനോഹരമായ രൂപം കണ്ടു.

സുവര്ണചിത്രം വസനം വസാനം സോഷ്ണീഷകം കഞ്ചുകം സംദധാനമ് ॥ ൩,൨൫.

സ്വർണ്ണം കൊണ്ടു അലങ്കരിച്ച വസ്ത്രം ധരിച്ച്, തലയിൽ ഉഷ്ണീഷവും ശരീരത്തിൽ കഞ്ചുകവും അണിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.

മൃഗോത്ഥമദഗന്ധേന സുരഭീകൃതദിങ്മുഖമ് । പുണ്ഡരീകവിശാലാക്ഷം കംബുഗ്രീവം മഹാഭുജമ് ॥ ൩,൨൫.

മൃഗം നിന്നുള്ള കസേരയുടെ സുഗന്ധം ചുറ്റുമുള്ള ദിക്കുകൾ മധുരമാക്കുന്നു; കനിവുള്ള കമലപോലെയുള്ള വലിയ കണ്ണുകൾ, ശംഖംപോലെയുള്ള കഴുത്ത്, ശക്തമായ ഭുജങ്ങൾ.

ഹേമയജ്ഞോപവീതാങ്ഗം സാക്ഷാത്കന്ദര്പസന്നിഭമ് । ജഗന്മോഹനസൈന്ദര്യം കോമലാങ്ഗം മനോഹരമ് ॥ ൩,൨൫.

സ്വർണ്ണയജ്ഞോപവീതം അണിഞ്ഞ ശരീരം, മനോഹരനായ കാമദേവനെപ്പോലെയുള്ള രൂപം, ലോകത്തെ ആകർഷിപ്പിക്കുന്ന സൗന്ദര്യം, സുന്ദരമായ സുഖമുള്ള അവയവങ്ങൾ.

ദൃഷ്ട്വാ ച കന്യാ മുമുദേ രോമാഞ്ചിതസുഗാത്രകാ ॥ ൩,൨൫.

അവനെ കണ്ടപ്പോൾ ആ പെൺകുട്ടി അതീവ സന്തോഷത്തോടെ, രോമാഞ്ചം നിറഞ്ഞ മനോഹരമായ ശരീരത്തോടെ ആനന്ദിച്ചു.

തദ്ദര്ശനാഹ്ലാദപരിപ്ലുതാശയാ പ്രേമ്ണാഥ രോമാശ്രുകുലാകുലേക്ഷണാ । നനര്ത ദേവീ പുരതസ്തസ്യ വിഷ്ണോഃ സാ ധ്വസ്തദോഷാ പരമാദരേണ । ആനന്ദ മാം പാഹി സുഖം ച ദത്ത്വാ മുകുന്ദാ മാം പാഹി വിമുക്തിദാനാത് ॥ ൩,൨൫.

അവനെ കണ്ടതിന്റെ ആനന്ദത്തിൽ ഹൃദയം സ്നേഹത്തിൽ നിറഞ്ഞു, കണ്ണുകളിൽ ആനന്ദാശ്രു നിറഞ്ഞു; ദോഷങ്ങൾ എല്ലാം അകന്ന്, പരമാദരത്തോടെ ദേവി വിഷ്ണുവിന്റെ മുന്നിൽ നൃത്തം ചെയ്തു: 'ആനന്ദസ്വരൂപാ, എന്നെ രക്ഷിക്കണേ; സുഖം നൽകണേ, മുക്തിദായകാ, എന്നെ രക്ഷിക്കണേ.'

മാം പാഹി നിത്യം ഹ്യരവിന്ദനേത്ര പ്രസന്നദൃഷ്ട്യാ കരുണാസുധാര്ദ്ര । ഗോവിന്ദ ഗോവിന്ദ സുദുഃ ഖിതാം മാം ജ്ഞാനാദിദാനേന ഹി പാഹി നിത്യമ് ॥ ൩,൨൫.

കമലനേത്രാ, ദയയുടെ അമൃതം നിറഞ്ഞ കനിവുള്ള ദൃഷ്ടിയാൽ എന്നെ എപ്പോഴും രക്ഷിക്കണേ. ഗോവിന്ദാ, ഗോവിന്ദാ, അതിയായ ദുഃഖത്തിൽ ആയിരിക്കുന്ന എന്നെ ജ്ഞാനാദി അനുഗ്രഹങ്ങൾ നൽകി എപ്പോഴും രക്ഷിക്കണേ.

ജനാര്ദന ത്വം ഹി സുദുഷ്ടസംഗാന്കാമാദിരൂപാന്സതതം വര്ജയിത്വാ । ഹരേ ഹരേ മാം സതതം പാഹി ദൈത്യാന്സമാഹൃത്യ പ്രബലാന്വിഘ്നരൂപാന് ॥ ൩,൨൫.

ജനാർദ്ദനാ, കാമാദി ദുഷ്ടസംഗങ്ങൾ എല്ലാം നീ എപ്പോഴും വിട്ടുനിൽക്കുന്നു; ഹരേ, ഹരേ, ശക്തരായ ദൈത്യരൂപിയായ തടസ്സങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്ത് എന്നെ എപ്പോഴും രക്ഷിക്കണേ.

രമേശ മാം പാഹി ചതുര്മുഖേശ വിശ്വേശ മാം പാഹി സരസ്വതീശ । രമേശ മാം പാഹി നിദാനമൂര്തേ വൃന്ദാരവൃന്ദൈര്വന്ദിതപാദപദ്മ ॥ ൩,൨൫.

ലക്ഷ്മീപതിയേ, എന്നെ രക്ഷിക്കണേ; ചതുര്മുഖന്റെ നാഥാ, എന്നെ രക്ഷിക്കണേ; വിശ്വനാഥാ, എന്നെ രക്ഷിക്കണേ; സരസ്വതീശ്വരാ, എന്നെ രക്ഷിക്കണേ; ലക്ഷ്മീപതിയേ, സകലത്തിന്റെയും ആധാരമായവനേ, ദേവന്മാർ വന്ദിക്കുന്ന പാദപദ്മങ്ങളുള്ളവനേ, എന്നെ രക്ഷിക്കണേ.