ഗരുഡപുരാണമ്

വിനാ ദയാം തീര്ഥയാത്രാ ഖഗേന്ദ്രവ്യര്ഥേത്യേവം വീന്ദ്ര ചാഹുര്മഹാന്തഃ । ദിവാ രാത്രൌ യേ ന ശൃണ്വന്തി ദിവ്യാം ഹരേഃ കഥാം തീര്ഥമാര്ഗേ ഖഗേന്ദ്ര ॥ ൩,൨൩.

'ദയയില്ലാതെ തീർത്ഥയാത്ര ചെയ്താൽ അതിന് ഫലമില്ലെന്ന് മഹാത്മാക്കൾ പറയുന്നു, പക്ഷേ, പകൽ രാത്രികളിൽ ഹരിയുടെ ദിവ്യകഥകൾ തീർത്ഥയാത്രയിൽ കേൾക്കാത്തവർ—'

വ്യര്ഥംവ്യര്ഥം തസ്യ ചാഹുര്ഗതം വൈ അശ്വാദീനാം വാഹനാനാം ച വിദ്ധി । അശ്വാദീനാമപരാധം വദസ്വ ഗങ്ഗാദീനാം ദര്ശനാത്പാപനാശഃ ॥ ൩,൨൩.

'അവരുടെ യാത്ര പൂർണ്ണമായും ഫലമില്ലാത്തതാണെന്ന് പറയുന്നു; കുതിര മുതലായ വാഹനങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കുന്നവർക്കും അതേ വിധമാണ്. കുതിര മുതലായവയുടെ ദോഷം പറയുക; ഗംഗാദി പുണ്യനദികൾ കാണുമ്പോൾ പാപം നശിക്കുന്നു.'

ക്ഷേത്രസ്ഥവിഷ്ണോര്ദര്ശനാത്പാപനാശോ മാര്ജാരസ്യാപ്യപരാധം വദസ്വ । ക്ഷേത്രസ്ഥവിഷ്ണോഃ പൂജനാത്പാപനാശഃ പൂജാവതാമപരാധം വദസ്വ ॥ ൩,൨൩.

'ക്ഷേത്രത്തിലെ വിഷ്ണുവിനെ കണ്ട് പാപം നശിക്കുന്നു; പൂച്ചയുടെ ദോഷവും പറയണം. ക്ഷേത്രത്തിലെ വിഷ്ണുവിനെ ആരാധിച്ചാൽ പാപം നശിക്കുന്നു; പൂജ ചെയ്യുന്നവരുടെ ദോഷവും പറയണം.'

ജപാദീനാം കുര്വതാം പാപനാശോ വിഷ്ണോര്ധ്യാനാത്സദ്യ ഏവാഘനാശഃ । അനുസംധാനാദ്രഹിതം സര്വമേവ കൃതം വ്യര്ഥമേവേതി ചാഹുഃ ॥ ൩,൨൩.

'ജപം മുതലായവ ചെയ്യുന്നവരുടെ പാപം നശിക്കുന്നു; വിഷ്ണുവിനെ ധ്യാനിച്ചാൽ പാപം ഉടൻ തന്നെ അകന്ന് പോകുന്നു. യുക്തിയില്ലാതെ ചെയ്യുന്ന എല്ലാ പ്രവർത്തികളും ഫലമില്ലാത്തവയാണെന്ന് പറയുന്നു.'

അതോ ഹരേഃ പാപവിനാശിനീം കഥാം ശ്രുത്വാ വിഷ്ണോര്ഭക്തിമാന്സ്യാത്ഖഗേന്ദ്ര । ദൃഷ്ട്വാദൃഷ്ട്വാ ഹരിപാദാങ്കിതം ച സ്മൃത്വാസ്മൃത്വാ ഭക്തിമാന്സ്യാത്ഖഗേന്ദ്ര ॥ ൩,൨൩.

'അതുകൊണ്ട് ഹരിയുടെ പാപനാശിനിയായ കഥകൾ കേട്ടാൽ വിഷ്ണുവിൽ ഭക്തി ഉണ്ടാകും, പക്ഷിരാജാവേ. ഹരിയുടെ പാദചിഹ്നങ്ങൾ കണ്ടാലോ കാണാതെയോ, ഓർത്താലോ ഓർക്കാതെയോ, ഭക്തി ഉണ്ടാകും, പക്ഷിരാജാവേ.'

പിത്രാ സാകം കന്യകാ സാപി വീന്ദ്ര ശേഷാചലസ്ഥം ശ്രീനിവാസം ച ദ്രഷ്ടുമ് । ജഗാമ സാ മാര്ഗമധ്യേ ഹരിം ച സാ ചിന്തയാമാസ രമാപതിം ച ॥ ൩,൨൩.

'അച്ഛനോടൊപ്പം ആ കന്യക, പക്ഷിരാജാവേ, ശേഷാചലത്തിൽ വസിക്കുന്ന ശ്രീനിവാസനെ കാണാൻ പോയി. വഴിമധ്യേ അവൾ ഹരിയെയും രമാപതിയെയും ചിന്തിച്ചു.'

കദാ ദ്രക്ഷ്യേ ശ്രീനിവാസസ്യ വക്ഷഃ ശ്രീവത്സരത്നൈര്ഭൂഷിതം വിസ്തൃതം ച । കദാ ദ്രക്ഷ്യേ ശ്രീനിവാസസ്യ തുന്ദം വലിത്രയേണാങ്കിതം സുംദരം ച ॥ ൩,൨൩.

'ശ്രീവത്സവും രത്നങ്ങളും അലങ്കരിച്ച വിശാലമായ ശ്രീനിവാസന്റെ വക്ഷസ്സു ഞാൻ എപ്പോൾ കാണുമേ? മൂന്നു വളയങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ച മനോഹരമായ ശ്രീനിവാസന്റെ വയറു ഞാൻ എപ്പോൾ കാണുമേ?'

കദാ ദ്രക്ഷ്യേ ശ്രീനിവാസസ്യ കണ്ഠം മഹര്ലോകസ്യാശ്രയം കംബുതുല്യമ് । കദാ ദ്രക്ഷ്യേ ശ്രീനിവാസസ്യ നാഭിം സദാന്തരിക്ഷസ്യാശ്രയം വൈ സുപൂര്ണമ് ॥ ൩,൨൩.

എപ്പോഴാകും ഞാൻ ശ്രീനിവാസന്റെ മേഘംപോലെയുള്ള, മഹർലോകത്തിന് ആശ്രയമായ കണ്ഠം കാണുന്നത്? എപ്പോഴാകും ഞാൻ ആകാശലോകത്തിന് സ്ഥിരമായ ആശ്രയമായ, പൂർണ്ണമായ ശ്രീനിവാസന്റെ നാഭി കാണുന്നത്?

കദാ ദ്രക്ഷ്യേ വദനം വൈ മുരാരേര്ജനലോകസ്യാശ്രയം സര്വദൈവ ॥ ൩,൨൩.

എപ്പോഴാകും ഞാൻ ജനലോകത്തിന് എപ്പോഴും ആശ്രയമായ, മുരാസുരനെ തോൽപ്പിച്ചവന്റെ മുഖം കാണുന്നത്?

ശിരഃ കദാ ശ്രീനിവാസസ്യ ദ്രക്ഷ്യേ സത്യസ്യ ലോകസ്യാശ്രയം സര്വദൈവ । കടിം കദാ ശ്രീനിവാസസ്യ ദ്രക്ഷ്യേ ഭൂര്ലോകസ്യാശ്രയം സര്വദൈവ ॥ ൩,൨൩.

എപ്പോഴാകും ഞാൻ സത്യലോകത്തിന് എപ്പോഴും ആശ്രയമായ ശ്രീനിവാസന്റെ തല കാണുന്നത്? എപ്പോഴാകും ഭൂലോകത്തിന് എപ്പോഴും ആശ്രയമായ ശ്രീനിവാസന്റെ അര കാണുന്നത്?

കദാ ദ്രക്ഷ്യേ ശ്രീനിവാസസ്യ ചോരു തലാതലസ്യാശ്രയം സര്വദൈവ । കദാ ദ്രക്ഷ്യേ ശ്രീനിവാസസ്യ ജാനു സുകോമലം സുതലസ്യാശ്രയം ച ॥ ൩,൨൩.

എപ്പോഴാകും ഞാൻ തലാതലലോകത്തിന് എപ്പോഴും ആശ്രയമായ ശ്രീനിവാസന്റെ ഉരുക്കളുകൾ കാണുന്നത്? എപ്പോഴാകും ഞാൻ സുതലലോകത്തിന് ആശ്രയമായ, അത്യന്തം മൃദുവായ ശ്രീനിവാസന്റെ മുട്ടുകൾ കാണുന്നത്?

കദാ ദ്രക്ഷ്യേ ശ്രീനിവാസസ്യ ജങ്ഘേ രസാതലസ്യാശ്രയേഃ സര്വദൈവ । കദാ ദ്രക്ഷ്യേ പാദതലം ഹരേശ്ച പാതാലലോകസ്യാശ്രയം സര്വദൈവ ॥ ൩,൨൩.

എപ്പോഴാകും ഞാൻ രസാതലലോകത്തിന് എപ്പോഴും ആശ്രയമായ ശ്രീനിവാസന്റെ കാൽത്തണ്ടുകൾ കാണുന്നത്? എപ്പോഴാകും പാതാളലോകത്തിന് എപ്പോഴും ആശ്രയമായ ഹരിയുടെ പാദതലങ്ങൾ കാണുന്നത്?

ഇത്ഥം മാര്ഗേ ചിന്തയന്തീ ച ദേവീ ശേഷാചലേ ശേഷദേവം ദദര്ശ । ഫണൈഃ സഹസ്രൈഃ സുവിരാജമാനം നാനാദ്രുമൈര്വാനരൈര്വാനരീഭിഃ ॥ ൩,൨൩.

ഇങ്ങനെ വഴിയിൽ ചിന്തിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കേ, ദേവി ശേഷാചലത്തിൽ ശേഷദേവനെ കണ്ടു. ആയിരം ഫണകളോടെ ഭംഗിയായി തിളങ്ങുന്നവനെയും, വിവിധ വൃക്ഷങ്ങളും കുരങ്ങുകളും കുരങ്ങിമാരും ചുറ്റിപ്പറ്റിയവനെയും അവൾ കണ്ടു.

അനന്ത ജന്മാര്ജിതപുണ്യസംചയാന്മയാദ്യ ദൃഷ്ടഃ പരമാചലോ ഹി । തദ്ദര്ശനാദ്വാഷ്പകലാകുലേക്ഷണാ സദ്യഃ സമുത്ഥായ നനാമ മൂര്ധ്നാ ॥ ൩,൨൩.

അനന്തം ജന്മങ്ങളിൽ സമ്പാദിച്ച പുണ്യഫലത്താൽ ഇന്ന് ഞാൻ പരമശിഖരമായ ഈ പർവ്വതം കണ്ടിരിക്കുന്നു. അതു കണ്ടപ്പോൾ അവളുടെ കണ്ണുകൾ കണ്ണീരാൽ നിറഞ്ഞു, ഉടനെ എഴുന്നേറ്റ് തലകുനിഞ്ഞു വന്ദിച്ചു.

മുഖം ച ദൃഷ്ട്വാ നമനം ച കാര്യം പൃഷ്ഠാദിഭാഗേ നമനം ന കാര്യമ് । സാപി ദ്വിഷട്കം നമനം ച ചക്രേ ശാലഗ്രാമം സ്ഥാപയിത്വാ പുരോഽസ്യ ॥ ൩,൨൩.

മുഖം കണ്ടാൽ വന്ദനം ചെയ്യണം; പുറംമുൻപും മറ്റു ഭാഗങ്ങൾക്കും വന്ദനം ചെയ്യരുത്. അവൾ ശാലഗ്രാമം മുന്നിൽ വെച്ച്, ഇരട്ടയടക്കം വന്ദനം ചെയ്തു.

ഇത്ഥം കാര്യം വൈഷ്ണവൈഃ പര്വതസ്യ ത്വം വൈഷ്ണവൈര്വിപരീതം ച കാര്യമ് । മധ്വാന്തഃസ്ഥഃ പര്വതാഗ്രേസ്തി നിത്യം രമാബ്രഹ്മാദ്യൈഃ പൂജിതഃ ശ്രീനിവാസഃ ॥ ൩,൨൩.

പർവ്വതത്തിൽ വൈഷ്ണവന്മാർ ഇങ്ങനെ തന്നെ പ്രവർത്തിക്കണം; വൈഷ്ണവന്മാർക്ക് വിരുദ്ധമായി നീ ചെയ്യരുത്. പർവ്വതശിഖരത്തിനുള്ളിൽ ശ്രീനിവാസൻ എപ്പോഴും വസിക്കുന്നു; രമയും ബ്രഹ്മാവും മറ്റു ദേവന്മാരും അവനെ ആരാധിക്കുന്നു.

സുസത്തമം പരമം ശ്രീനിവാസം ദ്രക്ഷ്യേഽഥാഹം ഹ്യാരുരുക്ഷേഽചലഞ്ച । ഇത്യേവമുക്ത്വാ കപിലാഖ്യതീര്ഥേ സ്ഥാനം ചക്രേ സാ സ്വപിത്രാ സഹൈവ ॥ ൩,൨൩.

സുപാവനനും പരമോന്നതനുമായ ശ്രീനിവാസനെ ഞാൻ കാണും; ഇനി ഞാൻ ഈ പർവ്വതം കയറിയെത്തും. ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, കപിലതീർഥത്തിൽ അവൾ അച്ഛനോടൊപ്പം താമസം സ്ഥാപിച്ചു.

അത്രൈവാസ്തേ ശ്രീനിവാസോ ഹരിസ്തു ദ്രവ്യേണ രൂപേണ ന ചാന്യഥേതി । ആദൌ സ്നാത്വാ മുണ്ഡനം തത്ര കൃത്വാ തീര്ഥശ്രാദ്ധം കാരയിത്വാ സുതീര്ഥേ ॥ ൩,൨൩.

ഇവിടെയാണ് ശ്രീനിവാസൻ, ഹരി, വസ്തുവിലും രൂപത്തിലും നിലകൊള്ളുന്നത്; വേറൊന്നുമില്ല. ആദ്യം അവൾ അവിടെ കുളിച്ച് തലമുണ്ടനം ചെയ്തു, പിന്നെ തീർത്ഥത്തിൽ പിതൃകർമ്മം നടത്തി.

ഗോഭൂഹിരണ്യാദിസമസ്തദാനം ദത്ത്വാ ശൈലം ചാരുരോഹാഥ സാധ്വീ । ശാലഗ്രാമം സ്ഥാപയിത്വാ സ ചാഗ്രേ പുനഃ പ്രണാമം സാപി ചക്രേ സുഭക്ത്യാ ॥ ൩,൨൩.

പശു, ഭൂമി, പൊന്നു മുതലായ എല്ലാ ദാനങ്ങളും നൽകി, പിന്നെ ആ സതീ പർവ്വതം കയറി. ശാലഗ്രാമം മുന്നിൽ വെച്ച്, വീണ്ടും ഭക്തിപൂർവ്വം വന്ദനം ചെയ്തു.

സോപാനാനാം ശതപര്യന്തമേവമാരുഹ്യ സാ ഹ്യുപവിഷ്ടാ തു തത്ര । ശുശ്രാവ സാ ഭാഗവതം പുരാണം ശുശ്രാവ വൈ വേങ്കടാദ്രേഃ പ്രശംസാമ് ॥ ൩,൨൩.

ഇങ്ങനെ നൂറോളം പടികൾ കയറി അവൾ അവിടെ ഇരുന്നു. അവൾ ഭാഗവതപുരാണവും വെങ്കടാദ്രിയുടെ മഹത്വവും ശ്രവിച്ചു.

ജൈഗീഷവ്യാദ്ഗുരുപാദാത്സുഭക്ത്യാ സുശ്രാവ തത്ത്വം വേങ്കടാദ്രേശ്ച സര്വമ് ॥ ൩,൨൩.

ജൈഗീഷവ്യ ഗുരുവിന്റെ പാദങ്ങളിൽ നിന്ന് അവൾ ഭക്തിപൂർവ്വം വെങ്കടാദ്രിയുടെ സകലതത്ത്വവും കേട്ടു.

ശ്രീഗരുഡമഹാപുരാണമ് ൨൪ ജൈഗീഷവ്യ ഉവാച । കന്യേ ശൃണു ത്വം വേങ്കടാഖ്യാചലസ്യ സ്മേരാനനാം പുണ്യമാംരോഹണേഽസ്യ । ശ്രീഗീതായാഃ പഠനം ചൈവ കുര്വന്നാരോഹണം കുരുതേ സര്വലോകഃ ॥ ൩,൨൪.

ജൈഗീഷവ്യൻ പറഞ്ഞു: മകളേ, വെങ്കടപർവ്വതം സ്മിതമുഖത്തോടെ കയറുന്നതിന്റെ മഹത്വം നീ കേൾക്കു. ശ്രീഗീതയെ പാരായണം ചെയ്ത് കയറുന്നവൻ എല്ലാ ലോകങ്ങളും പ്രാപിക്കും.

പദേപദേ ശ്രീനിവാസശ്ച ദേവസ്ത്വലം ഹ്യലം പ്രീയതേ ഭക്തവര്ഗഃ । തം പ്രീണയന്മോക്ഷമായാന്തി സര്വേ ഹരൌ തുഷ്ടേ കിമലഭ്യം ച കന്യേ ॥ ൩,൨൪.

ഓരോ പടിയിലും ശ്രീനിവാസദേവൻ ഭക്തജനങ്ങളിൽ അത്യന്തം സന്തോഷം പ്രാപിക്കുന്നു. അവനെ സന്തോഷിപ്പിച്ചാൽ എല്ലാവർക്കും മോക്ഷം ലഭിക്കും; ഹരിക്ക് സന്തോഷം ലഭിച്ചാൽ എന്താണ് പ്രാപിക്കാനാവാത്തത്, മകളേ?

സോപാനദേശേ യഃ പുരാണം ശൃണോതി തദാ കൃതാ സര്വതീര്ഥാദിയാത്രാ । തദാ ദിവാ പ്രസ്തുവന്തീഹ മാര്ഗേ സദാ ഹരിം ശ്രീനിവാസം ഗുരും ച ॥ ൩,൨൪.

പടിപ്പടിയിൽ പുരാണം കേൾക്കുന്നവൻ എല്ലാ തീർത്ഥയാത്രകളും ചെയ്തതുപോലെയാണ്. പകൽപോഴും വഴിയിൽ ഹരിയെ, ശ്രീനിവാസനെ, ഗുരുവിനെ സ്തുതിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുക.

സോപാനാനാം മഹിമാനം ച ശ്രുത്വാ ശാലഗ്രാമം സ്ഥാപയിത്വാ ച തത്ര । നമസ്കൃത്വാ പുനരേവാപി സാ തു സോപാനാനി ത്വാരുരോഹാഥ സാധ്വീ ॥ ൩,൨൪.

പടികളുടെ മഹത്വം കേട്ട്, ശാലഗ്രാമം അവിടെ വെച്ച്, വീണ്ടും വന്ദനം ചെയ്ത്, ആ സതീ പടികൾ കയറി.

സോപാനാനാം വീന്ദ്ര ചാരോഹണേന ത്വവൈഷ്ണവാനാം ഹരിതോഷോ ന ചൈവ । തേനൈവ തേഷാം സാധനം ഭൂയ ഏവ തമസ്യന്ധേ പാതയിതും ഖഗേന്ദ്ര ॥ ൩,൨൪.

വൈഷ്ണവ ക്ഷേത്രങ്ങളിലെ പടികൾ കയറിയാൽ ഹരിയെ സന്തോഷിപ്പിക്കാൻ കഴിയില്ല, പക്ഷേ അങ്ങനെ ചെയ്താൽ അവരുടെ പുണ്യം കൂടും, പിന്നെയും അവർ കനിഞ്ഞ അന്ധകാരത്തിലേക്ക് വീഴും, പക്ഷേ.

സ്ഥലേസ്ഥലേ ഏവമേവാപി കാര്യം ജൈഗീഷവ്യം പുനരേവാഹ ദേവീ । കന്യോവാച । ജൈഗീഷവ്യഃ ശ്രീനിവാസോ ഹരിസ്തു ബ്രഹ്മാദീനാം ദൃശ്യതേ ശ്രീനിവാസഃ ॥ ൩,൨൪.

ഓരോ സ്ഥലത്തും അതുപോലെ തന്നെയാണ് ജൈഗീഷവ്യ ക്രിയ ചെയ്യേണ്ടത്, ദേവി വീണ്ടും പറഞ്ഞു. കന്യക ചോദിച്ചു: ജൈഗീഷവ്യ, ശ്രീനിവാസൻ ഹരിയെ ബ്രഹ്മാദിമാരും കാണുന്നു; ശ്രീനിവാസൻ പ്രത്യക്ഷനാണ്.

ജൈഗീഷവ്യ കൃപയാ ത്വം വദസ്വ ജൈഗീഷവ്യോ ഹ്യേവമുക്തോ ഹരിം തു । ഉവാച കന്യാം സോമപുത്രീം സതീം ച ബ്രഹ്മാദീനാം ദൃശ്യതേ ശ്രീനിവാസഃ ॥ ൩,൨൪.

ജൈഗീഷവ്യ, ദയവായി പറയൂ; അങ്ങനെ അഭിസംബോധന ചെയ്തപ്പോൾ ജൈഗീഷവ്യ ഹരിയോട് പറഞ്ഞു. കന്യകയും സോമപുത്രിയായ സതിയും, അവൻ പറഞ്ഞു: ബ്രഹ്മാദിമാർക്ക് ശ്രീനിവാസൻ കാണപ്പെടുന്നു.

അനന്തരൂപോധികകാന്തകാന്തിമാന്രൂദ്രാദീനാം ദൃശ്യതേ വേങ്കടേശഃ । സസൂര്യലക്ഷാധികകാന്തകാന്തിതോ രുദ്രാദീനാം ദൃശ്യതേ ശ്രീനിവാസഃ ॥ ൩,൨൪.

അനന്തമായ രൂപങ്ങൾക്കുമപ്പുറം ഭംഗിയുള്ള വെങ്കടേശ്വരൻ, രുദ്രന്മാരും മറ്റുള്ളവരും കാണുന്നു. ലക്ഷക്കണക്കിന് സൂര്യന്മാരെക്കാൾ പ്രകാശമുള്ള ശ്രീനിവാസൻ, രുദ്രന്മാരും കാണുന്നു.