ഗരുഡപുരാണമ്

മദീയദോഷാന്ഗണയന്ന പൂര്ണ ദയാം കുരു ത്വം സുദ്ധദാസ്യാന്മുകുന്ദ । യാവന്തി ലോമാനി മദീയഗാത്രേ സംതി പ്രഭോ സര്വദോര്ഷര്വിദൂര ॥ ൩,൨൧.

എന്റെ എല്ലാ ദോഷങ്ങളും എണ്ണിക്കൊണ്ട്, പൂർണ്ണമായ ദയ കാണിച്ച്, ശുദ്ധമായ ദാസ്യത്തിലൂടെ എന്നെ ശുദ്ധീകരിക്കണമേ, മുകുന്ദാ. എന്റെ ശരീരത്തിൽ എത്ര രോമങ്ങൾ ഉണ്ടോ, അത്രയും ദോഷങ്ങൾ എനിക്ക് ഉണ്ട്, പ്രഭോ, എല്ലാം ധർമ്മത്തിൽ നിന്ന് അകന്നവയാണ്.

താവന്തി പാപാനി മദീയഗാത്രേ കദാ ദ്രക്ഷ്യേ തവ വക്ത്രം മുകുന്ദ । അനന്തദേഹേ പതിപുത്രൈര്ഗൃഹൈശ്ച മിത്രൈര്ധനൈഃ പശുഭൃത്യാദികൈശ്ച ॥ ൩,൨൧.

എന്റെ ശരീരത്തിൽ എത്ര പാപങ്ങളുണ്ടോ, മുകുന്ദാ, എപ്പോഴാണ് ഞാൻ നിന്റെ മുഖം കാണുക? ഈ അനന്തമായ ശരീരത്തിൽ ഭർത്താവ്, മക്കൾ, വീടുകൾ, സുഹൃത്തുകൾ, ധനം, പശുക്കൾ, സേവകർ മുതലായവയൊക്കെയും ചേർന്നിരിക്കുന്നു.

സുഖം നാപ്തം ഹ്യപുമാത്രം മുകുന്ദ സേവാ മുക്താ തവ ദേവസ്യ വിഷ്ണോഃ । ഇതഃ പരം പുത്രമിത്രാദികം ച യാസ്യേ നാഹം തവ ദാസീ ഭവാമി ॥ ൩,൨൧.

യഥാർത്ഥ സന്തോഷവും, ദൈവമായ വിഷ്ണുവിന്റെ സേവനത്തിലൂടെ ലഭിക്കുന്ന മോക്ഷവും, മുകുന്ദാ, ഞാൻ നേടാനായിട്ടില്ല. ഇനി മുതൽ മക്കളെയും സുഹൃത്തുക്കളെയും മാത്രം ആശ്രയിക്കും; ഞാൻ നിന്റെ ദാസിയായിരിക്കില്ല.

യേയേ ബ്രൂയുഃ പുത്രമിത്രാദികൈശ്ച സമ്യക്സുഖം ജായതേ മര്ത്യലോകേ । തേഷാമാസ്യേ മൂത്രവിഷ്ഠാദികം ച സമ്യക്സദാ പതിതം ചേതി ജാനേ ॥ ൩,൨൧.

മക്കളിലും സുഹൃത്തുക്കളിലും മനുഷ്യലോകത്ത് യഥാർത്ഥ സന്തോഷം ഉണ്ടെന്ന് പറയുന്നവർ, അവരുടെ വായിൽ എല്ലായ്പ്പോഴും മൂത്രവും മലവും പോലുള്ള അശുദ്ധികൾ വീണു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു എന്ന് ഞാൻ അറിയുന്നു.

മിത്രാദീനാം യത്കൃതം ദ്രവ്യജാതം വൃഥാ ഗതം മലരൂപം ച ജാതമ് । സദ്വൈഷ്ണവാനാം യത്കൃതം ദ്രവ്യജാതം ഹരിപ്രാപ്തേഃ കാരണം സ്യാത്സദൈവ ॥ ൩,൨൧.

സുഹൃത്തുക്കളുടേയും മറ്റുള്ളവരുടേയും വേണ്ടി സമ്പാദിച്ച ധനം വെറുതെ പോയി മലമായിത്തീരും. സന്മാർഗ്ഗത്തിലുള്ള വൈഷ്ണവരുടെ വേണ്ടി സമ്പാദിച്ച ധനം എപ്പോഴും ഹരിയെ പ്രാപിക്കാൻ കാരണമാകും.

ഏതാദൃശം തത്തു ജാതം മുകുന്ദ അലം ഹ്യലം തേന ദുഃഖം ച ഭുക്തമ് । സംഗം ദത്താത്സജ്ജനാനാം സദാ ത്വം വിനാ ച ത്വം ദുര്ജനാനാം ച സംഗാത് ॥ ൩,൨൧.

ഇങ്ങനെ സംഭവിച്ചിരിക്കുന്നു, മുകുന്ദാ; ഇത്രയും ദുഃഖം മതിയാകട്ടെ. എപ്പോഴും സജ്ജനരുടെ സാന്നിധ്യം നൽകണം, ദുഷ്ടരുടെ കൂട്ടത്തിൽ നിന്ന് നീ എനിക്ക് രക്ഷ നൽകണം.

സംഗൈഃ സദാ ദുര്ജനാനാം മുരാരേ ഗാത്രം ദഗ്ധം ന വിരാഗേണ യുക്തമ് । ഏതാദൃശാഹം കാം ഗാതിം വാ മുകുന്ദ യാസ്യേ ന ജാനേ ദയയാ മാം ച പാഹി ॥ ൩,൨൧.

ദുഷ്ടരുടെ കൂട്ടത്തിൽ ചേർന്നതുകൊണ്ടു, മുരാരേ, എന്റെ ശരീരം ദഹിച്ചിരിക്കുന്നു, വൈരാഗ്യം ഇല്ലാതായി. ഇങ്ങനെ ആയപ്പോൾ, മുകുന്ദാ, ഞാൻ എങ്ങോട്ട് പോകും എന്ന് അറിയില്ല; ദയവായി എന്നെ രക്ഷിക്കണമേ.

ഏതാദൃശോ ഹ്യനുതാപഃ ഖഗേന്ദ്ര പ്രായശ്ചിത്തം ന ച ക്ഷൌരാദികം ച । ഭാനോഃ കന്യാ ഹ്യനുതാപം ച കൃത്വാ വിചാരയാമാസ ഹരേഃ സുതത്ത്വമ് ॥ ൩,൨൧.

ഇത്തരമൊരു പശ്ചാത്താപം, ഖഗേന്ദ്രാ, പ്രായശ്ചിത്തമോ മുടി മുണ്ഡനം പോലുള്ള കാര്യങ്ങളോ അല്ല. സൂര്യന്റെ മകൾ പശ്ചാത്താപം ചെയ്ത് ഹരിയുടെ യഥാർത്ഥ സ്വഭാവം ആലോചിച്ചു.

സര്വോത്തമോ ഹരിരേകഃ സദൈവ യതഃ പൂര്ണഃ സര്വഗുണൈസ്തതശ്ച । സൃഷ്ടൌ യസ്മാജ്ജയതേ വിശ്വജാതമതോ ഹരിഃ സര്വഗുണൈശ്ച പൂര്ണഃ ॥ ൩,൨൧.

ഹരിയാണ് എല്ലായ്പ്പോഴും പരമോന്നതൻ, കാരണം അവൻ എല്ലാ ഗുണങ്ങളിലും പൂർണ്ണനാണ്. സൃഷ്ടിയിലെ എല്ലാം അവനിൽ നിന്നാണ് ഉത്ഭവിക്കുന്നത്, അതുകൊണ്ട് ഹരി എല്ലായ്പ്പോഴും എല്ലാ ഗുണങ്ങളിലും പൂർണ്ണനാണ്.

യോ ദേവാനാമാദ്യ അകാര ഏവ യതോ ബ്രഹ്മാദ്യാ നൈവ പൂര്ണാഃ സമസ്താഃ । ലക്ഷ്മീപ്രസാദാച്ചിരപുണ്യേന ജാതോ യഥായോഗ്യം പൂര്ണഗുണോ വിരിഞ്ചഃ ॥ ൩,൨൧.

ദേവന്മാരുടെ ആദികാരണമവനാണ്; അവനിൽ നിന്നാണ് ബ്രഹ്മാദികൾ പോലും പൂർണ്ണരല്ല. ലക്ഷ്മിയുടെ കൃപയാൽ, ദീർഘകാലം സുകൃതം ചെയ്തതിന്റെ ഫലമായി, വിരിഞ്ചൻ യോഗ്യമായ ഗുണങ്ങളോടെ ജനിക്കുന്നു.

ന ലക്ഷ്മീവദ്ഗുണപൂര്ണോ വിരിഞ്ചോ ന വിഷ്ണുവദ്ഗുണപൂര്ണാ രമാപി । ന വായുവദ്ഭാരതീ ചാപി പൂര്ണാ ന ശേഷവദ്വാരുണീ ചാപി പൂര്ണാ ॥ ൩,൨൧.

ലക്ഷ്മിയെപ്പോലും ഗുണപൂർണ്ണനല്ല വിരിഞ്ചൻ; വിഷ്ണുവിനെപ്പോലും ഗുണപൂർണ്ണയല്ല ലക്ഷ്മിയും. വായുവിനെപ്പോലും ഗുണപൂർണ്ണയല്ല ഭാരതിയും; ശേഷനെപ്പോലും ഗുണപൂർണ്ണയല്ല വാരുണിയും.

ന വൈ രുദ്രവത്പാര്വതീ പൂര്ണരൂപാ ഹ്യന്യേപ്യേവം നൈവ പൂര്ണാഃ സദൈവ । ആലോചനാമേവമേഷാ ഹി കൃത്വാ തപശ്ചക്രേ യമുനായാശ്ച തീരേ ॥ ൩,൨൧.

ശിവനും പാർവതിയും കൂടെ മാത്രമേ പൂർണ്ണരൂപം ഉള്ളവരാകൂ, മറ്റുള്ളവർക്കു അങ്ങനെ പൂർണ്ണതയില്ല. ഇങ്ങനെ ആലോചിച്ച് അവൾ യമുനാതീരത്ത് കഠിനതപം ചെയ്തു.

തദാചാഹം യമുനായാശ്ച തീരം പാര്ഥേന സാകം മൃഗയാം ഗതഃ ഖഗ । ദൃഷ്ട്വാ ച താം തത്ര തപശ്ചരന്തീം തദാബ്രുവം മത്സഖായം ച പാര്ഥമ് ॥ ൩,൨൧.

അപ്പോൾ ഞാൻ പാർഥനോടൊപ്പം യമുനാതീരത്തേക്ക് വേട്ടയാടാൻ പോയി, പക്ഷീരാജാവേ. അവിടെ അവളെ തപസ്സിൽ ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതും കണ്ടു, എന്റെ സുഹൃത്ത് പാർഥനോടു ഞാൻ പറഞ്ഞു.

ഹേ പാര്ഥ ശീഘ്രം വ്രജ കന്യാസമീപം ത്വം പൃച്ഛ കസ്മാദത്ര തപഃ കരോഷി । ഏവം പ്രോക്തസ്തത്സമീപം സ ഗത്വാ പൃഷ്ട്വാ ചൈതത്കാരണം ശീഘ്രമേവ ॥ ൩,൨൧.

‘പാർഥാ, നീ വേഗത്തിൽ ആ പെൺകുട്ടിയുടെ അടുത്തേയ്ക്ക് പോയി, അവിടെ എന്തുകൊണ്ടാണ് തപസ്സു ചെയ്യുന്നതെന്ന് ചോദിക്കൂ’ എന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞു. അങ്ങനെ പറഞ്ഞതോടെ, അവൻ അവളുടെ അടുത്ത് പോയി, ഉടൻ തന്നെ കാര്യം ചോദിച്ചു.

ആഗത്യ മാമവദത്ഫാല്ഗുനോയം സര്വം വൃത്താംന്തം ത്വസൌ മത്സമീപേ । തതസ്ത്വഹം സുമുഹൂര്തേ ച തസ്യാഃ പാണിഗ്രഹം കൃതവാംസ്തത്ര സമ്യക് ॥ ൩,൨൧.

ഫാൽഗുനൻ തിരിച്ചു വന്ന്, എന്റെ അടുത്ത് ഇരുന്ന്, സംഭവിച്ചതെല്ലാം പറഞ്ഞു. അതിനുശേഷം കുറച്ച് സമയം കഴിഞ്ഞ് അവളുടെ കൈ പിടിച്ച് ഞാൻ അവളെ വിവാഹം ചെയ്തു.

തസ്യാശ്ച താപാത്സംതതം മദ്വിചാരാത്പ്രസന്നോഹം സതതം സുപ്രസന്നഃ । പൂര്ണാനന്ദേ രമമാണാസ്യ നിത്യം തയാ ച മേ കിം സുഖംസ്യാത്ഖഗേന്ദ്ര ॥ ൩,൨൧.

അവളുടെ നിരന്തരമായ തപസ്സും എനിക്ക് ഉള്ള ഭക്തിയും കൊണ്ടു ഞാൻ എപ്പോഴും സന്തോഷത്തോടെ അവളോടൊപ്പം സന്തോഷത്തോടെ കഴിയുന്നു, പക്ഷീരാജാവേ. അവളോടൊപ്പം പൂർണ്ണാനന്ദത്തിൽ കഴിയുമ്പോൾ എനിക്ക് അതിനേക്കാൾ വലിയ സന്തോഷം വേറെ എന്ത് വേണം?

മയാ വിവാഹോനുഗ്രഹാര്ഥം ഹി തസ്യാ അങ്ഗീകൃതോ ന തു സൌഖ്യായ വീന്ദ്ര । തഥാ വക്ഷ്യേ ലക്ഷ്മണായാശ്ച രൂപം പാണിഗ്രാഹേ കാരണം ചാപി വീന്ദ്രാ ॥ ൩,൨൧.

വിവാഹത്തിനായി അവളെ സ്വീകരിച്ചത് അവളെ അനുഗ്രഹിക്കാനാണ്, സന്തോഷത്തിനല്ല, വീരന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ. അതുപോലെ തന്നെ ലക്ഷ്മണയുടെ രൂപവും അവളുടെ കൈ പിടിച്ചതിന്റെ കാരണവും ഞാൻ പറയാം, പക്ഷീരാജാവേ.

ശൃണുഷ്വ തത്തവ വക്ഷ്യാമി ഗോപ്യം സച്ഛിഷ്യകേ നാസ്തി ഗോപ്യം ഗുരോശ്ച ॥ ൩,൨൧.

ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കൂ, ഞാൻ ഈ രഹസ്യം പറയുന്നു. സത്യസന്ധനായ ശിഷ്യനും ഗുരുവിനും തമ്മിൽ രഹസ്യങ്ങൾ ഇല്ല.

ശ്രീഗരുഡമഹാപുരാണമ് ൨൨ ശ്രീകൃഷ്ണ ഉവാച । യാ ലക്ഷ്മണാ പൂര്വസര്ഗേ ഖഗേന്ദ്ര പുത്രീ ഹ്യഭൂദ്വഹ്നിവേദസ്യ വേത്തുഃ । സുലക്ഷണൈഃ സംയുതത്വാദ്യതഃ സാ സുലക്ഷ്മണേതി പ്രഥിതാ ഖഗേന്ദ്ര

ശ്രീകൃഷ്ണൻ പറഞ്ഞു: പക്ഷീരാജാവേ, മുൻ ജന്മത്തിൽ യജ്ഞവിദ്യയിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ള വഹ്നിവേദസിന്റെ മകളായിരുന്നു ലക്ഷ്മണ. നല്ല ലക്ഷണങ്ങൾ ഉള്ളതിനാൽ അവൾക്ക് സുലക്ഷ്മണ എന്ന പേരാണ് പ്രസിദ്ധമായത്.

യഥാ ലക്ഷ്മീര്ലക്ഷണൈഃ സാ സുപൂര്ണാ യഥാ ഹരിര്ലക്ഷണൈര്വൈ സുപൂര്ണഃ । യഥാ വായുര്ലക്ഷണൈഃ പൂര്ണ ഏവ യഥാ ഗായത്രീ ലക്ഷണൈഃ സാ സുപൂര്ണാ

എങ്ങനെ ലക്ഷ്മി ദേവി നല്ല ലക്ഷണങ്ങൾ കൊണ്ടു പൂർണ്ണയാണോ, എങ്ങനെ ഹരിയും നല്ല ലക്ഷണങ്ങൾ കൊണ്ടു പൂർണ്ണനാണോ, എങ്ങനെ വായു ദേവനും ഗായത്രി ദേവിയും നല്ല ലക്ഷണങ്ങൾ കൊണ്ടു പൂർണ്ണരാണോ,

യഥാ രുദ്രാദ്യാ ലക്ഷണൈര്വൈ പ്രപൂര്ണാ രുദ്രാദില്ലക്ഷ്മണാ ചൈവ പൂര്ണാ । ഗുണേനൈവം ധര്മതഃ കിഞ്ചിദേവ തഥാനുസംധാനാദ്വ്രിയതേ നാമ ചാപി

അങ്ങനെ തന്നെ, രുദ്രനും മറ്റുള്ളവരും നല്ല ലക്ഷണങ്ങൾ കൊണ്ടു പൂർണ്ണരാണ്. ലക്ഷ്മണയും അങ്ങനെ തന്നെ പൂർണ്ണയാണു. പക്ഷേ, ഗുണത്തിലും ധർമ്മത്തിലും കുറച്ച് വ്യത്യാസം ഉണ്ട്, അതിനാൽ അവളുടെ പേര് അങ്ങനെ വിളിക്കപ്പെടുന്നു.

തസ്മാദാഹുര്ലക്ഷ്മണേത്യേവ സര്വേ തല്ലക്ഷണം ശൃണു ചാദൌ ഖഗേന്ദ്ര । നാരായണേ പൂര്ണഗുണേ രമേശേ ദ്വാത്രിംശത്സംഖ്യാനി സുലക്ഷണാനി

അതിനാലാണ് എല്ലാവരും അവളെ ലക്ഷ്മണ എന്ന് വിളിക്കുന്നത്. പക്ഷീരാജാവേ, ആദ്യം മുതൽ അവളുടെ ലക്ഷണങ്ങൾ ഞാൻ പറയുന്നു: പൂർണ്ണഗുണനായ നാരായണനിൽ മുപ്പത്തിരണ്ട് സുലക്ഷണങ്ങൾ ഉണ്ട്.

സംത്യേവ പക്ഷീന്ദ്ര വദാമ്യനുക്രമാന്മത്തഃ ശ്രുത്വാ മോക്ഷമാപ്നോതി നിത്യമ് । യഃ സപ്തപാദഃ ഷണ്ണവത്യങ്ഗുലോങ്ഗശ്ചതുര്ഹസ്തഃ പുരുഷസ്തീക്ഷ്ണദന്തഃ

പക്ഷീരാജാവേ, ഈ ലക്ഷണങ്ങൾ ശരിക്കും ഉണ്ട്. ഞാൻ ക്രമത്തിൽ പറയാം. ഇവയെല്ലാം എന്റെ വായിൽ നിന്ന് കേൾക്കുന്നവൻ എപ്പോഴും മോക്ഷം നേടും: ഏഴു അളവു ഉയരവും, തൊണ്ണൂറ് ആംഗുലം അളവുള്ള അവയവങ്ങളും, നാലു കൈകളും, മൂർച്ചയുള്ള പല്ലുകളും ഉള്ളവൻ.

യ ഏതത്സര്വം മിലിതം ചൈകമേവ ഹരേര്വിഷ്ണോര്ലക്ഷണം ചാഹുരാര്യാഃ । മുഖം സ്ത്രിഗ്ധം വര്തുലം പുഷ്ടിരൂപം ദ്വിതീയം തല്ലക്ഷണം ചാഹുരാര്യാഃ

ഇവയെല്ലാം ഒരുമിച്ച് ഒരാളിൽ കാണുമ്പോൾ, അതാണ് ഹരിവിഷ്ണുവിന്റെ ലക്ഷണങ്ങൾ എന്ന് മഹാത്മാക്കൾ പറയുന്നു. മൃദുവും വൃത്താകൃതിയിലും പുഷ്ടിയുള്ള മുഖം, അതാണ് രണ്ടാമത്തെ ലക്ഷണം എന്ന് മഹാത്മാക്കൾ പറയുന്നു.

ഹനുര്യസ്യാനുന്നതം ചാസ്തി വീന്ദ്ര തല്ലക്ഷണം പ്രാഹുരാര്യാസ്തൃതീയമ് । യദ്ദന്താ വൈ തീക്ഷ്ണസൂക്ഷ്മാശ്ച സംതി തല്ലക്ഷണം ചാഹുരാര്യാശ്ചതുര്ഥമ്

യാരുടെ താടിയ്ക്ക് ഉയർച്ചയില്ലയോ, പക്ഷീരാജാവേ, അതാണ് മൂന്നാമത്തെ ലക്ഷണം എന്ന് മഹാത്മാക്കൾ പറയുന്നു. പല്ലുകൾ മൂർച്ചയുള്ളതും സൂക്ഷ്മവുമായതും ആണെങ്കിൽ, അതാണ് നാലാമത്തെ ലക്ഷണം എന്ന് മഹാത്മാക്കൾ പറയുന്നു.

യസ്യാധരേ രക്തിമാ ത്വസ്തി വീന്ദ്ര തല്ലക്ഷണം പഞ്ചമം ചാഹുരാര്യാഃ । യസ്യ ഹസ്താ അതിരക്താഃ ഖഗേന്ദ്ര തല്ലക്ഷണം പ്രാഹുരാര്യാശ്ച ഷഷ്ഠമ്

യാരുടെ താഴത്തെ അധരം ചുവപ്പാണ്, പക്ഷീരാജാവേ, അതാണ് അഞ്ചാമത്തെ ലക്ഷണം എന്ന് മഹാത്മാക്കൾ പറയുന്നു. കൈകൾ വളരെ ചുവപ്പാണെങ്കിൽ, പക്ഷീരാജാവേ, അതാണ് ആറാമത്തെ ലക്ഷണം എന്ന് മഹാത്മാക്കൾ പറയുന്നു.

യസ്മിന്നഖാഃ സംതി രക്താഃ സുശോഭാസ്തല്ലക്ഷണം സപ്തമം ചാഹുരാര്യാഃ । യസ്മിന്കപോലേ രക്തിമാ ത്വസ്തി വീന്ദ്ര തല്ലക്ഷണം ഹ്യഷ്ടമം പ്രാഹുരാര്യാ

നഖങ്ങൾ ചുവപ്പും മനോഹരവുമാണെങ്കിൽ, അതാണ് ഏഴാമത്തെ ലക്ഷണം എന്ന് മഹാത്മാക്കൾ പറയുന്നു. കപോളങ്ങൾ ചുവപ്പാണെങ്കിൽ, പക്ഷീരാജാവേ, അതാണ് എട്ടാമത്തെ ലക്ഷണം എന്ന് മഹാത്മാക്കൾ പറയുന്നു.

യസ്മിന്കരേ ശങ്ഖചക്രാദിരേഖാ വര്തന്തേ തന്നവമം പ്രാഹുരാര്യാഃ । യസ്യോദരം തന്തുരൂപം സുപുഷ്ടം വലിത്രയൈരങ്കിതം സുംദരം ച

കൈയിൽ ശംഖം, ചക്രം തുടങ്ങിയ രേഖകൾ ഉണ്ടെങ്കിൽ, അതാണ് ഒൻപതാമത്തെ ലക്ഷണം എന്ന് മഹാത്മാക്കൾ പറയുന്നു. വയറ് സുന്ദരമായും സുഷ്ടമായും മൂന്നു വളയങ്ങളോടെ അലങ്കരിച്ചിട്ടുള്ളതും ആയാൽ,

തല്ലക്ഷണം ദശമം പ്രാഹുരാര്യാ ഏകാദശം നിമ്നനാഭിം തദാഹുഃ । ഊരുദ്വയം യസ്യ ച മാംസലം വൈ തല്ലക്ഷണം ദ്വാദശം പ്രാഹുരാര്യാഃ

അത് പത്താമത്തെ ലക്ഷണം എന്ന് മഹാത്മാക്കൾ പറയുന്നു. നാഭി ആഴമുള്ളതായിരിക്കും പതിനൊന്നാമത്തെ ലക്ഷണം. ഇരുകാലുകളും മാംസളമായിരിക്കും, അതാണ് പന്ത്രണ്ടാമത്തെ ലക്ഷണം എന്ന് മഹാത്മാക്കൾ പറയുന്നു.