ഗരുഡപുരാണമ്

വരം വരയ ഭദ്രം തേ വരദോഹമിഹാഗതഃ । ഹരിണോദീരിതം വാക്യം ശ്രുത്വാ പ്രാഹ സ്മിതാനനാ ॥ ൩,൧൯.

വരമൊന്ന് തിരഞ്ഞെടുക്കു, ഭദ്രയേ; ഞാൻ വരദനായ് ഇവിടെ വന്നിരിക്കുന്നു. ഹരിയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട്, അവൾ പുഞ്ചിരിയോടെ ഉത്തരം പറഞ്ഞു.

ഉവാച പരയാ ഭക്ത്യാ ശ്രീനിവാസം ജഗത്പ്രഭുമ് । അഹം ഹി ഭാര്യാ ഭൂയാസം തവ മാധവ സുംദര ॥ ൩,൧൯.

പരമഭക്തിയോടെ അവൾ ലോകനാഥനായ ശ്രീനിവാസനോടു പറഞ്ഞു: 'സുന്ദരനായ മാധവ, ഞാൻ നിന്റെ ഭാര്യയാകട്ടെ.'

ഇതി തസ്യാ വചഃ ശ്രുത്വാ ശ്രീനിവാസോഽബ്രവീദ്വചഃ । ശ്രീഭഗവാനുവാച । അഹം കുമാരി സുഭഗേ കൃഷ്ണജന്മനി ഭൂതലേ ॥ ൩,൧൯.

അവളുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടശേഷം ശ്രീനിവാസൻ പറഞ്ഞു: 'ഭാഗ്യശാലിയായ കന്യകേ, ഭൂമിയിൽ കൃഷ്ണജന്മത്തിൽ—'

ഭവാമി തവ ഭര്താഹം നാത്ര കാര്യാ വിചാരണാ । ഏവമുക്താ സുതാ കന്യാ പുരണ്യരാശിം ഹരിം പരമ് ॥ ൩,൧൯.

'ഞാൻ നിന്റെ ഭർത്താവായിരിക്കും; ഇതിൽ കൂടുതൽ ആലോചന വേണ്ട.' ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ പുരണ്യയുടെ മകളായ കന്യക പരമമായ ഹരിയെ കണ്ടു.

ഉവാച പരമപ്രീതാ ഹര്ഷഗദ്ഗദയാ ഗിരാ । കന്യോവാച । കൃഷ്ണജന്മന്യഹം പത്നീ ഭൂയാസം പ്രഥമേഹനി ॥ ൩,൧൯.

അപരിമിതമായ സന്തോഷത്തിൽ, ആവേശംകൊണ്ടു നിദാനമായ വാക്കുകളിൽ അവൾ പറഞ്ഞു: 'കൃഷ്ണജന്മത്തിൽ, ആദ്യദിനം തന്നെ ഞാൻ നിന്റെ ഭാര്യയാകട്ടെ.'

സംസ്കാരാത്പ്രഥമം ചാഹമം ഗനാഭ്യഃ സമാവൃണേ । ഓമിത്യുക്തഃ പുനര്വാക്യമുവാച മധുസൂദനഃ ॥ ൩,൧൯.

'ആദ്യ സംസ്‌കാരത്തിൽ തന്നെ ഞാൻ നിന്നെ മറ്റെല്ലാവരിലും മുൻപായി തിരഞ്ഞെടുത്തു.' ഇങ്ങനെ 'ഓം' എന്നു പറഞ്ഞ്, വീണ്ടും മധുസൂദനൻ വാക്ക് പറഞ്ഞു.

ശ്രീഭഗവാനുവാച । കുമാര്യാ വിധൃതത്വാച്ച മത്പ്രദാനാച്ച ഭാമിനി । തേഷാം മനോഭീഷ്ടസിദ്ധിര്ഭവിഷ്യതി ന സംശയഃ ॥ ൩,൧൯.

ശ്രീഭഗവാൻ പറഞ്ഞു: 'ഈ കന്യക എന്നെ തിരഞ്ഞെടുത്തതുകൊണ്ടും, ഞാൻ അവളെ സമ്മാനിച്ചതുകൊണ്ടും, അവരുടെ മനസ്സിലെ ആഗ്രഹങ്ങൾ നിർബന്ധമായി നിറവേറും—ഇതിൽ സംശയമില്ല, സുന്ദരിയേ.'

ഇതി തസ്യൈ വരം ദത്ത്വാ തത്രൈവാന്തരധീയത । ദേഹം തത്രൈവ സംത്യജ്യ കുമാരീ ചൈവ പുത്രികാ ॥ ൩,൧൯.

ഇങ്ങനെ അവളെ അനുഗ്രഹിച്ച് അവിടെത്തന്നെ അദൃശ്യനായി. അവിടെയേ കന്യക തന്റെ ശരീരം വിട്ട് പുത്രികയായി ജനിച്ചു.

കുമ്ഭ കസ്യ ഗൃഹേ ജാതാ നീലാ നാമ്നാ തു സാ സ്മൃതാ । കുംഭകസ്തു മഹാഭാഗ നന്ദശോഭസ്യ ശാലകഃ ॥ ൩,൧൯.

കുംഭകന്റെ വീട്ടിലാണ് അവൾ ജനിച്ചത്; അവളെ നീലാ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെട്ടു. കുംഭകൻ, ഭാഗ്യശാലിയേ, നന്ദശോഭയുടെ മകനായിരുന്നു.

കല്പവാഹഃ സ വിജ്ഞേയഃ പിതൄണാം പ്രഥമഃ സ്മൃതഃ । തസ്യ ഗത്വാ ഗൃഹമഹം വൃഷഭാചലവാസിനഃ । ശിവസ്യ വരതശ്ചൈവ ത്വജേയഃ ഖഗസത്തമ ॥ ൩,൧൯.

അവൻ കല്പവാഹൻ എന്നറിയപ്പെടുന്നു; പിതൃവരിൽ പ്രധാനനായി ഓർക്കപ്പെടുന്നു. വൃഷഭാചലത്തിൽ വസിക്കുന്ന ആളുടെ വീട്ടിലേക്കാണ് ഞാൻ ശിവന്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ പോയത്, പക്ഷീരാജാവേ, ജയിക്കാനാവാത്തവനായി.

ദിതിജാന്വിനിഹത്യൈവ നീലാ പ്രാപ്താ ഖഗേശ്വര । തതോ നാഗ്നിജിതോ രാജ്ഞോ ഗൃഹേ ജാതാ കുമാരികാ ॥ ൩,൧൯.

ദിതിയുടെ മക്കളെ ജയിച്ചശേഷം, നീലാ പക്ഷീരാജാവിനെ പ്രാപിച്ചു. പിന്നെ, രാജാവ് നാഗ്നിജിതിന്റെ വീട്ടിൽ അവൾ കന്യകയായി ജനിച്ചു.

നാഗ്നിജിത്കവ്യവാഹോഭൂത്കന്യാ നീലാഹ്വയാഭവത് । തസ്യാഃ സ്വയംവരേ ചാഹം ഗോവൃഷാന്സപ്തസംഖ്യകാന് ॥ ൩,൧൯.

നാഗ്നിജിതിന്റെ വിവാഹസംവിധാനത്തിൽ, അവളെ നീലാ എന്ന പേരിൽ വിളിച്ചു. അവളുടെ സ്വയംവരത്തിൽ ഞാൻ ഏഴു കാളകളെ കീഴടക്കി.

ശിവസ്യ വരതശ്ചൈവാപ്യവധ്യാന്ദേവമാനുഷൈഃ । ബദ്ധ്വാ വൃഷാന്നൃപാഞ്ജിത്വാ പ്രാപ്താ നീലാ മഹാഖഗ ॥ ൩,൧൯.

ശിവന്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ, ആ കാളകളെ ദേവന്മാരോ മനുഷ്യരോ ജയിക്കാൻ കഴിയില്ലായിരുന്നു. കാളകളെ ബന്ധിച്ച് രാജാക്കന്മാരെ ജയിച്ച് നീലയെ ഞാൻ നേടി, മഹാപക്ഷിയേ.

കുംഭകസ്യ സുതാ നീലാ ദേഹസ്ഥാഃ പ്രാവിശന് ഭൃശമ് । ഏകാവയവതോ യസ്മാത്തസ്മാത്തത്രൈവ സാവിശത് ॥ ൩,൧൯.

കുംഭകന്റെ മകളായ നീലാ ശക്തിയോടെ തന്റെ ശരീരത്തിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു. അവൾ ഏകശരീരമായതിനാൽ അവിടെത്തന്നെ പ്രവേശിച്ചു.

ഭൂമൌ ദ്വിധാ സംപ്രജാതാ കുമാര്യേവ ന സംശയഃ । ഭദ്രാജന്മ പ്രവക്ഷ്യാമി ശൃണു പക്ഷീന്ദ്രസത്തമ ॥ ൩,൧൯.

ഭൂമിയിൽ അവൾ രണ്ടുകന്യകകളായി ജനിച്ചു—ഇതിൽ സംശയമില്ല. ഭദ്രയുടെ ജന്മം ഞാൻ പറയാം; കേൾക്കൂ, പക്ഷീരാജാവേ.

ശ്രീഗരുഡമഹാപുരാണമ് ൨൦ ശ്രീകൃഷ്ണ ഉവാച । യാ പൂര്വസര്ഗേ നലസംജ്ഞസ്യ വീന്ദ്ര പുത്രീ ഭൂത്വാ വിഷ്ണുപത്നീ സകാമാ । പ്രദക്ഷിണം ഭ്രമണം വൈ ചകാര ഗുണേന ഭദ്രാ ഭദ്രസംജ്ഞാ ബഭൂവ ॥ ൩,൨൦.

ശ്രീകൃഷ്ണൻ പറഞ്ഞു: മുമ്പത്തെ സൃഷ്ടിയിൽ, നലന്റെ മകളായ ഭദ്ര, സ്വമനസ്സാൽ വിഷ്ണുവിന്റെ ഭാര്യയായി. തന്റെ ഗുണത്താൽ പ്രദക്ഷിണം ചെയ്തു, ഭദ്ര എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെട്ടു.

കന്യാഭാവേ സംസ്ഥിതാം ഭദ്രസംജ്ഞാം പിതാ നലസ്ത്വബ്രവീത്താം സ പശ്യന് । ഭദ്രേ കിമര്ഥം ഗാത്രപീഡാം കരോഷി ഫലം ഹി തന്നന്ദിനി മേ വദസ്വ ॥ ൩,൨൦.

കന്യകാവസ്ഥയിൽ നിലകൊണ്ടിരുന്ന ഭദ്രയെ കണ്ട പിതാവായ നലൻ ചോദിച്ചു: 'ഭദ്രേ, നീ ശരീരത്തിന് വേദന നൽകുന്നത് എന്തിനാണ്? എനിക്ക് പറയൂ, മകളേ, അതിന്റെ ഫലം എന്താണെന്ന്.'

ഭദ്രോവാച । ശൃണുത്വം മേ താത നമസ്ക്രിയാദേഃ ഫലം വക്തും കാ സമര്ഥാ ഭവേച്ച ॥ ൩,൨൦.

ഭദ്ര പറഞ്ഞു: 'അച്ഛാ, നമസ്കാരം തുടങ്ങിയവയുടെ ഫലം പറയാൻ ആരാണ് യോജ്യനെന്ന് കേൾക്കൂ.'

തഥാപ്യഹം തവ വക്ഷ്യാമി താത യഥാശക്ത്യാ ശൃണു സമ്യഗ്ഘിതായ । സദാ ഹരിമര്മ നാഥോ ദയാലുരഹം ഹരേസ്തവ ദാസാനുദാസീ । മാം പാഹി വിഷ്ണോസ്തവ വന്ദേ പദേ ഇത്യുക്ത്വാ പ്രണാമം ചാകരോദ്ദണ്ഡരൂപമ് ॥ ൩,൨൦.

'എങ്കിലും, എനിക്കാവുന്നത്ര ഞാൻ പറയാം, അച്ഛാ; നിന്റെ ഉപകാരത്തിനായി ശ്രദ്ധിച്ച് കേൾക്കൂ. എപ്പോഴും ഹരിയാണ് എന്റെ നാഥൻ, ദയാലുവാണ്; ഞാൻ ഹരിയുടെ ദാസന്മാരുടെ ദാസിയാണ്. "വിഷ്ണുവേ, എന്നെ രക്ഷിക്കണം; ഞാൻ നിന്റെ പാദങ്ങളിൽ നമസ്കരിക്കുന്നു" എന്ന് പറഞ്ഞ് ഞാൻ ദണ്ഡപ്രണാമം ചെയ്തു.'

ഹരേഃ പ്രണാമം ത്വിതി കര്തവ്യശൂന്യം വ്യര്ഥം തമാഹുര്ജ്ഞാനിനസ്തച്ഛൃണു ത്വമ് । രമേശ മധ്വേശ സരസ്വതീശേത്യേവം വദന്പ്രണമേദ്വിഷ്ണുദേവമ് ॥ ൩,൨൦.

ഹരിയെ വെറുതെ, അർത്ഥമില്ലാതെ വന്ദനം ചെയ്യുന്നത് ഫലപ്രദമല്ലെന്ന് ജ്ഞാനികൾ പറയുന്നു. രമേശൻ, മധുവേശൻ, സരസ്വതീേശൻ എന്നിങ്ങനെ വിളിച്ച് വിഷ്ണുദേവനോട് ഭക്തിപൂർവ്വം വന്ദനം ചെയ്യണം.

യഥാ പ്രസന്നോ വന്ദനാദ്ദേവദ്ദേവ സ്തഥാ ന തുഷ്ടഃ പൂജനാത്കര്മതശ്ച । യഥാ നാമസ്മരണാദ്വന്ദനാദ്വാ പാപാന്നിയച്ഛേതു തഥാ ന ചാന്യൈഃ ॥ ൩,൨൦.

ദേവന്മാരിൽ ദേവൻ വന്ദനത്തിലൂടെയാണ് സന്തോഷിക്കുന്നത്, പൂജയോ മറ്റു കർമ്മങ്ങളോ കൊണ്ടല്ല. അവന്റെ നാമസ്മരണയോ വന്ദനമോ ചെയ്യുമ്പോഴാണ് പാപങ്ങൾ അകറ്റപ്പെടുന്നത്, മറ്റെന്തിനാലും അല്ല.

ദേഹം തു യേ പോഷയന്ത്യേവ താത ഹരേഃ പ്രണാമൈഃ ശൂന്യഭൂതം ച പുഷ്ടമ് । തദേവമാഹുര്വ്യര്ഥമേവേതി താത തത്പോഷകാണാം നരകേ ദുഃ ഖമാഹുഃ ॥ ൩,൨൦.

ഹരിയുടെ വന്ദനം വെറുതെ ചെയ്ത് ശരീരം പോഷിപ്പിക്കുന്നവർ, അപ്രയോജനകരമായ പ്രവൃത്തിയാണത് ചെയ്യുന്നതെന്ന് പറയുന്നു. അങ്ങനെയുള്ളവർ നരകത്തിൽ ദു:ഖം അനുഭവിക്കുമെന്ന് പറയുന്നു.

യമോഽപി തം തത്ര ഉലൂഖലേ തു നിധായ പിഷ്ടം സുഖലൈഃ കരോതി । യോ വാ പരം ന കരോത്യേവ താത പ്രദക്ഷിണം ദേവദേവസ്യ വിഷ്ണോഃ ॥ ൩,൨൦.

വിഷ്ണുവായ ദേവദേവന്റെ പ്രദക്ഷിണം ചെയ്യാത്തവരെ യമൻ ഉലൂഖലിൽ വെച്ച് സന്തോഷത്തോടെ അരയ്ക്കുന്നു, പ്രിയനായവാ.

തസ്യൈവ പാദൌ തലയന്ത്രേ നിധായ യമശ്ച നിത്യം പ്രകരോതി പിഷ്ടമ് । ഏഷാം ജിഹ്വാ ഹരികൃഷ്ണേതി നാമ ന വക്തി നിത്യം വ്യര്ഥഭൂതാം വദന്തി ॥ ൩,൨൦.

ഹരിയെന്നോ കൃഷ്ണയെന്നോ നാമം നിത്യമായി ഉച്ചരിക്കാത്തവരുടെ കാലുകൾ യമൻ ഉപകരണത്തിൽ വെച്ച് എപ്പോഴും അരയ്ക്കുന്നു; അങ്ങനെയുള്ളവരെ ഫലമില്ലാത്തവരാണെന്ന് പറയുന്നു.

തേഷാം ജിഹ്വാ യമലോകേ യമസ്തു നിഷ്കാസ്യ പിഷ്ടം പ്രകരോതി നിത്യമ് । കാശീനിവാസേന ച കിം പ്രയോജനം കിം വാ പ്രയാഗേ മരണേന താത ॥ ൩,൨൦.

യമലോകത്തിൽ യമൻ അവരുടെ നാവു എടുത്ത് എപ്പോഴും അരയ്ക്കുന്നു; കാശിയിൽ താമസിച്ചാലോ, പ്രയാഗിൽ മരിച്ചാലോ എന്ത് പ്രയോജനം, പ്രിയനായവാ?

കിം വാരണാഗ്രേ മരണേന സൌഖ്യം കിം വാ മഖാദേഃ സമനുഷ്ഠിതേന । സമസ്തതീര്ഥേഷ്വടനേന കിം കിമധീതശാസ്ത്രേണ സുതീക്ഷ്ണബുദ്ധ്യാ ॥ ൩,൨൦.

വാരണാസിയിൽ മുന്നിൽ മരിച്ചാൽ എന്ത് സൗഖ്യം? യാഗങ്ങൾ നടത്തുന്നതിൽ എന്ത് ഗുണം? എല്ലാ തീർത്ഥങ്ങളിലും സഞ്ചരിച്ചാൽ എന്ത് പ്രയോജനം? അത്യന്തം ബുദ്ധിയോടെ ശാസ്ത്രം പഠിച്ചാലോ?

യേഷാം ജിഹ്വാഗ്രേ ഹരിനാമൈവ നാസ്തി യേഷാം ഗാത്രൈര്നമനം നാപി വിഷ്ണോഃ । യേഷാം പദ്ഭ്യാം നാസ്തി ഹരേഃ പ്രദക്ഷിണം തേഷാം സര്വം വ്യര്ഥമാഹുര്മഹാന്തഃ ॥ ൩,൨൦.

ഹരിയുടെ നാമം നാവിന്റെ അഗ്രത്തിൽ ഇല്ലാത്തവരും, വിഷ്ണുവിന് ശരീരം കുനിയാത്തവരും, ഹരിയുടെ പ്രദക്ഷിണം കാലുകൾ കൊണ്ട് ചെയ്യാത്തവരും, അവരുടെ എല്ലാ പ്രവൃത്തികളും ഫലമില്ലാത്തവയാണെന്ന് മഹാന്മാർ പറയുന്നു.

ഹര്യര്പണാദ്രിഹിതം നാമ കസ്മാത്പ്രദക്ഷിണം നമനം ചാഹുരര്ഘ്യമ് । അതോ വിഷ്ണോര്നമനം കാര്യമേവ ഹരേര്നാമസ്മരണം താത കാര്യമ് ॥ ൩,൨൦.

ഹരിക്കായി അർപ്പണം, പ്രദക്ഷിണം, വന്ദനം എന്നിവ നടത്തണമെന്ന് പറയുന്നു. അതുകൊണ്ട് വിഷ്ണുവിന് വന്ദനം ചെയ്യുകയും, ഹരിയുടെ നാമം സ്മരിക്കുകയും വേണം, പ്രിയനായവാ.

ജന്മ ഹ്യേതദ്ദുര്ലഭം നശ്വരം തു യഥാ ജലസ്ഥം തത്തഥൈവ । നോ വിസ്വാസം കുരു ഗാത്രേ ത്വദീയേ ജീവേഷ്വപി സ്വഃ പരശ്ചേതി താത ॥ ൩,൨൦.

ഈ ജന്മം ദുർലഭവും നശ്വരവുമാണ്, വെള്ളത്തിൽ ഉള്ളതുപോലെ. സ്വന്തം ശരീരത്തിലും, ജീവൻമാരിലും, മറ്റുള്ളവരിലുമൊന്നും വിശ്വാസം വയ്ക്കരുത്, പ്രിയനായവാ.