ഗരുഡപുരാണമ്

സുരാണാം സുരഭോഗ്യാശ്ച ഭോഗം ജാനന്തി ദേവതാഃ । ന ജാനന്ത്യേവ മര്ത്യാംസ്തു തേഷു ദേഹേഷു തേ പുനഃ ॥ ൩,൧൭.

ദേവന്മാർക്കും ദേവന്മാർ അനുഭവിക്കുന്നവർക്കും ദൈവികാനുഭവം അറിയാം; മനുഷ്യർക്ക് ആ ശരീരങ്ങളെക്കുറിച്ച് അറിവില്ല, ആ ശരീരങ്ങളിൽ അവർ വേറെയാണു.

നീരക്ഷീരവിവികം ച ഹംസോ വേത്തി ന ചാപരഃ । അതഃ സ്വഭര്തൃസംയോഗം കൃഷ്ണാദേഹേന ചിന്തയേത്കൃഷ്ണാദേഹേന്യഗാമിത്വം നൈവ ചിന്ത്യം ഖഗേശ്വര ॥ ൩,൧൭.

പാലിനും വെള്ളത്തിനും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം ഹംസ മാത്രം തിരിച്ചറിയും, മറ്റൊരാൾക്കല്ല; അതുകൊണ്ട്, കൃഷ്ണയുടെ ശരീരത്തിൽ സ്വന്തം ഭർത്താവിനൊപ്പം ചേർന്നതിനെക്കുറിച്ച് മാത്രം ചിന്തിക്കണം—കൃഷ്ണയുടെ ശരീരത്തിൽ മറ്റൊരാളുമായി ചേർന്നതിനെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കേണ്ടതില്ല, പക്ഷിരാജാവേ.

ശ്രീഗരുഡമഹാപുരാണമ് ൧൮ ശ്രീകൃഷ്ണ ഉവാച । അഥാനന്തരജാന്വക്ഷ്യേ ശൃണു പക്ഷീന്ദ്രസത്തമ । ശൃണു താന്സാവധാനേന ശ്രുത്വാ താനവധാരയ ॥ ൩,൧൮.

ശ്രീകൃഷ്ണൻ പറഞ്ഞു: ഇനി അടുത്ത ജന്മത്തെക്കുറിച്ച് ഞാൻ വിശദീകരിക്കാം; പക്ഷിരാജാവേ, ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കൂ, കേട്ടതിനു ശേഷം അതു മനസ്സിലാക്കൂ.

പുരുഷാഖ്യവിരിഞ്ചാനുജാതഃ ശേഷോ മഹാബലഃ । ഹരേ രമായാശ്ച യസ്യ സ്വസ്മിന്നിദ്രാം പ്രകുര്വതഃ ॥ ൩,൧൮.

പുരുഷ എന്ന പേരിൽ വിളിക്കപ്പെടുന്ന വിരിഞ്ചിയുടെ സഹോദരനായ മഹാശക്തിയുള്ള ശേഷൻ, ഹരിയുടെ ലക്ഷ്മി അവനിൽ വിശ്രമിക്കുന്നു.

ശയനാര്ഥമഭൂദേഷ തേന കൃത്യം ഹരേര്ന തു । സര്വദാ ഹരിദാസോഹം സര്വദാ ഹരിപൂജകഃ ॥ ൩,൧൮.

അവൻ ഹരിക്ക് കിടക്കയായി മാറി; അതാണ് അവന്റെ ജോലി, ഹരിയുടെതല്ല; ഞാൻ എപ്പോഴും ഹരിയുടെ ദാസനും ആരാധകനുമാണ്.

ഹരേ സദാ നമാമി ത്വാം ബഹു ജന്മനി ജന്മനി । ഏവം ബുദ്ധ്വാ തു ഗരുഡോ ഹ്യഭൂച്ച ശയനം ഹരേഃ ॥ ൩,൧൮.

ഹരിയേ, ഞാൻ അനേകം ജന്മങ്ങളിൽ, ഓരോ ജന്മത്തിലും നിന്നെ നമസ്കരിക്കുന്നു; ഇങ്ങനെ മനസ്സിലാക്കി, ഗരുഡൻ ഹരിയുടെ കിടക്കയായി മാറി.

സൂത്രനാമ്നസ്തഥാ വായോഃ സദായം വിനതാസുത । കാലനാമാ ച ഗരുഡോ വാഹനാര്ഥം ഹരേരഭൂത് ॥ ൩,൧൮.

അങ്ങനെ, വിനതയുടെ മകനേ, സൂത്രൻ എന്നും വായു എന്നും വിളിക്കപ്പെടുന്നവൻ എപ്പോഴും സേവനം ചെയ്യുന്നു; കാല എന്ന പേരിൽ ഗരുഡൻ ഹരിക്ക് വാഹനം ആയി.

തതോ മഹത്തത്ത്വതനോര്വിരിഞ്ചാത്തു ഖഗേശ്വര । അഹം കാരാത്മകോ രുദ്രഃ സമഭൂത്സോവിതും ഹരിമ് ॥ ൩,൧൮.

പക്ഷിരാജാവേ, മഹത്ത്വത്തിന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്നും വിരിഞ്ചിയിൽ നിന്നും, ഞാൻ അഹങ്കാരത്തിന്റെ രൂപമായ രുദ്രൻ, ഹരിയെ സേവിക്കാൻ ജനിച്ചു.

ത്രയ ഏതേ മഹാഭാഗ പരസ്പരസമാഃ സ്മൃതാഃ । ഗായത്രീഭാരതീഭ്യാം തേ ത്രയഃ ശതഗുണാ വരാഃ ॥ ൩,൧൮.

ഈ മൂവരും, മഹാഭാഗനേ, പരസ്പരം തുല്യരായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു; ഗായത്രിയും ഭാരതിയും ഇവരെ നൂറിരട്ടിയോളം ശ്രേഷ്ഠരായി കണക്കാക്കുന്നു.

ശേഷഃ സ ഏവ വിജ്ഞേയോ ഭക്തോ നാരായണസ്യ ച । വിഷ്ണോര്വായോരനന്തസ്യ ത്രിഭിരംശൈര്യുതഃ സദാ ॥ ൩,൧൮.

അവനെയാണ് ശേഷൻ എന്നും നാരായണന്റെ ഭക്തൻ എന്നും അറിയേണ്ടത്; വിഷ്ണു, വായു, അനന്തൻ എന്നിങ്ങനെയുള്ള മൂന്നു ഭാഗങ്ങൾ എപ്പോഴും അവനിൽ ഉണ്ട്.

സുമിത്രാംശോ ദശരഥാജ്ജാതോ യോ ലക്ഷ്മണഃ ഖഗ । സോപി ശേഷസ്തു വിജ്ഞേയോ വായ്വനന്താംശസംയുതഃ ॥ ൩,൧൮.

പക്ഷിയേ, ദശരഥനിൽ നിന്ന് സുമിത്രയുടെ ഭാഗമായി ജനിച്ച ലക്ഷ്മണനെയും വായുവിന്റെയും അനന്തന്റെയും ഭാഗങ്ങൾ ഉള്ള ശേഷനായി അറിയണം.

രാമസ്യ സേവാം കര്തും സാ സീതാ ഭൂമ്യാം ഖഗാധിപ । ബലഭദ്രസ്തു രോഹിണ്യാം വസുദേവാദഭൂത്ഖഗ ॥ ൩,൧൮.

രാമനെ സേവിക്കാൻ, ഭൂമിയിൽ നിന്ന് സീത ജനിച്ചു, പക്ഷിരാജാവേ; രോഹിണിയിൽ നിന്ന് വസുദേവനിലൂടെ ബാലഭദ്രനും ജനിച്ചു, പക്ഷിയേ.

സോയമേപ തു വിജ്ഞേയസ്ത്വംശദ്വയസമന്വിതഃ । ആവിഷ്ടഃ ശുക്ലകൃഷ്ണേ ഹരിണാ രോഹിണീസുതഃ ॥ ൩,൧൮.

അവനാണ് രണ്ട് ഭാഗങ്ങൾ ഉള്ളവൻ എന്ന് അറിയണം; രോഹിണിയുടെ മകൻ, ശ്വേതവും കൃഷ്ണവുമെന്നരൂപത്തിൽ ഹരിയാൽ ആവിഷ്ടനായി.

ത്രയ ഏതേ മാഹാഭാഗാവതാരാഃ ഫണിനഃ സ്മൃതാഃ । ന വീന്ദ്രാസ്യാവതാരോസ്തി ഭൂമ്യാം ചാജ്ഞാ തഥാ ഹരേഃ ॥ ൩,൧൮.

ഈ മൂവരും മഹാഭാഗമായ പാമ്പിന്റെ അവതാരങ്ങളായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു; ഭൂമിയിൽ ഇന്ദ്രാവതാരം ഇല്ല, ഹരിയുടെ ഇങ്ങനെയൊരു ആജ്ഞയും ഇല്ല.

രുദ്രാവതാരാന്വക്ഷ്യേഹം താഞ്ഛൃണു ത്വം സമാഹിതഃ । യോഹങ്കാരാത്മകോ രുദ്രഃ സ ഏവാഭൂത്ഖഗേശ്വര ॥ ൩,൧൮.

രുദ്രന്റെ അവതാരങ്ങളെപ്പറ്റി ഞാൻ ഇനി പറയാം; നീ ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കണം. അഹങ്കാരത്തിന്റെ രൂപമായ രുദ്രൻ തന്നെയാണ് അവൻ, പക്ഷിരാജാവേ.

സദാശിവ ഇതി ത്വാഖ്യാമവാപ സ വിനാശകഃ । തമോഭിമാനീ സ ജ്ഞേയസ്ത്വശിവത്വാത്സദാശിവഃ ॥ ൩,൧൮.

സദാശിവൻ എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നവൻ നാശം വരുത്തുന്നവനാണ്; അവൻ ഇരുട്ടിന്റെ പ്രതീകമായാണ് മനസ്സിലാക്കേണ്ടത്, സദാ ശിവൻ എന്ന പേരുണ്ടെങ്കിലും യഥാർത്ഥത്തിൽ ശുഭമായവൻ അല്ല.

കപാലമാലാമശിവാം സദാ ധാരയതേ യതഃ । അതഃ സദാഽശിവോ ജ്ഞേയോ ന ച ഭാഗവതഃ ശിവഃ ॥ ൩,൧൮.

അവൻ എപ്പോഴും അശുഭമായ കപ്പാലമാല ധരിക്കുന്നതിനാൽ, സദാശിവൻ എന്നറിയപ്പെടുന്നു; ഭഗവതൻ ശിവൻ എന്നല്ല.

ഗജാജിനം ചാപവിത്രം യതോ ധാരയതേ ഹരഃ । ലോകാനമങ്ഗലാന്സര്വാന്ഹരതേ ച സദാ ഹരഃ ॥ ൩,൧൮.

ഹരൻ അശുദ്ധമായ ആനച്ചർമ്മം ധരിക്കുന്നതിനാലും, ലോകത്തിലെ എല്ലാ അശുഭതകളും നീക്കം ചെയ്യുന്നവനാണ് എന്നതിനാലും, അവനെ ഹരൻ എന്നു വിളിക്കുന്നു.

ഹര്യാജ്ഞയാ സദാ ലോകാന്വിഷയാസക്തചേതസഃ । വിമുഖാന്കുരുതേ യസ്മാദ്വിഷ്ണോസ്തസ്മാത്സദാശിവഃ ॥ ൩,൧൮.

ഹരിയുടെ ആജ്ഞപ്രകാരം, ഇന്ദ്രിയസുഖങ്ങളിൽ മനസ്സു ആകർഷിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നവരെ വിഷ്ണുവിൽ നിന്ന് എപ്പോഴും ദൂരീകരിക്കുന്നവനാണ് സദാശിവൻ.

കദാചിദസുരാവേശാദ്വിരുദ്ധം കുരുതേ ഹരഃ । അതഃ സദാശിവോ ജ്ഞേയോ ന ച ഭാഗവതഃ ശിവഃ ॥ ൩,൧൮.

കഴിഞ്ഞിടെയെങ്കിലും, അസുരശക്തിയുടെ സ്വാധീനത്തിൽ, ഹരൻ എതിർ പ്രവർത്തനം ചെയ്യാറുണ്ട്; അതുകൊണ്ട് അവൻ സദാശിവൻ എന്നറിയപ്പെടുന്നു, ഭഗവതൻ ശിവൻ എന്നല്ല.

സോയം ശ്മശാനവസതിം കര്തുമൈച്ഛദ്യതോ ഹരഃ । അതഃ സദാശിവോ ജ്ഞേയോ ന ച ഭാഗവതഃ ശിവഃ ॥ ൩,൧൮.

ഹരൻ ശ്മശാനത്തിൽ വാസം ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹിച്ചതിനാൽ, അവൻ സദാശിവൻ എന്നറിയപ്പെടുന്നു; ഭഗവതൻ ശിവൻ എന്നല്ല.

ദശവര്ഷം തപഃ കര്തും വിവേശ ലവണാംഭസി । അതോ രുദ്രസ്തപഃ സംജ്ഞാമവാപ ച ഖഗോത്തമ ॥ ൩,൧൮.

പത്ത് വർഷം തപസ്സ് ചെയ്യാൻ, അവൻ ഉപ്പുവെള്ളത്തിൽ കയറി; അതിനാൽ, കിളികളുടെ മേധാവേ, രുദ്രൻ തപസ് എന്ന പേരും നേടി.

വ്യാസപുത്രഃ ശുകഃ പ്രോക്തോ വായോരാവേശസംയുതഃ । രുദ്രാവതാരോ വിജ്ഞേയോ ജ്ഞാനാര്ഥമഭവദ്ഭുവി ॥ ൩,൧൮.

വ്യാസന്റെ മകൻ ശുകൻ വായുവിന്റെ ശക്തിയോടെ അനുഗ്രഹിക്കപ്പെട്ടവനാണ്; ജ്ഞാനത്തിനായി ഭൂമിയിൽ അവതരിച്ച രുദ്രന്റെ രൂപമായാണ് അവനെ അറിയേണ്ടത്.

അത്രിപത്ന്യനുസൂയായാം ജജ്ഞേ രുദ്രോ മഹാതപാഃ । ദുര്വാസാസ്തു സ വിജ്ഞേയോ മാനഭങ്ഗായ ഭൂഭൃതാമ് ॥ ൩,൧൮.

അത്രിയുടെ ഭാര്യ അനസൂയയിൽ ജനിച്ച മഹാതപസ്വിയായ രുദ്രനാണ് ദുർവാസൻ; രാജാക്കന്മാരുടെ അഹങ്കാരം തകർക്കാനാണ് അവൻ വന്നത്.

ദ്രോണാജ്ജാതോ ദ്രൌണിസംജ്ഞോ രുദ്ര ഏവ പ്രകീര്തിതഃ । പ്രാരബ്ധം ഭോക്തുകാമോസൌ പരപക്ഷപ്രകാശകഃ ॥ ൩,൧൮.

ദ്രോണനിൽ നിന്ന് ജനിച്ചവനാണ് ദ്രൗണി എന്നറിയപ്പെടുന്ന രുദ്രൻ; തന്റെ വിധി അനുഭവിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചവൻ, ശത്രുവിന്റെ രഹസ്യങ്ങൾ വെളിപ്പെടുത്തി.

ഈശാനകോണേ സംസ്ഥിതോ യസ്തു രുദ്രോ ഹ്യവാപ വൈ വാമദേവേതി സംജ്ഞാമ് । സ്വവാമഭാഗേ സംസ്ഥിതം ചൈവ വായുസ്തം യോഗ്യഭക്തം സേവതേ സര്വദൈവ ॥ ൩,൧൮.

ഈശാനദിശയിൽ വസിക്കുന്ന രുദ്രനാണ് വാമദേവൻ എന്നറിയപ്പെടുന്നത്; തന്റെ ഇടതുഭാഗത്ത് സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന വായു, യോഗ്യനായ ഭക്തനായി എപ്പോഴും അവനെ സേവിക്കുന്നു.

അതോ രുദ്രോ വാമദേവേതി സംജ്ഞാ മവാപ ശിഷ്ടത്വമഥോത്തമത്വമ് । കാലാത്മകത്വം ച ബലാത്മകത്വമവാപ രുദ്രോ ന തു സുംദരത്വതഃ ॥ ൩,൧൮.

അതിനാൽ രുദ്രൻ വാമദേവൻ എന്ന പേരും, ഉത്തമനും ശ്രേഷ്ഠനും എന്ന സ്ഥിതിയും നേടി; കാലത്തിന്റെ രൂപവും ശക്തിയുടെ രൂപവും അവനിൽ ലഭിച്ചു, സുന്ദരത്വം മാത്രമല്ല.

സദാ രുദ്രോ ത്രിപുരസ്ഥാംശ്ച ദൈത്യാന്വിഷ്ണുദുഹോ ഹന്തു കാമോ മഹാത്മാ । അഘോരരൂപം ധൃപവാന്രുദ്ര ഏവ തതസ്ത്വഘോരേതി സ ആപ സംജ്ഞാമ് ॥ ൩,൧൮.

രുദ്രൻ എപ്പോഴും വിഷ്ണുവിനുവേണ്ടി ത്രിപുരയിൽ വസിക്കുന്ന ദാനവരെ നശിപ്പിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചു; അതിനാൽ ഭയാനകമായ രൂപം ധരിച്ച് അഘോരൻ എന്ന പേരും നേടി.

സേവാം കര്തും ത്വിച്ഛതോ ദൈത്യസംഘാന്കിഞ്ചിത്കാലം തപസാ ക്ലിശ്യമാനാന് । വരാന്ദാതും സദ്യ ഏവാഭിജാതഃ സദ്യോജാതേത്യേവ സംജ്ഞാമവാപ ॥ ൩,൧൮.

തപസ്സിലൂടെ അലഞ്ഞു കഷ്ടപ്പെടുന്ന ദാനവസംഘങ്ങളെ സേവിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച്, അവൻ ഉടൻ ജനിച്ചു അവർക്കു വരങ്ങൾ നൽകാൻ; അതിനാൽ സദ്യോജാതൻ എന്ന പേരും ലഭിച്ചു.