ഗരുഡപുരാണമ്

കേവലാ ഭാരതീ ജ്ഞേയാ കാശിരാജസ്യ കന്യകാ । കാലീ നാമ്നാ തു സാ ജ്ഞേയാ ഭീമസേനപ്രിയാ സദാ ॥ ൩,൧൬.

ഭാരതി മാത്രമാണ് കാശിരാജാവിന്റെ മകളായി അറിയപ്പെടേണ്ടത്; അവളാണ് എന്നും കാളി എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന, ഭീമസേനന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവൾ.

വാച്യാദിഭിഃ സംയുതൈവ ദ്രൌപദീ ദ്രുപദാത്മജാ । ദേഹം ത്യക്ത്വാവിശിഷ്ടൈവ കാരടീഗ്രാമസംജ്ഞകൈ ॥ ൩,൧൬.

വാച് തുടങ്ങിയവയോടൊപ്പം അനുഗ്രഹിക്കപ്പെട്ട ദ്രൗപദി, ദ്രുപദന്റെ മകൾ, ശരീരം ഉപേക്ഷിച്ച ശേഷം കാരടി ഗ്രാമം എന്ന സ്ഥലത്ത് പ്രവേശിച്ചു.

സംകരസ്യ ഗൃഹേ വീന്ദ്ര ഭവിഷ്യതി കലൌ യുഗേ । വായോസ്തൃതീയരൂപാര്ഥം സാ കന്യൈവ മൃതിം ഗതാ ॥ ൩,൧൬.

പക്ഷികളിൽ ഇന്ദ്രനേ, ശങ്കരന്റെ വീട്ടിൽ അവൾ കലിയുഗത്തിൽ ജനിക്കും; വായുവിന്റെ മൂന്നാമത്തെ രൂപത്തിനായി ആ കന്യ മരണമടഞ്ഞു.

ഇത്യാദ്യാ വായുഭാര്യാശ്ച ബ്രഹ്മഭാര്യാശ്ച സത്തമ । സ്വഭര്തൃഭ്യാം ച പക്ഷീന്ദ്ര ഗുണൈശ്ചൈവ ശതാധമാഃ ॥ ൩,൧൬.

ഇങ്ങനെ, വായുവിന്റെ ഭാര്യമാരും ബ്രഹ്മാവിന്റെ ഭാര്യമാരും, തങ്ങളുടെ ഭർത്താക്കളോടൊപ്പം, പക്ഷിരാജാവേ, ഉത്തമനും അധമനും ഉൾപ്പെടെ വിവിധ ഗുണങ്ങളോടെയാണ്.

ശ്രീഗരുഡമഹാപുരാണമ് ൧൭ ഗരുഡ ഉവാച । ചതുര്ജന്മസു വൈ കൃഷ്ണ ശച്യാദ്യൈഃ സഹ ഭാരതീ । ഏകദേഹ വിശിഷ്ടൈവ ഭുവി ജാതേതി ചോക്തവാന് ॥ ൩,൧൭.

ഗരുഡൻ പറഞ്ഞു: നാലു ജന്മങ്ങളിൽ, കൃഷ്ണാ, ശചിയോടും മറ്റുള്ളവരോടും കൂടി ഭാരതി ഭൂമിയിൽ ഒരേ ശരീരത്തിൽ പ്രത്യേകതയോടെ ജനിച്ചു എന്ന് പറയുന്നു.

കാരണം ബ്രൂഹി മേ ബ്രഹ്മന് ശിഷ്യായ തവ സുവ്രത । ഗരുഡേനൈവമുക്തസ്തമുവാച മധുസൂദനഃ ॥ ൩,൧൭.

ബ്രഹ്മനേ, ഇതിന്റെ കാരണമെന്തെന്ന് ദയവായി എനിക്ക് പറയൂ, ഞാൻ നിങ്ങളുടെ ശിഷ്യനാണ്; ഗരുഡൻ ഇങ്ങനെ ചോദിച്ചപ്പോൾ മധുസൂദനൻ മറുപടി പറഞ്ഞു.

ശ്രീകൃഷ്ണ ഉവാച । വിശിഷ്ടദേഹസം പ്രാപ്തൌ ഭാരത്യാഃ പക്ഷിസത്തമ । വക്ഷ്യാമി കാരണം വീന്ദ്ര സാവധാനമനാഃ ശൃണു ॥ ൩,൧൭.

ശ്രീകൃഷ്ണൻ പറഞ്ഞു: പക്ഷികളുടെ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, ഭാരതി പ്രത്യേകമായ ശരീരം പ്രാപിച്ചതിന്റെ കാരണം ഞാൻ പറയാം; ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കൂ, പക്ഷികളിൽ ഇന്ദ്രനേ.

പുരാ കൃതയുഗേ വീന്ദ്ര രുദ്രഭാര്യാ ച പാര്വതീ । ഇന്ദ്രഭാര്യാ ശചീ ദേവീ യമ ഭാര്യാച ശാമലാ ॥ ൩,൧൭.

പക്ഷികളിൽ ഇന്ദ്രനേ, കൃതയുഗത്തിൽ, രുദ്രന്റെ ഭാര്യയായ പാർവതി, ഇന്ദ്രന്റെ ഭാര്യയായ ശചി, യമന്റെ ഭാര്യയായ ശ്യാമളാ ഇവർ ഉണ്ടായിരുന്നു.

അശ്വിഭാര്യാ ഉഷാ ദേവീ ഭര്തൃഭിഃ സഹിതാ ഖഗ । ബ്രഹ്മലോകം യയുസ്തത്ര ബ്രഹ്മാണം ദദൃശുസ്തദാ ॥ ൩,൧൭.

അശ്വിനികളുടെ ഭാര്യയായ ഉഷയും ഭർത്താക്കളോടൊപ്പം, പക്ഷിയേ, ബ്രഹ്മലോകത്തിലേക്ക് പോയി; അവിടെ അവർ ബ്രഹ്മാവിനെ കണ്ടു.

ഹാവം ഭാവം വിലാസം ച ദര്ശയാമാസുരഞ്ജസാ । ദൃഷ്ട്വാ താ ഉദ്ധതാ ബ്രഹ്മാ ശശാപ ഖഗസത്തമ ॥ ൩,൧൭.

അവർ തുറന്നുപറഞ്ഞ് സ്നേഹഭാവവും, വികാരവും, കളിയാട്ടവും കാണിച്ചു; അവരെ ഇങ്ങനെ നിയന്ത്രണമില്ലാതെ കാണുമ്പോൾ ബ്രഹ്മാവ് അവരെ ശപിച്ചു, പക്ഷികളുടെ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ.

ഉദ്ധതാശ്ച യതോ യൂയം മാനുഷീം യോനിമാപ്സ്യഥ । തത്ര സ്വഭര്തൃസംയോഗമവാപ്സ്യഥ ഖഗേശ്വര ॥ ൩,൧൭.

നിങ്ങൾ നിയന്ത്രണമില്ലാതിരുന്നതുകൊണ്ട്, മനുഷ്യജന്മം ലഭിക്കും; അവിടെ, പക്ഷിരാജാവേ, നിങ്ങൾ ഭർത്താക്കളോടൊപ്പം ഐക്യം പ്രാപിക്കും.

ഏവം ശപ്താസ്തു താഃ സര്വാ ആജഗ്മുര്മേരുപര്വതമ് । തത്രോപവിഷ്ടം ബ്രഹ്മാണം വഞ്ചയാമാസുരഞ്ജസാ ॥ ൩,൧൭.

അങ്ങനെ ശപിക്കപ്പെട്ടവരൊക്കെയും മെരു പർവതത്തിലേക്ക് പോയി. അവിടെ ബ്രഹ്മാവിനെ ഇരുന്ന നിലയിൽ കണ്ടു, അവർ അവനെ പൂർണ്ണമായി വഞ്ചിച്ചു.

തൂഷ്ണീമേവ സ്ഥിതേ വീന്ദ്ര വഞ്ചയന്ത്യഃ സ്ഥിതാഃ പുനഃ । തതസ്തൂഷ്ണീം സ്ഥിതം വീന്ദ്ര വഞ്ചയാമാസുരഞ്ജസാ ॥ ൩,൧൭.

ഇന്ദ്രൻ മൗനത്തിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ, അവർ വീണ്ടും മൗനത്തിൽ നിന്ന് അവനെ വീണ്ടും വഞ്ചിച്ചു, ഇന്ദ്രാ.

ത്രിവാരാനന്തരം ബ്രഹ്മാ ശപ്തവാംസ്താ മഹാപ്രഭുഃ । ത്രിവാരം വഞ്ചനം യസ്മാദേകവാരം ച ദര്ശനമ് ॥ ൩,൧൭.

അപ്പോൾ മഹാപ്രഭുവായ ബ്രഹ്മാവ് മൂന്നു പ്രാവശ്യം തുടർച്ചയായി അവരെ ശപിച്ചു. കാരണം, അവർ മൂന്നു പ്രാവശ്യം വഞ്ചിച്ചു, ഒരു പ്രാവശ്യം മാത്രം പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.

കിം ചാശ്രുത്വാതഃ പശ്ചാച്ചതുര്ജന്മസു ഭൂതലേ । ഏകദേഹാന്മാനുഷത്വം ഭവിഷ്യതി ന സംശയഃ ॥ ൩,൧൭.

അവർ കേൾക്കാതിരുന്നതുകൊണ്ട്, പിന്നീടുള്ള നാലു ജന്മങ്ങളിൽ, ഭൂമിയിൽ ഒരു ശരീരത്തിൽ മനുഷ്യരായി ജനിക്കും എന്നതിൽ സംശയമില്ല.

ദ്വിതീയേ ജന്മനി തഥാ അന്യഗാത്വമവാപ്സ്യഥ । തൃതീയേ ജന്മനി തഥാ ഭര്തൃസംയോഗ മാപ്സ്യഥ ॥ ൩,൧൭.

രണ്ടാം ജന്മത്തിൽ, അവർക്ക് മറ്റൊരാളുമായി ഐക്യം ലഭിക്കും; മൂന്നാം ജന്മത്തിൽ ഭർത്താവുമായി ഐക്യം ലഭിക്കും.

ജന്മന്യാദ്യേ ചതുര്ഥേ ച നാന്യഗാത്വമവാപ്സ്യഥ । തഥാ സ്വഭര്തൃസംയോഗം നാവാപ്സ്യഥ ച സര്വശഃ ॥ ൩,൧൭.

ആദ്യവും നാലാമതുമായ ജന്മങ്ങളിൽ, അവർക്ക് മറ്റൊരാളുമായി ഐക്യം ഉണ്ടാകില്ല; അതുപോലെ തന്നെ ഭർത്താവുമായും പൂർണ്ണമായ ഐക്യം ലഭിക്കില്ല.

ഏവം ശപ്താസ്തു താഃ സര്വാ ബ്രഹ്മണാ പക്ഷിസത്തമ । തദാ വിചാരയാമാസുര്മിലിത്വാ മേരുമൂര്ധനി ॥ ൩,൧൭.

ഇങ്ങനെ ബ്രഹ്മാവിനാൽ ശപിക്കപ്പെട്ടവരൊക്കെയും, പക്ഷികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, മെരുവിന്റെ മുകളിൽ കൂടി കൂടിച്ചേർന്ന് ആലോചിച്ചു.

ബ്രഹ്മശാപസ്ത്വനിര്വായ ഉപായൈഃ ശതശോപി ച । നീചൈഃ സമാഗമോ നിന്ദ്യസ്തഥൈവ ച വിപത്തിദഃ ॥ ൩,൧൭.

ബ്രഹ്മാവിന്റെ ശാപം നൂറുകണക്കിന് മാർഗ്ഗങ്ങൾ കൊണ്ടും മാറ്റാൻ കഴിയില്ല; താഴ്ന്നവരുമായി കൂട്ടുകൂടുന്നത് അപമാനകരവും ദുരന്തം വരുത്തുന്നതുമാണ്.

ഉത്തമേന ച സംഗേന ദൈവേനാപ്യര്ഥദോ ഭവേത് । ദേവാനാമുത്തമോ വായുസ്തദര്ഥം സംഗമാചരേത് ॥ ൩,൧൭.

ശ്രേഷ്ഠരുമായി കൂട്ടുകൂടുന്നത് ദൈവികമായിട്ടും ലാഭം നൽകും; അതിനാൽ ദേവന്മാരിൽ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠനായ വായുവുമായി കൂട്ടുകൂടണം.

വിചാര്യൈവമുമാദ്യാ ഭാരത്യാഃ സേവാം തു ചക്രിരേ । സഹസ്രവത്സരാന്തേ സാ ഭാരതീ തോഷിതാബ്രവീത് ॥ ൩,൧൭.

ഇങ്ങനെ ആലോചിച്ച ശേഷം അവർ ഭാരതിയെ സേവിക്കാൻ തുടങ്ങി. ആയിരം വർഷം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, ഭാരതി സന്തോഷത്തോടെ സംസാരിച്ചു.

മത്സേവാം ച കിമര്ഥം വൈ ഹ്യാചരിഷ്യന്തി സുവ്രതാഃ । തസ്യാം രക്താശ്ച താ ദേവ്യസ്ത്വബ്രുവന്സ്വചികീര്ഷിതമ് ॥ ൩,൧൭.

"നിങ്ങൾ സത്യവ്രതങ്ങളായവരായിട്ടും എനിക്ക് സേവനം ചെയ്യുന്നത് എന്തിനാണ്?" എന്നതിനു, അവളെ സ്നേഹിച്ച ദേവികൾ തങ്ങളുടെ ആഗ്രഹം പറഞ്ഞു.

പുരാ വയം തു ശപ്താഃ സ്മ ബ്രഹ്മണാ ക്രോധരൂപിണാ । ഏകദേഹാന്മാനുഷത്വമവാപ്സ്യഥ വരാങ്ഗനാഃ ॥ ൩,൧൭.

"പണ്ടു, കോപഭാവത്തിൽ ബ്രഹ്മാവ് ഞങ്ങളെ ശപിച്ചു; ഞങ്ങൾ, ഉത്തമ സ്ത്രീകൾ, ഒരു ശരീരത്തിൽ മനുഷ്യരായി ജനിക്കും."

ചതുര്ഥജന്മന്യപ്യേവം ദ്വിതീയേ ജന്മനി പ്രഭോ । സമാപ്സ്യഥാന്യഗാത്വം ചേത്യേവം ശപ്താ ഹ ഭാമിനി ॥ ൩,൧൭.

"നാലാം ജന്മത്തിലും, രണ്ടാമത്തിലും, ഭാമിനി, ഞങ്ങൾക്ക് മറ്റൊരാളുമായി ഐക്യം അനുഭവപ്പെടും എന്ന് ഞങ്ങൾ ശപിക്കപ്പെട്ടു, സുന്ദരിയേ."

അസ്മാകം വായുനാ ദേവേനാന്യഗാത്വം ന ദോഷഭാക് । അതസ്ത്വയൈകദേഹത്വമിച്ഛാമോ ദേവി ജന്മസു ॥ ൩,൧൭.

"വായു ദേവന്റെ വഴി മറ്റൊരാളുമായി ഐക്യം ഞങ്ങൾക്ക് പാപമല്ല; അതിനാൽ, ദേവിയെ, ജന്മങ്ങളിൽ ഞങ്ങൾക്കൊപ്പം ഒരു ശരീരത്തിൽ ഐക്യം വേണമെന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്നു."

ഹത്യുക്താ താഭിരഥ ച തഥൈത്യുക്ത്വാ ദ്വിജോത്തമ । സാ പാര്വത്യാദിഭിര്യുക്താ ഭാരതീത്യഭവദ്ഭുവി ॥ ൩,൧൭.

അവർ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞതും, അവളും സമ്മതിച്ചതും, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠനേ, പാർവതി മുതലായവരുമായി ചേർന്ന് ഭാരതി എന്ന പേരിൽ ഭൂമിയിൽ പ്രസിദ്ധയായി.

ശിവനാമ്നോ ദ്വിജസ്യൈവ ഗൃഹേ സാ തു കുമാരികാ । കര്മൈക്യാര്ഥം തപശ്ചക്രേഃ വിഷ്ണോശ്ച ശിവസംജ്ഞിനഃ ॥ ൩,൧൭.

അവൾ ശിവ എന്ന ബ്രാഹ്മണന്റെ വീട്ടിൽ കന്യകയായി ജനിച്ചു, ഒരു കാര്യത്തിനായി, വിഷ്ണുവിനായി, ശിവ എന്നറിയപ്പെടുന്നവനായി, തപസ്സ് ചെയ്തു.

തപസാ തോഷിതാ വിഷ്ണുഃ ശിവ സംജ്ഞോ മഹാപ്രഭുഃ । വരം പ്രാദാത്തൃതീയേസ്മിന്കൃഷ്ണജന്മനി ഭോ സ്ത്രിയഃ ॥ ൩,൧൭.

അവളുടെ തപസിൽ സന്തോഷംകൊണ്ടു, ശിവ എന്നറിയപ്പെടുന്ന മഹാപ്രഭുവായ വിഷ്ണു, മൂന്നാമത്തെ കൃഷ്ണജന്മത്തിൽ അവളെ അനുഗ്രഹിച്ചു, സ്ത്രിയേ.

സമ്യക്ത്വഭര്തൃസംയോഗോ ഭവിഷ്യതി വിനാ ഭവമ് । യതോനയാ ച പാര്വത്യാ പ്രേരിതാ ഏവ സര്വശഃ ॥ ൩,൧൭.

ഭർത്താവുമായി യുക്തമായ ഐക്യം, ഒരു തടസ്സവും കൂടാതെ, അവൾക്ക് ലഭിക്കും; കാരണം, ഇതെല്ലാം പാർവതിയുടെ പ്രേരണയാൽ സംഭവിച്ചു.