ഗരുഡപുരാണമ്

സര്വമന്ത്രാഭിമാനിത്വാത്സര്വമന്ത്രാത്മികാ സ്മൃതാ । മഹാപ്രഭോശ്ച വായോശ്ച ഭാര്യാ വൈ സാ പ്രകീര്തിതാ ॥ ൩,൧൬.

എല്ലാ മന്ത്രങ്ങൾക്കും ആദരിക്കപ്പെടുന്നതുകൊണ്ട് തന്നെ എല്ലാ മന്ത്രങ്ങളുടെ സാരമായാണ് അവളെ ഓർക്കുന്നു; മഹാപ്രഭുവായ വായുവിന്റെ ഭാര്യയെന്നു അവളെ പറയുന്നു.

ഭുജ്യന്തേ സര്വഭോഗാസ്തു വിഷ്ണുപ്രീത്യര്ഥമേവ ച । അതസ്തു ഭാരതീ ജ്ഞേയാ ഭുജിനാമ്നാ പ്രകീര്തിതാ ॥ ൩,൧൬.

എല്ലാ അനുഭവങ്ങളും വിഷ്ണുവിന്റെ പ്രീതിക്കായി മാത്രമാണ് അനുഭവപ്പെടുന്നത്; അതുകൊണ്ട് ഭാരതിയെ ഭുജിനി എന്ന പേരിൽ അറിയണം.

ചിത്രരൂപസ്യ വായോസ്തു ഭാര്യാ സാ പരികീര്തിതാ । രോചനേന്ദ്രസ്യ ഭാര്യാ ച ശ്രദ്ധാഖ്യാ പരികീര്തിതാ ॥ ൩,൧൬.

നാനാരൂപങ്ങളുള്ള വായുവിന്റെ ഭാര്യയെന്നു അവളെ പറയുന്നു; രോചനേന്ദ്രന്റെ ഭാര്യയെ ശ്രദ്ധ എന്ന പേരിൽ വിളിക്കുന്നു.

ഹനുമാംശ്ച തദാ ജജ്ഞേ ത്രേതായാം പക്ഷിസത്തമ । തദാ ശിവാഖ്യവിപ്രാച്ച ജജ്ഞേ സാ ഭാരതീ സ്മൃതാ ॥ ൩,൧൬.

ത്രീതായുഗത്തിൽ ഹനുമാൻ ജനിച്ചു, പക്ഷികളുടെ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ. അന്ന് ശിവ എന്ന ബ്രാഹ്മണനിൽ നിന്ന് ഭാരതി എന്നും അറിയപ്പെടുന്നവളും ജനിച്ചു.

ന കേവലം ഭാരതീ സാ ശച്യാദ്യൈശ്ചൈവ സംയുതാ । തസ്മിന്സംജനിതാഃ സര്വാഃ പ്രാപുര്യോഗം സ്വഭര്തൃഭിഃ ॥ ൩,൧൬.

അവളെ മാത്രമല്ല, ശചിയും മറ്റു ദേവീകളും അവളോടൊപ്പം ചേർന്നു; അവിടെ ജനിച്ച എല്ലാവരും തങ്ങളുടെ ഭർത്താക്കളോടൊപ്പം ഐക്യം പ്രാപിച്ചു.

അന്യഗേതി ച വിജ്ഞേയാ കന്യാ തന്മതിസംജ്ഞികാ । ത്രേതാന്തേ സൈവ പക്ഷീന്ദ്ര ശച്യാദ്യൈശ്ചൈവ സംയുതാ ॥ ൩,൧൬.

തന്മതി എന്ന പേരിൽ മറ്റൊരു കന്യയും ഉണ്ടെന്ന് മനസ്സിലാക്കണം; ത്രീതായുഗത്തിന്റെ അവസാനം, പക്ഷിരാജാവേ, അവളും ശചിയോടും മറ്റുള്ളവരോടും കൂടി ചേർന്നു.

ദമയന്ത്യനലാജ്ജാതാ ഇന്ദ്രസേനേതി ചോച്യതേ । നലം നന്ദയതേ യസ്മാത്തസ്മാച്ച നലനന്ദിനീ ॥ ൩,൧൬.

ദമയന്തിയും അനലനും ചേർന്ന് ജനിച്ചവളാണ് ഇന്ദ്രസേനാ എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്നത്; അവൾ നളനെ സന്തോഷിപ്പിച്ചതിനാൽ നളനന്ദിനി എന്ന പേരിലും അറിയപ്പെടുന്നു.

തത്ര സ്വഭര്തൃസംയോഗം നൈവ ചാപ ഖഗേശ്വര । തത്രാന്യഗാത്വം വിജ്ഞേയം പുരുഷസ്ഥേന വായുനാ ॥ ൩,൧൬.

പക്ഷിരാജാവേ, അവിടെ അവൾ ഭർത്താവിനോടൊപ്പം ഐക്യം പ്രാപിച്ചില്ല; അവിടെ അവൾക്ക് മറ്റൊരു രൂപം ലഭിച്ചത് പുരുഷരൂപത്തിൽ വാസം ചെയ്ത വായുവിന്റെ കാരണമാണ്.

കിഞ്ചിത്കാലം തഥാ സ്ഥിത്വാ കന്യൈവ മൃതിമാപ സാ । ശച്യാദിസംയുതാ സൈവ ദ്രുപദസ്യ മഹാത്മനഃ ॥ ൩,൧൬.

അവൾ കുറച്ചു കാലം കന്യയായി കഴിഞ്ഞ് മരണത്തെ അനുഭവിച്ചു; ശചിയോടും മറ്റു ദേവീകളോടും ചേർന്ന് അവൾ മഹാത്മാവായ ദ്രുപദന്റെ മകളായി ജനിച്ചു.

വേദിമധ്യാത്സമുദ്ഭൂതാ ഭീമസേനാര്ഥമേവ ച । തത്രാന്യഗാത്വം നാസ്ത്യേവ യോഗശ്ച സഹ ഭര്തൃഭിഃ ॥ ൩,൧൬.

വേദിയുടെ നടുവിൽ നിന്ന് അവൾ ഭീമസേനന്റെ വേണ്ടി ഉദിച്ചുവന്നു; അവിടെ മറ്റൊരു രൂപം ഇല്ലായിരുന്നു, അവൾ ഭർത്താക്കളോടൊപ്പം ഐക്യം പ്രാപിച്ചു.

കേവലാ ഭാരതീ ജ്ഞേയാ കാശിരാജസ്യ കന്യകാ । കാലീ നാമ്നാ തു സാ ജ്ഞേയാ ഭീമസേനപ്രിയാ സദാ ॥ ൩,൧൬.

ഭാരതി മാത്രമാണ് കാശിരാജാവിന്റെ മകളായി അറിയപ്പെടേണ്ടത്; അവളാണ് എന്നും കാളി എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന, ഭീമസേനന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവൾ.

വാച്യാദിഭിഃ സംയുതൈവ ദ്രൌപദീ ദ്രുപദാത്മജാ । ദേഹം ത്യക്ത്വാവിശിഷ്ടൈവ കാരടീഗ്രാമസംജ്ഞകൈ ॥ ൩,൧൬.

വാച് തുടങ്ങിയവയോടൊപ്പം അനുഗ്രഹിക്കപ്പെട്ട ദ്രൗപദി, ദ്രുപദന്റെ മകൾ, ശരീരം ഉപേക്ഷിച്ച ശേഷം കാരടി ഗ്രാമം എന്ന സ്ഥലത്ത് പ്രവേശിച്ചു.

സംകരസ്യ ഗൃഹേ വീന്ദ്ര ഭവിഷ്യതി കലൌ യുഗേ । വായോസ്തൃതീയരൂപാര്ഥം സാ കന്യൈവ മൃതിം ഗതാ ॥ ൩,൧൬.

പക്ഷികളിൽ ഇന്ദ്രനേ, ശങ്കരന്റെ വീട്ടിൽ അവൾ കലിയുഗത്തിൽ ജനിക്കും; വായുവിന്റെ മൂന്നാമത്തെ രൂപത്തിനായി ആ കന്യ മരണമടഞ്ഞു.

ഇത്യാദ്യാ വായുഭാര്യാശ്ച ബ്രഹ്മഭാര്യാശ്ച സത്തമ । സ്വഭര്തൃഭ്യാം ച പക്ഷീന്ദ്ര ഗുണൈശ്ചൈവ ശതാധമാഃ ॥ ൩,൧൬.

ഇങ്ങനെ, വായുവിന്റെ ഭാര്യമാരും ബ്രഹ്മാവിന്റെ ഭാര്യമാരും, തങ്ങളുടെ ഭർത്താക്കളോടൊപ്പം, പക്ഷിരാജാവേ, ഉത്തമനും അധമനും ഉൾപ്പെടെ വിവിധ ഗുണങ്ങളോടെയാണ്.

ശ്രീഗരുഡമഹാപുരാണമ് ൧൭ ഗരുഡ ഉവാച । ചതുര്ജന്മസു വൈ കൃഷ്ണ ശച്യാദ്യൈഃ സഹ ഭാരതീ । ഏകദേഹ വിശിഷ്ടൈവ ഭുവി ജാതേതി ചോക്തവാന് ॥ ൩,൧൭.

ഗരുഡൻ പറഞ്ഞു: നാലു ജന്മങ്ങളിൽ, കൃഷ്ണാ, ശചിയോടും മറ്റുള്ളവരോടും കൂടി ഭാരതി ഭൂമിയിൽ ഒരേ ശരീരത്തിൽ പ്രത്യേകതയോടെ ജനിച്ചു എന്ന് പറയുന്നു.

കാരണം ബ്രൂഹി മേ ബ്രഹ്മന് ശിഷ്യായ തവ സുവ്രത । ഗരുഡേനൈവമുക്തസ്തമുവാച മധുസൂദനഃ ॥ ൩,൧൭.

ബ്രഹ്മനേ, ഇതിന്റെ കാരണമെന്തെന്ന് ദയവായി എനിക്ക് പറയൂ, ഞാൻ നിങ്ങളുടെ ശിഷ്യനാണ്; ഗരുഡൻ ഇങ്ങനെ ചോദിച്ചപ്പോൾ മധുസൂദനൻ മറുപടി പറഞ്ഞു.

ശ്രീകൃഷ്ണ ഉവാച । വിശിഷ്ടദേഹസം പ്രാപ്തൌ ഭാരത്യാഃ പക്ഷിസത്തമ । വക്ഷ്യാമി കാരണം വീന്ദ്ര സാവധാനമനാഃ ശൃണു ॥ ൩,൧൭.

ശ്രീകൃഷ്ണൻ പറഞ്ഞു: പക്ഷികളുടെ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, ഭാരതി പ്രത്യേകമായ ശരീരം പ്രാപിച്ചതിന്റെ കാരണം ഞാൻ പറയാം; ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കൂ, പക്ഷികളിൽ ഇന്ദ്രനേ.

പുരാ കൃതയുഗേ വീന്ദ്ര രുദ്രഭാര്യാ ച പാര്വതീ । ഇന്ദ്രഭാര്യാ ശചീ ദേവീ യമ ഭാര്യാച ശാമലാ ॥ ൩,൧൭.

പക്ഷികളിൽ ഇന്ദ്രനേ, കൃതയുഗത്തിൽ, രുദ്രന്റെ ഭാര്യയായ പാർവതി, ഇന്ദ്രന്റെ ഭാര്യയായ ശചി, യമന്റെ ഭാര്യയായ ശ്യാമളാ ഇവർ ഉണ്ടായിരുന്നു.

അശ്വിഭാര്യാ ഉഷാ ദേവീ ഭര്തൃഭിഃ സഹിതാ ഖഗ । ബ്രഹ്മലോകം യയുസ്തത്ര ബ്രഹ്മാണം ദദൃശുസ്തദാ ॥ ൩,൧൭.

അശ്വിനികളുടെ ഭാര്യയായ ഉഷയും ഭർത്താക്കളോടൊപ്പം, പക്ഷിയേ, ബ്രഹ്മലോകത്തിലേക്ക് പോയി; അവിടെ അവർ ബ്രഹ്മാവിനെ കണ്ടു.

ഹാവം ഭാവം വിലാസം ച ദര്ശയാമാസുരഞ്ജസാ । ദൃഷ്ട്വാ താ ഉദ്ധതാ ബ്രഹ്മാ ശശാപ ഖഗസത്തമ ॥ ൩,൧൭.

അവർ തുറന്നുപറഞ്ഞ് സ്നേഹഭാവവും, വികാരവും, കളിയാട്ടവും കാണിച്ചു; അവരെ ഇങ്ങനെ നിയന്ത്രണമില്ലാതെ കാണുമ്പോൾ ബ്രഹ്മാവ് അവരെ ശപിച്ചു, പക്ഷികളുടെ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ.

ഉദ്ധതാശ്ച യതോ യൂയം മാനുഷീം യോനിമാപ്സ്യഥ । തത്ര സ്വഭര്തൃസംയോഗമവാപ്സ്യഥ ഖഗേശ്വര ॥ ൩,൧൭.

നിങ്ങൾ നിയന്ത്രണമില്ലാതിരുന്നതുകൊണ്ട്, മനുഷ്യജന്മം ലഭിക്കും; അവിടെ, പക്ഷിരാജാവേ, നിങ്ങൾ ഭർത്താക്കളോടൊപ്പം ഐക്യം പ്രാപിക്കും.

ഏവം ശപ്താസ്തു താഃ സര്വാ ആജഗ്മുര്മേരുപര്വതമ് । തത്രോപവിഷ്ടം ബ്രഹ്മാണം വഞ്ചയാമാസുരഞ്ജസാ ॥ ൩,൧൭.

അങ്ങനെ ശപിക്കപ്പെട്ടവരൊക്കെയും മെരു പർവതത്തിലേക്ക് പോയി. അവിടെ ബ്രഹ്മാവിനെ ഇരുന്ന നിലയിൽ കണ്ടു, അവർ അവനെ പൂർണ്ണമായി വഞ്ചിച്ചു.

തൂഷ്ണീമേവ സ്ഥിതേ വീന്ദ്ര വഞ്ചയന്ത്യഃ സ്ഥിതാഃ പുനഃ । തതസ്തൂഷ്ണീം സ്ഥിതം വീന്ദ്ര വഞ്ചയാമാസുരഞ്ജസാ ॥ ൩,൧൭.

ഇന്ദ്രൻ മൗനത്തിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ, അവർ വീണ്ടും മൗനത്തിൽ നിന്ന് അവനെ വീണ്ടും വഞ്ചിച്ചു, ഇന്ദ്രാ.

ത്രിവാരാനന്തരം ബ്രഹ്മാ ശപ്തവാംസ്താ മഹാപ്രഭുഃ । ത്രിവാരം വഞ്ചനം യസ്മാദേകവാരം ച ദര്ശനമ് ॥ ൩,൧൭.

അപ്പോൾ മഹാപ്രഭുവായ ബ്രഹ്മാവ് മൂന്നു പ്രാവശ്യം തുടർച്ചയായി അവരെ ശപിച്ചു. കാരണം, അവർ മൂന്നു പ്രാവശ്യം വഞ്ചിച്ചു, ഒരു പ്രാവശ്യം മാത്രം പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.

കിം ചാശ്രുത്വാതഃ പശ്ചാച്ചതുര്ജന്മസു ഭൂതലേ । ഏകദേഹാന്മാനുഷത്വം ഭവിഷ്യതി ന സംശയഃ ॥ ൩,൧൭.

അവർ കേൾക്കാതിരുന്നതുകൊണ്ട്, പിന്നീടുള്ള നാലു ജന്മങ്ങളിൽ, ഭൂമിയിൽ ഒരു ശരീരത്തിൽ മനുഷ്യരായി ജനിക്കും എന്നതിൽ സംശയമില്ല.

ദ്വിതീയേ ജന്മനി തഥാ അന്യഗാത്വമവാപ്സ്യഥ । തൃതീയേ ജന്മനി തഥാ ഭര്തൃസംയോഗ മാപ്സ്യഥ ॥ ൩,൧൭.

രണ്ടാം ജന്മത്തിൽ, അവർക്ക് മറ്റൊരാളുമായി ഐക്യം ലഭിക്കും; മൂന്നാം ജന്മത്തിൽ ഭർത്താവുമായി ഐക്യം ലഭിക്കും.

ജന്മന്യാദ്യേ ചതുര്ഥേ ച നാന്യഗാത്വമവാപ്സ്യഥ । തഥാ സ്വഭര്തൃസംയോഗം നാവാപ്സ്യഥ ച സര്വശഃ ॥ ൩,൧൭.

ആദ്യവും നാലാമതുമായ ജന്മങ്ങളിൽ, അവർക്ക് മറ്റൊരാളുമായി ഐക്യം ഉണ്ടാകില്ല; അതുപോലെ തന്നെ ഭർത്താവുമായും പൂർണ്ണമായ ഐക്യം ലഭിക്കില്ല.

ഏവം ശപ്താസ്തു താഃ സര്വാ ബ്രഹ്മണാ പക്ഷിസത്തമ । തദാ വിചാരയാമാസുര്മിലിത്വാ മേരുമൂര്ധനി ॥ ൩,൧൭.

ഇങ്ങനെ ബ്രഹ്മാവിനാൽ ശപിക്കപ്പെട്ടവരൊക്കെയും, പക്ഷികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, മെരുവിന്റെ മുകളിൽ കൂടി കൂടിച്ചേർന്ന് ആലോചിച്ചു.

ബ്രഹ്മശാപസ്ത്വനിര്വായ ഉപായൈഃ ശതശോപി ച । നീചൈഃ സമാഗമോ നിന്ദ്യസ്തഥൈവ ച വിപത്തിദഃ ॥ ൩,൧൭.

ബ്രഹ്മാവിന്റെ ശാപം നൂറുകണക്കിന് മാർഗ്ഗങ്ങൾ കൊണ്ടും മാറ്റാൻ കഴിയില്ല; താഴ്ന്നവരുമായി കൂട്ടുകൂടുന്നത് അപമാനകരവും ദുരന്തം വരുത്തുന്നതുമാണ്.