ഗരുഡപുരാണമ്

നിര്മമേ ച വര്ഷയുഗ്മപഞ്ചവര്ഷാദനന്തരമ് । പഞ്ചവര്ഷാനന്തരം തു താരാം ഭാര്യാം വിനിര്മമേ ॥ ൩,൧൩.

രണ്ടുവർഷം കൂടെ അഞ്ചു വർഷം കഴിഞ്ഞ്, ബ്രഹ്മാവ് സൃഷ്ടി നടത്തി. അഞ്ചു വർഷം കഴിഞ്ഞ്, ഭാര്യയായി താരയെയും സൃഷ്ടിച്ചു.

ഗുരോരനന്തരം ബ്രഹ്മാ പഞ്ചവിംശാദനന്തരമ് । സ്വായംഭുവം മനും ചൈവ നിര്മമേ മനസാ വിഭുഃ ॥ ൩,൧൩.

ഗുരുവിന്റെ ശേഷം, ഇരുപത്തഞ്ചു വർഷം കഴിഞ്ഞ്, പ്രഭു മനസ്സിൽ നിന്ന് സ്വായംഭുവമനുവിനെ സൃഷ്ടിച്ചു.

പഞ്ചവര്ഷാനന്തരം തു ശതരൂപാം വിനിര്മമേ । ശതരൂപാനന്തരം തു വിംശദ്വര്ഷദിനാന്തരമ് ॥ ൩,൧൩.

അഞ്ചു വർഷം കഴിഞ്ഞ്, ശതരൂപയെ സൃഷ്ടിച്ചു. ശതരൂപയ്ക്ക് ശേഷം, ഇരുപത് വർഷവും ചില ദിവസങ്ങളും കഴിഞ്ഞ്,

ദക്ഷഃ ശിഷ്യാത്മകോ ജജ്ഞേ ദക്ഷിണാങ്ഗുഷ്ഠതഃ പ്രഭോഃ । പഞ്ചവര്ഷാനന്തരം തു വാമാങ്ഗുഷ്ഠാച്ചതുര്മുഖഃ ॥ ൩,൧൩.

ദക്ഷൻ, ശിഷ്യപുത്രനായി, പ്രഭുവിന്റെ വലതുകൈയുടെ വിരലിൽ നിന്ന് ജനിച്ചു. അഞ്ചു വർഷം കഴിഞ്ഞ്, ഇടതുകൈയുടെ വിരലിൽ നിന്ന് ചതുര്മുഖനെയും ജനിപ്പിച്ചു.

പ്രസൂതിമസൃജദ്ബ്രഹ്മാ സൃഷ്ട്യര്ഥം പരമാദരാത് । ദക്ഷസ്യാനന്തരം ബ്രഹ്മാ പഞ്ചവിംശാദനന്തരമ് ॥ ൩,൧൩.

സൃഷ്ടിക്കായി പരമാദരത്തോടെ ബ്രഹ്മാവ് പ്രസൂതിയെ സൃഷ്ടിച്ചു. ദക്ഷന്റെ ശേഷം, ഇരുപത്തഞ്ചു വർഷം കഴിഞ്ഞ്, ബ്രഹ്മാവ് വീണ്ടും സൃഷ്ടി നടത്തി.

നിര്മമേ ഹ്യനിരുദ്ധം ച മധ്യമാങ്ഗുലിപര്വതഃ । പഞ്ചവര്ഷാനന്തരം തു സസര്ജ ഭഗവാനജഃ ॥ ൩,൧൩.

അവന്റെ നടുവിരലിന്റെ നടുവിലെ മടക്കിൽ നിന്ന് അനിരുദ്ധനെ സൃഷ്ടിച്ചു; അഞ്ചു വർഷം കഴിഞ്ഞ്, ജനനം ഇല്ലാത്ത മഹാത്മാവ് അവനെ പുറത്തുവിട്ടു.

വിരാജസംജ്ഞകാം ഭാര്യാം മധ്യമാങ്ഗുലിപര്വതഃ । അനിരുദ്ധാനന്തര തു ശതവര്ഷാദനന്തരമ് ॥ ൩,൧൩.

അവന്റെ നടുവിരലിന്റെ നടുവിലെ മടക്കിൽ നിന്ന് വിരാജ എന്ന പേരുള്ള ഭാര്യയെ സൃഷ്ടിച്ചു; അനിരുദ്ധന്റെ ശേഷം നൂറു വർഷം കഴിഞ്ഞാണ് ഇത് സംഭവിച്ചത്.

നിര്മമേ പ്രവഹം വായും കനിഷ്ഠാങ്ഗുലിപര്വതഃ । ദശവര്ഷാനന്തരം തു പ്രവാഹീം നിര്മമേ പ്രഭുഃ ॥ ൩,൧൩.

അവന്റെ ചെറുവിരലിന്റെ മടക്കിൽ നിന്ന് പ്രവാഹ എന്ന വായുവിനെ സൃഷ്ടിച്ചു; പത്തു വർഷം കഴിഞ്ഞ്, പ്രവാഹിയെ അദ്ധേഹം സൃഷ്ടിച്ചു.

കനിഷ്ഠാങ്ഗുലിപര്വാച്ച വാമദേവം ന സംശയഃ । പ്രവഹാനന്തരം തബ്രഹ്മാ ശതവര്ഷാദനന്തരമ് ॥ ൩,൧൩.

ചെറുവിരലിന്റെ മടക്കിൽ നിന്ന് സംശയമില്ലാതെ വാമദേവനെ സൃഷ്ടിച്ചു; പ്രവാഹയുടെ ശേഷം നൂറു വർഷം കഴിഞ്ഞ് ബ്രഹ്മാവാണ് അവനെ സൃഷ്ടിച്ചത്.

യമം വിനിര്മമേ പൃഷ്ഠാദഷ്ടവര്ഷാദനന്തരമ് । തദ്ഭാര്യാം ശാമലാം ദേവീം തസ്മാദേവ മഹാപ്രഭുഃ ॥ ൩,൧൩.

എട്ട് വർഷം കഴിഞ്ഞ്, തന്റെ പുറത്ത് നിന്ന് യമനെ സൃഷ്ടിച്ചു; അവനിൽ നിന്ന് മഹാപ്രഭു അവന്റെ ഭാര്യയായ ശാമളാദേവിയെ സൃഷ്ടിച്ചു.

യമസ്യാനന്തരം ചന്ദ്രം ത്രിംശദ്വര്ഷാദനന്തരമ് । അസൃജദ്ദക്ഷിണാച്ഛോത്രാച്ഛോത്രതത്ത്വനിയാമകമ് ॥ ൩,൧൩.

യമന്റെ ശേഷം മുപ്പത് വർഷം കഴിഞ്ഞ്, അവൻ തന്റെ വലതുകാതിൽ നിന്ന് ശ്രവണശക്തിയുടെ നിയന്ത്രകനായ ചന്ദ്രനെ സൃഷ്ടിച്ചു.

നവവര്ഷാനന്തരം തു രോഹിണീസമൃജത്പ്രഭുഃ । വാമശ്രോത്രാച്ച ഗരുഡം വാമശ്രോത്രാഭിമാനിനമ് ॥ ൩,൧൩.

ഒൻപതു വർഷം കഴിഞ്ഞ്, പ്രഭു രോഹിണിയെ സൃഷ്ടിച്ചു; ഇടതുകാതിൽ നിന്ന് ഇടതുകാതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഗരുഡനെയും സൃഷ്ടിച്ചു.

ചന്ദ്രസ്യാനന്തരം സൂര്യം വിംശദ്വര്ഷാദനന്തരമ് । സമ്യഗ്വിനിര്മമേ ബ്രഹ്മാ ദക്ഷിണാക്ഷ്ണശ്ച ദേവതാമ് ॥ ൩,൧൩.

ചന്ദ്രന്റെ ശേഷം ഇരുപത് വർഷം കഴിഞ്ഞ്, ബ്രഹ്മാവ് ശരിയായി വലതുകണ്ണിന്റെ ദേവനായ സൂര്യനെ സൃഷ്ടിച്ചു.

വാമാക്ഷ്ണോ നിര്മമേ സംജ്ഞാം ഷഡ്വര്ഷാനന്തരം പ്രഭുഃ । സൂര്യസ്യാനന്തരം ബ്രഹ്മാ ശതവര്ഷാദനന്തരമ് ॥ ൩,൧൩.

അറു വർഷം കഴിഞ്ഞ്, ഇടതുകണ്ണിൽ നിന്ന് സംജ്ഞയെ പ്രഭു സൃഷ്ടിച്ചു; സൂര്യന്റെ ശേഷം നൂറു വർഷം കഴിഞ്ഞ് ബ്രഹ്മാവാണ് അവളെ സൃഷ്ടിച്ചത്.

രസനേന്ദ്രിയാച്ച വരുണം നിര്മമേ തസ്യ മാനിനമ് । വിംശദ്വര്ഷാനന്തരം തു തസ്മാദേവേദ്രിയാത്പ്രഭുഃ ॥ ൩,൧൩.

രുചിശക്തിയിൽ നിന്ന് അതുമായി ബന്ധപ്പെട്ടവനായ വരുണനെ സൃഷ്ടിച്ചു; ഇരുപത് വർഷം കഴിഞ്ഞ് അതേ ഇന്ദ്രിയത്തിൽ നിന്ന് പ്രഭു അവനെ വീണ്ടും സൃഷ്ടിച്ചു.

ഗങ്ഗാം വിനിര്മമേ ബ്രഹ്മാ രസനേന്ദ്രിയദേവതാമ് । വരുണസ്യാനന്തരം തു ദശവര്ഷാദനന്തരമ് ॥ ൩,൧൩.

ബ്രഹ്മാവ് രുചിശക്തിയുടെ ദേവതയായ ഗംഗയെ സൃഷ്ടിച്ചു; വരുണന്റെ ശേഷം പത്ത് വർഷം കഴിഞ്ഞാണ് ഇത് സംഭവിച്ചത്.

ഉത്സംഗാന്നിര്മമേ ബ്രഹ്മാ നാരദം ഭഗവത്പ്രിയമ് । നാരദസ്യാനന്തരം തു ഷഷ്ടിവര്ഷാദനന്തരമ് ॥ ൩,൧൩.

തന്റെ മടിയിൽ നിന്ന് ബ്രഹ്മാവ് ഭഗവാന്റെ പ്രിയനായ നാരദനെ സൃഷ്ടിച്ചു; നാരദന്റെ ശേഷം അറുപത് വർഷം കഴിഞ്ഞാണ് ഇത് നടന്നത്.

അഗ്നിം വിനിര്മമേ ബ്രഹ്മാത്വഗിന്ദ്രിയതഃ പ്രഭുഃ । അതോ വാഗഭിമാനീ സം പഞ്ചവര്ഷാദനന്തരമ് ॥ ൩,൧൩.

തൊടുന്ന ഇന്ദ്രിയത്തിൽ നിന്ന് ബ്രഹ്മാവ് അഗ്നിയെ സൃഷ്ടിച്ചു; അഞ്ചു വർഷം കഴിഞ്ഞ്, വാക്കുമായി ബന്ധപ്പെട്ടവനെയും സൃഷ്ടിച്ചു.

സ്വാഹാം വിനിര്മമേ ബ്രഹ്മാ താമാഹുര്മന്ത്രദേവതാമ് । അഗ്നേരനന്തരം വീന്ദ്ര ഭൃഗും ബ്രഹ്മര്ഷിസത്തമമ് ॥ ൩,൧൩.

ബ്രഹ്മാവ് സ്വാഹയെ സൃഷ്ടിച്ചു; അവളെയാണ് മന്ത്രങ്ങളുടെ ദേവതയെന്ന് പറയുന്നു. അഗ്നിയുടെ ശേഷം, ഇന്ദ്രാ, ബ്രഹ്മാവാണ് ബ്രഹ്മർഷികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ ഭൃഗുവിനെ സൃഷ്ടിച്ചത്.

ദശവര്ഷാനന്തരം തു ഭ്രുവോര്മധ്യാദ്വിനിര്മമേ । സംവത്സരാനന്തരം തു ഭൃഗുഭാര്യാം വിനിര്മമേ ॥ ൩,൧൩.

പത്ത് വർഷം കഴിഞ്ഞ്, ഭ്രൂക്കൂട്ടത്തിനിടയിൽ നിന്ന് സൃഷ്ടിച്ചു; ഒരു വർഷം കഴിഞ്ഞ്, ഭൃഗുവിന്റെ ഭാര്യയെയും സൃഷ്ടിച്ചു.

ഭൃഗോരനന്തരം ബ്രഹ്മാ ശതവര്ഷാദനന്തരമ് । കശ്യപഞ്ജനയാമാസ മനസാ ച സ്വയം പ്രഭുഃ ॥ ൩,൧൩.

ഭൃഗുവിന്റെ ശേഷം നൂറു വർഷം കഴിഞ്ഞ്, ബ്രഹ്മാവ് തന്റെ മനസ്സിൽ നിന്ന് കശ്യപനെ സൃഷ്ടിച്ചു.

സംവത്സരാനന്തരം തു അദിതിം നിര്മമേ പ്രഭുഃ । കശ്യപാനന്തരം ചാത്രിം ദശവര്ഷാദനന്തരമ് ॥ ൩,൧൩.

ഒരു വർഷം കഴിഞ്ഞ്, പ്രഭു ആദിതിയെ സൃഷ്ടിച്ചു; കശ്യപന്റെ ശേഷം പത്ത് വർഷം കഴിഞ്ഞ് അത്രിയെ സൃഷ്ടിച്ചു.

അത്രേരനന്തരം ബ്രഹ്മാ ദശവര്ഷാദനന്തരമ് । അജീജനദ്ഭരദ്വാജം വസിഷ്ഠ തദനതരമ് ॥ ൩,൧൩.

അത്രിയുടെ ശേഷം പത്ത് വർഷം കഴിഞ്ഞ്, ബ്രഹ്മാവ് ഭരദ്വാജനെ ജനിപ്പിച്ചു; അവന്റെ ശേഷം വസിഷ്ഠനെയും.

ദശവര്ഷാനന്തരം തു തേഷാം ഭാര്യാഃ ക്രമേണ തു । സംവത്സരാനന്തരേണ അസൃജത്കമലാസനഃ ॥ ൩,൧൩.

പത്ത് വർഷം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, അവരുടെ ഭാര്യമാർ ഓരോ വർഷം വീതം, ക്രമമായി, കമലാസനനായ ബ്രഹ്മാവു സൃഷ്ടിച്ചു.

വസിഷ്ഠസ്യാനന്തരം തു ഗൌതമം ഹ്യസൃജത്പ്രഭുഃ । ദശവര്ഷാനന്തരേണ ജമദഗ്നിം തതോഽസൃജത് ॥ ൩,൧൩.

വസിഷ്ഠന്റെ ശേഷം, ഭഗവാൻ ഗൗതമനെ സൃഷ്ടിച്ചു; പിന്നെ പത്ത് വർഷം കഴിഞ്ഞ് ജമദഗ്നിയെയും സൃഷ്ടിച്ചു.

ദശവര്ഷാനന്തരേണ മനുര്വൈവസ്വതോഽഭവത് । മനോരനന്തരം ജജ്ഞേ ശതവര്ഷാദനന്തരമ് ॥ ൩,൧൩.

പത്ത് വർഷം കഴിഞ്ഞ്, വിവസ്വതിന്റെ മകനായ മനു ജനിച്ചു; മനുവിന് ശേഷം, നൂറ് വർഷം കഴിഞ്ഞ് മറ്റൊരാളും ജനിച്ചു.

വിഷ്വക്സേനോ മഹാഭാഗോ വായുപുത്രോ മഹാബലഃ । തസ്മാച്ചതുര്ദശേ വര്ഷേ ഗണപോ ഹ്യഭവദ്വിഭോഃ ॥ ൩,൧൩.

വായുവിന്റെ മഹാബലശാലിയായ വിശ്വക്ഷേണൻ ജനിച്ചു; അവനിൽ നിന്ന് പതിനാലാം വർഷത്തിൽ, ഭഗവാനിൽ നിന്ന് ഗണപൻ ജനിച്ചു.

തദനന്തരജോ വീന്ദ്ര അഷ്ടവര്ഷാദനന്തരമ് । ധനപോ ഹ്യഭവത്തത്ര തദ്ഭാര്യാ വത്സരേ പരേ ॥ ൩,൧൩.

അവന്റെ പിന്നാലെ, എട്ടാം വർഷം കഴിഞ്ഞ്, വീന്ദ്രൻ ജനിച്ചു; അവിടെ ധനപനും ജനിച്ചു, പിന്നെ അടുത്ത വർഷം അവന്റെ ഭാര്യയും ജനിച്ചു.

വിഷ്വക്സേനാനന്തരം തു ദശവര്ഷാദനന്തരമ് । ജയാദീന്ഭ ഗവദ്ഭക്താന്സൃഷ്ടവാന് കമലാസനഃ ॥ ൩,൧൩.

വിശ്വക്ഷേണന്റെ ശേഷം, പത്ത് വർഷം കഴിഞ്ഞ്, കമലാസനനായ ബ്രഹ്മാവ് ജയനും മറ്റു ഭഗവദ്ഭക്തരെയും സൃഷ്ടിച്ചു.