ഗരുഡപുരാണമ്

മഹത്തത്ത്വാത്പഞ്ചഗുണൈരധികം പരികീര്തിതമ് । തസ്മാച്ച ദ്വിഗുണം ജ്ഞേയംരജോ ഹ്യാവരണം സ്മൃതമ് ॥ ൩,൧൦.

മഹത്ത്വത്വത്തിന്റെ പൊതിയേക്കാൾ അഞ്ചു മടങ്ങ് വലുപ്പമുള്ള പൊതിയാണ്, അതിനുശേഷം രണ്ടുയിരട്ടി വലുപ്പമുള്ള പൊതിയാണ് രജസ്സിന്റെ പൊതിയെന്നു അറിയപ്പെടുന്നത്.

തതശ്ച ദ്വിഗുണം ജ്ഞേയം സത്ത്വാവരണമുത്തമമ് । ത്രയശ്ചൈവം മിലിത്വാ തു ഏകാവരണമീരിതമ് ॥ ൩,൧൦.

അതിനുശേഷം രണ്ടുയിരട്ടി വലുപ്പമുള്ളതാണു സത്ത്വത്തിന്റെ ഉത്തമ പൊതിയെന്നു അറിയപ്പെടുന്നത്. ഈ മൂന്നു പൊതികൾ ചേർന്നാൽ ഒറ്റ പൊതിയാകുന്നു എന്ന് പറയുന്നു.

അവ്യാകൃതാഖ്യമാകാശം തദനന്തരമീരിതമ് । മര്യാദാരഹിതശ്ചൈവം തത്രാസ്തേ ഹരിരവ്യയഃ ॥ ൩,൧൦.

അതിനുശേഷം അവ്യാകൃതം എന്ന പേരിലുള്ള, അതിരില്ലാത്ത ആകാശം ഉണ്ട്. അവിടെ അക്ഷരനായ ഹരി നിലകൊള്ളുന്നു.

അഷ്ടമാവരണം വ്യോമ്നോരം തരാ വിരജാ നദീ । പഞ്ചയോജനവിസ്തീര്ണാ സമന്താത്പരീധീകൃതാ ॥ ൩,൧൦.

ആകാശത്തിന്റെ എട്ടാമത്തെ പൊതിയായി വിരജ്നദി സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു. അതിന്റെ വീതി അഞ്ചു യോജനമാണ്, എല്ലായിടത്തും ചുറ്റിപ്പിടിച്ചിരിക്കുന്നു.

അസ്തി പുണ്യതമാ ജ്ഞേയാ ലോകസംസാരനാശിനീ । ഏവം ചതുര്മുഖേനൈവ തദാ ഹൃഷ്യം തി ചാണ്ഡജ ॥ ൩,൧൦.

അത് ഏറ്റവും പുണ്യമുള്ളതും ലോകസംസാരത്തെ നശിപ്പിക്കുന്നതുമായ നദിയാണെന്ന് അറിയണം. അങ്ങനെ, അണ്ഡത്തിൽ ജനിച്ചവനേ, ചതുര്മുഖനും അവിടെ സന്തോഷിക്കുന്നു.

തേ സര്വേ വിരജാനദ്യാം സമ്യക്സ്നാത്വാ വിസര്ജ്യ ച । ലിങ്ഗദേഹം തതഃ പശ്ചാന്മോക്ഷം വിന്ദന്തി തേ ഹരേഃ ॥ ൩,൧൦.

അവരൊക്കെയും വിരജ്നദിയിൽ നന്നായി കുളിച്ച് ലിംഗശരീരം ഉപേക്ഷിച്ചു, പിന്നെ ഹരിയിൽ മോക്ഷം പ്രാപിക്കുന്നു.

അപരോക്ഷദൃശാമേവം ബ്രഹ്മണാ സഹ ഗാമിനാമ് । വിരജാതരണം വിദ്ധി നാന്യേഷാം വിനതാസുത ॥ ൩,൧൦.

ബ്രഹ്മാവിനൊപ്പം നേരിട്ട് ദർശനം ഉള്ളവർക്ക് മാത്രമേ വിരജ്നദി കടക്കാൻ കഴിയൂ. മറ്റാര്ക്കും കഴിയില്ല, വിനതയുടെ പുത്രനേ.

അപരോക്ഷദൃശാം ബ്രഹ്മന്വ്യാസാദീനാം ഖഗേശ്വര । വിരജാതരണം നാസ്തി ഭോക്തവ്യത്വാച്ച കര്മണഃ ॥ ൩,൧൦.

ബ്രഹ്മാവേ, വ്യാസനും മറ്റുള്ളവരും നേരിട്ട് ദർശനം ഉള്ളവരായാലും, അവർ ചെയ്ത കര്‍മഫലങ്ങൾ അനുഭവിക്കേണ്ടതുകൊണ്ട്, പക്ഷിരാജാവേ, അവർക്കും വിരജ്നദി കടക്കാൻ കഴിയില്ല.

വിരിഞ്ചേനൈവ സാകം തു കല്പേസ്മിന്നധികാരിണാമ് । തേഷാം തു നിയമേനൈവ സര്വപ്രാരബ്ധസംക്ഷയഃ ॥ ൩,൧൦.

ഈ കല്പത്തിൽ വിരിഞ്ചനോടൊപ്പം യോഗ്യരായവർക്ക് മാത്രം, എല്ലാ പ്രാരബ്ധകര്‍മങ്ങളും പൂര്‍ണമായും നശിക്കുന്നു എന്ന് നിയമമുണ്ട്.

ഭവത്യേവം ന സംദേഹോ നാന്യേഷാം സര്വസംക്ഷയഃ । അതസ്തു വിരജാതരണം തേഷാമേവ ഭവേത്പടോ ॥ ൩,൧൦.

ഇത് സംശയമില്ലാതെ സത്യമാണ്; മറ്റുള്ളവർക്കോ മുഴുവൻ നാശം സംഭവിക്കും. അതുകൊണ്ടു മാത്രം അവർക്കാണ് വിരജാനദി കടക്കാൻ കഴിയുന്നത്.

വിരജാതരണം നാസ്തി തേഷാം ത (തയോസ്ത)ത്സംഗിനാം തഥാ । സര്വാരബ്ധക്ഷയോ നാസ്തി യതസ്തേഷാം ഖഗാധിപ ॥ ൩,൧൦.

വിരജാനദി കടക്കാൻ അവർക്കും അവരോടൊപ്പം ഇരിക്കുന്നവർക്കും കഴിയില്ല; പക്ഷേ, അവരുടെ സഞ്ചിതകര്‍മ്മങ്ങൾ മുഴുവൻ നശിക്കില്ല, ഖഗാധിപാ.

അതശ്ച സര്വഥാ നാസ്തി വിരജാതരണം പ്രഭോ । പ്രലയേ വിരജാനദ്യാ ലയോ നാസ്തി ഖഗേശ്വര ॥ ൩,൧൦.

അതുകൊണ്ട്, പ്രഭോ, യാതൊരു വിധത്തിലും വിരജാനദി കടക്കാൻ കഴിയില്ല; പ്രളയസമയത്തും വിരജാനദിയിൽ ലയിക്കലില്ല, ഖഗേശ്വരാ.

ലക്ഷ്മ്യാത്മികാ തു സാ ജ്ഞേയാ ലിങ്ഗദേഹവിദാരിണീ । ബ്രഹ്മത്വയോഗ്യാ ഋജവോ നാമ ദേവാഃ പ്രകീര്തിതാഃ ॥ ൩,൧൦.

വിരജാനദി ലക്ഷ്മിയുടെ സ്വരൂപമാണ്, അതാണ് സൂക്ഷ്മശരീരം തകർക്കുന്നത്; ബ്രഹ്മത്വത്തിന് യോഗ്യരായവരെ ഋജവദേവന്മാർ എന്ന് വിളിക്കുന്നു.

തേപി പ്രത്യേകശഃ സംതി ഹ്യനന്താശ്ച പൃഥഗ്ഗണാഃ । പൃഥക്പൃഥക്ച തൈഃ സാകം മോക്ഷയോഗ്യാഃ ഖഗേശ്വര ॥ ൩,൧൦.

അവർ ഓരോരുത്തരും വേറേ വേറേയും അനന്തമായ സംഘങ്ങളായും ഉണ്ട്; അവരോടൊപ്പം മോക്ഷത്തിന് യോഗ്യരായവരും ഉണ്ട്, ഖഗേശ്വരാ.

ജീവാഃ സംതി ഹ്യനേകേ ച പ്രതികല്പേ സൃജന്തി തേ । ദ്വാത്രിംശല്ലക്ഷണൈഃ സമ്യഗ്യുക്താ വായുത്വയോഗ്യകാഃ ॥ ൩,൧൦.

ജീവികൾ അനേകം ഉണ്ട്, ഓരോ സൃഷ്ടികാലത്തും അവർ മറ്റുള്ളവരെ സൃഷ്ടിക്കുന്നു; മുപ്പത്തിരണ്ടു ലക്ഷണങ്ങളോടെ സമ്പൂർണമായവരാണ് വായുത്വത്തിന് യോഗ്യർ.

അഷ്ടകാ ഋഷയഃ പ്രോക്താസ്തദൂനാശ്ചക്രവര്തിനഃ । ശതജന്മ സമാരഭ്യ ബ്രഹ്മണഃ പരമേഷ്ഠിനഃ ॥ ൩,൧൦.

എട്ട് ഋഷിമാരെ കുറിച്ച് പറയുന്നു, അവരെക്കാൾ താഴെയുള്ള ചക്രവർത്തിമാരും ഉണ്ട്; ബ്രഹ്മാവിന്റെ നൂറു ജന്മം മുതൽ തുടങ്ങുന്നു, പരമേശ്വരനായ ബ്രഹ്മാവിന്റെ.

അപരോക്ഷമിതി പ്രോക്തം തഥാ ഹ്യാരബ്ധസംക്ഷയഃ । ഏകേന ശതകല്പേന വായുത്വം യാതി ഭോ ദ്വിജ ॥ ൩,൧൦.

ഇതാണ് അപരോക്ഷം എന്ന് പറയുന്നത്, അങ്ങനെ സഞ്ചിതകര്‍മ്മം നശിക്കുന്നു; ഒരുനൂറു കല്പത്തിനുള്ളിൽ വായുത്വം പ്രാപിക്കും, ദ്വിജാ.

ശതജന്മനി ബ്രഹ്മത്വം യാതി പശ്ചാദ്ധരേഃ പദമ് । ചത്വാരിംശദ്ബ്രഹ്മകല്പം സമാരഭ്യ ഖഗേശ്വര ॥ ൩,൧൦.

നൂറു ജന്മങ്ങളിൽ ബ്രഹ്മത്വം പ്രാപിക്കും, അതിന് ശേഷം ഹരിയുടെ പദം; നാല്പതു ബ്രഹ്മകല്പം മുതൽ തുടങ്ങുന്നു, ഖഗേശ്വരാ.

രുദ്രസ്യാപ്യാപരോക്ഷ്യം സ്യാത്തഥാ പ്രാരബ്ധസംക്ഷയഃ । ഏകചത്വാരിംശകല്പേ ശേഷത്വം യാതി സുവ്രത ॥ ൩,൧൦.

രുദ്രനും അപരോക്ഷം പ്രാപിക്കും, അങ്ങനെ സഞ്ചിതകര്‍മ്മം നശിക്കും; എൺപത്തൊന്ന് കല്പത്തിൽ ശേഷത്വം പ്രാപിക്കും, സുവ്രതാ.

ബ്രഹ്മണാ സഹ മോക്ഷം ച യാതി സമ്യങ്ന ചാന്യഥാ । കല്പവിംശതിമാരഭ്യ ബ്രഹ്മണഃ പരമേഷ്ഠിനഃ ॥ ൩,൧൦.

ബ്രഹ്മാവിനൊപ്പം മോക്ഷം പ്രാപിക്കും, ശരിയായി, വേറേതു വഴിയില്ല; ഇരുപത് കല്പം മുതൽ തുടങ്ങുന്നു, പരമേശ്വരനായ ബ്രഹ്മാവിന്റെ.

ഇന്ദ്രസ്യാപ്യാപരോക്ഷ്യം സ്യാത്തഥാ പ്രാരബ്ധസംക്ഷയഃ । ബ്രഹ്മണൈവ സഹായാതി ഹരിം നാരായണം പരമ് ॥ ൩,൧൦.

ഇന്ദ്രനും അപരോക്ഷം പ്രാപിക്കും, അങ്ങനെ സഞ്ചിതകര്‍മ്മം നശിക്കും; ബ്രഹ്മാവിനൊപ്പം മാത്രമേ ഹരിയായ നാരായണനെ പ്രാപിക്കൂ.

ഗരുഡ ഉവാച । പഞ്ചാശീതിബ്രഹ്മകല്പം സമാരഭ്യ മഹാപ്രഭോ । രുദ്രസ്യാപ്യാപരോക്ഷ്യം സ്യാത്തഥാ പ്രാരബ്ധസംക്ഷയഃ ॥ ൩,൧൦.

ഗരുഡൻ പറഞ്ഞു: എൺപത്തഞ്ച് ബ്രഹ്മകല്പം മുതൽ, മഹാപ്രഭോ, രുദ്രനും അപരോക്ഷം പ്രാപിക്കും, അങ്ങനെ സഞ്ചിതകര്‍മ്മം നശിക്കും.

ഇതി ശ്രുതം മയാ ബ്രഹ്മന്ബ്രഹ്മണോക്തം ഹരേഃ പ്രിയാത് । ഇത്ഥം ത്വയോക്തം ശ്രീകൃഷ്ണ സംശയോബാധതേ മമ ॥ ൩,൧൦.

ഇങ്ങനെ ഞാൻ കേട്ടിട്ടുണ്ട്, ബ്രാഹ്മണാ, ഹരിക്ക് പ്രിയനായ ബ്രഹ്മാവ് പറഞ്ഞത്; എന്നാൽ നീ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞതുകൊണ്ട്, ശ്രീകൃഷ്ണാ, എനിക്ക് സംശയം ഉണ്ട്.

അതോ മേ സംശയം ഛിന്ധി യഥാ ന സ്യാത്തഥാ പുനഃ । ഇതി തദ്വചനം ശ്രുത്വാ കൃഷ്ണോ വചനമബ്രവീത് ॥ ൩,൧൦.

അതിനാൽ, എന്റെ സംശയം നീക്കം ചെയ്യണം, വീണ്ടും ഉണ്ടാകാതിരിക്കാൻ; അങ്ങനെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ടശേഷം കൃഷ്ണൻ പറഞ്ഞു.

ശ്രീകൃഷ്ണ ഉവാച । ബ്രഹ്മോക്തസ്യ മയോക്തസ്യ വിവാദോ നാസ്തി സര്വഥാ । സംദേഹസ്ത്വജ്ഞദൃഷ്ടീനാം ജ്ഞാനിനാം നാസ്തി സര്വഥാ ॥ ൩,൧൦.

ശ്രീകൃഷ്ണൻ പറഞ്ഞു: ബ്രഹ്മാവ് പറഞ്ഞതിലും ഞാൻ പറഞ്ഞതിലും യാതൊരു വിരോധവും ഇല്ല; സംശയം അജ്ഞാനികൾക്കാണ്, ജ്ഞാനികൾക്ക് ഒരിക്കലും ഇല്ല.

അശീതിഹ്യഷ്ടകാ പ്രോക്താ അഷ്ടപഞ്ച ഖഗേശ്വര । ചത്വാരിംശദ്ബ്രഹ്മകല്പ ഏവം പ്രാഹ ചതുര്മുഖഃ ॥ ൩,൧൦.

എൺപത്തിയെട്ട് ആണ് അഷ്ടകകൾ എന്ന് പറയുന്നു, എൺപത്തഞ്ച്, ഖഗേശ്വരാ; നാല്പത് ബ്രഹ്മകല്പത്തിൽ ഇങ്ങനെ ചതുര്മുഖൻ പറഞ്ഞു.

തത്ത്വാനാം ബഹുഗോപ്യത്വാത്തഥോക്തം ബ്രഹ്മണാ പുരാ । അഭിപ്രായസ്ത്വേവമേവ ജ്ഞാതവ്യോ നാത്ര സംശയഃ ॥ ൩,൧൦.

ഈ തത്ത്വങ്ങൾ വളരെ രഹസ്യമായതിനാൽ, ബ്രഹ്മാവ് മുമ്പ് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു; എന്നാൽ ഉദ്ദേശം ഞാൻ പറഞ്ഞതുപോലെയാണ് — ഇതിൽ സംശയമില്ല.

പഞ്ചാ ശീതിബ്രഹ്മകല്പം യേ വിജാനന്തി ഭോ ദ്വിജ । തേന്ധം തമഃ പ്രവിശന്തി സത്യംസത്യം മയോദിതമ് ॥ ൩,൧൦.

ദ്വിജന്മാരേ, അമ്പടെ, അമ്പതു ബ്രഹ്മകല്പങ്ങളെയും അറിയുന്നവർ, അവർ ആഴത്തിലുള്ള ഇരുട്ടിലേക്കാണ് പ്രവേശിക്കുന്നത്. ഞാൻ സത്യമായിട്ടാണ് പറയുന്നത്.

വിരജാനന്തരം വിപ്രം തഥാ വ്യാകൃതമംബരമ് । അനന്തപാരം തദപി ലക്ഷ്മീസ്തസ്യാഭിമാനിനീ ॥ ൩,൧൦.

വിശുദ്ധതയ്ക്ക് അപ്പുറത്തുള്ളത്, ബ്രാഹ്മണാ, അവ്യക്തമായ ആകാശമാണ്. അതും അനന്തവും അതിരില്ലാത്തതുമാണ്. അതിൽ ലക്ഷ്മിയാണ് അഭിമാനത്തോടെ വസിക്കുന്നത്.