ഗരുഡപുരാണമ്

സര്ഗശ്ച പ്രതിസര്ഗശ്ച വംശോ മന്വന്തരാണി ച 4.

സൃഷ്ടി, പ്രതിസൃഷ്ടി, വംശങ്ങൾ, മന്വന്തരങ്ങൾ എന്നിവയെക്കുറിച്ച് വിവരിക്കുന്നു.

ശ്രൃണു രുദ്ര പ്രവക്ഷ്യാമി സര്ഗാദീന്പാപനാശനാന് 4.

ഹേ രുദ്ര, പാപം നശിപ്പിക്കുന്ന സൃഷ്ടിയെയും മറ്റു വിഷയങ്ങളെയും ഞാൻ ഇപ്പോൾ പറയാം, നീ കേൾക്കുക.

നരനാരായണോ ദേവോ വാസുദേവോ നിരംജനഃ 4.

നരനാരായണൻ ദേവൻ, വാസുദേവൻ, നിർമലൻ എന്നിവരെക്കുറിച്ചും പറയുന്നു.

തദേതത്സര്വമേവൈതവ്ദ്യക്താവ്യക്തസ്വരൂപവത് । തഥാ പുരുഷരൂപേണ കാലരൂപേണ ച സ്ഥിതമ് ।। 4.

ഇതെല്ലാം വ്യക്തമായതായും അവ്യക്തമായതായും, പുരുഷസ്വരൂപത്തിലും കാലസ്വരൂപത്തിലും നിലകൊള്ളുന്നു.

വ്യക്തം വിഷ്ണുസ്തഥാഽവ്യക്തം പുരുഷഃ കാല ഏവ ച 4.

വ്യക്തം വിഷ്ണുവാണ്, അവ്യക്തം പുരുഷനാണ്, കാലവും അതുപോലെ.

അനാദിനിധനോ ധാതാ ത്വനന്തഃ പുരുഷോത്തമഃ 4.

ആ സ്രഷ്ടാവിന് ആദിയും അന്തവും ഇല്ല, അനന്തനും പരമപുരുഷനുമാണ്.

തസ്മാഹുദ്ധിര്മനസ്തസ്മാത്തതഃ ഖം പവനസ്തതഃ 4.

അവനിൽ നിന്ന് ബുദ്ധി, ബുദ്ധിയിൽ നിന്ന് മനസ്സ്, അതിൽ നിന്ന് ആകാശം, പിന്നെ വായു എന്നിവ ഉദിക്കുന്നു.

അണ്ഡോ ഹിരണ്മയോ രുദ്ര । തസ്യാന്തഃ സ്വയമേവ ഹി 4.

പൊന്നുപോലുള്ള അണ്ടം രുദ്രനാണ്; അതിന്റെ അകത്താണ് അവൻ തന്നെ നിലകൊള്ളുന്നത്.

ബ്രഹ്മാ ചതുര്മുഖോ ഭൂത്വാ രജോമാത്രാധികഃ സദാ 4.

നാലുമുഖങ്ങളുള്ള ബ്രഹ്മാവിന് എല്ലായ്പ്പോഴും രാജസിക സ്വഭാവം കൂടുതലാണ്.

അണ്ഡസ്യാന്തര്ജഗത്സര്വം സദേവാസുരമാനുഷമ് 4.

ആ അണ്ടത്തിനുള്ളിൽ ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും മനുഷ്യരും ഉൾപ്പെടെ മുഴുവൻ ലോകവും ഉണ്ട്.

അപസംഹ്രിയതേ ചാന്തേ സംഹര്ത്താ ച സ്വയം ഹരി 4.

അവസാനത്തിൽ എല്ലാം പിൻവലിക്കപ്പെടുന്നു; ഹരിയാണ് താനേ അതിനെ സംഹരിക്കുന്നത്.

രുദ്രരൂപീ ച കല്പാന്തേ ജഗത്സംഹരതേഽഖിലമ് 4.

കാലചക്രത്തിന്റെ അവസാനം രുദ്രന്റെ രൂപം ധരിച്ച് അവൻ മുഴുവൻ ലോകവും നശിപ്പിക്കുന്നു.

ദംഷ്ടൂയോദ്ധരതി ജ്ഞാത്വാ വാരഹീമാസ്ഥിതസ്തനൂമ് 4.

വാരാഹം എന്ന രൂപം എടുത്ത്, അതിനെ തനിക്കറിയാം എന്നറിഞ്ഞ്, ദന്തങ്ങൾകൊണ്ട് ഉയർത്തുന്നു.

പ്രഥമോ മഹതഃ സര്ഗോ വിരൂപോ ബ്രഹ്മണസ്തു സഃ 4.

മഹത്തിന്റെ ആദ്യ സൃഷ്ടി ബ്രഹ്മാവിന്റെ വിചിത്രമായ സൃഷ്ടിയാണ്.

വൈകാരികസ്തൃതീയസ്തു സര്ഗസ്ത്വൈന്ദ്രിയകഃ സ്മൃതഃ 4.

മൂന്നാമത്തെ സൃഷ്ടിയാണ് വൈകാരികം എന്നും ഇന്ദ്രിയങ്ങളുടെ സൃഷ്ടി എന്നും പറയുന്നു.

മുഖ്യസര്ഗശ്ചതുര്ഥസ്തു മുഖ്യാ വൈ സ്ഥാവരാഃ സ്മൃതാഃ 4.

നാലാമത്തെ സൃഷ്ടിയാണ് പ്രധാനമായത്; പ്രധാനമായ അചഞ്ചല ജീവികൾ അപ്പോൾ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടു.

തദൂര്ദ്ധസ്ത്രോതസാം ഷഷ്ഠോ ദേവസര്ഗസ്തു സ സ്മൃതഃ 4.

അപ്പുറത്തുള്ളവരുടെ മുകളിൽ ആറാമത്തെ സൃഷ്ടിയാണ് ദേവന്മാരുടെ സൃഷ്ടി എന്ന് ഓർക്കപ്പെടുന്നു.

അഷ്ടമോഽനുഗ്രഹഃ സര്ഗഃ സാത്ത്വികസ്താമസസ്തു സഃ 4.

എട്ടാമത്തെ സൃഷ്ടിയാണ് അനുഗ്രഹം; അത് സാത്വികവും താമസികവും ആണ്.

പ്രാകൃതോ വൈകൃതശ്ചാപി കൌമാരോ നവമഃ സ്മൃതഃ 4.

പ്രാകൃതവും വൈകൃതവും കൂടാതെ കൗമാരസൃഷ്ടിയും ഒമ്പതാമത്തെ സൃഷ്ടിയായി ഓർക്കപ്പെടുന്നു.

ബ്രഹ്മണഃ കുര്വതഃ സൃഷ്ടിം ജജ്ഞിരേ മാനസാഃ സുതാഃ 4.

ബ്രഹ്മാവ് സൃഷ്ടി നടത്തുമ്പോൾ, അവന്റെ മനസ്സിൽ നിന്നുള്ള പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു.

സിസൃക്ഷുരമ്ഭാംസ്യേതാനി സ്വമാത്മാനമപൂജയത് 4.

ഈ ജലങ്ങളെ സൃഷ്ടിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച്, അവൻ തന്റെ തന്നെ ആത്മാവിനെ ആരാധിച്ചു.

സിസൃക്ഷേര്ജഘനാത്പൂര്വമസുരാ ജജ്ഞിരേ തതഃ 4.

സൃഷ്ടിക്കാനുള്ള ആഗ്രഹത്തിൽ ആദ്യം അവന്റെ താഴത്തെ ഭാഗത്തിൽ നിന്ന് അസുരന്മാർ ജനിച്ചു.

തമോമാത്രാ തനുസ്ത്യക്താ ശങ്കരാഭൂദ്വിഭാവരീ 4.

താമസികമായ ശരീരം ഉപേക്ഷിച്ചപ്പോൾ ശങ്കരനെപ്പോലെയുള്ള രാത്രി ഉദിച്ചു.

സത്ത്വോദ്രിക്താസ്തു മുഖതഃ സംഭൂതാ ബ്രഹ്മണോ ഹര ! 4.

ഹരേ, സാത്വിക ഗുണം കൂടുതലുള്ളവർ ബ്രഹ്മാവിന്റെ വായിൽ നിന്ന് ജനിച്ചു.

തതോ ഹി ബലിനോ രാത്രാവസുരാ ദേവതാ ദിവാ 4.

അതിനുശേഷം, ശക്തിയുള്ള അസുരന്മാർ രാത്രിയിലാണുള്ളത്; ദേവന്മാർ പകലിലാണുള്ളത്.

സാ ചോത്സൃഷ്ടാഭവത്സന്ധ്യാ ദിനനക്താന്തരസ്ഥിതിഃ 4.

അവിടെയാണ് സന്ധ്യാ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടത്, അർദ്ധരാത്രിയും പകലും തമ്മിലുള്ള ഇടവേളയായി അവൾ നിലകൊണ്ടു.

സാ ത്യക്താ ചാഭവജ്ജ്യോത്സ്ത്രാ പ്രാക്‌സന്ധ്യാ യാഭിധീയതേ 4.

അവളെ ഉപേക്ഷിച്ചപ്പോൾ, പ്രകാശമുള്ള പ്രാക്സന്ധ്യാ എന്ന പേരിൽ അവൾ മാറി.

രജോമാത്രാം തനു ഗൃഹ്യ ക്ഷുദഭൂത്കോപ ഏവ ച 4.

അവൾ രാജസ്സിന്റെ ഒരു ഭാഗം മാത്രം കൈവശം വച്ചു, അതിനാൽ അവളുടെ ശരീരം ക്ഷീണിച്ചു, വിശപ്പിന്റെ ഫലമായി കോപം ജനിച്ചു.

യക്ഷാഖ്യാ യക്ഷണാജ്ജ്ഞേയാഃ സര്പാ വൈ കേശസര്പണാത് 4.

അവളുടെ ഛുമ്മൽ മൂലമാണ് യക്ഷന്മാർ ജനിച്ചത്, മുടി കുലുക്കിയപ്പോൾ പാമ്പുകൾ ഉണ്ടായി.