ഗരുഡപുരാണമ്

കശ്യപനെ സമീപിച്ച് ഗരുഡൻ സംസാരിച്ചപ്പോൾ, ഹേ രുദ്രാ, ഗരുഡൻ തന്റെ അറിവിൽ ലയിച്ചുകൊണ്ട് മറ്റൊരാളെ ജ്ഞാനത്തോടെ പുനരുജ്ജീവിപ്പിച്ചു. രുദ്രാ, ഗരുഡൻ തന്നെയാണ് ഗരുഡോപദേശം നൽകിയത്; അതു എന്റെ സ്വഭാവത്തിൽ നിന്നാണ് ഉദ്ഭവിച്ചത്—ഇത് നീ ശ്രദ്ധിച്ചു കേൾക്കുക. അങ്ങനെ, മഹർഷികൾ ബ്രഹ്മാവിൽ നിന്ന് കമലത്തിൽ ജനിച്ച രുദ്രനും വിഷ്ണുവിനെയും കുറിച്ചുള്ള വൃത്താന്തങ്ങൾ കേട്ടു. അവിടെയുള്ള മഹർഷിമാരുടെ സാന്നിധ്യത്തിൽ സൃഷ്ടിയുടെ ആദിയിൽ ദേവതാപൂജയുടെ രീതി വിശദീകരിക്കപ്പെട്ടു. വർണ്ണവും ആശ്രമവും സംബന്ധിച്ച കര്‍മ്മങ്ങൾ, ദാനവും രാജധർമ്മവും, ധർമ്മം, കാമം, അർത്ഥം എന്നിവയുടെ പരമജ്ഞാനം, സൃഷ്ടിയുടെ അവയവങ്ങളും പ്രലയം എന്നിവയും എല്ലാം വിശദമായി അവതരിപ്പിച്ചു. ഈ സകലവും ഗരുഡപുരാണത്തിൽ ഭാഗ്യശാലിയായ ഗരുഡൻ തന്നെയാണ് പ്രസ്താവിച്ചത്. ഹരിയുടെ വാഹനം ആയതും സൃഷ്ടിയുടെ കാരണവും അതിന്റെ ക്രമങ്ങളുടെയും കാരണം ആയതും ഗരുഡനാണ്. ഹരിയുടെ ഉദരത്തിൽ ബ്രഹ്മാണ്ഡം തന്നെ ആസ്വദിച്ച അതിയായ വിശപ്പോടെ ഗരുഡൻ ഈ മഹത്തായ പ്രവർത്തികൾ നിർവഹിച്ചു. ഗരുഡന്റെ ഉപദേശശക്തിയാൽ കശ്യപൻ ഗരുഡൻ ദഹിപ്പിച്ച ഒരു വൃക്ഷത്തെ പുനരുജ്ജീവിപ്പിച്ചു. ഈ ഭാഗ്യശാലിയായ ഗരുഡോപദേശം, ശ്രേയസ്സ് നൽകുന്നതും സർവ്വം പ്രാപ്യമായതുമായത്, നീ ആവർത്തിച്ചു പാരായണം ചെയ്യേണ്ടതാണു. സൃഷ്ടി, പ്രലയം, വംശാവലി, മനുവിന്റെ യുഗങ്ങൾ—ഇവയെല്ലാം ഇവിടെ വിവരിക്കപ്പെടുന്നു. രുദ്രാ, ഞാൻ പാപനാശിനിയായ സൃഷ്ടിയും മറ്റു വിഷയങ്ങളും ഇപ്പോൾ വിശദീകരിച്ചുകൊടുക്കാം. ദിവ്യനായ നരനാരായണനും വാസുദേവനും പാപരഹിതനായവനും ഇവിടെ പ്രസ്താവിക്കപ്പെടുന്നു. സകലവും പ്രകടവും അപ്രകടവും, വ്യക്തിരൂപത്തിലും കാലരൂപത്തിലും നിലവിലുണ്ട്. പ്രകടം വിഷ്ണുവാണ്, അപ്രകടം പുരുഷനും കാലവുമാണ്. സ്രഷ്ടാവ് ആദിയും അന്തവും ഇല്ലാത്ത, അനന്തനായ പരമപുരുഷനാണ്. അവനിൽ നിന്ന് ബുദ്ധി ജനിക്കുന്നു; ബുദ്ധിയിൽ നിന്ന് മനസ്സ്, അതിൽ നിന്ന് ആകാശം, തുടർന്ന് വായു. സ്വർണ്ണമയമായ അണ്ഡം രുദ്രനാണ്; അതിനകത്താണ് അവൻ തന്നെ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്. നാലുമുഖമുള്ള ബ്രഹ്മാവിന് സദാ രാജോഗുണം അധികം. അണ്ഡത്തിനകത്താണ് ദേവതകളും അസുരന്മാരും മനുഷ്യരും ഉൾപ്പെടെയുള്ള ലോകം മുഴുവൻ. കല്പാന്തത്തിൽ എല്ലാം പിന്‍വലിക്കപ്പെടുകയും ഹരിയാണ് സംഹാരകനാവുകയും ചെയ്യുന്നു. ചക്രാവർത്തിയുടെ അവസാനം, രുദ്രരൂപം ധരിച്ച്, അവൻ ലോകം മുഴുവനും സംഹരിക്കുന്നു. വരാഹമൂര്ത്തിയായി ഭുവിയെ ദന്തങ്ങളിൽ ഉയർത്തുകയും ചെയ്യുന്നു. ആദ്യ സൃഷ്ടി, മഹത്വമുള്ളതും, ബ്രഹ്മാവിനോട് അനുഭവപ്പെട്ട വികൃതമായതുമാണ്. മൂന്നാമത്തെ സൃഷ്ടി വൈകാരികം, ഇന്ദ്രിയങ്ങളുടെ സൃഷ്ടി. നാലാമത്തെ സൃഷ്ടി പ്രധാനമാണ്; പ്രധാനമായ അചലജാതികൾ ഇതിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു. ആറാമത്തെ സൃഷ്ടി ദേവന്മാരുടെ സൃഷ്ടിയായി ഓർമ്മിക്കപ്പെടുന്നു. എട്ടാമത്തെ സൃഷ്ടി അനുകൂലതയാണ്, സത്ത്വികവും താമസികവുമാണ്. പ്രാകൃതവും വൈക്രതവുമായ സൃഷ്ടികൾ, കൗമാരസൃഷ്ടി എന്നിവ ഒമ്പതാമതായി ഓർമ്മിക്കപ്പെടുന്നു. ബ്രഹ്മാവിന് സൃഷ്ടി നടത്തുമ്പോൾ മനസ്സിൽ നിന്നാണ് മൻസപുത്രന്മാർ ഉദ്ഭവിച്ചത്. ഈ ജലങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കണമെന്ന ആഗ്രഹത്തിൽ ബ്രഹ്മാവ് സ്വയം തന്നെ ആരാധിച്ചു. സൃഷ്ടിക്കണമെന്ന ആഗ്രഹത്തിൽ, ആദ്യം തന്റെ താഴെയുള്ള ഭാഗത്തിൽ നിന്ന് അസുരന്മാർ ജനിച്ചു. താമസ്ഗുണത്തിൽ നിന്നുള്ള ശരീരം ഉപേക്ഷിച്ചപ്പോൾ, ശങ്കരനെപ്പോലെയുള്ള രാത്രിയും ഉദിച്ചുവന്നു. സത്ത്വം കൂടുതൽ ഉള്ളവർ ബ്രഹ്മാവിന്റെ വായിൽ നിന്നാണ് ജനിച്ചത്, ഹരാ! അതിനാൽ, ശക്തരായ അസുരന്മാർ രാത്രിയിൽ പിറന്നവരാണ്; ദേവന്മാർ പകലിൽ പിറന്നവരാണ്. പിന്നീട്, പകലിനും രാത്രിക്കും ഇടയിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന സന്ധ്യയും സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടു. അവളെ ഉപേക്ഷിച്ചപ്പോൾ അവൾ പ്രകാശമുള്ള പ്രാക്സന്ധ്യയായി മാറി. രാജസ്സിന്റെ ഒരു ഭാഗം മാത്രം സ്വീകരിച്ച് അവൾ ക്ഷീണിച്ചു; വിശപ്പുകൊണ്ട് കോപം ജനിച്ചു. അവളുടെ ഛർമ്മം വിറയൽകൊണ്ട് യക്ഷന്മാർ ജനിച്ചു; മുടി കുലുക്കലിൽ നിന്ന് സർപ്പങ്ങൾ ഉദിച്ചുവന്നു.